Znaczenie słowa „laquoatonia”

ATONIA, - i cóż. Kochanie. Rozluźnienie napięcia, pobudliwość tkanek i narządów, zwiotczenie tkanek i mięśni.

[Z greckiego. ”Ατονία - relaks, letarg]

Źródło (wersja drukowana): Słownik języka rosyjskiego: w 4 tomach / RAS, Instytut Lingwistyki. Badania; Ed. A.P. Evgenieva. - wydanie 4, skasowane. - M.: Rus. lang.; Polygraphs, 1999; (wersja elektroniczna): Podstawowa biblioteka elektroniczna

  • Atonia (od starożytnej greki ἀτονία - relaksacja) - brak normalnego napięcia mięśni szkieletowych i narządów wewnętrznych, który rozwija się w wyniku niedostatecznego odżywiania ogólnego, zaburzeń układu nerwowego, chorób zakaźnych, zaburzeń czynności gruczołów dokrewnych. Atonia może być wrodzona.

Stan atoniczny może być spowodowany albo niewystarczającym wpływem układu nerwowego na kurczliwe włókna jakiejś formacji (np. Atonia ścian naczyń krwionośnych z powodu paraliżu nerwów naczynioruchowych) albo zmiękczeniem, rozluźnieniem i zanikiem zajętej tkanki. W większości przypadków przyczyny te istnieją jednocześnie. W leczeniu stanu atonicznego należy przede wszystkim zwrócić uwagę na ogólne wzmocnienie organizmu, w jakim celu można zastosować stały prąd elektryczny, nie wspominając o odpowiednim odżywianiu i metodycznym wzmocnieniu organizmu środkami pobudzającymi i wzmacniającymi.

Słowo „atonia” jest również używane w znaczeniu „zmęczenie, znużenie”.

ATONYA i, pl. nie dobrze. [z greckiego. „A” - bez i tonos - napięcie, siła] (med.). Osłabienie, wiotkość mięśni i narządów. A. wnętrzności. A. macica.

Źródło: „Słownik wyjaśniający języka rosyjskiego” pod redakcją D. N. Uszakow (1935–1940); (wersja elektroniczna): Podstawowa biblioteka elektroniczna

Atonia jelitowa

Informacje ogólne

Atonia jelit to stan, w którym dana osoba skarży się na nieprawidłowości w procesie wypróżniania. Takie trudności przejawiają się przede wszystkim w tym, że przerwy między czynnościami wypróżniania stale się wydłużają lub krzesło jest bardzo trudne..

W przypadku atonii jelit zaparcia są charakterystycznym objawem, który wskazuje na szereg stanów patologicznych lub jest konsekwencją działania niektórych negatywnych czynników na organizm ludzki. Atonia jelit pojawia się w wyniku utraty napięcia mięśniowego jelit. W przypadku atonii jelit można zaobserwować zarówno skurcze, jak i zauważalne rozluźnienie mięśni. Takie problemy bardzo często stają się przewlekłe i utrzymują się u pacjenta przez wiele lat.

Rodzaje zaparć

W wyniku atonii jelit dochodzi do zaparć atonicznych. Istnieją jednak inne rodzaje zaparć, w których często występuje atonia jelitowa. Najczęściej występują zaparcia żywieniowe, które pojawiają się w wyniku niewłaściwego podejścia do odżywiania. Ponadto izolują zaparcia psychogenne, neurogenne, endokrynologiczne, toksyczne, a także zaparcia powstałe na skutek uszkodzenia okolicy odbytu i osłabienia mięśni..

Zaparcia występują również w wyniku uderzenia mechanicznych przeszkód, które zakłócają ruch treści w jelitach. Mogą to być polipy lub guzy, zrosty, szereg anomalii w rozwoju jelita grubego.

Objawy i przyczyny atonii jelit

Głównym objawem atonii jelitowej są zaparcia. Zaparcie atoniczne występuje wtedy, gdy stolec utrzymuje się przez czterdzieści osiem lub więcej godzin. W wielu przypadkach, z atonicznymi zaparciami, osoba może odczuwać ból brzucha, wzdęcia i dyskomfort w jamie brzusznej. W rezultacie pogarsza się ogólny stan zdrowia człowieka, objawia się osłabienie i zmienia się cera. Pacjenci, którzy mają zaparcia trwające dłużej niż trzy dni, mogą mieć wysokie ciśnienie krwi i temperaturę. Czują dużą wagę w żołądku, a nawet tracą zainteresowanie jedzeniem..

Z reguły najczęściej atoniczne zaparcia wynikające z osłabienia mięśni miednicy i ściany brzucha, a także z powodu słabej perystaltyki ustępują bez bólu. Takie zjawiska są bardzo często konsekwencją ciąży i porodu. Czasami atonia jelit rozwija się u kobiet w okresie menopauzy, z otyłością, rozedmą płuc, hipokinezą, a także z powodu długotrwałego pozostawania w łóżku.

Ponadto przyczyną atonicznych zaparć mogą być zaburzenia odżywiania, głód, brak aktywności fizycznej, ciągły stres i nietypowe stany zapobiegające wypróżnianiu, choroby okolicy odbytu, choroby endokrynologiczne, infekcje. Zaparcia są również możliwe po zażyciu niektórych leków. U dzieci atonia jelit może wynikać z obecności nieprawidłowości jelitowych.

Rozpoznanie atonii jelit

W procesie diagnozowania choroby bardzo ważne jest znalezienie przyczyn dysfunkcji jelit. W związku z tym lekarz musi przeprowadzić badanie pacjenta, ustalając cechy jego stylu życia, odżywiania, dziedziczności. Ponadto analizowane są odchody, bakteriologiczna inokulacja odchodów. W razie potrzeby pacjentowi wyznacza się również wykonanie kolonoskopii w celu identyfikacji patologii jelita grubego. Bardzo ważne jest, aby na czas skonsultować się z gastroenterologiem i proktologiem, ponieważ niekontrolowane przyjmowanie środków przeczyszczających może zaostrzyć chorobę.

Leczenie atonii jelit

W leczeniu atonii jelit konieczne jest przede wszystkim przestrzeganie diety, opracowanie specjalnej diety. Ważne jest, aby jeść małe porcje..

Ważne jest, aby w diecie uwzględnić pokarmy, które powodują skrobanie. Są to sfermentowane produkty mleczne, kwas chlebowy, naturalne soki. Ponadto bardzo ważne jest, aby unikać spożywania pokarmów, które powodują „sklejanie się” jelit. Są to potrawy wędzone, jajka na twardo, gruszki i inne potrawy..

Osobom cierpiącym na atoniczne zaparcia eksperci zalecają również spożywanie pokarmów zawierających wystarczającą ilość tłuszczu i błonnika. Te pokarmy pomagają zwiększyć ruchliwość jelit i pomagają zmienić skład chemiczny okrężnicy. Jako środki przeczyszczające często zaleca się stosowanie fig, suszonych śliwek, wywaru z nasion lnu, wodorostów. Bardzo przydatne są również wywary z różnych ziół. W przypadku atonii jelitowej przydatne jest również stosowanie soku grejpfrutowego, naparu z kory kruszyny, wywaru z korzenia tataraku, wywaru z ziela, herbaty ziołowej tymianku, naparu z nasion kopru.

W procesie leczenia atonii jelit ważne jest przestrzeganie jasnego harmonogramu jedzenia i opróżniania. Istnieje również szereg ćwiczeń, które mogą pomóc w łatwiejszym i bardziej regularnym wypróżnianiu. Stosowany jest również specjalny masaż leczniczy brzucha..

Jeśli atoniczne zaparcia utrzymują się przez długi czas, można zastosować leki. W przypadku bolesnych wrażeń przepisywane są leki przeciwskurczowe. Często środki przeczyszczające są przepisywane pacjentom cierpiącym na długotrwałe i bolesne zaparcia. Jednocześnie ważne jest, aby leczenie rozpoczynać od najbardziej nieszkodliwych leków, które nie podrażniają ścian jelit..

Szczególnie skuteczne w atonii jelit są środki stymulujące perystaltykę jelit, na przykład proseryna. Stosowane są również preparaty doodbytnicze, które mają zdolność wzmacniania odruchu wypróżniania. Są to świece glicerynowe, a także świece z masłem kakaowym i belladonną. Stosowany do leczenia i mikrobloków z olejami roślinnymi.

Jeśli atoniczne zaparcia trwają przez długi czas, należy skonsultować się ze specjalistą i zbadać go proktologa, który może również wykryć współistniejące patologie.

Atonia

Atonia jest stanem patologicznym charakteryzującym się utratą mięśni szkieletowych i mięśni narządów wydrążonych o normalnym fizjologicznym napięciu. Atonia nie jest niezależną chorobą, ale objawem towarzyszącym rozwojowi różnych patologii narządów wewnętrznych i układu nerwowego.

Przyczyny

Rozwój atonii może być spowodowany albo uszkodzeniem tkanki mięśniowej (utrata, rozluźnienie, zmiękczenie), albo niewystarczającym wpływem układu nerwowego na włókna mięśniowe. Najczęściej w procesie patologicznym obie te przyczyny występują jednocześnie.

Typowe czynniki ryzyka rozwoju atonii to:

  • choroby układu nerwowego;
  • zaburzenia endokrynologiczne;
  • choroba zakaźna;
  • niedożywienie.

Rozwój atonii pęcherza może być spowodowany:

  • zapalenie korzeni nerwowych odcinka lędźwiowego rdzenia kręgowego;
  • dysfunkcja zakończeń nerwowych odpowiedzialnych za prawidłowy skurcz ściany mięśniowej pęcherza;
  • gruczolak prostaty;
  • chroniczny stres;
  • nierównowaga hormonalna;
  • uraz pachwiny;
  • choroby zakaźne układu moczowo-płciowego;
  • otyłość;
  • systematyczne nieregularne opróżnianie pęcherza, w wyniku którego stopniowo rozwija się rozciąganie jego ścian;
  • podeszły wiek;
  • okres poporodowy.

Atonia żołądka rozwija się w wyniku zaburzeń unerwienia jego ścian. Może to wynikać z następujących przyczyn:

  • rozproszone zapalenie otrzewnej;
  • zawał mięśnia sercowego;
  • ciężkie zapalenie płuc;
  • zwężenie odźwiernika żołądka;
  • zakrzepica naczyń ścian żołądka;
  • urazy i choroby rdzenia kręgowego;
  • ciężki przebieg niektórych chorób zakaźnych (bruceloza, botulizm, legionelloza, borelioza, dur brzuszny).

Atonia nie jest chorobą niezależną, ale jest objawem towarzyszącym rozwojowi różnych patologii narządów wewnętrznych i układu nerwowego.

W okresie poporodowym może wystąpić atonia macicy, której towarzyszy obfite krwawienie. Znacznie rzadziej ten stan patologiczny występuje jako powikłanie poronienia samoistnego lub aborcji medycznej. Czynnikami predysponującymi do rozwoju atonii macicy są:

  • powtarzający się poród;
  • ciąża mnoga;
  • wielowodzie;
  • duży owoc;
  • młode pierwiosnki (poniżej 18 lat);
  • skomplikowany przebieg ciąży (groźba przerwania ciąży, zatrucie);
  • szybki poród;
  • niskie łożysko lub przednie łożysko;
  • patologia rozwoju macicy.

Rozwój atonii jelitowej może prowadzić do:

  • Siedzący tryb życia;
  • niewłaściwe odżywianie (niska zawartość błonnika w diecie i zwiększona zawartość wysokokalorycznej żywności, zwłaszcza węglowodanów);
  • chroniczny stres;
  • przyjmowanie niektórych leków (sorbenty jelitowe, leki zobojętniające sok żołądkowy, leki przeciwpadaczkowe i przeciwwrzodowe, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwbólowe podobne do morfiny, leki przeciwskurczowe);
  • zaburzenia mikrobiocenozy jelitowej;
  • infekcje jelitowe;
  • helminthiasis;
  • palenie;
  • niedoczynność tarczycy;
  • otyłość;
  • patologia onkologiczna;
  • ciąża;
  • klimakterium.

Ponad 80 różnych chorób może powodować rozwój niedociśnienia lub atonii mięśni. Najczęściej rozwój tego stanu patologicznego wynika z:

  • dysfunkcje ośrodkowego układu nerwowego (ataksja móżdżkowa) i zaburzenia genetyczne;
  • wrodzone choroby wpływające na aparat nerwowo-mięśniowy (rdzeniowy zanik mięśni typu I, wrodzona myasthenia gravis);
  • wady rozwojowe układu mięśniowego (dystrofia mięśniowa);
  • asfiksja noworodków;
  • choroby zakaźne (posocznica, botulizm);
  • uraz czaszkowo-mózgowy;
  • dziedziczne choroby metaboliczne;
  • wrodzone choroby tkanki łącznej, występujące przy niszczeniu cząsteczek kolagenu;
  • wrodzone patologie tarczycy;
  • ciężkie postacie żółtaczki reaktywnej spowodowane niezgodnością ABO lub Rh krwi płodu i matki;
  • nieprawidłowości chromosomalne (zespół Pradera-Williego, choroba Downa).

Atonia jest wrodzona i nabyta.

W zależności od lokalizacji:

  • atonia żołądka;
  • atonia mięśni szkieletowych;
  • atonia pęcherza;
  • atonia jelitowa;
  • atonia macicy.

Oznaki atonii

Kliniczne objawy atonii są zróżnicowane i zależą od tego, które mięśnie są zaangażowane w proces patologiczny.

Atonia pęcherza

Atonia pęcherza może objawiać się w dwóch stanach:

  1. Nietrzymanie moczu wyrażane w różnym stopniu. Mocz może kapać lub wyciekać, gdy wzrasta ciśnienie w jamie brzusznej, na przykład podczas kaszlu, kichania, śmiechu lub podnoszenia ciężkich przedmiotów. U dzieci w pierwszych latach życia może wystąpić wyciek moczu z silnym płaczem, krzykiem.
  2. Brak chęci oddania moczu. Nawet przy pełnym pęcherzu pacjent nie odczuwa chęci jego opróżnienia lub wyraża się w lekkim uczuciu ciężkości w podbrzuszu. Aby opróżnić pęcherz, pacjent jest zmuszony do silnego naprężenia mięśni przedniej części brzucha. Podczas oddawania moczu mocz płynie słabym strumieniem. Nie obserwuje się całkowitego opróżnienia pęcherza.

U kobiet w okresie poporodowym często obserwuje się atonię pęcherza. Kobieta przez długi czas nie odczuwa potrzeby oddawania moczu. Przy znacznym nadmiernym rozciągnięciu pęcherza może pojawić się uczucie ciężkości w okolicy nadłonowej brzucha. Chęć oddania moczu pojawia się nagle, kobieta nie ma czasu, aby na nią odpowiedzieć. Ta forma atonii pęcherza nie wymaga leczenia i ustępuje samoistnie 30-40 dni po porodzie. Aby przyspieszyć przywrócenie napięcia mięśni pęcherza, kobietom podczas porodu zaleca się wykonywanie specjalnych ćwiczeń.

Atonia żołądka

Główne objawy atonii żołądka to:

  • uczucie ciężkości i ucisku w nadbrzuszu;
  • wzdęcia w żołądku;
  • ból w górnej części brzucha;
  • zgaga;
  • zły oddech;
  • odbijanie z jedzeniem i dużą ilością powietrza;
  • szybkie nasycenie niewielkimi ilościami jedzenia;
  • sporadyczne wymioty (obfite, zielonkawe wymioty).

Nagła i szybko rozwijająca się atonia żołądka prowadzi do jego ostrego rozszerzenia, któremu towarzyszy ostry ból brzucha, bladość skóry, lanie się zimnego potu, nadciśnienie tętnicze i tachykardia. Podczas dotykania brzucha w rzucie żołądka określa się hałas w postaci plusku, a przy perkusji zapalenie bębenka (dźwięk bębna). Po wprowadzeniu sondy do żołądka wydostaje się przez nią znaczna ilość zastałej zawartości, co pomaga poprawić stan pacjenta.

Atonia macicy

Głównym objawem atonii macicy jest krwawienie z dróg rodnych, które może szybko doprowadzić do rozwoju wstrząsu krwotocznego. Podczas badania pacjentki stwierdza się zwiotczenie macicy o niewyraźnych, słabo zarysowanych konturach.

Jeśli kobieta nie otrzyma wykwalifikowanej opieki medycznej na czas, krwawienie atoniczne może zmienić się w koagulopatyczne, w którym płynąca krew przestaje tworzyć skrzepy (zespół DIC). Ten stan zagraża życiu..

Atonia jelitowa

Głównym objawem atonii jelit są zaparcia (częstość wypróżnień jest mniejsza niż trzy razy w tygodniu, natomiast kał charakteryzuje się zwiększoną suchością i twardością). Ponadto atonia jelit ma następujące objawy:

  • nudności;
  • dyskomfort w jamie brzusznej;
  • częste odbijanie;
  • nieudana potrzeba wypróżnienia;
  • bębnica;
  • uczucie ciężkości w żołądku.

Atonii jelit często towarzyszy rozwój zaburzeń autonomicznych i zwiększone zmęczenie. Z powodu naruszenia wchłaniania składników odżywczych z jelit u pacjentów może rozwinąć się niedokrwistość z niedoboru żelaza, hipowitaminoza.

Najpoważniejszym objawem atonii jelit jest paralityczna postać niedrożności jelit, która objawia się klinicznie następującymi objawami:

  • silny ból brzucha;
  • opóźnienie w stolcu i wydzielaniu gazów;
  • asymetria i wzdęcia;
  • powtarzające się wymioty.

Atonia mięśni

Atonia mięśni objawia się brakiem oporu w stawach podczas wykonywania różnych ruchów biernych, co prowadzi do zwiotczenia stawów i patologicznego zwiększenia zakresu ruchu obarczonego kontuzjami.

Ponad 80 różnych chorób może powodować rozwój niedociśnienia lub atonii mięśni..

Diagnostyka

Rozpoznanie atonii nie jest trudne. Znacznie trudniej jest ustalić przyczynę rozwoju tego objawu. W tym celu można zastosować różne instrumentalne i laboratoryjne metody diagnostyczne, na przykład:

  • Ultradźwięk;
  • rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa;
  • krew do stanu hormonalnego;
  • coprogram;
  • kał na dysbiozy;
  • radiografia przejścia baru;
  • badania genetyczne;
  • badania endoskopowe;
  • ogólna analiza moczu;
  • bakteriologiczna kultura moczu;
  • urografia wydalnicza;
  • koagulogram.

Leczenie

Leczenie atonii ma na celu wyeliminowanie przyczyny, która spowodowała jej rozwój, czyli choroby podstawowej.

Leczenie atonii macicy

W przypadku atonii macicy masuje się macicę i podaje się moczowód. Przy ciągłym krwawieniu wykonuje się badanie jamy macicy (ręczne lub instrumentalne). Jeśli nie można wyeliminować atonii macicy metodami zachowawczymi, a trwające krwawienie zagraża życiu pacjentki, wskazana jest interwencja chirurgiczna - amputacja (usunięcie) macicy. Jednocześnie prowadzona jest aktywna terapia wstrząsu krwotocznego.

Jeśli kobieta nie otrzyma wykwalifikowanej opieki medycznej na czas, krwawienie atoniczne może zmienić się w koagulopatyczne, w którym przepływająca krew przestaje tworzyć skrzepy (zespół DIC).

Leczenie atonii żołądka

Wraz z rozwojem atonii żołądka leczenie rozpoczyna się od zainstalowania grubej zgłębnika żołądkowego, przez który ewakuowana jest treść żołądkowa. Pacjentom przepisuje się żywność dietetyczną (tabela nr 2 według Pevznera). Terapia lekowa jest prowadzona za pomocą środków zwiększających aktywność skurczową żołądka. Ponadto leczy się chorobę podstawową.

Leczenie atonii jelit

Schemat złożonej terapii atonii jelit obejmuje:

  • żywność dietetyczna (tabela nr 3 według Pevznera);
  • zgodność z reżimem picia;
  • wprowadzenie do diety otrębów pszennych lub owsianych;
  • zwiększony poziom aktywności fizycznej.

W razie potrzeby pacjentom można przepisać leki prokinetyczne - leki poprawiające ruchliwość i zwiększające napięcie jelit.

Leczenie atonii pęcherza

Leczenie atonii pęcherza powinno być ukierunkowane na chorobę podstawową. Aby zmniejszyć nasilenie objawów patologii, przeprowadza się leczenie objawowe, w tym korektę behawioralną i lekową.

Fizjoterapia (ćwiczenia Kegla, miostymulacja) dobrze wpływa na atonię pęcherza..

W ostrym zatrzymaniu moczu wskazane jest założenie cewnika moczowego. Aby zapobiec rozwojowi zapalenia bakteryjnego, przepisuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania i uroseptyki.

Leczenie atonii mięśni

Leczenie atonii mięśni ma na celu poprawę przewodzenia impulsów, a także ich trofizmu. Fizjoterapia jest skuteczna w wielu przypadkach.

Zapobieganie

Zapobieganie rozwojowi atonii ma na celu zapobieganie chorobom i stanom patologicznym, którym towarzyszy jej rozwój.

Wykształcenie: ukończył Państwowy Instytut Medyczny w Taszkiencie, specjalizując się w medycynie ogólnej w 1991 roku. Wielokrotnie uczestniczył w kursach odświeżających wiedzę.

Doświadczenie zawodowe: anestezjolog-resuscytator miejskiego kompleksu położniczego, resuscytator oddziału hemodializy.

Informacje są uogólnione i podane wyłącznie w celach informacyjnych. Przy pierwszych oznakach choroby skontaktuj się z lekarzem. Samoleczenie jest niebezpieczne dla zdrowia!

ATONIA

atonia (z greckiego atonia? relaksacja, letarg), zmniejszenie napięcia mięśni szkieletu lub narządów wewnętrznych. Gdy A. mięśnie tracą jędrność, elastyczność, zmniejsza się ich zdolność do kurczenia się (niedociśnienie) lub całkowicie ustaje (samo A.). A. powstaje w wyniku ogólnych procesów dystroficznych, zaburzeń nerwowych i endokrynologicznych, zatruć i innych przyczyn. U zwierząt najczęściej obserwuje się A. poszczególnych narządów przewodu pokarmowego, będący objawem wielu chorób.

Atonia proventriculus (Atonia ruminis, reticuli etomasi) ?? ustanie ruchliwości blizny, siatki i książki. Zwykle objawia się w postaci niedociśnienia. Występuje głównie u bydła w stajniach. Rozróżnić pierwotne i wtórne A. proventricles, poniżej? ostry i przewlekły. Ostre pierwotne A. pojawiają się podczas spożywania paszy złej jakości, gwałtownej zmiany diety, braku paszy objętościowej w diecie, przekarmienia koncentratami, niewystarczającego wysiłku fizycznego, głodu wody; wtórny ?? w przypadku zatrucia, niektórych chorób zakaźnych i inwazyjnych (pryszczyca, botulizm, piroplazmidoza, fasciolioza itp.). Przewlekłe A. obserwuje się głównie w pourazowym zapaleniu siateczki i otrzewnej. W przypadku A. obserwuje się depresję, zmniejszony apetyt lub całkowitą odmowę jedzenia. Guma do żucia jest powolna, rzadka, czasami całkowicie ustaje; skurcze bliznowaciejące są słabe, rzadkie lub wcale nie są uchwycone; podczas odbijania, nieświeży oddech; możliwe jest zaparcie lub biegunka. Temperatura ciała w pierwotnej fazie A. jest normalna, w drugiej? zależy od choroby podstawowej. Przewlekłe A. objawia się zmianą okresów poprawy i pogorszenia stanu ogólnego, spadkiem otłuszczenia i produktywności. Rozpoznanie stawia się na podstawie objawów choroby i wyjaśnia ruminografią.

Leczenie. Chorego zwierzęcia przepisuje się dietę. W przypadku zatrucia zaleca się umycie blizny (najlepiej sondą Cherkasov); wewnątrz środków przeczyszczających, dożylnie 20–40% roztwór glukozy lub 5% roztwór chlorku sodu. Aby poprawić zdolności motoryczne? masaż blizn 3–4 razy dziennie przez 10–15 minut, ogrzewanie obszaru blizny lampą Solux przez 30–40 minut (w odległości 40–60 cm od miejsca nagrzania) lub naświetlanie lampą kwarcową przez 20–25 minut; wewnętrzna nalewka z kłącza ciemiernika białego, alkohol; podskórnie karbacholina, proseryna. Kiedy blizna jest spuchnięta? środki dezynfekujące (patrz Tympania blizny).

Zapobieganie: kontrola przestrzegania weterynaryjnych i sanitarnych zasad żywienia, regularnego ruchu i prawidłowej pielęgnacji.

Wole Atonia (Atonia ingluviei) ?? choroba kurczaków, indyków, perliczek jest spowodowana długotrwałym karmieniem suchą paszą lub paszą złej jakości, spożyciem ciał obcych (papier, siano, szmaty itp.), które zatykają wola, przekarmienie. A. wole sprzyja głodowi witamin i minerałów. U ptaków obserwuje się letarg, depresję, zmniejszony apetyt i zmniejszoną nieśność. Wole jest powiększone i pełne paszy; przy badaniu palpacyjnym można poczuć naturę jego zawartości.

Leczenie: usunięcie zawartości wola poprzez umycie lub operację.

Profilaktyka: kontrola jakości paszy, reżimu żywienia, składu dawek.

Atonia żołądka (Atonia gastris) charakteryzuje się zastojem treści żołądka i niekiedy przelewaniem się pokarmu. Występuje podczas karmienia pasz złej jakości, przewlekłego zapalenia żołądka. Może rozwijać się odruchowo w chorobach innych narządów (wątroby, jelit), u koni? z gastrofilią. Spadki lub brak apetytu, opóźnione ewakuowanie treści żołądkowej do jelita (określane przez sondowanie). Masa paszowa dostaje nieprzyjemny zapach w żołądku. Podczas badania gastrograficznego ujawnia się charakter i stopień osłabienia motoryki żołądka. Rozpoznanie opiera się na objawach i intubacji żołądka.

Leczenie: płukanie żołądka, środek poprawiający trawienie (sól karlowarska, kwas solny, pepsyna itp.). Zapobieganie: monitorowanie przestrzegania weterynaryjnych i sanitarnych zasad żywienia.

Atonia jelitowa (Atonia enteri) ?? występuje częściej u koni i psów. Występuje przy długotrwałym karmieniu paszą objętościową (u koni), głodzie mineralnym, upośledzonej drożności jelit, przewlekłym nieżycie jelit; z delafondiozą (u koni). Zmniejszony apetyt, zmniejszona lub zatrzymana perystaltyka (zaparcia); możliwa chymostaza i koprostaza, kolka.

Leczenie: leki stymulujące motorykę jelit (środki przeczyszczające, lewatywy, masaż); z wzdęciami ?? środki antyfermentujące, żywienie dietetyczne z uwzględnieniem charakteru choroby.

Literatura:
Wewnętrzne choroby niezakaźne zwierząt gospodarskich, oprac. I.G. Sharabrin, wyd. M., 1976.

Weterynaryjny słownik encyklopedyczny. - M.: „Encyklopedia radziecka”. Redaktor naczelny V.P. Shishkov. 1981.

Atonia jelitowa

Zwykle tkanka mięśniowa przewodu pokarmowego kieruje pokarm z jelita górnego do jelita dolnego, powodując około osiemnastu skurczów (perystaltyka). Jeśli napięcie mięśni gładkich ściany jelita zmniejszy się, proces opróżniania zostanie zakłócony. Ten stan funkcjonalny nazywa się atonią jelit..

PRZYCZYNY

Istnieje wiele przyczyn, które mogą wywołać atonię jelit - od siedzącego trybu życia i przejadania się po choroby przewodu żołądkowo-jelitowego. Wśród najczęstszych powodów:

  • niewłaściwa dieta (bogata w kalorie, uboga w błonnik);
  • genetyczne predyspozycje;
  • niektóre postacie dawkowania (przeciwskurczowe, przeciwdepresyjne, zobojętniające kwas itp.);
  • poprzednie urazy, operacje;
  • choroby o etiologii zakaźnej;
  • czynniki wieku: choroba często objawia się po 40-45 latach;
  • inwazje pasożytnicze;
  • stresujące warunki, palenie, alkohol;
  • choroby przewlekłe;
  • Siedzący tryb życia;
  • ciąża.

PATOGENEZA

Choroba charakteryzuje się zmniejszeniem perystaltyki odbytu, a co za tym idzie - funkcjonalnością układu pokarmowego. Toksyny kałowe, które nie opuszczają jelit, zatruwają wszystkie układy organizmu. W wyniku procesu gnilnego dochodzi do zapalenia przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, wątroby.

Ten proces jest obarczony poważnymi konsekwencjami, aż do złośliwych guzów. Na pierwszym etapie atonii jelit widoczne zmiany są niedostrzegalne. Stan pacjenta jest zadowalający, ale już w tym okresie należy rozpocząć leczenie, aby wynik był pozytywny.

OBJAWY ATONII JELITOWEJ

W przypadku atonii jelit pacjenci mogą narzekać na następujące objawy:

  1. zaparcia - wypróżnienia występują rzadziej niż trzy razy w tygodniu.;
  2. wzdęcia, wzdęcia, kolki;
  3. spowolnienie pracy przewodu pokarmowego, kał jest suchy i twardy;
  4. bolesne odczucia skurczu, bezużyteczne próby pójścia do toalety;
  5. szybkie zmęczenie, uczucie ciężkości w jamie brzusznej.

POWIKŁANIA

Brak leczenia może prowadzić do poważnych powikłań:

  1. pęknięcia odbytu, hemoroidy;
  2. uraz w jelicie;
  3. niedokrwistość z niedoboru żelaza, brak witamin;
  4. zapalenie otrzewnej;
  5. obrzęk odbytnicy;
  6. toksyczne zatrucie układów organizmu;
  7. niedrożność jelit.

DIAGNOSTYKA

W leczeniu atonii zaangażowani są proktolodzy i gastroenterolodzy. W początkowej fazie choroby rokowanie jest pozytywne. Rozpoznanie atonii jelitowej nie jest trudne. Na pierwszej wizycie lekarz zajmujący się objawami może postawić wstępną diagnozę. Aby uzyskać dokładną diagnozę, konieczne jest zdanie testów laboratoryjnych.

Aby dokonać dokładnej diagnozy, potrzebujesz:

  1. biochemiczne badanie krwi, badanie wody na skrzepy krwi, badanie elektrolityczne;
  2. analiza moczu, kału;
  3. USG narządów jamy brzusznej;
  4. coprogram i kolonoskopia;
  5. irygoskopia: badanie rentgenowskie jelita grubego po wstecznym wstrzyknięciu do niego środka kontrastowego. Pozwala ocenić rozciągliwość ściany jelita, odciążenie błony śluzowej, a także stan funkcjonalny.

LECZENIE

Leczenie dobierane jest indywidualnie dla każdego pacjenta. Różnice w terapii w dużej mierze zależą od ciężkości stanu pacjenta, źródeł atonii, obecności innych postaci chorób, czynników genetycznych, obecności reakcji alergicznych.

Terapię zwykle rozpoczyna się od zmiany diety. W niektórych przypadkach może to już wystarczyć, aby wyeliminować atonię jelit. W przypadku zaparć zaleca się Tabela Leczenia nr 3 Pevznera. Pacjent musi spożywać jak najwięcej błonnika, aby usprawnić pracę jelit: warzywa, owoce, produkty pełnoziarniste. Pacjenci z atonią otrzymują również sfermentowane produkty mleczne i piją dużo płynów (co najmniej 1,5 litra płynów dziennie). Gdy pacjent poczuje się lepiej, zostaje przeniesiony do Tabeli zabiegowej nr 5.

Spośród leków zaleca się prokinetykę (itomed) - środki normalizujące ruchliwość przewodu żołądkowo-jelitowego.

Dodatkowe metody leczenia atonii jelit:

  • stosowanie wywarów, naparów ziołowych;
  • aktywność fizyczna, gimnastyka, masaże;
  • picie wody mineralnej bez gazu.

PROGNOZA I ZAPOBIEGANIE

Atonia jelit dobrze reaguje na leczenie, jeśli pacjent szybko skonsultuje się z lekarzem. Korekta sposobu żywienia i stylu życia w połączeniu z zastosowaniem prokinetyki normalizuje motorykę jelit. Zapobieganie chorobie polega na zbilansowanej diecie, wystarczającej aktywności fizycznej, a także na wczesnym wykrywaniu i leczeniu chorób, które mogą powodować obniżenie napięcia jelit.

Atonia jelitowa

Atonia jelitowa to brak napięcia mięśni gładkich narządu z przyczyn organicznych lub funkcjonalnych. Może się rozwijać przy różnych chorobach narządów wewnętrznych, niedożywieniu z niewielką ilością błonnika pokarmowego w diecie, w wyniku przyjmowania określonych leków. Diagnoza opiera się na przeprowadzeniu szczegółowego badania pacjenta, określeniu nawyków żywieniowych i stylu życia, wynikach badań laboratoryjnych, irygoskopii i kolonoskopii, przepisywanych w celu wykluczenia zmian organicznych i oceny motoryki jelit. Leczenie obejmuje normalizację stylu życia, dietoterapię, przepisywanie leków prokinetycznych i, jeśli to konieczne, środków przeczyszczających.

ICD-10

  • Przyczyny
  • Objawy atonii jelit
  • Komplikacje
  • Diagnostyka
  • Leczenie atonii jelit
  • Prognozy i zapobieganie
  • Ceny zabiegów

Informacje ogólne

Atonia jelit to stan funkcjonalny charakteryzujący się gwałtownym spadkiem napięcia mięśni gładkich ściany jelita, naruszeniem procesu jego opróżniania. Zwykle skurcze mięśni jelit (perystaltyka jelit) zapewniają przesunięcie masy pokarmowej do jej ostatnich części. W ciągu minuty każda część jelita grubego wykonuje około piętnastu ruchów perystaltycznych. W przypadku naruszenia tonu perystaltyka jest osłabiona, w ciężkich przypadkach - nieobecna.

Patologii towarzyszy wydłużenie odstępów między aktami wypróżniania, pojawienie się trudności w opróżnianiu jelit. Zaparcia to niezwykle częsta dolegliwość, ale w większości przypadków pacjenci długo nie chodzą do gastroenterologa, sami przyjmują środki przeczyszczające i tradycyjną medycynę. Jednak objawy utrzymują się, ponieważ przyczyna stanu nie jest wyjaśniona i wyeliminowana, a niewłaściwe leczenie tylko pogarsza naruszenie tonu. Atonia jelit może być objawem innych chorób, dlatego pojawienie się zaparcia wymaga obowiązkowej wizyty u lekarza w celu odpowiedniej diagnozy i leczenia.

Przyczyny

Przyczynami atonii jelit mogą być zarówno choroby narządów wewnętrznych, jak i przyjmowanie niektórych leków, zwłaszcza tryb życia. Częstą etiologią spadku napięcia mięśni jelit i rozwoju zaparć jest siedzący tryb życia. Hipodynamia prowadzi do pogorszenia unerwienia ściany jelita, powodując zmniejszenie liczby i siły ruchów perystaltycznych. Do takich konsekwencji prowadzi również niedożywienie - spożywanie dużej ilości wysokokalorycznych pokarmów węglowodanowych przy niewystarczającym spożyciu błonnika. Przyczyną naruszenia unerwienia jelit przez centralny układ nerwowy może być ciągły stres.

Rozwój atonii jelit może być spowodowany stosowaniem leków, takich jak: przeciwskurczowe, morfinopodobne leki przeciwbólowe, przeciwdepresyjne, przeciwwrzodowe, przeciwpadaczkowe, zobojętniające sok żołądkowy, niektóre sorbenty, a także niektóre infekcje jelitowe, naruszenie mikrobiocenozy jelitowej (dysbakterioza), obecność pasożytów, wytwarzających pasożyty. Nikotyna wpływa również negatywnie na napięcie ściany jelita. Ton można zmniejszyć z powodu czynników dziedzicznych, z patologią endokrynologiczną (otyłość, niedoczynność tarczycy), w czasie ciąży, menopauzy, w obecności patologii onkologicznej, z powodu interwencji chirurgicznych w jamie brzusznej i rozwoju choroby zrostowej.

W ciąży bardzo często obserwuje się atonię jelit o różnym nasileniu. Wynika to zarówno z mechanicznego ucisku jelita, jak i dużej zawartości progesteronu, którego jednym z efektów jest rozluźnienie tkanki mięśni gładkich narządów wewnętrznych, w tym mięśni jelita. U osób starszych napięcie jelit jest obniżone, co tłumaczy się zarówno procesami fizjologicznego starzenia się, jak i wysoką częstotliwością zmian miażdżycowych zaopatrujących je naczyń krwionośnych.

Objawy atonii jelit

Objawy tej patologii charakteryzują się polimorfizmem i są determinowane stopniem upośledzenia motorycznego, cechami układu nerwowego pacjenta i wiekiem. Oznaki atonii jelit są związane z zatrzymaniem stolca, a także z zaburzeniami procesów trawiennych. Głównym objawem są zaparcia (opóźnione lub systematycznie niewystarczające wypróżnienia). Normą jest, gdy wypróżnienia występują co najmniej trzy razy w tygodniu i nie więcej niż trzy razy dziennie. W związku z tym zaparcia to częstotliwość wypróżnień mniej niż trzy razy w tygodniu, podczas gdy charakterystyczna jest zwiększona suchość, twardość kału. Ważnym kryterium diagnostycznym jest również zmniejszenie zwykłej częstotliwości stolca u danej osoby..

Atonii jelit towarzyszą takie objawy, jak skurcze brzucha, bezwzględna nieskuteczna potrzeba wypróżnienia, częste odbijanie się, dyskomfort w jamie brzusznej, nudności. Często pojawia się uczucie ciężkości, wzdęcia. Charakterystyczne są również objawy ogólne: zaburzenia neurowegetatywne, zwiększone zmęczenie.

Komplikacje

Ponieważ z naruszeniem procesów trawienia w jamie brzusznej pogarsza się wchłanianie składników odżywczych i witamin, charakterystyczne są objawy hipowitaminozy, możliwa jest anemizacja z powodu upośledzonego wchłaniania żelaza, rozwoju niedokrwistości z niedoboru żelaza. Całkowita atonia jelit prowadzi do niedrożności jelit.

Diagnostyka

Rozpoznanie atonii jelit opiera się na znalezieniu przyczyny patologii, ponieważ zaburzenia w tonie jelit są zwykle wynikiem choroby. Pokazano konsultację gastroenterologa, w tym szczegółowe przesłuchanie pacjenta, wyjaśnienie charakterystyki stylu życia, nawyków żywieniowych, poziomu aktywności fizycznej, przebytych chorób. W celu skutecznej korekcji wtórnej atonii konieczne jest leczenie patologii przyczynowej.

W badaniu przedmiotowym zwraca się uwagę na wzdęcia brzucha, osłabienie hałasu perystaltycznego. Przeprowadzane są ogólne kliniczne testy laboratoryjne w celu oceny stanu układu wątrobowo-żółciowego. Obowiązkową metodą badawczą jest coprogram, a także analiza kału na dysbiozy. Ocenia się obecność pierwotniaków, robaków pasożytniczych. Testowane są poziomy hormonów tarczycy (hormonów tarczycy), ponieważ niedoczynność tarczycy może powodować znaczny spadek napięcia jelit.

Funkcję motoryczną jelita cienkiego można ocenić na podstawie radiografii przejścia baru. Aby wykluczyć organiczne przyczyny zmian okrężnicy, można wykonać irygoskopię. Metoda ta polega na badaniu rentgenowskim jelita grubego po wstecznym wstrzyknięciu do niego środka kontrastowego. Pozwala ocenić rozciągliwość ściany jelita, odciążenie błony śluzowej, a także stan funkcjonalny.

Informacyjną metodą badawczą jest kolonoskopia - metoda endoskopowa, która pozwala na wizualną ocenę stanu jelita, wykluczenie obecności choroby Leśniowskiego-Crohna, patologii onkologicznej i innych stanów, które mogą powodować atonię. Aby wykluczyć chorobę Hirschsprunga (patologię charakteryzującą się wrodzonym brakiem zwojów nerwowych w warstwie mięśniowej i podśluzówkowej jelita), wykonuje się biopsję i badanie histologiczne wycinka biopsyjnego ze specyficznym testem na cholinoesterazę.

Jeśli podjęte środki nie ujawnią przyczyny atonii jelit, wskazane jest skonsultowanie się z neurologiem, psychologiem lub psychoterapeutą z pełnym badaniem neuropsychiatrycznym i psychologicznym, ponieważ obniżony ton może mieć charakter psychogenny.

Leczenie atonii jelit

Terapię tego schorzenia we współczesnej gastroenterologii rozpoczyna się od diety. W niektórych przypadkach wystarczy odpowiednie odżywianie, aby skorygować częstotliwość wypróżnień. W przypadku zaparć zalecana jest tabela dietetyczna nr 3. Zaleca się spożywanie świeżych warzyw i owoców. W codziennej diecie powinny znaleźć się pokarmy zawierające antraglikozydy - suszone morele, figi, suszone śliwki. Wprowadzenie do jadłospisu dań z mleka fermentowanego, soków z miąższu (śliwka, morela), tłuszczów roślinnych jest obowiązkowe. Konieczne jest ograniczenie produktów zawierających garbniki (herbata, jagody, kakao). Jedzenie powinno być drażniące chemicznie i mechanicznie, nie należy gotować potraw w postaci puree ziemniaczanego, a także galaretki.

Bardzo ważna rola w regulacji częstotliwości wypróżnień należy do schematu picia. Zaleca się wypijać co najmniej dwa litry płynu dziennie (biorąc pod uwagę brak patologii nerek, układu sercowo-naczyniowego), optymalnie w postaci wód mineralnych. Ważna jest również odpowiednia dieta: maksymalna ilość spożywanego pokarmu powinna być rano, kiedy zdolność napędowa jelit jest maksymalna. Wskazane jest, aby jeść około 5-6 razy dziennie..

Wprowadzenie otrębów do diety znacznie poprawia przepływ treści jelitowej. Otręby pszenne zalać wrzątkiem i po dwudziestu minutach dodać do kefiru, zup i innych potraw. Mechanizm działania polega na tym, że włókna z otrębów nie są trawione, mają zdolność obfitego wchłaniania wody, zwiększając objętość kału. Objętość stymuluje perystaltykę jelit.

Niezbędny jest odpowiedni poziom aktywności fizycznej. Jest to szczególnie ważne dla pacjentów, którzy z powodu chorób pozostawali w łóżku przez długi czas (np. Po zawale mięśnia sercowego, udarze, ciężkim TBI, urazie kręgosłupa, urazie wielonarządowym), a także dla osób otyłych z powodu braku aktywności fizycznej.

Regulacja stylu życia i odżywiania w wielu przypadkach pozwala osiągnąć pozytywny efekt bez stosowania środków przeczyszczających. Jednak niestety rozpowszechnienie, dostępność bez recepty i niski koszt wielu środków przeczyszczających, a także ignorowanie zaleceń lekarskich, prowadzą do ich masowego niekontrolowanego, niezależnego stosowania przez pacjentów. Wprowadzenie terapii lekowej powinno być przeprowadzone dopiero po powyższych środkach i tylko przez lekarza.

Terapia lekowa atonii jelit rozpoczyna się od zastosowania prokinetyki - leków zwiększających napięcie, poprawiających motorykę jelit. Efekt ten mają inhibitory cholinoesterazy. Leczenie zwykle obejmuje również leki żółciopędne, które mają wyraźne działanie drażniące na ściany jelita..

Środki przeczyszczające nie stanowią trwałego leczenia atonii jelit, jak często stosują pacjenci. Stosuje się je tylko w początkowej fazie leczenia w celu normalizacji upośledzonego odruchu wypróżniania. Istnieje kilka grup środków przeczyszczających, które różnią się mechanizmem działania..

Najczęściej stosuje się preparaty wydzielnicze pochodzenia roślinnego lub syntetyczne. Ich działanie polega na zmniejszeniu wchłaniania wody w jelicie, upłynnieniu kału, a także podrażnieniu chemoreceptorów śluzu. Do tej grupy należą takie popularne środki jak preparaty z liści siana, korzenia rabarbaru, olej rycynowy, bisakodyl, pikosiarczan sodu i inne. Leki te przyspieszają przejście treści jelitowej, a także bezpośrednio stymulują proces wypróżniania. Główną wadą tej grupy jest utrata elektrolitów, wody przy systematycznym stosowaniu, rozwój uzależnienia, wymagającego dostosowania dawki, a także ból..

Drugą grupą leków przeczyszczających są środki osmotyczne. Do tej grupy należy laktuloza, niewchłanialny disacharyd, a także polimery zatrzymujące wodę o dużej masie cząsteczkowej. Będąc w świetle jelita substancje te zwiększają ciśnienie osmotyczne kału, a tym samym stymulują wydzielanie wody do światła jelita. Kał staje się bardziej płynny, co sprzyja lepszemu ruchowi i stymuluje zdolności motoryczne.

Trzecia grupa - środki, których działanie opiera się na zwiększaniu objętości odchodów (otręby, nasiona babki, wodorosty, polikarbofil wapnia i inne). To jedyne naturalne środki przeczyszczające, które można stosować ogólnoustrojowo. Nie powodują skutków ubocznych i w naturalny sposób stymulują perystaltykę jelit - dzięki mechanicznemu działaniu objętości kału. Stosowane są również środki ułatwiające ruch kału dzięki działaniu smarującemu: oliwa z oliwek, olej migdałowy, ciekła parafina. Zgodnie ze wskazaniami przeprowadza się oczyszczanie jelit: hydrokolonoterapię lub kąpiele podwodne.

Prognozy i zapobieganie

Atonia jelit ma korzystne rokowanie: podczas kompleksowego badania, wykrywania i eliminowania przyczyny, korygowania odżywiania i stylu życia (w razie potrzeby, przepisywania rozsądnego odpowiedniego leczenia farmakologicznego), patologia dobrze nadaje się do terapii. Wyjątkami są przypadki uszkodzeń organicznych, braku unerwienia (jak w chorobie Hirschsprunga) i innych poważnych chorób. Zapobieganie atonii jelit polega na zbilansowanej diecie, począwszy od dzieciństwa, obowiązkowej wystarczającej aktywności fizycznej, a także na terminowym wykrywaniu i leczeniu chorób, które mogą powodować obniżenie napięcia jelit.

Atonia jelit - co to jest

Wszystkie narządy i tkanki przewodu pokarmowego pracują podczas procesu trawienia. Mięśnie brzucha wypychają kawałki jedzenia z górnej części do dolnej, wykonując do 18 skurczów. Ale gdy te mięśnie są osłabione i pozbawione napięcia, następuje atonia jelitowa, która objawia się zaparciami, które mogą prowadzić do zatrucia całego organizmu.

Co to jest

W medycynie chorobę klasyfikuje się jako odwracalny proces, który zmniejsza perystaltykę jelit, czyli zmniejszenie pracy mięśni głównych narządów trawiennych. Nawet strawiony pokarm pozostaje w jelitach i zaczyna się tam gromadzić. W takim przypadku proces metaboliczny pacjenta jest zaburzony, co prowadzi do długotrwałych zaparć. Toksyczne elementy z kału nagromadzone w jelitach rozprzestrzeniają się na sąsiednie narządy i tkanki, co może powodować ogólne zatrucie organizmu. Równolegle rozpoczyna się proces gnilny, który prowadzi do zapalenia narządów nie tylko przewodu pokarmowego, ale także krwi, dróg żółciowych i wątroby. Jest to obarczone poważnymi komplikacjami i występowaniem niebezpiecznych chorób jelit - aż do powstania nowotworów złośliwych..

Przyczyny występowania

Atonia jelit jest częstą chorobą osób, które:

  • Nie jedz dobrze;
  • Prowadzić siedzący tryb życia;
  • Masz genetyczne predyspozycje do choroby;
  • Chaotyczne lub długotrwałe przyjmowanie leków;
  • Przeszedł operację lub uraz;
  • Mieć choroby zakaźne;
  • Zarażony chorobami pasożytniczymi;
  • Po 45 roku życia;
  • Są często zestresowani;
  • Mieć nałogi;
  • Mieć przewlekłe choroby dowolnego narządu lub układu ciała.

Nawet czynnik środowiskowy może wpływać na funkcjonowanie mięśni jelit, gdy toksyny środowiskowe gromadzą się w organizmie przez długi czas. Tkanki mięśniowe tracą elastyczność i funkcjonalność, a ich napięcie wyraźnie spada. Wtedy osoba odczuwa dyskomfort w żołądku i przez ponad dwa dni nie może samodzielnie wypróżniać. Może uciekać się do środków przeczyszczających lub lewatyw, ale efekt ich działania będzie krótkotrwały, bo trzeba leczyć pierwszą przyczynę atonii - aby pobudzić pracę ścian jelit.

Jeśli chodzi o metody leczenia i dietę, zalecamy zapoznanie się z komentarzami lekarza z Państwowego Centrum Medycznego im A.I. Burnazyan FMBA do specyficznej diagnozy pacjenta (mężczyzna, 36 lat): https://health.mail.ru/consultation/447736/.

Etapy, objawy i możliwe powikłania atonii jelit

Z natury przebiegu atonia może być ostra lub przewlekła. Pierwszy typ wyrażają żywe objawy, których głównymi objawami są zaparcia i odczucia bólowe o różnej intensywności i charakterze przebiegu. Drugi typ jest bardziej złożony i wymaga długotrwałego leczenia..

Ponadto chorobę klasyfikuje się według 4 etapów - od bardzo początkowego do zaawansowanego, wywołując poważne powikłania i patologie.

Tabela etapów, objawy choroby i możliwe konsekwencje

GradacjaObjawyMożliwe komplikacje
1Wzdęcia, ciągłe dudnienie w żołądku, zwiększona produkcja gazów, czkawka, zgaga, trudności z wypróżnianiemZaparcia, szczeliny odbytu
2Kolka w jelitach, brak wypróżnień przez ponad 48 godzin, bóle ciągnące, wzdęcia, pogorszenie ogólnego samopoczuciaHemoroidy, urazy odbytu, pęknięcia podczas wypróżnień, hiperwitaminoza, anemia
3Niemożność wypróżnienia, ostry ból brzucha, zwiększona drażliwość, gorączka, niskie ciśnienie krwi, zwiększona produkcja gazów, ciągłe odbijanie, nudności, wymiotyOstre wzdęcia wolumetryczne, zatrucie ogólne, zapalenie otrzewnej, upośledzony odpływ krwi żylnej, obrzęk jelit
4Silne zatrucie, utrzymujące się nudności i wymioty, wysoka gorączka, dreszcze, ciemnienie oczu i omdlenieCałkowite porażenie jelit, rozlane zapalenie otrzewnej, śmierć

Metody diagnostyczne

Gdy pojawią się pierwsze oznaki choroby, należy skonsultować się z lekarzem - gastroenterologiem lub proktologiem. Każda choroba na początkowych etapach rozwoju jest szybko diagnozowana, a także szybko leczona. Podczas pierwszej wizyty lekarz zapozna się z historią choroby i przeprowadzi wywiad. Wszystkie objawy pozwolą mu postawić wstępną diagnozę. Ale dla dokładnego ustawienia wymagane będą dodatkowe badania laboratoryjne i kliniczne..

Badania laboratoryjne

  1. Badanie krwi: ogólne - oznaczanie leukocytów i erytrocytów; biochemiczne - zawartość różnych enzymów we krwi - lipazy, amylazy, mocznika, glukozy, białka; elektrolityczny - zawartość wapnia, potasu, sodu; analiza wody - diagnostyka występowania zakrzepów i niedrożności małych naczyń krwionośnych.
  2. Analiza moczu.
  3. Kala.

Instrumentalne rodzaje diagnostyki

Najczęstsze sprzętowe lub instrumentalne typy diagnostyki obejmują:

  1. USG - diagnostyka ultrasonograficzna. Ta metoda wizualizuje wszystkie zmiany w narządach wewnętrznych jamy brzusznej.
  2. Laparoskopia ma charakter terapeutyczny i diagnostyczny. Podczas operacji (dwa nakłucia części brzusznej) lekarzowi udaje się wyjaśnić diagnozę i wyleczyć chory narząd.
  3. TK - pełne oględziny narządów wewnętrznych.
  4. Endoskopia - włożenie endoskopu z kamerą. Ta metoda pozwala na podgląd wszystkich procesów zachodzących w jamie brzusznej w czasie rzeczywistym..

Ultradźwięki to skuteczna metoda diagnostyczna. Zabieg ten jest całkowicie bezbolesny i nieszkodliwy dla pacjenta, a także pomaga lekarzowi zobaczyć rzeczywisty obraz stanu narządów i układów jelitowych. Za pomocą badania ultrasonograficznego (USG), jednej z najczęstszych metod diagnozy klinicznej, lekarz określa:

  • zmniejszona gęstość narządów;
  • wzrost wielkości tkanki,
  • czy jest zator w systemie kanałów.

W przypadku kontrowersyjnych pytań lekarz może skierować pacjenta na tomografię komputerową, gdzie zostanie również zeskanowany narząd niezbędny do postawienia trafnej diagnozy. Rezonans magnetyczny - pełne badanie ciała pacjenta, pozwoli również zobaczyć wszystkie patologie narządów wewnętrznych.

Sam lekarz przepisuje metody diagnostyczne, w razie potrzeby angażuje lekarzy pokrewnych specjalizacji. Tak więc, jeśli podczas diagnozy wykryte zostaną hemoroidy, wówczas proktolog potrzebuje konsultacji, jeśli występują zaburzenia w pracy serca, to kardiolog, jeśli istnieje podejrzenie złośliwego guza, to onkolog i tak dalej..

Metody leczenia atonii jelit

Po postawieniu diagnozy atonii jelit opracowywany jest indywidualny program leczenia - dla każdego pacjenta indywidualnie. Terapie będą zależeć od wielu czynników:

  • Etapy choroby;
  • Główny powód wystąpienia;
  • Obecność współistniejących chorób;
  • Cechy fizjologii pacjenta;
  • Genetyczne predyspozycje;
  • Reakcje alergiczne na leki.

W zależności od tych czynników można przepisać różne zabiegi:

  1. Leki (tabletki, kroplówki, zastrzyki, zawiesiny, proszki);
  2. Fizjoterapia (laser, terapia wąskofalowa, promieniowanie podczerwone itp.);
  3. Operacja (pilna, planowana);
  4. Środki ludowe (wywary, herbaty, napary itp.);
  5. Terapia dietetyczna;
  6. Naturalne enzymy, preparaty i suplementy.

Jeśli istnieje choćby najmniejsze zagrożenie życia pacjenta, jest on pilnie hospitalizowany, a lekarz decyduje, czy wykonać pilną lub planową operację, czy leczyć lekami.

Leki do leczenia

Jeśli pacjent odczuwa nieznośny ból, pierwszą rzeczą, jaką robi lekarz, jest przepisanie leków przeciwbólowych. Następnie prowadzi kompleksową terapię.

Tabela leków przepisywanych na atonię jelit

NazwaOpisSposób stosowaniaCena w rublach
No-shpa

Żółte małe tabletkiWewnątrz do 3 razy dziennieod 50 Papaweryna

Białe tabletki o różnych dawkachPrzyjmowanie 1 do 4 tabletek dziennieod 80 Trigan-D

Białe płaskie tabletki1-3 razy dziennieod 60 Chlorozyna

Pigułki na trawieniedo 3 razy dziennie80 Famotydyna

Tabletki zmniejszające wydzielanie soku żołądkowego1-3 razy dziennie120 Pentoksyfilina

Tabletki poprawiające mikrokrążenie1-4 razy dziennie180 Omez

Proszek w kapsułce3-5 razy dziennie120 Sucralfad

Proszek lub tabletki powlekające1 tabletka godzinę przed posiłkiem200 Syntetyczna prostaglandynaTablet1 tabletka dziennie200 Solcoseryl w ampułkach

Rozwiązanie usprawniające procesy regeneracji2 ml - dożylnie rano i wieczorem (2-4-6 ml)220 Tetracyklina

Tabletki antybiotykowe0,25 tabletki 4 razy dziennie120

Ponadto lekarz może przepisać Elenium i inne leki uspokajające układ nerwowy. W przypadku atonii jelit pacjenci często doświadczają zwiększonego napięcia i stresu.

Lista dozwolonych i zabronionych produktów

Każde leczenie nie ma sensu, jeśli pacjent nie przestrzega diety.

Tabela dozwolonych i zabronionych produktów

DozwolonyZabroniony
Niskotłuszczowe ryby, mięso, jaja, orzechy, zboża - z roślinnym typem białka, warzywa, owoce, naturalny miód, otręby, zboża, makarony, masło i oleje roślinne, arbuzy, banany, figi, bezkwasowe jabłka i gruszki, produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu procent tłuszczu, pieczywo razowe, ziemniaki, marchew, daktyle, mango, melony, jagody, wątróbka drobiowa.Dania gorące, słone, tłuste, wędzone, kwaśne, konserwowe, gazowane, niestrawne, alkohol, majonez, czekolada, orzechy, śmietana, tłuste mleko, tłuste mięsa i ryby, produkty wędzone, świeże wypieki,

Odżywianie powinno być kompletne i przyczyniać się do szybkiego powrotu do zdrowia. W przewlekłych formach atonii pokarm dietetyczny może stać się trwały przez długi czas lub przez całe życie.

Przykład diety na 7 dni

W przypadku nasilenia choroby lub konieczności zabiegu operacyjnego zalecana jest ścisła dieta, tabele nr 0, 1, 2, 3 - tylko napój, najlepiej alkaliczny bez gazu, buliony, przeciery płynne.

Po ustąpieniu ostrych objawów i wykluczeniu zagrożenia życia pacjenta ustala się dietę zgodnie z tabelą zabiegową nr 5 - szeroką dietę produktów gotowanych na parze, gotowanych, duszonych, pieczonych. Jedzenie powinno być kompletne, podawane na ciepło, kruszone. Pacjent powinien jeść 5-6 razy dziennie - w małych porcjach po 200-250 gramów.

Przykładowe menu na tydzień

  • Owsianka na wodzie z rodzynkami;
  • Kefir;
  • Puree z dyni;
  • Gotowane chude mięso;
  • Bulion warzywny;
  • Duszona cukinia.
  • Musli i jogurt o niskiej zawartości tłuszczu
  • Mus jagodowy;
  • Zupa rybna;
  • Upieczona dynia;
  • Kasza gryczana m 50 g masła;
  • Twarożek.
  • Rosół z musli i dzikiej róży;
  • Owsianka z miodem;
  • Rosół wołowy;
  • Gulasz warzywny;
  • Tarty świeży ogórek i chleb;
  • Pieczona cukinia.
  • Płynna owsianka na wodzie z miodem;
  • Kisiel na jagodach;
  • Zupa z przecieru warzywnego;
  • Tarte jabłko;
  • Kasza manna z rodzynkami;
  • Twarożek.
  • Jajko;
  • Płatki owsiane z 50 g masła;
  • Kanapka z serem;
  • Zupa z makaronem;
  • Kotlety z kurczaka na parze;
  • Sałatka z marchwi i jabłka;
  • Tarty ogórek z olejem roślinnym.
  • Twarożek z jogurtem;
  • Owsianka z mlekiem;
  • Jabłko i daktyle;
  • Kanapka z serem i gotowaną wołowiną;
  • Puree z dyni z jagodami.
  • Zupa z makaronem mlecznym;
  • duszona cukinia z pietruszką.
  • Twarożek;
  • Owsianka z mlekiem z dodatkiem masła;
  • Kanapka z masłem i serem;
  • Chleb i jogurt.

Menu można rozszerzyć lub zawęzić - wszystko będzie zależało od pozytywnej dynamiki w leczeniu hemoroidów. Lekarz opracuje dietę indywidualnie dla każdego pacjenta.

Zapobieganie

Aby zapobiec rozwojowi tej choroby w jelitach, musisz przestrzegać kilku prostych zasad:

  • Jeść prawidłowo;
  • Dużo się ruszaj;
  • Nie denerwuj się;
  • Nie przejadaj się;
  • Nie przepracuj;
  • Bądź częściej na świeżym powietrzu;
  • Przeżyj pozytywne emocje.

Wtedy jest mało prawdopodobne, aby atonia jelit zmusiła Cię do wizyty u lekarza. Ale z uczuciem ciężkości. Zwiększona produkcja gazu i dyskomfort, nadal powinieneś skonsultować się z lekarzem - zapobiegnie on rozwojowi poważnej choroby.