Grupa farmakologiczna - leki przeciwpłytkowe

Leki z podgrup są wykluczone. Włączyć

Opis

Leki przeciwpłytkowe hamują agregację płytek krwi i erytrocytów, zmniejszają ich zdolność do przylegania i przylegania (adhezji) do śródbłonka naczyń krwionośnych. Zmniejszając napięcie powierzchniowe błon erytrocytów, ułatwiają ich deformację podczas przechodzenia przez naczynia włosowate i poprawiają przepływ krwi. Leki przeciwpłytkowe są w stanie nie tylko zapobiegać agregacji, ale także powodować dezagregację już zagregowanych płytek krwi.

Stosowane są w zapobieganiu powstawaniu pooperacyjnych zakrzepów krwi, w zakrzepowym zapaleniu żył, zakrzepicy naczyniowej siatkówki, incydentach naczyniowo-mózgowych itp., A także w zapobieganiu powikłaniom zakrzepowo-zatorowym w chorobie niedokrwiennej serca i zawale mięśnia sercowego.

Hamujący wpływ na adhezję (agregację) płytek krwi (i erytrocytów) w mniejszym lub większym stopniu wywierają leki z różnych grup farmakologicznych (organiczne azotany, blokery kanałów wapniowych, pochodne puryny, leki przeciwhistaminowe itp.). NLPZ mają wyraźne działanie przeciwpłytkowe, z czego kwas acetylosalicylowy jest szeroko stosowany w zapobieganiu tworzeniu się skrzepliny..

Kwas acetylosalicylowy jest obecnie głównym przedstawicielem leków przeciwpłytkowych. Działa hamująco na spontaniczną i indukowaną agregację i adhezję płytek krwi, na uwalnianie i aktywację czynników płytek krwi 3 i 4. Wykazano, że jego działanie przeciwagregacyjne jest ściśle związane z wpływem na biosyntezę, uwalnianie i metabolizm PG. Promuje uwalnianie śródbłonka naczyniowego PG, w tym. ChOG2 (prostacyklina). Ta ostatnia aktywuje cyklazę adenylanową, zmniejsza zawartość zjonizowanego wapnia w płytkach krwi, jednego z trzech głównych mediatorów agregacji, a także wykazuje aktywność dezagregacyjną. Dodatkowo kwas acetylosalicylowy, hamując aktywność cyklooksygenazy, ogranicza powstawanie tromboksanu A w płytkach krwi2 - prostaglandyny o przeciwnym typie aktywności (czynnik pragregacyjny). Kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach hamuje również biosyntezę prostacykliny i innych przeciwzakrzepowych prostaglandyn (D2, mi1 itd.). W związku z tym kwas acetylosalicylowy jest przepisywany jako środek przeciwpłytkowy w stosunkowo małych dawkach (75-325 mg dziennie).

Leki przeciwpłytkowe: lista leków

Leki przeciwpłytkowe to grupa leków, które mają za zadanie hamować proces tworzenia się skrzepliny poprzez hamowanie przylegania płytek krwi do siebie. Ponadto przyjmowanie leków przeciwpłytkowych zapobiega przyleganiu płytek krwi do ściany naczynia. W rezultacie poprawią się właściwości reologiczne krwi, a układ krzepnięcia krwi zostanie zahamowany. Leki przeciwpłytkowe mogą zniszczyć istniejące skrzepy krwi.

Błony erytrocytów stają się mniej elastyczne, łatwo zmieniają swój kształt i mogą przenikać przez ściany naczyń krwionośnych. Poprawia się przepływ krwi, zmniejsza się ryzyko powikłań zakrzepicy. Maksymalny efekt daje przyjmowanie leków przeciwpłytkowych we wczesnych stadiach powstawania skrzepliny.

Leki przeciwpłytkowe są szeroko stosowane w medycynie. Są przepisywane jako profilaktyka zakrzepicy pooperacyjnej, z chorobą niedokrwienną serca, z ostrym niedokrwieniem mózgu, z zakrzepowym zapaleniem żył i miażdżycą po zawale serca.

Każda choroba serca wiąże się z ryzykiem tworzenia się blaszek cholesterolu w naczyniach. Zwężają światło naczynia, nie pozwalają na normalny przepływ krwi. Spowolnienie przepływu krwi w określonym obszarze, jak również jej zagęszczenie, prowadzi do tego, że w tym miejscu zaczyna tworzyć się skrzep. Jeśli dojdzie do jego oddzielenia, wówczas cząsteczki skrzepliny z przepływem krwi są przenoszone przez naczynia, zatykają światło małych tętnic i powodują ostre niedokrwienne uszkodzenia mięśnia sercowego i mózgu, którym towarzyszą poważne powikłania, aż do śmierci.

Zapobieganie udarom i zawałom serca polega na podawaniu leków przeciwzakrzepowych i przeciwpłytkowych. Jednak ani jedno, ani drugie nie jest w stanie zniszczyć utworzonego skrzepu krwi. Po prostu nie pozwalają mu dalej rosnąć, zapobiegając w ten sposób blokowaniu naczyń krwionośnych. Środki przeciwpłytkowe są przepisywane osobom, które przeszły ostre niedokrwienie, co pozwala im uratować życie takich pacjentów.

Leki przeciwzakrzepowe są bardziej agresywne niż leki przeciwpłytkowe. Poza tym, że są droższe, ich przyjmowanie wiąże się ze znacznie większym ryzykiem powikłań..

Kiedy przepisywane są leki przeciwpłytkowe?

Leki przeciwpłytkowe są przepisywane w następujących wskazaniach:

Zaburzenia niedokrwienne organizmu.

Obecność predyspozycji do tworzenia się skrzepów krwi.

Miażdżycowa choroba naczyń.

Encefalopatia krążeniowa, niedokrwienie mózgu.

Wcześniejsza operacja bajpasu serca, poprzednia transfuzja krwi.

Przeciwwskazania do stosowania leków przeciwpłytkowych

Leki przeciwpłytkowe nie są przepisywane kobietom w pozycji, to znaczy niosącej dziecko. Nie powinny ich również przyjmować osoby cierpiące na wrzody żołądka i poniżej 18 roku życia..

Inne przeciwwskazania do stosowania leków przeciwpłytkowych to:

Erozyjne i wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym.

Zaburzenia nerek i wątroby.

Krew w moczu.

Brak witaminy C i witaminy K w organizmie.

Skutki uboczne

Leki przeciwpłytkowe mogą powodować następujące działania niepożądane:

Krwawienie i krwotok, zapalenie naczyń, obniżone ciśnienie krwi.

Zaburzenia w pracy układu pokarmowego.

Ból serca, mięśni, stawów.

Zaburzenia dysuryczne, krew w moczu, powiększenie wątroby i śledziony.

Problemy ze snem, drżenie i niedowład kończyn, zaburzenia emocjonalne.

Lista leków

Lista leków przeciwpłytkowych jest dość obszerna. Większość leków z tej grupy jest przepisywana nie tylko w celu leczenia, ale także w celu zapobiegania różnym powikłaniom, które mogą wystąpić u osób cierpiących na choroby układu krążenia lub po operacji..

Aspiryna lub kwas acetylosalicylowy. Aspiryna to lek należący do grupy NLPZ. Ten środek ma wyraźne działanie przeciwpłytkowe. Po zażyciu prostaglandyn dochodzi do regulacji hemostazy płytek krwi. Dlatego przepisywana jest aspiryna, aby zapobiec tworzeniu się skrzepów krwi. Ten lek jest bardzo rozpowszechniony. Pomaga obniżyć temperaturę ciała, łagodzi ból.

Aspirynę przyjmuje się po posiłkach, ponieważ lek może podrażniać ścianę żołądka i zaostrzać chorobę wrzodową. Aby uzyskać stabilny efekt przeciwpłytkowy, należy przyjmować lek przez długi czas w małych ilościach. Aby zapobiec zlepianiu się płytek krwi w skrzeplinę i poprawić właściwości reologiczne krwi, wymagana będzie dawka 1/2 tabletki raz dziennie.

Tiklopidyna. Ten lek ma wyraźne działanie przeciwzakrzepowe, które wielokrotnie przewyższa działanie aspiryny. Dlatego jest przepisywany pacjentom ze zdiagnozowanymi zmianami niedokrwiennymi, gdy wymagane jest zmniejszenie przepływu krwi do mózgu. Polecany jest również osobom cierpiącym na chorobę wieńcową serca, niedokrwienie kończyn dolnych, z powodu retinopatii na tle cukrzycy. Jeśli pacjent przeszedł już pomostowanie naczyniowe, przepisuje mu Tiklopidynę przez długi czas.

Tiklopidyna przedłuża krwawienie, hamuje proces krzepnięcia krwi, hamuje agregację płytek krwi. Nie należy przyjmować Tiklopidyny w połączeniu z innymi lekami przeciwpłytkowymi i przeciwzakrzepowymi. Pełny cykl leczenia wynosi 3 miesiące. W tej chwili osoba powinna być regularnie monitorowana przez lekarza i oddawać krew do analizy..

Po zażyciu Tiklopidyny szybko wchłania się do krwiobiegu, co jest jej główną cechą. Efekt terapeutyczny utrzymuje się przez kilka dni po zakończeniu przyjmowania leku.

Tiklopidyna jako główny składnik aktywny występuje w następujących lekach: Tiklo, Tiklid, Ticlopidin-Ratiopharm.

Pentoksyfilina. Lek ten nie tylko działa przeciwpłytkowo, ale także łagodzi skurcze, rozszerza naczynia krwionośne i poprawia ukrwienie narządów wewnętrznych. Dzięki jego przyjęciu poprawiają się parametry reologiczne krwi, a tętno pozostaje normalne..

Pentoksyfilina jest klasyfikowana jako lek angioprotekcyjny, który zwiększa elastyczność komórek krwi i nasila fibrynolizę. Jest przepisywany na chromanie przestankowe, angiopatię, zespół pozakrzepowy, odmrożenia, żylaki, chorobę niedokrwienną serca.

Clopidogrel. Efekt przyjmowania leku Clopidogrel jest podobny do działania leku Tiklopidine. Lek zapobiega zlepianiu się płytek krwi, eliminuje ich zwiększoną aktywność. Klopidogrel rzadko daje skutki uboczne, ponieważ ma niską toksyczność. Dlatego jeśli konieczne jest prowadzenie długotrwałej terapii przeciwpłytkowej, większość specjalistów przepisuje ten konkretny lek swoim pacjentom..

Dipirydamol. Jest to lek przeciwpłytkowy, który pomaga rozszerzyć światło naczyń krwionośnych przenoszących krew do mięśnia sercowego. Jego odbiór poprawia oboczny przepływ krwi, normalizuje kurczliwość mięśnia sercowego, poprawia odpływ żylny.

Dipirydamol ma działanie rozszerzające naczynia krwionośne, ale jeśli połączysz go z innymi lekami, możesz osiągnąć efekt przeciwpłytkowy. Zalecany jest dla pacjentów, u których występuje duże ryzyko powstania zakrzepów, a także dla pacjentów, którzy wracają do zdrowia po operacji wszczepienia protezy serca..

Curantil. Curantil to lek oparty na substancji czynnej dipirydamolu. Curantil jest przepisywany szerokiemu gronu osób, ponieważ nie jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących. Dzięki jego przyjęciu naczynia krwionośne rozszerzają się, zmniejsza się ryzyko powstawania zakrzepów, serce otrzymuje wystarczającą ilość składników odżywczych.

Lek jest zalecany kobietom w pozycji, jeśli cierpią na niewydolność łożyska lub mają choroby serca i naczyń. Jego cel pozwala zapobiec głodowi tlenu płodu, który otrzyma maksymalnie składniki odżywcze..

Innym efektem Curantilu jest zwiększenie odporności. Podczas jego przyjmowania aktywnie wytwarzany jest interferon, co zmniejsza ryzyko rozwoju infekcji wirusowej u kobiety w ciąży.

Eptifibatid. Lek ten jest przepisywany pacjentom, którzy przeszli przezskórne pomostowanie tętnic wieńcowych, a także osobom z chorobami serca. Lek jest przepisywany w złożonym schemacie leczenia z aspiryną, heparyną i klopidogrelem. Przed terapią pacjent poddawany jest dokładnemu badaniu, co jest szczególnie ważne dla osób powyżej 60 roku życia oraz dla kobiet..

Lek podaje się dożylnie w warunkach szpitalnych. Po powrocie do domu pacjent będzie musiał przyjmować pigułkę przez kilka miesięcy. Możliwe przyjmowanie leków przeciwpłytkowych przez całe życie, co pomaga zapobiegać ryzyku powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Jeśli pacjent wymaga natychmiastowej operacji, lek zostaje anulowany. Kiedy operacja jest planowana, na kilka dni przed nią należy odmówić jej przyjęcia.

Iloprost. Ten lek ma być stosowany wyłącznie w sali szpitalnej. Przed wizytą pacjent powinien zostać dokładnie zbadany. Roztwór do wstrzyknięcia przygotowuje się wcześniej. Jeśli dana osoba otrzyma Iloprost, powinna rzucić palenie. W warunkach leczenia niedociśnienia przed podaniem leku konieczne jest zmierzenie poziomu ciśnienia krwi. Zapobiegnie to gwałtownemu spadnięciu..

W Ventavis Iloprost działa jako sztuczny zamiennik prostaglandyny, jest stosowany w postaci roztworu do inhalacji. Iloprost jest przepisywany na nadciśnienie płucne, niezależnie od jego charakteru. Pozwala to rozszerzyć naczynia odżywiające tkankę płucną i zwiększyć właściwości reologiczne krwi.

Połączone leki o działaniu przeciwpłytkowym

Współczesna farmakologia oferuje pacjentom wymagającym leczenia przeciwpłytkowego leki o łącznym działaniu. Takie leki zawierają jednocześnie kilka środków przeciwpłytkowych, które wzajemnie się wzmacniają..

Wśród tych leków:

Agrenox, który zawiera aspirynę i dipirydamol.

Aspigrel z aspiryną i klopidogrelem w składzie.

Coplavix. Jego skład jest podobny do Aspigrela.

Kardiomagnes zawierający aspirynę i magnez.

Leki przeciwpłytkowe to leki szeroko stosowane w leczeniu różnych patologii. Są przepisywane swoim pacjentom przez kardiologów, neurologów, chirurgów naczyniowych..

Profesor A.G. Obrezan Leki przeciwpłytkowe w patologii układu sercowo-naczyniowego:

Galyavich TAK JAK. - terapia przeciwpłytkowa w OZW: problemy i rozwiązania:

Autor artykułu: Volkov Dmitry Sergeevich | c. m. n. chirurg, flebolog

Edukacja: Moskiewski Państwowy Uniwersytet Medycyny i Stomatologii (1996). W 2003 roku uzyskał dyplom Centrum Medycyny Dydaktyczno-Naukowej Wydziału Administracyjnego Prezydenta Federacji Rosyjskiej.

Leki przeciwpłytkowe: lista leków

Leki przeciwpłytkowe są obowiązkowym składnikiem leczenia wysiłkowej dławicy piersiowej w II - IV klasie czynnościowej oraz miażdżycy po zawale serca. Wynika to z ich mechanizmu działania. Przedstawiamy Państwu listę leków przeciwpłytkowych.

Mechanizm akcji

Chorobie niedokrwiennej serca towarzyszy tworzenie się blaszek miażdżycowych na ścianach tętnic. Jeśli powierzchnia takiej płytki jest uszkodzona, komórki krwi - płytki krwi, które pokrywają uformowaną wadę - osiadają na niej. Jednocześnie z płytek krwi uwalniane są substancje biologicznie czynne, stymulując dalszą sedymentację tych komórek na blaszce i tworzenie ich skupisk - agregatów płytek. Agregaty są przenoszone przez naczynia wieńcowe, co prowadzi do ich zablokowania. Rezultatem jest niestabilna dławica piersiowa lub zawał mięśnia sercowego.
Leki przeciwpłytkowe blokują reakcje biochemiczne prowadzące do tworzenia agregatów płytek krwi. W ten sposób zapobiegają rozwojowi niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego..

Zwój

We współczesnej kardiologii stosuje się następujące leki przeciwpłytkowe:

  • Kwas acetylosalicylowy (Aspiryna, Thrombo-ass, Cardiask, Plidol, Trombopol);
  • Dipyridamole (Curantil, Parsedil, Trombonil);
  • Clopidogrel (Zylt, Plavix);
  • Tiklopidyna (Aklotin, Tagren, Tiklid, Tiklo);
  • Lamifiban;
  • Tirofiban (Agrostat);
  • Eptifibatid (Integrilin);
  • Abciximab (ReoPro).

Istnieją również gotowe kombinacje tych leków, na przykład Agrenox (dipirydamol + kwas acetylosalicylowy).

Kwas acetylosalicylowy

Substancja ta hamuje aktywność cyklooksygenazy, enzymu nasilającego reakcje syntezy tromboksanu. Ta ostatnia jest istotnym czynnikiem w agregacji płytek krwi (adhezji).
Aspiryna jest przepisywana w celu pierwotnej profilaktyki zawału mięśnia sercowego z wysiłkową dławicą piersiową II - IV klas czynnościowych, a także w celu zapobiegania ponownemu zawałowi po przebytej chorobie. Stosuje się go po operacjach serca i naczyń krwionośnych w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym. Efekt po spożyciu występuje w ciągu 30 minut.
Lek jest przepisywany w postaci tabletek 100 lub 325 mg przez długi czas.
Efekty uboczne obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, a czasem wrzodziejące uszkodzenia błony śluzowej żołądka. Jeśli pacjent początkowo miał wrzód żołądka, stosowanie kwasu acetylosalicylowego prawdopodobnie wywoła krwawienie z żołądka. Długotrwałemu stosowaniu mogą towarzyszyć zawroty głowy, bóle głowy lub inne zaburzenia układu nerwowego. W rzadkich przypadkach dochodzi do depresji układu krwiotwórczego, krwawienia, uszkodzenia nerek i reakcji alergicznych.
Kwas acetylosalicylowy jest przeciwwskazany w nadżerkach i wrzodach przewodu pokarmowego, nietolerancji niesteroidowych leków przeciwzapalnych, niewydolności nerek lub wątroby, niektórych chorobach krwi, hipowitaminozy K. Przeciwwskazaniami są ciąża, laktacja i wiek poniżej 15 lat.
Należy uważać, aby przepisać kwas acetylosalicylowy na astmę oskrzelową i inne choroby alergiczne..
Przy stosowaniu kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach jego skutki uboczne nie są znacząco wyrażane. Jeszcze bezpieczniejsze jest stosowanie leku w postaci mikrokrystalizowanej („Kolfarit”).

Dipirydamol

Dipirydamol hamuje syntezę tromboksanu A2, zwiększa zawartość w płytkach krwi cyklicznego monofosforanu adenozyny, który ma działanie przeciwpłytkowe. Jednocześnie rozszerza naczynia wieńcowe.
Dipirydamol jest przepisywany głównie w chorobach naczyniowo-mózgowych w celu zapobiegania udarowi. Jest również wskazany po operacjach na statkach. W przypadku choroby niedokrwiennej serca leku zwykle nie stosuje się, ponieważ wraz z rozszerzeniem naczyń wieńcowych rozwija się „zjawisko kradzieży” - pogorszenie ukrwienia dotkniętych obszarów mięśnia sercowego na skutek poprawy przepływu krwi w zdrowych tkankach serca.
Lek stosuje się przez długi czas, na czczo, dzienną dawkę dzieli się na 3 - 4 dawki.
Dipirydamol jest również stosowany dożylnie podczas echokardiografii obciążeniowej.
Efekty uboczne obejmują niestrawność, zaczerwienienie twarzy, ból głowy, reakcje alergiczne, bóle mięśni, niskie ciśnienie krwi i przyspieszone tętno. Dipirydamol nie powoduje owrzodzeń przewodu pokarmowego.
Lek nie jest stosowany w niestabilnej dławicy piersiowej i ostrym zawale mięśnia sercowego.

Tiklopidyna

Tiklopidyna w przeciwieństwie do kwasu acetylosalicylowego nie wpływa na aktywność cyklooksygenazy. Blokuje aktywność receptorów płytkowych, które odpowiadają za wiązanie płytek krwi z fibrynogenem i fibryną, w wyniku czego znacznie zmniejsza się intensywność tworzenia się skrzepliny. Efekt przeciwpłytkowy występuje później niż po zażyciu kwasu acetylosalicylowego, ale jest bardziej wyraźny.
Lek jest przepisywany w celu zapobiegania zakrzepicy w miażdżycy naczyń kończyn dolnych. Służy do zapobiegania udarom u pacjentów z chorobami naczyniowo-mózgowymi. Dodatkowo tiklopidynę stosuje się po operacjach na naczyniach wieńcowych, a także w przypadku nietolerancji lub przeciwwskazań do stosowania kwasu acetylosalicylowego.
Lek podaje się doustnie z posiłkami dwa razy dziennie..
Efekty uboczne: niestrawność (niestrawność), reakcje alergiczne, zawroty głowy, zaburzenia czynności wątroby. W rzadkich przypadkach może wystąpić krwawienie, leukopenia lub agranulocytoza. Podczas przyjmowania leku należy regularnie monitorować czynność wątroby. Tiklopidyny nie należy przyjmować z lekami przeciwzakrzepowymi.
Leku nie należy stosować w okresie ciąży i laktacji, chorób wątroby, udaru krwotocznego, wysokiego ryzyka krwawienia w przypadku wrzodów żołądka i 12 wrzodów dwunastnicy.

Clopidogrel

Lek nieodwracalnie blokuje agregację płytek krwi, zapobiegając powikłaniom miażdżycy tętnic wieńcowych. Jest przepisywany po zawale mięśnia sercowego, a także po operacjach na naczyniach wieńcowych. Klopidogrel jest skuteczniejszy niż kwas acetylosalicylowy w zapobieganiu zawałowi mięśnia sercowego, udarowi i nagłej śmierci wieńcowej u pacjentów z chorobą wieńcową.
Lek podaje się doustnie raz dziennie, niezależnie od posiłków..
Przeciwwskazania i skutki uboczne leku są takie same jak w przypadku tiklopidyny. Jednak istnieje mniejsze prawdopodobieństwo, że klopidogrel będzie miał niekorzystny wpływ na szpik kostny wraz z rozwojem leukopenii lub agranulocytozy. Lek nie jest przepisywany dzieciom poniżej 18 roku życia..

Blokery receptora płytkowego IIb / IIIa

Obecnie trwają poszukiwania leków, które skutecznie i wybiórczo hamują agregację płytek krwi. Klinika stosuje już szereg nowoczesnych leków blokujących receptory płytkowe - lamifiban, tirofiban, eptifibatide.
Leki te podaje się dożylnie w ostrym zespole wieńcowym, a także podczas przezskórnej śródnaczyniowej angioplastyki wieńcowej.
Efekty uboczne obejmują krwawienie i trombocytopenię.
Przeciwwskazania: krwawienie, tętniaki naczyniowe i serca, znaczne nadciśnienie tętnicze, trombocytopenia, niewydolność wątroby lub nerek, ciąża i laktacja.

Abciximab

To nowoczesny środek przeciwpłytkowy, będący syntetycznym przeciwciałem na płytkowe receptory IIb / IIIa, które są odpowiedzialne za ich wiązanie z fibrynogenem i innymi cząsteczkami adhezyjnymi. Lek powoduje wyraźny efekt przeciwzakrzepowy.
Działanie leku po podaniu dożylnym następuje bardzo szybko, ale nie trwa długo. Jest stosowany jako wlew w połączeniu z heparyną i kwasem acetylosalicylowym w ostrym zespole wieńcowym i operacjach tętnic wieńcowych.
Przeciwwskazania i działania niepożądane leku są takie same, jak w przypadku blokerów receptorów płytkowych IIb / IIIa.

Leki przeciwpłytkowe i przeciwzakrzepowe

Zapobieganie udarom. Leki przeciwpłytkowe i przeciwzakrzepowe.
W poprzednim artykule rozmawialiśmy o lekach przeciwnadciśnieniowych stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego - najczęstszej przyczyny udaru. W tej rozmowie porozmawiamy o innej grupie leków stosowanych w profilaktyce ostrego incydentu naczyniowo-mózgowego - lekach przeciwpłytkowych i przeciwzakrzepowych..

Głównym celem ich stosowania jest zmniejszenie lepkości krwi, poprawa przepływu krwi przez naczynia, a tym samym normalizacja dopływu krwi do mózgu. Leki te z reguły przepisuje się w przypadku, gdy w przeszłości występowały już przemijające zaburzenia krążenia mózgowego lub przemijające napady niedokrwienne, którym towarzyszą odwracalne objawy neurologiczne lub ryzyko ich wystąpienia jest bardzo duże.

W takim przypadku, aby zapobiec rozwojowi udaru, lekarz przepisuje podobną grupę leków. Wyjaśnimy jasno mechanizm działania tych leków i celowość ich przyjmowania.

Leki przeciwpłytkowe - leki zmniejszające agregacyjne właściwości krwi.


Aspiryna. Cel i zastosowanie.
Aspiryna to kwas acetylosalicylowy. Nazwy patentów: thromboASS, aspilat, aspo, ecotrin, acuprin.

Hamuje agregację płytek krwi, zwiększa zdolność krwi do rozpuszczania włókien fibryny - głównego składnika skrzepliny, dzięki czemu kwas acetylosalicylowy zapobiega rozwojowi zatorowości naczyń śródmózgowych i szyjnych - częstej przyczyny udaru niedokrwiennego.

Wskazaniem do stosowania aspiryny w celach profilaktycznych jest występowanie w przeszłości przejściowego udaru naczyniowo-mózgowego - tj. takie zaburzenie, w którym objawy neurologiczne pojawiały się nie dłużej niż 24 godziny. Ten stan jest strasznym zwiastunem rozwoju udaru i wymaga pilnej opieki. Wskazania i schematy przepisywania aspiryny w tej sytuacji są następujące:

zwężenie tętnic ramienno-głowowych do 20% światła - dawka dobowa 75-100 mg w dwóch dawkach;
zwężenia powyżej 20% światła - dawka dobowa 150 mg w trzech dawkach;
obecność kilku przyczyn predysponujących do rozwoju udaru - dzienna dawka 100 mg;
migotanie przedsionków, zwłaszcza u osób powyżej 60 roku życia, które nie mogą przyjmować antykoagulantów - dawka dobowa 75-100 mg.
Przy długotrwałym stosowaniu możliwe są powikłania - rozwój nadżerek i wrzodów przewodu żołądkowo-jelitowego, trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi), wzrost poziomu enzymów wątrobowych. Możliwe zjawiska nietolerancji na ten lek - uczucie braku powietrza, wysypki skórne, nudności, wymioty.

Przy wyraźnym wzroście poziomu lipidów we krwi (hiperlipidemia) lek jest nieskuteczny.

Osoby, które regularnie nadużywają alkoholu, nie powinny przyjmować aspiryny. Najkorzystniej łączy się to z przyjmowaniem kurantylu (dipirydamolu) lub trentalu (pentoksyfiliny), nastąpił bardziej znaczący spadek prawdopodobieństwa wystąpienia udaru niż w przypadku samej aspiryny.

Aby uniknąć komplikacji, każdą dawkę aspiryny można popić niewielką ilością mleka lub spożyć po twarogu.

Aspiryna. Przeciwwskazania.
Kwas acetylosalicylowy jest przeciwwskazany w chorobie wrzodowej żołądka i jelit, zwiększonej skłonności do krwawień, przewlekłych chorobach nerek i wątroby, a także u kobiet w okresie menstruacji.

Obecnie na rynku farmaceutycznym dostępne są dojelitowe postacie aspiryny - thromboASC, aspiryna-Cardio i ich analogi, argumentując niską zdolność tych form do tworzenia wrzodów i nadżerek przewodu pokarmowego.

Należy jednak pamiętać, że powstawanie wrzodów i nadżerek przewodu pokarmowego wiąże się nie tylko z miejscowym działaniem aspiryny na błonę śluzową, ale także z ogólnoustrojowymi mechanizmami jej działania po wchłonięciu leku do krwi, dlatego u osób z chorobą wrzodową przewodu pokarmowego leki z tej grupy należy przyjmować wyjątkowo niepożądany. W takim przypadku lepiej zastąpić aspirynę lekiem z innej grupy..

Aby zapobiec ewentualnym skutkom ubocznym, dawka aspiryny przepisywana profilaktycznie powinna mieścić się w przedziale 0,5-1 mg / kg, tj. około 50-100 mg.


Tiklopedin (tiklid)
Ma większą aktywność wobec płytek krwi niż aspiryna. Hamuje agregację płytek krwi, spowalnia tworzenie się fibryny, hamuje aktywność kolagenu i elastyny, które przyczyniają się do „przylegania” płytek krwi do ściany naczynia.

Profilaktyczna aktywność tyklopedyny w stosunku do ryzyka udaru jest o 25% większa niż aspiryny.

Standardowa dawka to 250 mg 1-2 razy dziennie z posiłkami.

Wskazania są identyczne jak dla aspiryny..

Efekty uboczne: bóle brzucha, zaparcia lub biegunka, trombocytopenia, neutropenia (zmniejszenie liczby neutrofili we krwi), zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.

Podczas przyjmowania tego leku konieczne jest monitorowanie klinicznego badania krwi 1 raz na 10 dni w celu dostosowania dawki leku.

Biorąc pod uwagę, że tiklid znacznie zwiększa krwawienie, jest anulowany na tydzień przed operacją. Konieczne jest poinformowanie chirurga lub anestezjologa o jego przyjęciu..

Przeciwwskazania do przyjmowania leku: skaza krwotoczna, wrzód trawienny przewodu pokarmowego, choroby krwi, którym towarzyszy wydłużenie czasu krwawienia, trombocytopenia, neutropenia, agranulocytoza w przeszłości, przewlekłe choroby wątroby.

Nie można jednocześnie przyjmować aspiryny i tiklidu.

Plavix (klopidogrel)
Podawany jednocześnie Plavix jest zgodny z lekami przeciwnadciśnieniowymi, hipoglikemizującymi i przeciwskurczowymi. Przed wizytą oraz w trakcie leczenia konieczna jest kontrola klinicznego badania krwi - możliwa jest małopłytkowość i neutropenia.

Standardowa dawka profilaktyczna wynosi 75 mg raz dziennie.

Przeciwwskazania są podobne do przeciwwskazań dla tiklid.

Przepisywanie innych antykoagulantów jest przeciwwskazane.

Dipirydamol (Courantil)
Mechanizm działania wynika z następujących efektów:

zmniejsza agregację płytek krwi, poprawia mikrokrążenie i hamuje tworzenie się skrzepów krwi;
obniża opór małych tętnic mózgowych i wieńcowych, zwiększa wolumetryczną prędkość przepływu krwi wieńcowej i mózgowej, obniża ciśnienie krwi i sprzyja otwieraniu nieczynnych naczyń krwionośnych.
Metoda przepisywania qurantile jest następująca:

Curantil w małych dawkach (25 mg 3 razy dziennie) jest wskazany dla pacjentów powyżej 65 roku życia z przeciwwskazaniami do powołania aspiryny lub jej nietolerancji;
Curantil w średnich dawkach (75 mg 3 razy dziennie) stosuje się u pacjentów powyżej 65 roku życia z niedostatecznie kontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, ze zwiększoną lepkością krwi, a także u pacjentów leczonych inhibitorami ACE (kapoten, enap, prestarium, ramipryl, monopril itp.) p.), ze względu na spadek ich aktywności podczas przyjmowania aspiryny;
skojarzenie kurantylu w dawce 150 mg / dobę i aspiryny 50 mg / dobę zaleca się pacjentom z wysokim ryzykiem nawrotu udaru niedokrwiennego przy współistniejącej patologii naczyniowej, któremu towarzyszy podwyższona lepkość krwi, jeśli konieczna jest szybka normalizacja przepływu krwi.
Trental (pentoksyfilina)
Stosowany jest głównie w leczeniu rozwiniętego udaru, w zapobieganiu nawrotom udarów mózgowo-naczyniowych, a także przy zmianach miażdżycowych tętnic obwodowych.

Istnieją dowody na przeciwpłytkowe działanie Ginkgo biloba. Lek ma podobną skuteczność do aspiryny, ale w przeciwieństwie do niego nie powoduje powikłań i skutków ubocznych.


Antykoagulanty
Aby zapobiec przejściowym atakom niedokrwiennym, przepisywane są pośrednie antykoagulanty. Działanie pośrednie - ponieważ w krwiobiegu nie mają wpływu na proces krzepnięcia krwi, ich działanie hamujące wynika z faktu, że zapobiegają syntezie czynników krzepnięcia krwi (czynniki II, VII, IX) w mikrosomach wątroby, obniżają aktywność czynnika III i trombiny. Najczęściej używaną do tego celu jest warfaryna..

Heparyny, w przeciwieństwie do antykoagulantów pośrednich, wykazują swoje działanie bezpośrednio we krwi; w celach profilaktycznych przepisywane są ze specjalnych wskazań.

I. Antykoagulanty o działaniu pośrednim.
1. W przypadku przepisania zmniejsza się krzepliwość krwi, poprawia się przepływ krwi na poziomie naczyń włosowatych. Jest to szczególnie ważne w przypadku obecności blaszek miażdżycowych na błonie wewnętrznej dużych naczyń mózgowych lub tętnic ramienno-głowowych. Na tych blaszkach odkładają się nici fibrynowe, a następnie tworzy się skrzeplina, co prowadzi do ustania przepływu krwi przez naczynie i wystąpienia udaru.

2. Innym ważnym wskazaniem do stosowania tych leków są zaburzenia rytmu serca i najczęściej migotanie przedsionków. Faktem jest, że przy tej chorobie serce kurczy się nieregularnie, z powodu nierównomiernego przepływu krwi w lewym przedsionku mogą tworzyć się skrzepy krwi, które następnie dostają się do naczyń mózgowych z przepływem krwi i powodują udar.

Badania pokazują, że przepisanie warfaryny w tym przypadku zapobiega rozwojowi udaru trzykrotnie skuteczniej niż przyjmowanie aspiryny. Według European Association of Neurologists przepisywanie warfaryny pacjentom z migotaniem przedsionków zmniejsza częstość występowania udaru niedokrwiennego o 75%.

Przepisując warfarynę, konieczne jest okresowe monitorowanie krzepnięcia krwi, wykonanie hemokoagulogramu. Najważniejszym wskaźnikiem jest INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany). Konieczne jest, aby poziom INR był co najmniej 2,0-3,0.

3. Obecność sztucznych zastawek serca jest również wskazaniem do przyjmowania warfaryny.

Standardowy schemat przepisywania warfaryny w celach profilaktycznych wynosi 10 mg dziennie przez 2 dni, następnie następną dawkę dobową wybiera się pod codzienną kontrolą INR. Po ustabilizowaniu się INR należy go kontrolować najpierw co 2-3 dni, a następnie co 15-30 dni.

II. Zastosowanie heparyn
Przy częstych przejściowych atakach niedokrwiennych stosuje się specjalne taktyki: krótki cykl (w ciągu 4-5 dni) przepisywania heparyn: niefrakcjonowanej („zwykłej”) heparyny lub drobnocząsteczkowej - keksan (enoksyparyna), fragmin (dalteparyna), fraksyparyna (nadroparyna).

Leki te są przepisywane pod kontrolą innego wskaźnika laboratoryjnego - APTT (czas częściowej tromboplastyny ​​po aktywacji), który nie powinien wzrosnąć w trakcie leczenia więcej niż 1,5-2 razy w porównaniu do poziomu wyjściowego.

1. Niefrakcjonowana heparyna

Początkowa dawka IV to 5000 U w bolusie, następnie podawana jest przez infusomat IV - 800-1000 U / h. Warfarynę podaje się po zakończeniu wlewu heparyny.

Jest przepisywany 1 raz dziennie, 20 mg ściśle podskórnie. Igła jest wprowadzana pionowo na całej długości w grubość skóry, zaciśnięta w fałdzie. Nie należy prostować fałdu skóry aż do zakończenia wstrzyknięcia. Po podaniu leku nie należy pocierać miejsca wstrzyknięcia. Po zakończeniu wstrzyknięć clexane przepisuje się warfarynę.

Jest przepisywany podskórnie, 2500 jm raz dziennie. Po zakończeniu wstrzyknięć preparatu Fragmin przepisywana jest warfaryna.

Jest przepisywany podskórnie, 0,3 ml raz dziennie. Po zakończeniu wstrzyknięć Fraxiparin przepisuje się warfarynę.

Przeciwwskazaniami do profilaktycznego stosowania antykoagulantów są: wrzód żołądka i dwunastnicy (nawet bez zaostrzeń), niewydolność nerek lub wątroby, skaza krwotoczna, choroby onkologiczne, ciąża, zaburzenia psychiczne. Kobiety muszą pamiętać, że antykoagulanty należy odstawić na 3 dni przed wystąpieniem miesiączki i wznowić 3 dni po ich zakończeniu.

Jeśli lekarz przepisał antykoagulanty, to w celu uniknięcia powikłań konieczne jest okresowe monitorowanie parametrów biochemicznych krwi, hemocoagulogram.

Jeśli pojawią się niepokojące objawy (zwiększone krwawienie, krwawienie w skórę, pojawienie się czarnych stolców, krwawe wymioty), należy pilnie zgłosić się do lekarza.


Dieta po usunięciu pęcherza moczowego
Jak prowadzić satysfakcjonujące życie bez pęcherzyka żółciowego
Uczyć się więcej.
Bezpieczne wartości laboratoryjne przy przepisywaniu leków przeciwzakrzepowych:

w przypadku arytmii, cukrzycy, po zawale mięśnia sercowego INR należy utrzymywać w granicach 2,0-3,0;
u pacjentów powyżej 60.roku życia w celu uniknięcia powikłań krwotocznych INR w trakcie terapii należy utrzymywać w granicach 1,5-2,5;
u pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca, skrzeplinami wewnątrzsercowymi i po epizodach zakrzepicy INR powinien mieścić się w przedziale 3,0-4,0.
W następnym artykule porozmawiamy o lekach przepisywanych na miażdżycę, omówimy skuteczność statyn i innych leków obniżających stężenie lipidów w zapobieganiu udarom..

Lista leków przeciwpłytkowych (przeciwpłytkowych): mechanizm działania, cechy aplikacji

Z artykułu dowiesz się o klasyfikacji leków przeciwpłytkowych, wskazaniach i przeciwwskazaniach do przyjmowania leków, możliwych skutkach ubocznych.

Mechanizm akcji

Leki przeciwpłytkowe to leki wpływające na układ krzepnięcia krwi, zapobiegające przywieraniu formowanych elementów, płytek krwi. Dezagreganty to inna nazwa leków z tej grupy, ponieważ w rzeczywistości naturalne lub syntetyczne substancje blokują agregację (adhezję) płytek krwi, hamując tworzenie się skrzepów krwi.

Leki przeciwpłytkowe, których mechanizm działania opiera się na regulacji homeostazy komórkowej organizmu, są przydatne w leczeniu stanów patologicznych związanych z upośledzeniem mikrokrążenia, głównego przepływu krwi: niedokrwienia serca dowolnej genezy, zawału mięśnia sercowego, udaru, obliteracji naczyń kończyn dolnych.

Na przykład chorobie niedokrwiennej serca zawsze towarzyszy tworzenie się blaszek miażdżycowych na śródbłonku naczyń różnej wielkości. Jakikolwiek mikrouraz ściany naczyniowej jest przyczyną odkładania punktowego w miejscu ubytku lipidowego. Jeśli taka płytka jest z kolei uszkodzona, osadzają się na niej płytki krwi, które próbują zatuszować powstałą wadę..

Z płytek krwi zaczynają uwalniać się substancje biologicznie czynne, które przyciągają coraz więcej płytek krwi. Jeśli nie zapobiegnie się takiej agregacji, niektóre skupiska zaczynają krążyć w krwiobiegu, osiadając w najbardziej nieprzewidywalnych obszarach. Naczynia są zakrzepowe, odżywianie narządów wewnętrznych i tkanek jest zakłócone, prowokowany jest debiut niestabilnej dławicy piersiowej.

Leki przeciwpłytkowe (przeciwpłytkowe) w przypadku podania blokują proces adhezji na poziomie biochemicznym, zapobiegając rozwojowi negatywnych stanów patologicznych. Ostatecznie leki przyczyniają się do:

  • rozrzedzenie krwi;
  • przywrócenie właściwości reologicznych tkanek;
  • normalizacja ciśnienia krwi na ścianie naczynia;
  • zapobieganie procesom zwyrodnieniowym w śródbłonku żył i tętnic.

Niebezpieczną wadą tego działania jest ryzyko krwawienia, które niekontrolowane może doprowadzić do śmierci pacjenta. Dlatego przyjmowanie leków przeciwpłytkowych jest możliwe tylko na zalecenie lekarza, przy stałym monitorowaniu krzepnięcia krwi.

Inne niebezpieczeństwo czai się w połączeniu leków przeciwpłytkowych i antykoagulantów (na przykład streptokinaza), które wzmacniają swoje działanie, powodując niekontrolowane krwawienie wewnętrzne ze skutkiem śmiertelnym.

Często pacjenci uważają te leki za przedstawicieli tej samej grupy farmakologicznej, ale tak nie jest. Ich działanie jest podobne, ale główne punkty zastosowania i mechanizm oddziaływania na organizm człowieka są różne.

Podstawowa różnica polega na tym, że aspiryna i inne leki przeciwpłytkowe zatrzymują agregację płytek krwi. Z kolei antykoagulanty oddziałują na zewnątrzkomórkowe czynniki krzepnięcia krwi, działają niemal błyskawicznie, dlatego stosuje się je w stanach nagłych związanych z zakrzepicą czy zakrzepowym zapaleniem żył. Ale działanie leków przeciwzakrzepowych jest krótkotrwałe, mniej wyraźne niż leków przeciwpłytkowych. Dlatego kwestia wskazań i przeciwwskazań jest bardzo ważna przy wyborze i właściwym stosowaniu leku..

Cechą leków przeciwpłytkowych jest to, że ze względu na dominujący wpływ na płytki krwi, leki te w większym stopniu korygują przepływ krwi w tętnicach. Dlatego przy zakrzepicy żylnej są praktycznie nieskuteczne.

Klasyfikacja leków przeciwpłytkowych

Główny interfejs w grupie leków przeciwpłytkowych przebiega wzdłuż punktu ich wpływu na krwinki. Rozróżnić leki płytkowe (heparyna, aspiryna, dipirydamol) i erytrocytarne (pentoksyfilina (przeciwwskazana u pacjentów po zawale serca), reopoliglucyna).

Istnieją połączone leki działające: Cardiomagnyl, Aspigrel, Agrenox.

Ponadto leki przeciwpłytkowe (leki przeciwpłytkowe) dzieli się zgodnie z mechanizmem działania na:

  1. Leki, które bezpośrednio blokują receptory płytek krwi:
  • Blokery receptora ADP;
  • Blokery receptora PAR.
  1. Leki hamujące enzymy płytkowe:
  • Inhibitory COX;
  • Inhibitory PDE.

Należy zauważyć, że nie jest to ostateczna klasyfikacja. W niedalekiej przyszłości lista może zostać uzupełniona o nowe podgrupy, gdyż farmakolodzy nieustannie pracują nad udoskonaleniem środków stosowanych we współczesnej medycynie..

Wskazania do stosowania

Leki przeciwpłytkowe są przepisywane przez lekarza, ponieważ powodów ich stosowania jest wiele, każdy jest inny. Wskazania do przyjęcia to:

  • miażdżyca;
  • niestabilna dławica piersiowa;
  • zapobieganie niedokrwieniu mózgu lub serca;
  • rehabilitacja po udarze niedokrwiennym lub zawale serca;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • obliteracja naczyń kończyn dolnych;
  • Terapia CHD;
  • skłonność do zakrzepicy, w tym dziedziczna;
  • przejściowe zaburzenia przepływu krwi;
  • kardiochirurgia;
  • ugryzienie owada (zmiażdż tabletkę, wymieszaj z niewielką ilością wody, nałóż mieszaninę na miejsce ukąszenia);
  • trądzik, pozostałości po trądziku, zaskórniki (tabletki miejscowe):
  • modzele, odciski, szorstka skóra na piętach (również miejscowa).

Tylko wykwalifikowany specjalista może obliczyć optymalną dawkę leku, czas stosowania, udział leku w złożonym schemacie terapii dla danej choroby. Dazagreganty są zalecane po pełnym badaniu klinicznym i laboratoryjnym, po usunięciu wszystkich pytań dotyczących diagnozy, przeprowadzeniu diagnostyki różnicowej.

Przepisując leki, należy wziąć pod uwagę powagę chwili. Zwykle zatrzymuje się nagłe przypadki za pomocą bezpośrednich leków przeciwpłytkowych, długotrwałe leczenie prowadzi się pośrednimi lekami przeciwpłytkowymi, które zmniejszają szybkość tworzenia się skrzepów krwi przy jednoczesnym utrzymaniu funkcji czynników osoczowych na wymaganym poziomie.

Muszę powiedzieć, że lista wskazań jest raczej przybliżona. Lekarze stosują środki przeciwpłytkowe przy licznych powikłaniach choroby wieńcowej, zaburzeniach krążenia i układach krzepnięcia krwi. Każdy konkretny cel środka zaradczego jest obszarem odpowiedzialności lekarza (z uwzględnieniem możliwych śmiertelnych powikłań). W tym aspekcie należy zwrócić uwagę na stosowanie leków o właściwościach przeciwpłytkowych w połączeniu z innymi lekami. Wzmocnij działanie przeciwpłytkowe:

  • niesteroidowe leki przeciwzapalne (Voltaren, Nurofen, Diclofenac);
  • cytostatyki (Adalimumab, Infliximab, Etanercept);
  • antykoagulanty (Apixaban, Rivaroxaban, Dabigatran);
  • Leki SSRI (sertralina, paroksetyna, escitalopram);
  • inne leki przeciwpłytkowe.

Ponadto niektóre choroby nasilają działanie leków przeciwpłytkowych:

  • Przewlekłą niewydolność nerek;
  • CHF;
  • niewydolność wątroby;
  • choroby krwi;
  • chemoterapia;
  • plamica.

Zmniejsz działanie przeciwzakrzepowe: karbamazepina, erytromycyna, flukonazol, omeprazol.

Główni przedstawiciele grupy

Lista, która obejmuje najpopularniejsze i najskuteczniejsze leki przeciwpłytkowe, leki przeciwpłytkowe, jest dość szeroka. Poniżej przedstawiono listę leków grupowych, które wpływają na płytki krwi i erytrocyty poprzez różne mechanizmy.

Produkty kwasu acetylosalicylowego

Kwas acetylosalicylowy ma zdolność aktywowania płytek krwi. Dlatego terapia antyagregacyjna z pomocą tej grupy jest patogenetycznie uzasadniona..

Działanie przeciwpłytkowe jest kluczowym momentem w patogenezie powikłań sercowo-naczyniowych, od których zależy nasilenie zaburzeń ukrwienia narządów i tkanek (serce, mózg, naczynia obwodowe). Głównymi lekami z tej grupy są inhibitory cyklooksygenazy (COX). Główną „uciążliwością” przy przepisywaniu leków przeciwpłytkowych z tej grupy jest rozwój niekontrolowanych krwawień wewnętrznych.

Najczęściej są to popularne tabletki:

  • Aspiryna jest przestarzałym, ale nadal używanym przez pacjentów lekiem: jest niebezpieczny przy niekontrolowanym krwawieniu przy długotrwałym stosowaniu. Dziś stosowana jest ulepszona modyfikacja - Aspirin-Cardio, lek zalecany do kompleksowego leczenia chorób serca i naczyń krwionośnych (80 rubli);
  • Thrombo-ACC: kompletny analog Aspiryny-Cardio, ale mniej agresywny dla żołądka, ponieważ posiada specjalną membranę, która zapobiega szybkiemu wchłanianiu kwasu w przewodzie pokarmowym (40 rubli);
  • Cardiask to środek przeciwpłytkowy o właściwościach przeciwgorączkowych, przeciwbólowych i przeciwzapalnych (55 rubli);
  • Trombopol - hamuje agregację płytek krwi (46 rubli);
  • Aspikor - NLPZ o właściwościach przeciwpłytkowych (47 rubli);
  • Cardiomagnet to środek przeciwpłytkowy, w którym zawarty w składzie wodorotlenek magnezu chroni błonę śluzową przewodu pokarmowego przed działaniem kwasu acetylosalicylowego (108 rubli).

Czasami zdarzają się przypadki oporności procesów patologicznych związanych z tworzeniem się skrzepliny na ASA. Może to wynikać z polimorfizmu genu COX, który wpływa na miejsce aktywne enzymu. Następnie stosuje się połączenie ASA z tienopirydynami lub blokerami ADP.

Blokery ADP

Leki przeciwpłytkowe z tej grupy, w przeciwieństwie do ASA, działają na obie fazy agregacji płytek - agregację i adhezję, co umożliwia inaktywację specjalnej substancji fosforanu adenozyny, niszcząc jej wiązanie z fibrynogenem.

Ponadto tienopirydyny zwiększają plastyczność (odkształcalność) erytrocytów, przyczyniając się do poprawy właściwości reologicznych krwi i mikrokrążenia. Dlatego obecnie leki przeciwpłytkowe z tej grupy są stosowane jako główny składnik kompleksowej terapii zacierania zapalenia wsierdzia i stopy cukrzycowej. Efekty uboczne: dodatkowe skurcze, podwyższone stężenie kreatyniny w surowicy i duszność.

Fundusze w tej grupie obejmują:

  • Tiklopidyna (Aklotin, Tagren, Tiklid, Tiklo) - stosowana jest w stanach nagłych, koryguje właściwości reologiczne krwi w chorobach przewlekłych (pod nazwą Aklotin - 2200 rubli);
  • Clopidogrel Canon (Clopidogrel, Zilt, Plavix) - stosowany przed operacją serca w celu zapobiegania zakrzepom krwi (153 ruble);
  • Skuteczny (prasugrel) jest ulepszonym i szybciej działającym analogiem klopidogrelu (3730 rubli);
  • Ticagrelor - mniejsze ryzyko krwawienia (2790 RUB);
  • Rozgrzewana - pochodna sulfonylomocznika, istnieje możliwość podania dożylnego (218 rubli).

Najlepsze efekty w zapobieganiu pozawałowemu niedokrwieniu mięśnia sercowego uzyskano łącząc leczenie tienopirydynami w połączeniu z aspiryną, co pozwoliło na zmniejszenie dawek terapeutycznych tych leków, zmniejszenie liczby skutków ubocznych oraz obniżenie kosztów leczenia.

Blokery GPR (antagoniści receptora IIb / IIIa)

Mechanizm działania leków przeciwpłytkowych, które mogą hamować GPR (płytkowe receptory glikoproteinowe), jest łagodny. Istotą „pracy” jest polecenie dla płytek krwi, uniemożliwiające zrost. Osiąga to maksymalną wydajność przy minimalnych zmianach właściwości reologicznych krwi.

Celem leków jest ostatni etap agregacji płytek krwi. Leki konkurują z czynnikiem von Willebranda i fibrynogenem o wiązanie z receptorem glikoproteiny IIb / IIIa. Efekt nie trwa długo, dlatego fundusze są wykorzystywane albo na pomoc doraźną, albo na obliczenie jasnej dawki przyjęć według indywidualnego schematu. Skutki uboczne: krwawienie, blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie, nudności, wymioty, zapalenie płuc, obrzęk, anemia, anafilaksja.

Dezagreganty farmaceutycznej grupy blokerów GPR:

  • Eptifibatide (Integrilin) ​​- lek infuzyjny, syntetyczny peptyd cykliczny, odwracalnie blokuje płytkowe receptory IIb / IIIa, przeciwwskazany przy nadwrażliwości, krwawieniu, udarze mózgowo-naczyniowym (3500 rubli);
  • Tirofiban (Agrastat) - niepeptydowa pochodna tyrozyny, jest lekiem z wyboru w leczeniu doraźnym (31 742 rubli);
  • Abciximab (Reopro) - nieodwracalnie blokuje receptory glikoproteinowe na płytkach krwi (80% 2 godziny po wlewie do żyły), służy do angioplastyki wieńcowej u mężczyzn z ostrym zespołem wieńcowym (15.416,85 rubli).

Współcześni farmakolodzy, ze względu na minimum skutków ubocznych, od niedawna aktywnie rozwijają nowe leki z tej grupy. Znaleziono wiele obiecujących kombinacji o właściwościach przeciwpłytkowych: Cefrafiban, Orbofigan, Sibrofiban, Xenilofiban. Leki przechodzą badania kliniczne. Jest też lek, który już znalazł swoje praktyczne zastosowanie - jest to roztwór do iniekcji Lamifibanu, który nie jest dostępny na rynku rosyjskim..

Blokery fosfodiesterazy (inhibitory PDE)

Kolejną grupą leków wykazujących właściwości przeciwpłytkowe są substancje syntetyczne, które wpływają na mechanizm powstawania skrzepów krwi poprzez blokowanie enzymów krwi. Najbezpieczniejsze ze wszystkich powyższych grup są stosowane w okresie rekonwalescencji po stanach ostrych, zabiegach chirurgicznych. Pokazano w zapobieganiu zakrzepicy, zakrzepowemu zapaleniu żył i innym zaburzeniom hemodynamicznym związanym z lepkością krwi. Efekty uboczne: niestrawność, migrena, alergie.

Leki przeciwpłytkowe w tej grupie to:

  • Dipyridamole (Dipyridamole-FPO, Sanomil-Sanovel) - łączy w sobie właściwości przeciwpłytkowe i wazodylatacyjne. Wykazuje działanie angioprotector, immunomodulator. Lek działa hamująco na agregację płytek krwi, poprawia mikrokrążenie. Środek jest prawie całkowicie związany z białkami krwi. Akumulacja występuje w miokardiocytach, erytrocytach (302 ruble);
  • Curantil jest immunomodulatorem i środkiem rozszerzającym naczynia krwionośne. „Działa” w układzie krążenia wieńcowego, przyjmowany w dużych dawkach - w innych częściach układu krążenia. W przeciwieństwie do organicznych azotanów, antagoniści wapnia nie powodują ekspansji większych naczyń wieńcowych (586 rubli);
  • Parsedil to miotropowy środek rozszerzający naczynia krwionośne o właściwościach przeciwpłytkowych. Rozszerza naczynia wieńcowe (głównie tętniczki), powoduje znaczny wzrost objętościowego natężenia przepływu krwi (290 rubli);
  • Pentoksyfilina - strukturalny analog teobrominy, zapobiega utracie jonów potasu przez erytrocyty, nadaje odporność na hemolizę. Zamknięcie tętnic obwodowych (chromanie przestankowe) prowadzi do wydłużenia dystansu marszu, eliminacji nocnych skurczów mięśni łydek i bólu. Dostępne w tabletkach i zastrzykach (tabletki - 251 rubli, zastrzyki - 45 rubli za 10 ampułek 2% roztworu);
  • Cilostazol (Pletal) - ma działanie przeciwpłytkowe i rozszerzające naczynia krwionośne (4960 rubli);
  • Triflusal (Disgren) - mało zbadany inhibitor COX-1 i PDE, dostępny na zamówienie w aptece internetowej.

Blokery syntezy kwasu arachidonowego

Leki przeciwpłytkowe zmniejszające syntezę kwasu arachidonowego mają działanie przeciwzakrzepowe, ale mają wiele skutków ubocznych, wymagają ścisłej kontroli, dlatego są rzadko stosowane.

Dzięki mechanizmowi działania są analogami poprzedniej grupy, ale różnią się specyficznością, wiążąc się wyłącznie z receptorami tego kwasu. Ponadto leki z tej grupy są w stanie zatrzymać stan zapalny i stymulować układ odpornościowy. Efekty uboczne obejmują indywidualną nietolerancję..

Przedstawiciele farmakologicznej grupy środków:

  • Indobufen (Ibustrin) - korektor agregacji płytek krwi o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym (1390 rubli);
  • Zafirlukast - działanie przeciwpłytkowe przeciwzapalne (1306,8 rubla).

Blokery tromboksanu

Przedstawiciele tej grupy leków przeciwpłytkowych znajdują się w innych klasach leków podobnego typu. Najczęściej w grupie Clopidogrel. Istotą działania leków (na przykład Ridogrel, Pikotamid, Vapipros) jest zmniejszenie syntezy czynnika tromboksanowego w tworzeniu się skrzepów krwi. Leki znalazły zastosowanie w kompleksowej terapii patologii naczyń i serca, niedokrwienia mózgu, upośledzenia przepływu krwi w naczyniach kończyn, po przebytych przypadkach zakrzepicy, zakrzepowego zapalenia żył.

Przeciwwskazania

Leki przeciwpłytkowe to substancje, które mają wiele skutków ubocznych, dlatego zawsze przepisuje się je z dużą ostrożnością, starannie rozważając za i przeciw. Ale istnieje kilka stanów patologicznych, których obecność u pacjenta jest bezwzględnym zakazem stosowania narkotyków:

  • indywidualna nietolerancja;
  • wrzód żołądka, wrzód dwunastnicy i wszystkie choroby erozyjne i wrzodziejące układu pokarmowego;
  • funkcjonalna niewydolność wątroby lub nerek;
  • skaza krwotoczna;
  • doznał udaru krwotocznego;
  • krwawienie z narządów wewnętrznych nieznanego pochodzenia;
  • ciężka niewydolność sercowo-naczyniowa;
  • ciąża, zwłaszcza w trzecim trymestrze;
  • laktacja;
  • wiek poniżej 18 lat.

Skutki uboczne

Dyskomfort związany ze stosowaniem leków przeciwpłytkowych jest odczuwalny prawie w 100% przypadków. Ale nasilenie negatywnych odczuć u wszystkich pacjentów jest różne, w zależności od postaci, dawki, przebiegu przepisanego leku, fizjologicznych cech ludzkiego ciała.

Najważniejsze jest, aby poinformować o tym lekarza przy pierwszych oznakach nieprzyjemnych wrażeń. Uwzględniono skutki uboczne:

  • niemotywowane zmęczenie;
  • dyskomfort zamostkowy o palącym charakterze;
  • silne bóle głowy, migreny;
  • niestrawność;
  • jakiekolwiek krwawienie;
  • bolesność w nadbrzuszu;
  • reakcja alergiczna do anafilaksji;
  • pokrzywka, krwotoki;
  • ciągłe nudności, okresowe wymioty;
  • naruszenia mowy, połykania, oddychania;
  • arytmie, tachykardia;
  • zażółcenie skóry i błon śluzowych;
  • hipertermia nieznanego pochodzenia;
  • zespół prodromalny ze wzrastającą słabością;
  • ból stawów;
  • halucynacje;
  • hałas w uszach;
  • objawy zatrucia.

W takich przypadkach wymagane jest anulowanie leków.

Leki ziołowe

Na rynku farmakologicznym dostępne są środki przeciwpłytkowe pochodzenia roślinnego na bazie miłorzębu japońskiego. Na rynku dostępnych jest dwóch członków tej grupy:

  • Ginkio (Bilobil, Bilobil Forte) - 45 rubli;
  • Ginos (Ginkoum) - 149 rubli.

Deklarowane przez producentów właściwości (normalizacja przemiany materii w komórkach, poprawa właściwości reologicznych krwi, mikrokrążenie, krążenie mózgowe, zaopatrzenie mózgu w tlen i glukozę, zapobieganie agregacji erytrocytów, hamowanie czynnika aktywacji płytek krwi) nie mają naukowego potwierdzenia przy jednorazowym stosowaniu leków. W ramach kompleksowej terapii nie określono skuteczności ginkgo biloba. Raczej leki działają jak placebo. Można je przypisać tradycyjnej medycynie, stosowanej jako terapia podstawowa, która praktycznie nie wpływa na układ krzepnięcia krwi, ale poprawia nastrój człowieka.

Inne narkotyki

Na uwagę zasługują preparaty innych grup przeciwpłytkowych prezentowane w sieci aptek Federacji Rosyjskiej:

Substancją czynną leku jest metyloetylopirydynol:

  • Vixipin;
  • Metyloetylopirydynol (Metyloetylopirydynol-Eskom, chlorowodorek metyloetylopirydynolu);
  • Emoksy-optyk (Emoxibel, Emoxipin-AKOS, Emoxipin-Akti, Emoxipin, Cardioxipin).

Substancja czynna nikotynianu ksantynolu:

  • Complamin;
  • Nikotynian ksantynolu, nikotynian ksantynolu-UBF, nikotynian ksantynolu 15%, nikotynian ksantynolu tabletki 0,15 g

Leki o innej substancji czynnej:

  • Agrilin (Anagrelide);
  • Brilinta (Ticagrelor);
  • Ventavis (Iloprost);
  • Ticagrelor (Ticagrelor);
  • Tromboreductin (Anagrelide);
  • Cilostazol (Cilostazol).

Monitorowanie terapii przeciwpłytkowej

Monitorowanie powikłań pozostaje głównym zagadnieniem dotyczącym bezpieczeństwa pacjenta przepisywania leków przeciwpłytkowych. Ocena skuteczności terapii powinna być skorelowana z brakiem negatywnych aspektów. Techniki mogą być różne:

  • optyczne - wizualne określenie agregacji płytek krwi;
  • testy przyłóżkowe (szybkie testy);
  • stabilne monitorowanie metabolitów w moczu;
  • fotospektrometria;
  • monitorowanie za pomocą agregometrów (kosztowna procedura, przez co niepopularna).

Kwestia całkowitego przebadania pacjentów otrzymujących leki przeciwpłytkowe pozostaje nierozwiązana, ponieważ przyjmują je prawie wszyscy pacjenci cierpiący na chorobę wieńcową, zaburzenia układu krążenia i patologie naczyniowe. Trudno przecenić wagę takiej decyzji, ponieważ powikłania wynikające z niekontrolowanego przedawkowania narkotyków mogą być śmiertelne.