Diagnoza zapalenia naczyń

Autoimmunologiczne zapalenie naczyń krwionośnych jest łatwiejsze do leczenia, jeśli zostanie wykryte na czas. Rozpoznanie zapalenia naczyń obejmuje zebranie danych anamnestycznych, obiektywne badania, metody laboratoryjne i instrumentalne. Aby ustalić diagnozę, opracowano specjalne skale i tabelę do obliczania wyników. Na ich podstawie w trybie testowania i punktacji określa się, czy pacjent ma określone typy układowego zapalenia naczyń. Diagnostyka różnicowa rozpoczyna się na etapie ambulatoryjnym, a kończy konsultacją z wąskim specjalistą.

Wskazania do badań

Główne objawy, które powinny skłonić pacjenta do poszukiwania pomocy diagnostycznej, to:

  • Czerwonawa, punktowa wysypka na przedniej nodze (krwotoczne zapalenie naczyń). Jest ustawiony symetrycznie i nie ma na niego wpływu czynniki alergiczne, w tym zmiany diety, stylu życia, zakup zwierzaka czy zakup nowej odzieży.
  • Choroby bakteryjne, wirusowe w ciągu ostatniego roku.
  • Utrata wagi o kilka kilogramów, niezależnie od rodzaju spożywanej żywności.
  • Historia ciąży lub przyjmowania leków przeciwbakteryjnych, sulfonamidów i leków zwalczających dnę.
  • Małe bolesne odczucia w mięśniach.
  • Mononeuritis lub polyneuritis - zapalenie jednego lub więcej nerwów i ich splotów.
  • Ogólnoustrojowe skoki ciśnienia krwi.
  • Wyniki badań laboratoryjnych. Obejmują one testy biochemiczne (mocznik, kreatynina) i pełną morfologię krwi.
  • Zmiany w diagnostyce instrumentalnej. Angiografia ujawnia tętniaki, w tym workowaty obrzęk cienkich ścian naczyń lub niedrożność tętnic. Biopsja wskaże na obecność charakterystycznych zmian - ziarniniaków i eozynofilowych nacieków ścian naczyń.
Powrót do spisu treści

Jak rozpoznaje się zapalenie naczyń??

Anamneza jest pobierana w gabinecie lekarza rodzinnego lub lekarza pierwszego kontaktu. Szczegółowo pyta o objawy, występowanie podobnych objawów u bliskich krewnych, sezonowość ich występowania oraz zdarzenia, które je poprzedzały lub im towarzyszyły. Następnie lekarz bada pacjenta, bada skórę i błony śluzowe, badanie palpacyjne przedniej ściany jamy brzusznej, oklepywanie płuc i brzucha, osłuchiwanie oddechu płucnego i szmery serca. Jeśli zauważy podejrzane objawy, wypisze skierowanie na badania. Do diagnostyki laboratoryjnej należy oddać krew z żyły na pusty żołądek. Biopsję i inne techniki instrumentalne przeprowadza się w specjalnych laboratoriach i centrach diagnostycznych.

Pobranie biopsji w przypadku układowego zapalenia naczyń nazywa się badaniem morfologicznym. Dzięki temu możliwe jest ustalenie diagnozy takich patologii jak guzkowe zapalenie tętnic, ziarniniak Wegenera, zespół Churga-Straussa czy olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic..

Diagnostyka laboratoryjna

Istnieją podstawowe i dodatkowe laboratoryjne metody określania diagnozy autoimmunologicznego zapalenia naczyń. W ogólnym badaniu krwi zwraca się uwagę na leukocytozę ze wzrostem frakcji eozynofili i szybkością sedymentacji erytrocytów. Przeprowadzane są również testy biochemiczne w celu określenia wzrostu mocznika i kreatyniny. Dodatkowe testy na zapalenie naczyń są przepisywane, jeśli podejrzewa się chorobę. Dlatego badanie pomoże potwierdzić diagnozę. W przypadku zapalenia naczyń przeprowadza się testy w celu określenia następujących wskaźników:

Test krwi ELISA służy do określenia ANCA.

  • Białko C-reaktywne. To białko jest czynnikiem w ostrym zapaleniu.
  • Globuliny alfa i gamma. Ich zwiększona zawartość wskazuje na zapalenie tętnic..
  • Krążące przeciwciała przeciwjądrowe (ANCA). Cząsteczki określa się za pomocą testu immunoenzymatycznego (ELISA). Poziom ANCA odzwierciedla aktywność choroby.
  • Krioglobuliny. Poszukiwanie ich odbywa się przy jednym z rodzajów zapalenia naczyń.
  • Czerwone krwinki są nienaruszone lub zniszczone. W tym celu podaje się mocz.
Powrót do spisu treści

Diagnostyka instrumentalna

W przypadku zapalenia naczyń fluorogram pokazuje liczne ogniska zmian w płucach. W badaniu laryngologicznym stwierdza się przewlekłe zapalenie zatok i ucha środkowego (przewlekłe zapalenie zatok przynosowych i ucha wewnętrznego). W biopsjach błon śluzowych stwierdza się formacje ziarniniakowe, komórki olbrzymie i eozynofile, które naciekają tkanki. Biopsja kłębuszków nerkowych określa obecność w nich ANCA. Spośród prostszych metod pomiary ciśnienia krwi i pulsu są wykonywane na obu rękach. Jeśli te wskaźniki nie są symetryczne, jest to pośrednia oznaka zmian naczyniowych po jednej stronie. W przypadku niektórych rodzajów zapalenia naczyń wykonuje się biopsję skóry i mięśni. Aby ustalić stopień uszkodzenia płuc i zmniejszyć czynność oddechową, wykonuje się spirografię. W celu określenia stopnia niedrożności naczyń wykonuje się angiografię - badanie rentgenowskie łożyska naczyniowego z użyciem środków kontrastowych.

Jakie testy są przepisywane na zapalenie naczyń

Czego można się spodziewać dla pacjenta

W przypadku wykrycia pierwszych objawów choroby (gorączka, osłabienie, wysypki alergiczne, bóle stawów) należy skonsultować się z terapeutą. Ponieważ sam pacjent nie może wiedzieć z całkowitą pewnością, że jest to przeziębienie, alergia lub poważniejsza choroba, lepiej jest powierzyć diagnozę specjaliście. Lekarz umówi się na wizytę w celu wykonania ogólnych badań moczu i krwi, na podstawie których może wyciągnąć wstępne wnioski dotyczące zapalenia naczyń.

Po postawieniu wstępnej diagnozy, terapeuta wyśle ​​pacjenta do reumatologa, który zajmie się leczeniem każdego zapalenia naczyń. Jednak choroba może wpływać nie tylko na układ krążenia, dlatego trzeba się przygotować na to, że do rozpoznania powikłań patologii wymagane będzie wiele badań. Mogą to być zespoły stawowe, brzuszne, płucne, wątrobowe i inne, które również wymagają leczenia..

Testy laboratoryjne

To testy laboratoryjne tworzą wstępny obraz kliniczny, czyli biochemiczne i biologiczne badania tkanek czy płynów ustrojowych. Zazwyczaj taką diagnostykę można przeprowadzić zarówno w poliklinikach miejskich, jak i prywatnych, jedyną różnicą będzie to, że w pierwszym przypadku zabiegi są bezpłatne.

Badania krwi

Przede wszystkim lekarz przepisuje pacjentowi ogólne (kliniczne) badanie krwi, które jest wymagane w przypadku każdego zapalenia naczyń. Ogrodzenie wykonuje się z palca rano, a pacjentowi nie wolno przed badaniem spożywać żadnych pokarmów. Ogólne badanie krwi pozwala określić jego reakcję na określone zmiany w organizmie, dzięki czemu można dowiedzieć się nie tylko o diagnozie, ale także o przyczynie rozwoju choroby.

Bardzo rzadko, zgodnie z zaleceniami lekarza, krew jest pobierana z żyły do ​​ogólnej analizy.

Badanie kliniczne wyświetla wyniki dla następujących parametrów:

  • hemoglobina;
  • liczba czerwonych krwinek;
  • liczba leukocytów;
  • hematokryt (stosunek objętości osocza i elementów krwinek);
  • średnia objętość erytrocytów;
  • formuła leukocytów;
  • liczba płytek krwi;
  • szybkość sedymentacji erytrocytów (ESR).

Ponieważ zapalenie naczyń jest chorobą zapalną, w CBC pojawią się oznaki zapalenia. Zwiększy się szybkość sedymentacji erytrocytów (u mężczyzn powyżej 10, u kobiet powyżej 15 mm / h), wzrośnie również liczba leukocytów. Może również nastąpić przesunięcie liczby leukocytów w lewo. W takim przypadku liczba płytek krwi powinna być normalna, co pozwala wykluczyć choroby związane ze spadkiem krzepliwości krwi.

Oprócz klinicznego, w przypadku podejrzenia zapalenia naczyń, wykonuje się biochemiczne badanie krwi. W tym przypadku niezbędny materiał pobierany jest z żyły, głównie łokciowej lub promieniowej. Przez dwa dni przed wykonaniem analizy pacjent nie powinien spożywać alkoholu i tłustych potraw, a 8 godzin przed pobraniem krwi musi całkowicie odmówić jedzenia. Zaleca się unikanie aktywności fizycznej bezpośrednio przed analizą..

Badania biochemiczne pozwalają zidentyfikować ponad 20 cech krwi, ale diagnozując zapalenie naczyń, lekarz zwraca uwagę tylko na dwa kryteria. Po pierwsze, wzrost ilości białek odpornościowych - immunoglobulin - wskazuje na chorobę. Po drugie, wzrasta poziom fibrynogenu, białka odpowiedzialnego za krzepnięcie krwi (ponad 4 g / l). Jeśli zapalenie naczyń rozprzestrzeniło się na nerki, poziom kreatyniny (ponad 120 μmol / l) i mocznika (ponad 7,2 mmol / l) wzrośnie we krwi.

Ponieważ zapalenie naczyń to grupa chorób autoimmunologicznych, konieczne jest przeprowadzenie badań immunologicznych w celu wykrycia obecności przeciwciał i kompleksów immunologicznych we krwi. Pobieranie próbek materiału do badań w tym przypadku przeprowadza się z żyły, podobnie jak w przypadku innych analiz, na pusty żołądek.

Przede wszystkim wśród wszystkich wskaźników badania immunologicznego lekarz prowadzący zwraca uwagę na poziom immunoglobuliny A, która stanowi 15% wszystkich immunoglobulin w surowicy. Jeśli poziom tego białka jest wyższy niż 4,5 g / l, może to wskazywać zarówno na zapalenie naczyń, jak i w szczególności na uszkodzenie wątroby..

Ponadto w przypadku zapalenia naczyń wzrasta miano antystreptolizyny-O, markera obecności infekcji paciorkowcami. Ten wskaźnik może wskazywać przyczynę choroby, ponieważ często jest wynikiem patologii zakaźnych, w szczególności zapalenia migdałków. Zapalenie naczyń charakteryzuje się zawartością krwi powyżej 200 U / ml Antystreptolizyny-O.

Ponadto badanie immunologiczne ujawnia proces zapalny oparty na zwiększonym poziomie krążących kompleksów immunologicznych. Innym wskaźnikiem zmian patologicznych jest spadek poziomu limfocytów T, wskazujący na nadaktywność układu odpornościowego..

Badanie moczu

Wśród pierwszych testów w diagnostyce zapalenia naczyń zalecany jest ogólny test moczu. Jednocześnie określa się cechy jakościowe (barwa, przezroczystość, zapach) i ilościowe (poziom zawartości składników). W przeddzień testu nie zaleca się spożywania marchwi, buraków, jagód, owoców cytrusowych, pikantnych i słonych potraw. Mocz zbierany jest w pojemniku rano na czczo..

Oznaką procesu zapalnego może być mikrohematuria, czyli zawartość zanieczyszczeń krwi w moczu, które stwierdza się tylko podczas badania mikroskopowego. Ponadto białkomocz może wskazywać na zmiany patologiczne - poziom białka w moczu przekracza 0,033 g / l. Innym objawem jest cylindruria - obecność w moczu „odlewów” skoagulowanego białka, krwinek lub innych pierwiastków. Inne zmiany w składzie moczu obserwuje się tylko w przypadku wtórnego uszkodzenia nerek.

Analiza biochemiczna moczu w przypadku niektórych postaci zapalenia naczyń jest bezużyteczna, najczęściej jest zalecana w przypadku podejrzenia powikłań w okolicy nerek. Jednocześnie bada się dzienną ilość moczu, zawartość potasu, sodu, chloru, wapnia, białka, mocznika i innych zawartych w nim składników.

Biopsja naczynia krwionośnego

Najbardziej pouczającą metodą diagnostyki laboratoryjnej zapalenia naczyń krwionośnych jest biopsja. Analiza ta polega na pobraniu niewielkiej ilości tkanki do zbadania w celu późniejszego zbadania pod mikroskopem. Pomimo tego, że biopsja daje dokładne wyniki, nie zawsze jest używana, ponieważ w niektórych przypadkach możliwe jest postawienie dokładnej diagnozy na podstawie badań krwi i moczu.

Oprócz naczyń krwionośnych lekarz może zlecić wykonanie biopsji dowolnego narządu lub nawet tkanki mięśniowej. Jeśli pobiera się kawałek skóry do badania, odcina się go specjalną ostrą brzytwą, rzadziej używa się igły. Aby pobrać materiał z narządów wewnętrznych, należy włożyć do nich igłę. W każdym razie proces ten jest praktycznie bezbolesny dla pacjenta..

Testy alergiczne

Jeśli lekarz prowadzący podejrzewa alergiczny charakter zapalenia naczyń, pacjentowi przypisuje się testy alergologiczne w celu zidentyfikowania czynnika wywołującego chorobę. Jednocześnie w przeddzień testów zaleca się odmowę przyjmowania leków przeciwhistaminowych, ponieważ mogą one zniekształcić ostateczny obraz. Jeśli alergia jest w fazie zaostrzenia, musisz poczekać, aż dojdzie do remisji.

Testy są bezbolesne i bezkrwawe. Roztwory typowych alergenów nakłada się na skórę pacjenta w określonej kolejności i jednorazowo można nałożyć nie więcej niż 15 próbek. Jeśli na leczonym obszarze pojawi się zaczerwienienie, swędzenie lub wysypka, zastosowana substancja jest określana dla osoby jako alergen. Organizm reaguje na niektóre substancje w ciągu 20 minut, na inne - w ciągu kilku godzin, na inne - w ciągu kilku dni.

Analizy instrumentalne

Oprócz laboratoryjnych metod diagnostycznych do badania obrazu klinicznego różnych postaci zapalenia naczyń można wykorzystać badania sprzętu. Pozwalają uzupełnić historię medyczną pacjenta, rzetelnie określić przyczyny patologii, a także obecność lub brak powikłań.

Badanie ultrasonograficzne (USG)

Ultradźwięki to całkowicie bezpieczna i bezbolesna metoda, która pozwala specjaliście na uzyskanie obrazu badanego narządu w czasie rzeczywistym. W większości przypadków przy zapaleniu naczyń wykonuje się badanie USG jamy brzusznej w celu wykrycia zmian w strukturze brzucha. Można również wykonać badanie wątroby i nerek, jeśli lekarz podejrzewa wtórną zmianę. Bezpośrednio naczynia krwionośne można zobaczyć podczas badania ultrasonograficznego specjalną sondą Dopplera.

EKG i echokardiografia

Elektrokardiogram (EKG) wykonuje się w celu wykrycia nieprawidłowości w sercu, które mogą być spowodowane zapaleniem naczyń krwionośnych i upośledzonym przepływem krwi. Echokardiografia (USG serca) działa na podstawie fal dźwiękowych, pozwala zidentyfikować zmiany strukturalne w elementach serca, cechy jego pracy, obecność lub brak zakrzepów krwi i blizn, a także stan oddziałów. Te dwie metody uzupełniają się i pozwalają kardiologowi uzyskać pełny obraz serca..

Tomografia komputerowa (CT)

CT to rodzaj połączenia metod rentgenowskich i tomograficznych, które pozwala uzyskać pełny obraz stanu narządów wewnętrznych bez uszkadzania integralności tkanek. Jest to metoda informacyjna, która pozwala uzyskać informacje o dowolnym elemencie ciała, który może zostać uszkodzony przez zapalenie naczyń, ale CT jest przepisywany tylko w trudnych przypadkach. Najczęściej zmiany patologiczne spowodowane zapaleniem naczyń krwionośnych można wykryć za pomocą prostszych testów..

Jeśli podejrzewa się uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, CT zastępuje się rezonansem magnetycznym mózgu.


h3> Promienie rentgenowskie z kontrastem i bez

Zapalenie naczyń może być powikłane zespołem płucnym lub zmianami w pracy serca, dlatego jeśli pacjent skarży się, lekarz prowadzący może przepisać prześwietlenie klatki piersiowej. Dzięki tej analizie można zobaczyć nieprawidłowości w płucach, sercu i naczyniach krwionośnych, takich jak aorta. Aby uzyskać jaśniejszy obraz, przed wykonaniem zdjęcia rentgenowskiego pacjentowi można wstrzyknąć środek kontrastowy..

Angiografia (angiogram)

Przez angiografię rozumie się badanie przepływu krwi przez naczynia przy wstępnym dożylnym podaniu środka kontrastowego. Samo badanie przeprowadza się za pomocą promieni rentgenowskich. W takim przypadku kilka zdjęć jest wykonywanych w regularnych odstępach czasu, co pozwala na bardziej szczegółowe badanie cech sieci krążenia. Angiogram może wykazywać zwężenie lub poszerzenie światła naczynia, obrzęk, niedrożność i inne zmiany.

Objawy, diagnostyka i leczenie krwotocznego zapalenia naczyń

Układowe zapalenie naczyń może mieć różne objawy. Wszystko zależy od tego, które narządy są dotknięte. Dlatego też, jeśli dana osoba ma krwotoczne zapalenie naczyń, rozpoznanie i leczenie może być trudne. Jeśli występuje zmiana skórna, rozwija się skórne zapalenie naczyń, które objawia się w postaci wysypki. Jeśli układ nerwowy jest uszkodzony, wrażliwość może zostać osłabiona, od wzrostu do spadku, aż do jego braku. Jeśli dotyczy to naczyń mózgu, następuje udar z uszkodzeniem tętnic wieńcowych - zawał serca. Jeśli rozwinie się zapalenie naczyń nerkowych, pojawia się niewydolność nerek.

Na początkowym etapie wszystkie zapalenia naczyń mają wspólne objawy:

  • Osłabienie, letarg, zwiększone zmęczenie;
  • Bladość skóry;
  • Podwyższona temperatura ciała.

Nie obserwuje się żadnych specyficznych objawów. Mogą wystąpić bóle stawów, wysypki skórne, obrzęk węzłów chłonnych, duszność, obrzęk, ból mięśni. Krwotoczne zapalenie naczyń jest przebrane za różne choroby: infekcje, guzy, zapalenie nerwu itp., Dlatego bardzo trudno jest postawić prawidłową diagnozę.

Wymagane egzaminy

Rozpoznanie zapalenia naczyń należy prowadzić w wysokospecjalistycznych klinikach, w których można wykonać badania laboratoryjne i instrumentalne. Lista obowiązkowych badań niezbędnych do postawienia diagnozy obejmuje:

  1. Ogólna analiza moczu.
  2. Ogólna analiza krwi.
  3. EKG.
  4. Chemia krwi.
  5. Analiza biochemiczna moczu.
  6. Analiza immunologiczna.
  7. Biopsja.
  8. Angiografia.
  9. RTG.
  10. Ultradźwięk.
  11. tomografia komputerowa.

Przed postawieniem diagnozy należy skonsultować się z lekarzem. Specjalista najpierw pyta o dolegliwości pacjenta i przeprowadza badanie. Na skórze mogą wystąpić wysypki. Liczne wysypki krwotoczne mogą przemawiać za zapaleniem naczyń u genocha Shenleina. Jeśli pacjent dotyczy tylko bólu brzucha lub stawów, to nawet po przejściu wszystkich testów trudno jest ustalić rozpoznanie krwotocznego zapalenia naczyń. Ostateczne potwierdzenie obecności zapalenia naczyń jest możliwe dopiero po wystąpieniu wysypki..

Kompleksowa diagnostyka pomaga określić stan narządów i układów. Kliniczne (ogólne) badanie krwi pomaga zrozumieć ogólny stan organizmu. Na przykład spadek stężenia hemoglobiny może wskazywać na powikłanie w postaci niedokrwistości. W obecności erytrocytów, białka i leukocytów w moczu powyżej normy możemy mówić o złej czynności nerek i stanach zapalnych. Badanie biochemiczne może wykazać wzrost poziomu globulin (gamma i a2), aw przypadku wystąpienia niewydolności nerek zwiększa się poziom kreatyniny i mocznika.

Jeśli pacjent ma reumatoidalne zapalenie naczyń, testy immunologiczne wskazują na wzrost poziomu Ig A, streptolizyny O i kompleksów immunologicznych. Można zaobserwować limfocetopenię - zmniejszenie liczby limfocytów T. Biopsja to dobry test. W tym celu pobiera się mały kawałek tkanki z dotkniętego obszaru i bada pod mikroskopem. Jeśli zaatakowane są narządy wewnętrzne, wykonuje się angiografię w celu określenia stopnia zajęcia naczyń w tym procesie. Testy alergenowe są wykonywane w przypadku zapalenia naczyń, gdy istnieje podejrzenie elementu alergicznego. Aby zidentyfikować patogen (wirus, grzyb itp.), Zaleca się PCR. Immunogram jest potrzebny do określenia jakości układu odpornościowego i jego odporności na patogeny.

Z kim się skontaktować

Wiele osób nie wie, którego lekarza potrzebują. Najlepszym rozwiązaniem w tej sytuacji byłoby skontaktowanie się z lokalnym terapeutą lub lekarzem rodzinnym. Przeprowadzi wstępne badanie i przepisze podstawowe testy i egzaminy. Po podstawowych badaniach pacjent kierowany jest do lekarza leczącego zapalenie naczyń. Najczęściej jest to reumatolog, jeśli przyczyną są ogólnoustrojowe patologie o charakterze autoimmunologicznym. Konsultacja alergologa nie będzie zbyteczna, ponieważ składnik alergiczny występuje u wielu pacjentów.

Aby wyleczyć zapalenie naczyń, należy również skonsultować się z innymi wąskimi specjalistami. O konieczności konsultacji decyduje lekarz prowadzący. W końcu krwotoczne zapalenie naczyń może występować nie tylko w postaci skóry. Może to wpływać na naczynia nerek, płuc, stawów itp. dlatego może być wymagana pomoc pulmonologa, nefrologa, chirurga. Ze względu na to, że często przyczyną zapalenia naczyń są zaburzenia w funkcjonowaniu układu odpornościowego, konieczna może być konsultacja immunologa.

Wszystkie rodzaje czynników zakaźnych (bakterie, wirusy) są bezpośrednio zaangażowane w rozwój choroby, dlatego nie wyklucza się próchnicy, zapalenia błon śluzowych jamy ustnej i nosa, zapalenia zatok, zapalenia zatok. Aby zidentyfikować i leczyć te ogniska zakaźne, musisz skontaktować się ze swoim dentystą i lekarzem laryngologiem..

Jak widać, wielu specjalistów leczy układowe zapalenie naczyń. Podczas wstępnego badania iw przypadku braku diagnozy do pełnego badania konieczne jest leczenie szpitalne. Pacjent z podejrzeniem zapalenia naczyń zostaje przyjęty na oddział reumatologii. To w szpitalu znajdują się wszystkie stany, w których choroba jest leczona, przeprowadzana jest dokładna diagnoza, zalecane konsultacje specjalistyczne i przeprowadzane jest leczenie. Dla każdego specjalisty opracowywany jest również odpowiedni schemat leczenia. Ważne jest, aby wyleczyć krwotoczne zapalenie naczyń raz na zawsze, nie dopuszczając do przejścia do postaci przewlekłej. Po wypisie będziesz musiał obserwować Cię przez dwa lata, aby uniknąć nawrotu choroby.

Ważne jest, aby poprosić o pomoc na czas. Im wcześniej postawiona zostanie diagnoza, tym łatwiej będzie przezwyciężyć chorobę.!

Terapia

Leczenie zapalenia naczyń zależy od podstawowych przyczyn choroby. Kolejnym ważnym czynnikiem jest lokalizacja procesu, czyli zaangażowanie w proces narządów wewnętrznych. W przypadku krwotocznego zapalenia naczyń serca, nerek, wątroby, płuc, mózgu terapia powinna być intensywna. Leczenie powinno pomóc w normalizacji odporności i przywróceniu pracy wszystkich dotkniętych narządów. Uwzględnia się również obecność chorób współistniejących, wiek pacjenta. Leczy zapalenie naczyń w celu powstrzymania choroby i zapobiegania nawrotom.
Nie ma jednego schematu leczenia, który byłby odpowiedni dla wszystkich pacjentów. Kiedyś wystarczyło, aby złagodzić objawy zapalenia naczyń, ale teraz podejście się zmieniło. Ogólnie terapia ma na celu:

  • Identyfikacja ogniska infekcji i jej zniszczenia;
  • Normalizacja pracy narządów i układów;
  • Korekta odporności;
  • Oczyszczanie organizmu z substancji toksycznych;
  • Osiągnięcie normalizacji parametrów klinicznych i laboratoryjnych;
  • Zapobieganie uszkodzeniom ważnych narządów;
  • Zapobieganie zaostrzeniom;
  • Wzrost średniej długości życia i jego jakości.

Leczenie obejmuje maści, tabletki, zastrzyki. Za radą lekarza do głównego leczenia można dodać metody alternatywne. Schemat leczenia obejmuje:

  1. NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne - ibuprofen, diklofenak itp.) Szybko i skutecznie łagodzą stany zapalne i objawy bólowe.
  2. Glukokortykosteroidy (deksametazon, predniziolon, betametazon) łagodzą stany zapalne i tłumią składnik alergiczny.
  3. Cytostatyki (metotreksat, azatiopryna) są stosowane, jeśli ogólnoustrojowe zapalenie naczyń doprowadziło do złośliwego nadciśnienia nerkowego, a także do zmian uogólnionych.
  4. Aniagreganty i antykoagulanty (courantil, heparyna, pentoksyfilina) są przepisywane w celu rozrzedzenia krwi i zapobiegania tworzeniu się skrzepliny;
  5. Kwas nikotynowy i jego pochodne (ksantypol, nikoshpan) są stosowane w celu poprawy przepływu krwi w małych naczyniach.
  6. Hemokorekcja (filtracja osocza) jest potrzebna do oczyszczenia krwi z nagromadzonych kompleksów immunologicznych.

Inne leki można również przepisać po konsultacji z lekarzami wąskich specjalizacji (pulmonolog, neurolog itp.). W przypadku znacznego zwężenia naczyń, okluzji, może być konieczne leczenie chirurgiczne. Jeśli w takich warunkach operacja nie zostanie przeprowadzona na czas, może to doprowadzić do rozwoju np. Zgorzeli i amputacji kończyny. Leczenie chirurgiczne można przeprowadzić w Moskwie lub innym mieście krajowym lub zagranicznym, które dysponuje odpowiednim sprzętem i specjalistami.

Testy na zapalenie naczyń

Przed określeniem rodzaju zapalenia naczyń należy ustalić, czy doszło do uszkodzenia narządów wewnętrznych i zapobiec ich uszkodzeniu w wyniku opóźnionego lub nieodpowiedniego leczenia. Ważne jest, aby odróżnić zapalenie naczyń jako pierwotną chorobę autoimmunologiczną od wtórnego zapalenia naczyń spowodowanego infekcją, reakcją na lek lub zaburzeniami tkanki łącznej, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy lub reumatoidalne zapalenie stawów.

Zapalenie małych naczyń krwionośnych charakteryzuje się martwiczym zapaleniem małych naczyń krwionośnych i można je rozpoznać po „wyczuwalnej plamicy”. W typowych przypadkach na kończynach dolnych obserwuje się wyczuwalne wykwity krwotoczne o wielkości od kilku milimetrów do kilku centymetrów. W początkowych stadiach ogniska leukocytoklastycznego zapalenia naczyń mogą nie być wyczuwalne.
Objawy kliniczne plamicy Schönleina-Henocha obejmują głównie nietrombocytopeniczną wyczuwalną plamicę kończyn dolnych i pośladków, objawy żołądkowo-jelitowe, bóle stawów i zapalenie nerek.

Lokalizacja zapalenia naczyń skóry. Zapalenie naczyń krwionośnych skóry występuje najczęściej w nogach, ale może wystąpić na rękach i brzuchu.
Analizy zapalenia naczyń krwionośnych skóry. Aby zidentyfikować antygenowe źródło reakcji immunologicznej, przeprowadza się testy laboratoryjne. Wyniki hodowli z błony śluzowej gardła, miano antystreptolizyny-O, OB, liczba płytek krwi, morfologia krwi, poziom kreatyniny w surowicy, ogólne badanie moczu, przeciwciała przeciwjądrowe, elektroforeza białek surowicy, krążące kompleksy immunologiczne, antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B, przeciwciała przeciwko zapaleniu wątroby C, krioglobuliny i czynnik reumatoidalny.

OB w ostrym stadium zapalenia naczyń jest prawie zawsze podwyższone. Badania immunofluorescencji należy wykonać w ciągu pierwszych 24 godzin po utworzeniu ogniska. Najczęstszymi immunoreaktantami obecnymi w naczyniach krwionośnych i wokół nich są IgM, C3 i fibryna. Obecność IgA w naczyniach krwionośnych dzieci z zapaleniem naczyń sugeruje plamicę Schönleina-Hepocha.

Podstawowe parametry i testy laboratoryjne, ale które oceniają stopień i rodzaj uszkodzenia narządu, obejmują kreatyninę w surowicy, kinazę kreatyninową, testy czynności wątroby, testy serologiczne w kierunku zapalenia wątroby, ogólne badanie moczu, ale ze wskazań wykonuje się RTG i elektrokardiografię.

Biopsja z powodu zapalenia naczyń skóry. Obraz kliniczny jest tak charakterystyczny, że zwykle nie jest wymagana biopsja. W wątpliwych przypadkach materiał do badania histologicznego pobiera się z czynnej (nie owrzodzonej) zmiany lub w razie potrzeby z brzegów owrzodzenia.

Diagnostyka różnicowa zapalenia naczyń skóry

• Choroba Schamberga to zapalenie naczyń włosowatych z charakterystycznym wynaczynieniem erytrocytów do skóry i wyraźnym odkładaniem się hemosnderiny.
• U pacjentów w stanie krytycznym z objawami OUN meningokokemia jest reprezentowana przez kolor fioletowy.
• Gorączka Gór Skalistych jest infekcją riketsjową, która objawia się różowymi lub jaskrawoczerwonymi dyskretnymi plamami o wielkości 1–5 mm, bladymi przy nacisku i czasami swędzącymi. Wysypka pojawia się dystalnie i rozprzestrzenia się na dłonie i podeszwy.

• Nowotwory złośliwe, takie jak skórny chłoniak T-komórkowy (grzybica grzybicza).
• Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka.
• Idiopatyczną plamicę małopłytkową można łatwo odróżnić od zapalenia naczyń, określając liczbę płytek krwi.

• Ziarniniakowatość Wegenera jest rzadką chorobą wieloukładową charakteryzującą się martwiczym ziarniniakowatym zapaleniem i zapaleniem naczyń dróg oddechowych, nerek i skóry.
• Zespół Churga-Strossa (alergiczna ziarniniakowatość) objawia się układowym zapaleniem naczyń połączonym z astmą, pułapkowymi naciekami w płucach i hipereosypofilią.

• Skórne objawy zatorowości cholesterolowej objawiają się bólem podudzia, sinicą siatkowatą (czerwono-niebieskie plamki na skórze z wzorem przypominającym siateczkę) i / lub niebieskawymi palcami u nóg przy dobrym tętnie obwodowym.

Leczenie zapalenia naczyń skóry

• W przypadku świądu spowodowanego pokrzywką można zastosować leki przeciwhistaminowe. Podejrzany antygen należy zidentyfikować i w miarę możliwości wyeliminować. Żadne inne leczenie nie jest wymagane.
• W leukocytoklastycznym zapaleniu naczyń (nadwrażliwości) wysypka skórna zwykle ustępuje bez powikłań. Zajęcie trzewne (nerek i płuc) jest najczęściej obserwowane w plamicy Schönleina-Henocha, krioglobulinemii i zapaleniu naczyń związanym z toczniem rumieniowatym układowym. Rozległa zmiana narządów wewnętrznych wskazuje na konieczność poszukiwania zmian współistniejących w naczyniach średniej wielkości i konsultacji z reumatologiem.

- W przypadku zmian trzewnych i najcięższych przypadków zapalenia naczyń skóry przepisywany jest doustny prednizon. Krótkie cykle prednizonu (60-80 mg / dobę) są dość skuteczne, po których następuje stopniowe zmniejszanie dawki.

- Kolchicynę (0,6 mg dwa razy dziennie przez 7-10 dni) i dapson (100-150 mg dziennie) można stosować do hamowania chemotaksji neutrofilów. Dawkę również stopniowo zmniejsza się, odstawiając lek po ustąpieniu zmian chorobowych. Ponadto przebadano stosowanie azatiopryny, cyklofosfamidu i metotreksatu.

• Plamica Schönleina-Henocha jest zwykle leczona niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Terapia kortykosteroidami jest najbardziej przydatna u pacjentów z ciężkimi chorobami, w tym z silnym bólem brzucha i uszkodzeniem nerek. Oprócz steroidów można przepisać cyklofosfamid. Stosowana jest również azatiopryna.
Możliwe są nawroty, zwłaszcza jeśli czynnikiem wyzwalającym jest choroba autoimmunologiczna. W związku z tym konieczne jest regularne monitorowanie..

Kliniczny przykład zapalenia naczyń krwionośnych skóry. 21-letnia kobieta zgłosiła się z trzydniową bolesną fioletową wysypką na kończynach dolnych. Wysypka pojawiła się nagle, u pacjentki nie obserwowano wcześniej podobnych epizodów. U pacjenta niespełna tydzień temu rozpoznano zapalenie gardła i leczono go klindamycyną. Nie wystąpiły nudności, wymioty, gorączka i bolesność brzucha lub rażący krwiomocz. W moczu wykryto krew, ale nie stwierdzono protenurii. Typowa wyczuwalna wysypka krwotoczna na podudziach jest objawem plamicy Schönleina-Henocha.

Rodzaje diagnostyki zapalenia naczyń, zasady wykonywania badań

Zapalenie naczyń to choroba, w której dochodzi do zapalenia ścian naczyń krwionośnych. Przyczyny jego pojawienia się nie są znane, ale istnieje hipoteza, że ​​objawia się on interakcją 3 czynników: słabego dziedziczenia genetycznego, słabych warunków bytowych, zakażenia gronkowcem lub opryszczką. Genetyka jest głównym czynnikiem, a reszta - prowokuje rozwój choroby.

Nie ma określonych objawów i zwykle objawia się wysypką przypominającą pokrzywkę, gorączką i ogólnym złym samopoczuciem.

Zapalenie naczyń jest dwojakiego rodzaju: pierwotne i wtórne. W pierwszym przypadku jest to niezależna choroba. W drugiej komplikacja:

  • infekcja wirusowa lub bakteryjna (zapalenie wątroby, opryszczka, kiła, gruźlica),
  • choroby układu sercowo-naczyniowego,
  • choroby płuc: zapalenie oskrzeli, astma,
  • reumatoidalne zapalenie stawów, rozlane wole toksyczne, stwardnienie rozsiane,
  • żywność, alergie na leki.

W literaturze medycznej często można znaleźć następującą klasyfikację zapalenia naczyń:

  • krwotoczna lub choroba Schönleina-Henocha,
  • uczulony,
  • guzkowaty,
  • Ziarniniakowatość Wegenera,
  • niespecyficzne zapalenie aortalno-tętnic lub choroba Takayasu.

Uwzględnia przyczyny wystąpienia choroby, jej objawy i ich lokalizację, a także klasę dotkniętych naczyń.

Rodzaje diagnostyki i przygotowanie do niej

Terapeuta jest pierwszym lekarzem, do którego należy się zwrócić w przypadku wystąpienia jakichkolwiek nieprzyjemnych objawów. Zwykle kieruje pacjenta do reumatologa, lekarza specjalizującego się w zapaleniach naczyń. Przypisana im diagnostyka pozwala dokładnie określić przyczynę choroby. Obejmuje:

  • ogólne i biochemiczne badania krwi,
  • Analiza moczu,
  • badanie immunologiczne,
  • badanie alergiczne,
  • biopsja,
  • angiografia,
  • badanie ultrasonograficzne jam narządowych,
  • obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny (CT i MRI),
  • elektrokardiografia i echokardiografia.

Aby upewnić się, że nie ma zniekształceń w wynikach badań krwi i moczu, pacjent nie powinien jeść ani pić przed przyjęciem materiału. Nie zaleca się również spożywania jagód, marchwi, buraków, słonych lub pikantnych potraw na 12 godzin przed pobraniem moczu. Silnie wpływają na 2 badane parametry - kolor i zapach..

Jeśli lekarz przepisał analizę biochemiczną, będziesz musiał zrezygnować z tłustych potraw, alkoholu co najmniej dzień przed zabiegiem.

Przed EKG mężczyznom z grubymi owłosieniem na klatce piersiowej zaleca się ogolenie skóry wokół czwartego żebra (licząc od obojczyka) wzdłuż krawędzi mostka i dolnej połowy lewej piersi. Ułatwi to umieszczenie elektrod..

W przypadku innych metod nie jest wymagane specjalne przygotowanie..

Ogólne i biochemiczne badanie krwi

Materiał pobierany jest z palca serdecznego do ogólnej analizy, a z żyły łokciowej (czasem promieniowej) do celów biochemicznych.

W toku badań ogólnych ustala się wartości następujących parametrów:

  • szybkość sedymentacji erytrocytów (ESR), liczba, średnia objętość,
  • poziom hemoglobiny,
  • liczba leukocytów i płytek krwi,
  • formuła leukocytów.

Znakiem, że w organizmie zachodzi proces zapalny, jest wzrost liczby leukocytów, przesunięcie formuły leukocytów w lewo, ESR. Ta ostatnia przekracza wartość 10 mm / h u mężczyzn i 15 mm / h u kobiet. Poziom hemoglobiny i płytek krwi pozostaje niezmieniony.

Badania biochemiczne dostarczają informacji o ilości 20 różnych białek, enzymów i hormonów wytwarzanych przez narządy. Aby zdiagnozować zapalenie naczyń, ważne jest, aby znać tylko ilość dwóch białek: fibrynogenu i immunoglobuliny. Jeśli wzrośnie w stosunku do normy, jest to kolejny dowód na obecność procesu zapalnego. Obecność nadmiaru kreatyniny (115 μmol / L i więcej) wskazuje, że choroba wpłynęła na nerki.

Ogólna i biochemiczna analiza moczu

Ogólna analiza moczu bada parametry ilościowe i jakościowe. W pierwszym przypadku określa się liczbę krwinek i białek w próbce. Ich pojawienie się w moczu nazywa się odpowiednio krwiomoczem i białkomoczem..

W drugim określa się przezroczystość, kolor i zapach. Zwykle mocz jest płynem o słomkowym kolorze, bez określonego zapachu i jakichkolwiek zanieczyszczeń.

Zmiana którejkolwiek z tych cech sygnalizuje problemy w układzie moczowym: nerki, pęcherz, moczowód.

W większości przypadków nie stosuje się biochemicznych badań moczu. Służy głównie do wykrywania patologii nerek poprzez oznaczanie ilości mocznika, białka, sodu, chloru, wapnia w moczu..

Badania immunologiczne

Materiałem testowym do tej metody diagnostycznej jest krew żylna. Jego celem jest oznaczenie ilości immunoglobulin, antystreptolizyny, limfocytów T, kompleksów immunologicznych w jego składzie.

Wśród pozostałych cech najważniejsza jest ilość immunoglobulin klasy A (IgA). Jeśli przekracza 4,5 grama na litr krwi, jest to wyraźna oznaka obecności zapalenia naczyń lub patologii wątroby..

Obecność zwiększonej ilości antystreptolizyny (200 jednostek / ml lub więcej) w badanej próbce wskazuje na zakaźną przyczynę zapalenia naczyń, a mianowicie na aktywność paciorkowców.

Spadek, wzrost liczby odpowiednio limfocytów T i kompleksów immunologicznych - dowód na nadmierną aktywność układu odpornościowego.

Badania alergiczne

Ta metoda jest stosowana, jeśli lekarz podejrzewa, że ​​alergia jest przyczyną zapalenia naczyń. Podczas badania określa się rodzaje substancji, które wywołują reakcję alergiczną u pacjenta.

W tym celu na jego skórę nakłada się jeden po drugim preparaty testowe. Jeśli w okolicy miejsca aplikacji pojawi się przekrwienie (zaczerwienienie) lub inne objawy alergii: obrzęk Quinckego, swędzenie, pieczenie, to substancja ta jest alergenem, co oznacza, że ​​należy unikać kontaktu z nią.

Na jednym etapie badania można sprawdzić reakcję na 15 substancji. Nie zaleca się większej ilości, ponieważ organizm może zareagować jednocześnie na kilka bodźców dopiero po kilku godzinach. Taka spóźniona manifestacja jest niebezpieczna, ponieważ może wystąpić obrzęk gardła i osoba się udusi..

Biopsja

Biopsja to sposób na zbadanie próbki skóry, naczyń krwionośnych lub narządów pod mikroskopem. Pozwala dokładnie określić rodzaj patologii. Ale nie zawsze jest używany, ponieważ w większości przypadków wszystkie informacje niezbędne do postawienia diagnozy dostarczają analizy ogólne lub biochemiczne..

Do zebrania wymaganego materiału używa się podobnego do brzytwy narzędzia lub igły. Pierwsza służy do skóry, druga do narządów wewnętrznych. Zabieg jest prawie bezbolesny dla pacjenta..

Diagnostyka sprzętu

Oprócz badania składu płynów biologicznych do postawienia diagnozy wymagana jest ocena stanu narządów wewnętrznych. Jest to możliwe dzięki USG, angiografii, CT, echokardiografii i EKG.

Główną zaletą badania ultrasonograficznego jest jego szybkość i brak bólu. Pozwala „spojrzeć” na narządy wewnętrzne, ich ubytki. Ta metoda służy do badania narządów w jamie brzusznej. Innym zastosowaniem USG jest ultrasonografia dopplerowska. Pozwala na badanie aktualnego stanu układu krążenia pacjenta.

Angiografia lub angiogram to metoda badania naczyń oparta na radiografii. W tym celu do krwi pacjenta wstrzykuje się substancję, która nie przenosi promieni rentgenowskich (Hypaque, Urografin, Triyotrast). Następnie wykonuje się 6-8 zdjęć z rzędu w dwóch płaszczyznach.

Tomografia komputerowa łączy w sobie dwie metody badawcze: MRI i RTG. Takie podejście umożliwia uzyskanie informacji o stanie dowolnego układu narządów z dużą szybkością i jakością przy minimalnej ekspozycji na promieniowanie. Ale ta metoda jest stosowana tylko w bardzo trudnych przypadkach, gdy inne analizy zawierają mało informacji..

Echokardiografia czy USG serca pozwala ocenić aktualny stan fizyczny jego części, pojemność naczyniową, obecność zakrzepów czy blizn.

Elektrokardiogram to metoda polegająca na rejestracji impulsów elektrycznych generowanych przez rozrusznik. Elektrokardiograf zapisuje je na papierze jako linię z wieloma zagięciami. Określony kształt każdego z nich jest wskaźnikiem stanu różnych części serca. Na podstawie tych informacji kardiolog może postawić dokładną diagnozę lub przewidzieć zawał serca..

Połączone zastosowanie EKG i echokardiografii pozwala na stworzenie całościowego obrazu stanu układu sercowo-naczyniowego.

Zapalenie naczyń to choroba atakująca ściany naczyń krwionośnych. Nie ma wiarygodnych danych wyjaśniających przyczynę pojawienia się. Może objawiać się samoistnie lub jako powikłanie innej choroby. Do diagnostyki stosuje się badanie składu płynów biologicznych, a także metody sprzętowe: USG, tomografię, angiografię, echokardiografię.

Test immunologiczny na zapalenie naczyń: sposób przeprowadzania i interpretacja wyników

Testy immunologiczne to główny rodzaj diagnostyki chorób autoimmunologicznych, który pozwala określić obecność swoistych przeciwciał na określony typ patologii.

  1. Co to jest zapalenie naczyń
  2. Testy wchodzące w skład badania w kierunku zapalenia naczyń
  3. Wskazania
  4. Kto przydziela badanie, gdzie je wziąć
  5. Jak przygotować
  6. Dekodowanie wyników
  7. Dodatkowe egzaminy
  8. Przydatne wideo: diagnostyka i leczenie zapalenia naczyń

Co to jest zapalenie naczyń

Zapalenie naczyń to koncepcja, która łączy w ścianach naczyń krwionośnych procesy zapalne o charakterze autoimmunologicznym..

Główną przyczyną rozwoju jest zmiana struktury tkanki naczyniowej na poziomie antygenowym..

Jest podzielony na różne formy, w zależności od ogniska zmiany i konkretnych objawów zmiany:

Diagnozę choroby przeprowadza reumatolog. Aby ustalić lub potwierdzić diagnozę, należy przeprowadzić szereg środków diagnostycznych i badań laboratoryjnych.

Badanie pacjenta w kierunku zapalenia naczyń metodami immunologicznymi przeprowadza się w celu określenia składu / ilości immunoglobulin, miana określonego białka (anstreptolizyny O) oraz kompleksów immunologicznych.

Na podstawie uzyskanych wyników stawia się diagnozę i przepisuje odpowiednie leczenie..

Testy wchodzące w skład badania w kierunku zapalenia naczyń

Obowiązkowe badania laboratoryjne potwierdzające chorobę to:

  1. Wykonuje się ogólne badanie krwi (krew żylna lub włośniczkowa) w celu określenia procesu zapalnego, stężenia hemoglobiny i liczby czerwonych krwinek. Analiza obejmuje OB, obliczenia ilościowe i ocenę jakościową płytek krwi oraz formułę leukocytów. W przypadku zapalenia naczyń zwiększa się liczba leukocytów, płytek krwi, ESR przyspiesza i ujawnia się przesunięcie leukoformuli w prawo.
  2. Parametry biochemiczne: frakcje białek, mocznik, kreatynina, glukoza i transaminazy. Próbka testowa - krew żylna.
  3. Koagulogram jest równie ważną analizą, ponieważ pozwala ocenić wewnętrzną hemostazę. Badania obejmują fibrynogen, czas protrombinowy i INR.
  4. Testy immunologiczne: frakcje immunoglobulin jako procent, antystreptolizyna-O (marker zakażenia paciorkowcami), stosunek limfocytów T do całkowitej objętości krwi. Ponieważ choroba często łączy się z niewydolnością nerek, wskazane jest stosowanie testów: anty-BMK, ANZA, HEp-2.
  5. Ogólna analiza moczu i mikroskopia osadu. Podczas badania właściwości fizycznych i chemicznych można wykryć obecność świeżych lub zmienionych erytrocytów. Białko wzrasta, pojawiają się kryształy i sole, ale wynik należy interpretować w połączeniu z innymi testami laboratoryjnymi.

Szczególną rolę przypisuje się diagnostyce immunologicznej. Wyniki mówią:

  • o obecności choroby;
  • o stanie ciała pacjenta;
  • o reakcji obronnej.

Równie skutecznym sposobem wykrycia dolegliwości jest wykonanie biopsji - fragmentu tkanki ściany naczyniowej.

Wskazania

Badania są zalecane w przypadku wystąpienia określonych objawów:

  • bóle stawów i mięśni;
  • krwotok podskórny;
  • krwotoczne plamy i swędzenie dotkniętego obszaru;
  • krwawe formacje pęcherza.

Analizy są przepisywane na zapalenie kłębuszków nerkowych. Choroba może wynikać z powikłania autoimmunologicznej choroby naczyń krwionośnych.

Testy immunologiczne pomagają zidentyfikować postać zapalenia naczyń, ustalić możliwą przyczynę patologii.

Kto przydziela badanie, gdzie je wziąć

Skierowanie na badania ogólne wystawia lekarz.

Bardziej szczegółowe badanie choroby przeprowadza reumatolog. Obejmują one:

  • immunologia;
  • biopsja;
  • testy alergiczne.

Testy można wykonać w poliklinice, prywatnym laboratorium lub centrum medycznym.

Jak przygotować

Etap przedanalityczny testu odpornościowego obejmuje następujące punkty z obowiązkowym przestrzeganiem każdego z nich:

  • krew podaje się na pusty żołądek;
  • w dniu porodu nie należy wykonywać ćwiczeń fizycznych;
  • ostatni posiłek powinien być nie później niż o 20.00;
  • ponieważ krew jest pobierana z żyły łokciowej, nie będzie zbędne wypicie szklanki ciepłej herbaty lub wody.

Uwaga! Pobiera się krew do badań immunologicznych, a także do ogólnych badań klinicznych.

Dekodowanie wyników

W przypadku braku choroby we krwi ludzkiej nie ma przeciwciał kompleksów immunologicznych, specyficznych białek i innych charakterystycznych nieprawidłowości.

Wraz ze wzrostem następujących parametrów diagnoza zostaje potwierdzona:

  • zaburzony jest stosunek frakcji białek, a albumina pochłania więcej;
  • antystreptolizyna-O jest większa niż 200 U / ml;
  • limfocytopatia T o umiarkowanej ekspresji;
  • zwiększone przeciwciała przeciwko śródbłonkowi i antyneutrofilii;
  • ze strony biochemii odnotowuje się wzrost białka, kreatyniny i mocznika;
  • w moczu można znaleźć ukształtowane elementy (leukocyty i erytrocyty);
  • w czerwonej krwi bez zmian (hemoglobina i liczba erytrocytów nie zmienia się), rzadziej obserwuje się zmiany wartości hematokrytu;
  • ESR wzrasta;
  • rejestruje się leukocytozę z przesunięciem w prawo;
  • trombocytoza, a badanie mikroskopowe rozmazu krwi ujawnia przylegające płytki krwi.

Odchylenia te są interpretowane w połączeniu z instrumentalnymi metodami badania i tylko przez reumatologa.

Dodatkowe egzaminy

Oprócz badań laboratoryjnych, diagnostyka zapalenia naczyń jest przeprowadzana przez dodatkowe rodzaje badań, które pozwalają ujawnić pełny obraz.

Powszechnie stosowane metody:

  • diagnostyka ultrasonograficzna narządów jamy brzusznej i nerek;
  • USG Doppler naczyń krwionośnych;
  • Tomografia komputerowa;
  • w trudnym procesie wykonuje się MRI;
  • EKG i ECHOKG;
  • angiografia ze środkiem kontrastowym;
  • Zdjęcia rentgenowskie (rzadziej, ale używane do celów diagnostycznych).

Ponadto lekarz dokładnie bada historię pacjenta i przeprowadza badanie zewnętrzne..

Rozpoznanie ziarniniakowego zapalenia naczyń

Rozpoznanie ziarniniakowego zapalenia naczyń obejmuje wykrycie we krwi pacjenta czynnika przeciwjądrowego na komórkach HEp-2, przeciwciał przeciwko cytoplazmie neutrofili.

Czynnik przeciwjądrowy (ANF), przeciwciała przeciwjądrowe, przeciwciała przeciwjądrowe (ANA), przeciwciała przeciwko cytoplazmie neutrofili, ANCA.

Angielskie synonimy

ANCA, przeciwciała przeciwjądrowe (ANA), substrat Hep-2, ANA-Hep2, przeciwciała przeciw neutrofilom / cytoplazmie.

Pośrednia odpowiedź immunofluorescencyjna.

Jaki biomateriał można wykorzystać do badań?

Jak prawidłowo przygotować się do badania?

  • Nie palić w ciągu 30 minut przed badaniem.

Ogólne informacje o badaniu

W praktyce medycznej do diagnostyki ziarniniakowego zapalenia naczyń wykorzystuje się w praktyce medycznej oznaczenie we krwi pacjenta czynnika przeciwjądrowego na komórkach HEp-2, przeciwciał przeciwko cytoplazmie neutrofili.

Badanie jest zalecane przy badaniu pacjentów z podejrzeniem ziarniniakowego zapalenia naczyń, wykrywaniu astmy, zapalenia zatok, nacieków wędrownych w płucach, niewydolności serca, zapalenia mięśnia sercowego, plamicy, kłębuszkowego zapalenia nerek, niewydolności nerek, niejasnego krwawienia z przewodu pokarmowego, niedokrwienia jelit z perforacją. A także jeśli konieczne jest ustalenie przyczyn gorączki, bólu mięśni i stawów, zapalenia mononeurozy, polineuropatii kończyn, do diagnostyki różnicowej z innymi chorobami autoimmunologicznymi, monitorowania skuteczności terapii, przewidywania prawdopodobieństwa nawrotu choroby.

Ziarniniakowe zapalenie naczyń (zespół Churga-Straussa, alergiczne ziarniniakowe zapalenie naczyń, eozynofilowe ziarniniakowatość z zapaleniem wielonaczyniowym) jest rzadką nieuleczalną chorobą związaną ze zmianami zapalnymi naczyń krwionośnych (małego i średniego kalibru) zlokalizowanych w różnych narządach organizmu. Ze względu na zmiany zapalne w naczyniach przepływ krwi w ważnych narządach (serce, płuca, nerki, mózg) może zostać zakłócony.

Najczęstszym objawem klinicznym zespołu Churga-Straussa jest astma oskrzelowa. Jednak choroba charakteryzuje się różnymi objawami klinicznymi: wysoką gorączką, wysypką skórną, krwawieniem z przewodu pokarmowego, silnym bólem i drętwieniem dłoni i stóp..

Dokładne przyczyny rozwoju choroby są nadal nieznane. Prawdopodobnie nadreaktywność układu odpornościowego w tej patologii jest wywoływana przez połączenie predyspozycji genetycznych i wpływu na organizm czynników środowiskowych (alergeny, niektóre leki). Możliwe czynniki ryzyka rozwoju zespołu Churga-Straussa to wiek powyżej 40 lat, astma oskrzelowa lub częsty nieżyt nosa w historii.

Istnieje 6 ogólnie przyjętych kryteriów diagnostycznych dla ziarniniakowego zapalenia naczyń: astma, wzrost liczby eozynofilów we krwi obwodowej o ponad 10%, zapalenie zatok, nacieki w płucach (prawdopodobnie przemijające), weryfikacja histologiczna, zapalenie mononeurii lub polineuropatia kończyn. Jeśli obecne są 4 z 6 objawów diagnostycznych, można powiedzieć, że pacjent cierpi na ziarniniakowe zapalenie naczyń..

W przebiegu choroby wyróżnia się 3 fazy: alergiczny nieżyt nosa i astmę, eozynofilowe zapalenie płuc lub żołądka i jelit, ogólnoustrojowe uszkodzenie naczyń krwionośnych z zapaleniem ziarniniakowym.

Faza zapalenia naczyń zwykle rozwija się w ciągu 3 lat od wystąpienia choroby, klinicznie objawia się patologią płuc (astma, zapalenie płuc), górnych dróg oddechowych (alergiczny nieżyt nosa, zapalenie zatok, polipy nosa), układu krążenia (niewydolność serca, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego), skóra (plamica, wysypka), nerki (kłębuszkowe zapalenie nerek, nadciśnienie, niewydolność nerek), polineuropatia kończyn, układ pokarmowy (krwawienie z przewodu pokarmowego, niedokrwienie jelit z perforacją, zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie trzustki, cholestaza), gorączka, bóle mięśni i stawów.

Obecnie nie ma konkretnych badań identyfikujących ziarniniakowe zapalenie naczyń. Podczas badania pacjentów z podejrzeniem zespołu Churga-Straussa konieczne jest wykonanie następujących badań: badanie we krwi pacjenta przeciwciał przeciwko cytoplazmie neutrofili (dodatni u 70% pacjentów), poziom eozynofilów, kliniczne i biochemiczne badania krwi, prześwietlenie klatki piersiowej, tomografia komputerowa płuc, bronchoskopia, biopsja płuc.

Leczenie ziarniniakowego zapalenia naczyń ma charakter wspomagający i ma na celu osiągnięcie trwałej remisji i zwiększenie przeżycia u tych pacjentów. W tym celu stosuje się glikokortykosteroidy, cyklofosfamid, azotiaprynę, dożylne podawanie immunoglobulin, alfa-interferon i plazmaferezę.

Kluczem do skutecznego leczenia tej grupy pacjentów jest wczesne rozpoznanie choroby i wyznaczenie odpowiedniej terapii. W przypadku braku leczenia pięcioletni wskaźnik przeżycia pacjentów z tą patologią wynosi 25%.

Do czego służą badania?

  • Do badania pacjentów z podejrzeniem ziarniniakowego zapalenia naczyń;
  • do diagnostyki różnicowej z innymi chorobami autoimmunologicznymi;
  • monitorowanie skuteczności terapii;
  • przewidywać nawrót choroby.

Kiedy zaplanowano badanie?

  • Jeśli pacjent ma astmę, wzrost liczby eozynofilów we krwi obwodowej o ponad 10%, zapalenie zatok, naciek w płucach (prawdopodobnie przemijający), niewydolność serca, zapalenie mięśnia sercowego, plamicę, kłębuszkowe zapalenie nerek, niewydolność nerek, niewyraźne krwawienie z przewodu pokarmowego, niedokrwienie jelit z perforacją;
  • jeśli konieczne jest ustalenie przyczyn gorączki, bólu mięśni i stawów, zapalenia mononeurii lub polineuropatii kończyn.

Co oznaczają wyniki?

1. Czynnik przeciwjądrowy

Tytuł: Co może wpłynąć na wynik?

Prawdopodobieństwo fałszywie dodatniego wyniku testu jest większe u osób starszych z nowotworami złośliwymi, chorobami przewlekłymi lub infekcjami..

Długotrwałe leczenie prednizolonem powoduje skutki uboczne, które można zminimalizować poprzez: kontrolowanie masy ciała, ćwiczenia fizyczne, rzucenie palenia, przestrzeganie zdrowej diety, przestrzeganie zaleceń lekarza.

  • [13-045] Czynnik przeciwjądrowy na komórkach HEp-2
  • [13-015] Przeciwciała przeciwko antygenom jądrowym (ANA), badania przesiewowe
  • [13-063] Przeciwciała przeciwjądrowe, IgG (anty-Sm, RNP, SS-A, SS-B, Scl-70, PM-Scl, PCNA, CENT-B, Jo-1, histony, nukleosomy, Ribo P, AMA -M2), immunoblot
  • [13-046] Przeciwciała przeciwko ekstrakcyjnemu antygenowi jądrowemu (badanie przesiewowe ENA)
  • [06-050] Białko C-reaktywne, ilościowe (metoda bardzo czuła)
  • [02-014] Pełna morfologia krwi
  • [02-025] Wzór leukocytów
  • [02-007] Szybkość sedymentacji erytrocytów (ESR)
  • [13-020] Czynnik reumatoidalny
  • [40-063] Kliniczne i biochemiczne badanie krwi - główne wskaźniki
  • [02-039] Ogólna analiza moczu z badaniem osadu metodą cytometrii przepływowej
  • [06-038] Całkowite białko w moczu

Kto przydziela badanie?

Reumatolog, pulmonolog, terapeuta, lekarz ogólny.