Atonia jelitowa

Zwykle tkanka mięśniowa przewodu pokarmowego kieruje pokarm z jelita górnego do jelita dolnego, powodując około osiemnastu skurczów (perystaltyka). Jeśli napięcie mięśni gładkich ściany jelita zmniejszy się, proces opróżniania zostanie zakłócony. Ten stan funkcjonalny nazywa się atonią jelit..

PRZYCZYNY

Istnieje wiele przyczyn, które mogą wywołać atonię jelit - od siedzącego trybu życia i przejadania się po choroby przewodu żołądkowo-jelitowego. Wśród najczęstszych powodów:

  • niewłaściwa dieta (bogata w kalorie, uboga w błonnik);
  • genetyczne predyspozycje;
  • niektóre postacie dawkowania (przeciwskurczowe, przeciwdepresyjne, zobojętniające kwas itp.);
  • poprzednie urazy, operacje;
  • choroby o etiologii zakaźnej;
  • czynniki wieku: choroba często objawia się po 40-45 latach;
  • inwazje pasożytnicze;
  • stresujące warunki, palenie, alkohol;
  • choroby przewlekłe;
  • Siedzący tryb życia;
  • ciąża.

PATOGENEZA

Choroba charakteryzuje się zmniejszeniem perystaltyki odbytu, a co za tym idzie - funkcjonalnością układu pokarmowego. Toksyny kałowe, które nie opuszczają jelit, zatruwają wszystkie układy organizmu. W wyniku procesu gnilnego dochodzi do zapalenia przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, wątroby.

Ten proces jest obarczony poważnymi konsekwencjami, aż do złośliwych guzów. Na pierwszym etapie atonii jelit widoczne zmiany są niedostrzegalne. Stan pacjenta jest zadowalający, ale już w tym okresie należy rozpocząć leczenie, aby wynik był pozytywny.

OBJAWY ATONII JELITOWEJ

W przypadku atonii jelit pacjenci mogą narzekać na następujące objawy:

  1. zaparcia - wypróżnienia występują rzadziej niż trzy razy w tygodniu.;
  2. wzdęcia, wzdęcia, kolki;
  3. spowolnienie pracy przewodu pokarmowego, kał jest suchy i twardy;
  4. bolesne odczucia skurczu, bezużyteczne próby pójścia do toalety;
  5. szybkie zmęczenie, uczucie ciężkości w jamie brzusznej.

POWIKŁANIA

Brak leczenia może prowadzić do poważnych powikłań:

  1. pęknięcia odbytu, hemoroidy;
  2. uraz w jelicie;
  3. niedokrwistość z niedoboru żelaza, brak witamin;
  4. zapalenie otrzewnej;
  5. obrzęk odbytnicy;
  6. toksyczne zatrucie układów organizmu;
  7. niedrożność jelit.

DIAGNOSTYKA

W leczeniu atonii zaangażowani są proktolodzy i gastroenterolodzy. W początkowej fazie choroby rokowanie jest pozytywne. Rozpoznanie atonii jelitowej nie jest trudne. Na pierwszej wizycie lekarz zajmujący się objawami może postawić wstępną diagnozę. Aby uzyskać dokładną diagnozę, konieczne jest zdanie testów laboratoryjnych.

Aby dokonać dokładnej diagnozy, potrzebujesz:

  1. biochemiczne badanie krwi, badanie wody na skrzepy krwi, badanie elektrolityczne;
  2. analiza moczu, kału;
  3. USG narządów jamy brzusznej;
  4. coprogram i kolonoskopia;
  5. irygoskopia: badanie rentgenowskie jelita grubego po wstecznym wstrzyknięciu do niego środka kontrastowego. Pozwala ocenić rozciągliwość ściany jelita, odciążenie błony śluzowej, a także stan funkcjonalny.

LECZENIE

Leczenie dobierane jest indywidualnie dla każdego pacjenta. Różnice w terapii w dużej mierze zależą od ciężkości stanu pacjenta, źródeł atonii, obecności innych postaci chorób, czynników genetycznych, obecności reakcji alergicznych.

Terapię zwykle rozpoczyna się od zmiany diety. W niektórych przypadkach może to już wystarczyć, aby wyeliminować atonię jelit. W przypadku zaparć zaleca się Tabela Leczenia nr 3 Pevznera. Pacjent musi spożywać jak najwięcej błonnika, aby usprawnić pracę jelit: warzywa, owoce, produkty pełnoziarniste. Pacjenci z atonią otrzymują również sfermentowane produkty mleczne i piją dużo płynów (co najmniej 1,5 litra płynów dziennie). Gdy pacjent poczuje się lepiej, zostaje przeniesiony do Tabeli zabiegowej nr 5.

Spośród leków zaleca się prokinetykę (itomed) - środki normalizujące ruchliwość przewodu żołądkowo-jelitowego.

Dodatkowe metody leczenia atonii jelit:

  • stosowanie wywarów, naparów ziołowych;
  • aktywność fizyczna, gimnastyka, masaże;
  • picie wody mineralnej bez gazu.

PROGNOZA I ZAPOBIEGANIE

Atonia jelit dobrze reaguje na leczenie, jeśli pacjent szybko skonsultuje się z lekarzem. Korekta sposobu żywienia i stylu życia w połączeniu z zastosowaniem prokinetyki normalizuje motorykę jelit. Zapobieganie chorobie polega na zbilansowanej diecie, wystarczającej aktywności fizycznej, a także na wczesnym wykrywaniu i leczeniu chorób, które mogą powodować obniżenie napięcia jelit.

Jak rozpoznać i leczyć atonię jelit

Zaparcia to stan spowodowany atonią jelit. Wielu pacjentów nie zwraca należytej uwagi na zaparcia, powołując się na to, że mogą one same ustąpić, wstydząc się skonsultowania się z lekarzem w tak „intymnej” sprawie. W rzeczywistości opóźnienie kału w jelitach może mieć bardzo negatywny wpływ na ogólny stan pacjenta, prowadzić do zatrucia, pojawienia się procesów zapalnych, a nawet konieczności operacji..

Atonia jelit - co to jest

Atonia jelit jest naruszeniem tonu ścian jelit, w wyniku czego nie mogą one normalnie kurczyć się i rozluźniać, aby wypchnąć kał do odbytnicy, a następnie wyjść. W przypadku atonii zaburzona jest ruchliwość jelit (kurczliwość mięśni ścian przewodu żołądkowo-jelitowego), co prowadzi do zaparcia u osoby, trudności lub niemożności wydalania kału. W sumie atonia nie jest zaparciem, ale naruszeniem funkcji ruchliwości jelit, co prowadzi do stagnacji kału.

Przyczyny rozwoju atonii jelit u dorosłych

Atonia występuje w wyniku jednego lub kilku czynników, które niekorzystnie wpływają na perystaltykę przewodu pokarmowego. Może to być choroba niezależna (na przykład uwarunkowana genetycznie), efekt uboczny innej choroby lub przyjmowanie tabletek (na przykład infekcje jelitowe, robaczyca, przyjmowanie substancji przeciwskurczowych) lub niewłaściwy tryb życia (nadmierne picie, siedzący tryb życia). Większym ryzykiem rozwoju atonii są osoby, które:

Doświadczanie ciągłych stresów, które przeciążają centralny układ nerwowy człowieka, co może prowadzić do nieprawidłowego funkcjonowania narządów;

  • Słabe odżywianie (spożywanie wysokokalorycznych potraw o niskiej zawartości błonnika)
  • Prowadzić siedzący tryb życia (w rezultacie - zmniejszenie unerwienia / przekazywania impulsów mięśni jelitowych, które tworzą perystaltykę);
  • Długo w dużych dawkach przyjmują leki przeciwskurczowe i przeciwbólowe / znieczulające zawierające morfinę;
  • Cierpi na dysbiozę jelit (toksyny wytwarzane podczas zaburzeń trawienia zmniejszają perystaltykę jelit);
  • Cierpią na infekcje jelitowe;
  • Mają genetyczne predyspozycje do atonii;
  • Mają złośliwe guzy jelit (wydzielają toksyny, które zakłócają funkcjonowanie układu nerwowego);
  • Dym, nadużywanie alkoholu (wpływają na funkcjonowanie układu nerwowego);
  • Używaj opiatów (zmniejsz napięcie pustych narządów);
  • Cierpi na robaczycę (robaki wytwarzają toksyny wpływające na perystaltykę jelit);
  • Nieudane cięcie cesarskie.
    • Jak zrobić sałatkę Olivier
    • Błonnik syberyjski na odchudzanie i zdrowie
    • Norma ciśnienia atmosferycznego dla osoby

    U dzieci

    Atonia u dziecka może wystąpić z następujących powodów:

    Dziedzicznie podczas ciąży i karmienia piersią;

  • Stres różnego rodzaju;
  • Zmiana charakteru pożywienia (na przykład w wyniku odstawienia od pożywienia);
  • Niewystarczające spożycie wody.
  • Pojawieniu się atonii dziecięcej można zapobiec, stosując odpowiedni masaż brzucha. Do leczenia przepisywane są czopki glicerynowe, które przyczyniają się do odruchowego odrzucania kału (umieszczonego 20 minut po pierwszym posiłku), poprawiają perystaltykę przewodu pokarmowego.

    U osób starszych

    Atonia starcza występuje:

    z powodu siedzącego trybu życia;

  • jako efekt uboczny operacji.
  • Kroki w leczeniu i zmniejszaniu ryzyka atonii jelit u osób starszych:

    częste spacery, lewatywy z rumianku;

  • wprowadzenie do diety obfitości produktów warzywnych i mlecznych,
  • stosowanie tartych, płynnych i miękkich pokarmów, a także produktów o działaniu przeczyszczającym, poprawia perystaltykę przewodu pokarmowego.
  • Objawy choroby

    Istnieje wiele objawów, przez które pacjent może podejrzewać, że ma atonię. Jeśli znajdziesz takie objawy, musisz skonsultować się z lekarzem, ponieważ wskazują na zaburzenia w pracy motoryki jelit, a to bez odpowiedniego leczenia może prowadzić do groźnych powikłań. Objawy atonii są następujące:

    Zaparcia (warto zwrócić uwagę nawet wtedy, gdy wypróżnienia występują rzadziej niż 1 raz dziennie);

  • Wzdęcia i gazy
  • Twarde stołki
  • Osłabienie i zły sen;
  • Blada cera;
  • Niedokrwistość (anemia);
  • Skóra nabiera marmurkowego koloru.
  • Kolka jelitowaCiągnięcie, bólDudnienie, wzdęcia (zwiększona produkcja gazu)
    Stan odbytnicyCzęściej pusteCzęściej wypełnione
    Rodzaj kałuBardziej fragmentaryczny („owca”)Częściej obszerny
    Uczucie w jelitach z zaparciamiNapięcie, ściskanieEkspansja, pełnia
    Kwasowość żołądkaZwiększonaZmniejszona lub zero

    Diagnostyka

    Jeśli podejrzewasz nieprawidłowe funkcjonowanie ruchliwości jelit i obecność atonii, w tym, konieczne jest skonsultowanie się z proktologiem lub gastroenterologiem w celu ustalenia dokładnej diagnozy, określenia ciężkości choroby i przyczyny jej wystąpienia. Ponieważ samoleczenie może prowadzić do pogorszenia stanu i atonii!

    Lekarze łatwo diagnozują atonię, pytając pacjenta o objawy choroby, która go trapi. Znacznie trudniej jest ustalić przyczynę choroby. W tym celu stosuje się następujące metody leczenia atonii:

    Wywiad mający na celu poznanie stylu życia pacjenta, charakterystyki jego diety i dziedzicznych predyspozycji do atonii;

  • Analiza kału i zbiornik do hodowli kału;
  • Kolonoskopia;
  • Zdjęcia rentgenowskie (w niektórych przypadkach zdjęcia rentgenowskie ujawniają miejsca gromadzenia się mas kałowych, co pomaga zidentyfikować miejsca ewentualnych zrostów lub zakrzepów kałowych w jelicie).
  • Jak leczyć atonię jelit

    Leczenie atonii jelitowej powinno być kompleksowe, mające na celu wyeliminowanie przyczyny choroby, eliminację czynników negatywnie wpływających na perystaltykę jelit.

    Kiedy atonia jest używana jednocześnie:

    leczenie farmakologiczne (leki homeopatyczne, przywracające normalne unerwienie ścian mięśniowych jelita, usuwanie skutków zastoju stolca, regulacja wydalania kalusa, eliminacja pierwotnej choroby);

  • leczenie dietą, która pomaga normalizować stolec (płyn, środek przeczyszczający, obfity błonnik);
  • ćwiczenia fizyczne (specjalna gimnastyka, która pomaga normalizować wydalanie kału);
  • ogólna normalizacja stylu życia (walka z siedzącym trybem życia, złymi nawykami i stresem).
  • Łącząc wszystkie powyższe metody leczenia, można szybko osiągnąć dobry efekt i zapobiec nawrotom atonii poprzez poprawę motoryki przewodu pokarmowego..

    • Jakie pigułki pić na przeziębienia
    • Mleko kokosowe: korzyści i przepisy
    • Ile gramów znajduje się w łyżce stołowej: waga produktów

    Farmakoterapia

    W leczeniu atonii jelit w medycynie stosuje się leki:

    Środki przeczyszczające (np. Regulax)

  • Preparaty enzymatyczne mające na celu poprawę trawienia pożywienia (na przykład pankreatyna);
  • Środki przeciw wzdęciom (espumisan);
  • Środki przeciwwymiotne i wzmacniające perystaltykę jelit (cerucal, metoklopramid);
  • Leki poprawiające przekazywanie bodźców do mięśni (amirydyna). Używany tylko pod nadzorem lekarza;
  • Proseryna (stosowana ambulatoryjnie, jeśli inne środki nie doprowadziły do ​​poprawy motoryki jelit).
  • Specjalna dieta i dieta

    W przypadku zdiagnozowania atonii jelit pacjent musi uwzględnić w swoim menu produkty ułatwiające przejście kału przez okrężnicę:

    Soki warzywne, kompoty owocowe, galaretki;

  • Zsiadłe mleko, jogurty, śmietana, kefir;
  • Zwietrzały chleb, suche ciastka;
  • Zupy warzywne, barszcz, kapuśniak;
  • Chude mięso, drób, cielęcina;
  • Kiełbaski;
  • Kalafior, cukinia, pomidory, marchewka;
  • Kasza jęczmienna, jaglana i gryczana;
  • Makaron;
  • Wodorosty, warzywa;
  • Pieczone jabłka;
  • Śliwki, suszone morele;
  • Borówka brusznica, pomarańcze, brzoskwinie;
  • Dynia;
  • Rabarbar.
  • Pożądane jest spożywanie małych porcji - 5 razy dziennie, w tym samym czasie, łącząc prawidłowe odżywianie ze spacerami i gimnastyką. Wskazane jest, aby nie jeść suchej żywności, nie gotować ani nie piec, a także nie palić i nie smażyć. Przestrzeganie tego zabiegu może poprawić motorykę przewodu pokarmowego..

    Brak w diecie następujących pokarmów również przyczynia się do normalizacji wypróżnień i perystaltyki jelit:

  • Słone ryby;
  • Bogate buliony;
  • Groch, fasola;
  • Ryż;
  • Grzyby;
  • Czosnek;
  • Czekolada, kawa;
  • Granaty, pigwa;
  • Produkty wędzone;
  • Jagody, gruszki.
  • Środki ludowe

    Promuj leczenie atonii i środków ludowych poprzez częste spożywanie preparatów sporządzonych z pokarmów, które mają korzystny wpływ na ruchliwość jelit.

    Mieszanki aloesowe: umyj kilka liści aloesu, odklej ciernie, posiekaj. Półtorej szklanki miodu podgrzej w rondelku (temperatura nie powinna przekraczać 40 stopni, inaczej miód może stracić swoje dobroczynne właściwości), dodaj aloes i odstaw na jeden dzień. Odgrzewaj, codziennie 1 łyżkę stołową 1 godzinę przed śniadaniem. w ciągu 7-10 dni. Po zakończonej kuracji zrób tygodniową przerwę i powtórz kurs ponownie.

  • Herbata liściasta w proszku: zmielić dużą herbatę liściastą w młynku do kawy i spożyć w proszku cztery razy dziennie przed posiłkami, pół łyżki deserowej.
  • Upraż dynię i fasolę: ćwiartkę dyni pokrój w kostkę, cebulę posiekaj, wymieszaj z dynią i gotuj na wolnym ogniu na oleju roślinnym. Gdy dynia będzie miękka, dodaj do niej gotowaną fasolę i gotuj na wolnym ogniu przez kolejne 5 minut.
  • Kasza manna: Gotuj kaszkę manną bez soli i cukru. Dodaj trochę miodu (opcjonalnie). Spożywaj regularnie.
  • Ćwiczenia

    Pracę perystaltyki jelit w domu można usprawnić ćwicząc, a także odpowiednio masując okolice brzucha. Pomoże to jelitom przenieść kał do wyjścia, znormalizować proces opróżniania i leczyć z atonii..

    Pamiętaj, że wszystko to dzieje się tylko wtedy, gdy dana osoba nie ma krytycznych komplikacji (krwawienie, stan zapalny, łzy i perforacje) podczas zalegania kału. W takim przypadku aktywność fizyczna może pogorszyć stan pacjenta z atonią..

    Atonia jelitowa

    Atonia jelit to stan patologiczny jelita grubego spowodowany niskim napięciem mięśni gładkich ścian jelita, co prowadzi do spowolnienia lub całkowitego zaniku ruchów perystaltycznych z szybkością 15-18 skurczów na minutę. Głównym objawem atonii jelit są częste długotrwałe zaparcia, z którymi trudno sobie poradzić za pomocą konwencjonalnych środków przeczyszczających..

    Przyczyny

    Najczęściej atonia jelit rozwija się na tle ogólnego osłabienia mięśni i upośledzonego przewodzenia impulsów, pod wpływem których dochodzi do zmniejszenia mięśni gładkich ściany jelita przy siedzącym trybie życia, po operacjach brzucha, długotrwałym odpoczynku w łóżku.

    Inną częstą przyczyną atonicznych zaparć jest niezrównoważona dieta, w szczególności brak błonnika i innych gruboziarnistych błonnika w diecie na tle nadmiaru kalorii, a także nieprzestrzeganie reżimu wodnego. Systematyczny brak przyjmowania płynów jest kompensowany przez aktywne wchłanianie wilgoci, co prowadzi do zagęszczenia kału. Powstawanie dużej liczby toksycznych związków podczas gnilnego rozkładu niestrawionych resztek pokarmu z kolei uniemożliwia odbieranie impulsów przez komórki mięśniowe. Czasami ruch kału ograniczają przeszkody mechaniczne: uchyłki, dodatkowe kieszonki jelita grubego, zrosty, koprolity (kamienie kałowe), nowotwory, ucisk ściany odbytnicy przez inne narządy itp..

    W rozwoju atonii jelitowej zaangażowanych jest również szereg czynników, które wpływają na procesy neurohumoralnej regulacji funkcji przewodu pokarmowego:

    • nadużywanie środków przeczyszczających;
    • przedłużony post;
    • przyjmowanie niektórych leków (przeciwbólowych, zobojętniających, przeciwdepresyjnych, przeciwwrzodowych i przeciwpadaczkowych itp.);
    • długotrwały stres;
    • choroby okolicy odbytu i odbytnicy, skłaniające pacjenta do odłożenia pójścia do toalety;
    • złe nawyki: palenie, nadmierne spożycie alkoholu, zażywanie narkotyków z grupy morfiny;
    • otyłość;
    • infekcje jelitowe i zmiany w mikrobiocenozie jelit;
    • helminthiases (produkty uboczne niektórych robaków zawierają substancje hamujące perystaltykę jelit);
    • zaburzenia endokrynologiczne i zaburzenia równowagi elektrolitowej;
    • urazy pourazowe lub zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne kręgosłupa i rdzenia kręgowego, a także urazowe uszkodzenie mózgu;
    • ciąża. Atonia jelit u kobiet w ciąży - efekt uboczny rozluźniającego działania progesteronu na mięśnie gładkie.

    Czasami skłonność do atonicznych zaparć jest dziedziczna. Przypadki atonii jelit u bliskich krewnych są powodem do myślenia o profilaktyce.

    Formularze

    W zależności od stopnia zahamowania funkcji motoryczno-ewakuacyjnej jelita grubego występują pełne i częściowe formy atonii jelitowej. Najczęstszą częściową atonią jelita jest spowolnienie i osłabienie ruchów perystaltycznych, co prowadzi do przewlekłych zaparć. Całkowita atonia jelit charakteryzuje się całkowitym brakiem perystaltyki i porażennej niedrożności jelit.

    Głównym objawem atonii jelit są częste długotrwałe zaparcia, z którymi trudno sobie poradzić za pomocą konwencjonalnych środków przeczyszczających..

    Jeśli obserwuje się ostry ból brzucha na tle zatrzymania stolca i gazów, istnieje powód, aby podejrzewać patologię chirurgiczną - uchyłkowatość, skręt, zawał jelit i inne stany patologiczne zagrażające życiu pacjenta. Pacjenta należy jak najszybciej zabrać do szpitala.

    Objawy atonii jelit

    Specyficzną oznaką atonii jelit jest przewlekłe zaparcie, które charakteryzuje się długim i uporczywym przebiegiem. W niektórych przypadkach rozwija się „zespół leniwego jelita”, w którym pacjent nie jest w stanie samodzielnie wypróżnić.

    W tym przypadku zaparcia to nie tylko przedłużone zatrzymanie stolca, w którym nie ma wypróżnienia przez dwa lub więcej dni. Prawdopodobne objawy atonii jelitowej przy regularnym stolcu są dość zróżnicowane:

    • uczucie dyskomfortu i napięcia podczas wypróżnień;
    • niewystarczający ruch jelit;
    • smugi krwi w stolcu;
    • zagęszczanie i utwardzanie kału;
    • t. n. odchody owiec - uwolnienie niewielkiej ilości gęstych, suchych odchodów.

    W przypadku braku stolca przez ponad trzy dni rozwija się stan zapalny błony śluzowej jelita grubego, który uniemożliwia wchłanianie składników odżywczych. Równolegle zaburzona zostaje optymalna równowaga mikroflory jelitowej: aktywne rozmnażanie gnilnych bakterii hamuje żywotną aktywność pożytecznych mikroorganizmów. W efekcie pojawiają się oznaki niestrawności i ogólnego odurzenia organizmu spowodowane wchłanianiem toksycznych produktów rozkładu treści jelitowej:

    • wzdęcia;
    • słabość i apatia;
    • drażliwość i zmęczenie;
    • zaburzenia snu;
    • niedokrwistość;
    • częste bóle głowy;
    • bladość i / lub żółtawa cera;
    • ból i uczucie ciężkości w jamie brzusznej, ustępujące po wypróżnieniu;
    • ropne wysypki skórne.

    Utrzymujące się zaparcia spowodowane atonią jelit poważnie pogarszają jakość życia pacjenta. Pacjenci stają się ospali i apatyczni lub przeciwnie, drażliwi i drażliwi, chwiejność emocjonalna pacjenta uniemożliwia pełną komunikację i życie towarzyskie.

    Cechy przebiegu atonii jelit u osób starszych i dzieci

    Zatrucie organizmu długotrwałymi zaparciami jest szczególnie wyraźne u dzieci i osób starszych: możliwe jest, że temperatura ciała wzrośnie do 37 ° C lub więcej, pojawienie się nudności i wymiotów. U osób starszych ciśnienie krwi gwałtownie wzrasta.

    Atonia jelit jest szeroko rozpowszechniona w starszych grupach wiekowych. Tendencja do atrofii mięśni jest jednym z przejawów starzenia się, ponadto osoby starsze prowadzą siedzący tryb życia, a opcje dietetyczne dla osób starszych są ograniczone. W szczególności nie zaleca się zwiększania spożycia błonnika bez konsultacji z lekarzem, ponieważ w przypadku przewlekłych zaparć spożywanie dużych ilości gruboziarnistych pokarmów może pogorszyć stan pacjenta..

    Zaparcia atoniczne, ujawniające się po raz pierwszy w starszym wieku, są czasami wynikiem patologicznego wydłużenia esicy lub zmian sklerotycznych w tętnicach krezkowych, co może prowadzić do zakrzepicy krezki. Aby wykluczyć patologię chirurgiczną i naczyniową z atonią jelit u osób starszych, wymagana jest konsultacja z flebologiem i proktologiem.

    U małych dzieci atoniczne zaparcia często występują przy gwałtownej zmianie diety podczas odsadzania, a także ze względów psychogennych. W takim przypadku atonię jelitową należy odróżnić od niedrożności jelit i wrodzonych anomalii budowy okrężnicy..

    Aby zapobiec zespołowi leniwego jelita, należy przepisać dzieciom środki przeczyszczające i lewatywy, zachowując ostrożność i tylko zgodnie z zaleceniami lekarza. Substancje drażniące są przeciwwskazane u młodych pacjentów; zwykle przepisywane leki osmotyczne na bazie czopków z laktulozą i gliceryną, które stymulują odruchowe opróżnianie jelit.

    Diagnostyka

    Atonię jelit rozpoznaje terapeuta lub gastroenterolog na podstawie wywiadu, badania diety i stylu życia pacjenta oraz obrazu klinicznego. Aby zidentyfikować przyczyny osłabienia napięcia ścian jelit i opracować najskuteczniejszą strategię terapeutyczną, wymagane jest kompleksowe badanie jelita za pomocą technik instrumentalnych i laboratoryjnych.

    Najbardziej pouczającą metodą badania funkcji motorycznej jelita grubego jest irygoskopia - radiografia kontrastowa okrężnicy po lewatywy barowej, która jakościowo uwidacznia trudno dostępne obszary jelita, które są niedostępne do kolonoskopii (fałdy błony śluzowej, zgięcia okrężnicy i esicy itp.). Jeśli podejrzewa się perforację lub niedrożność okrężnicy, zamiast zawiesiny baru wstrzykuje się rozpuszczalny w wodzie środek kontrastowy. Po opróżnieniu jelit przeprowadza się badanie odciążenia błony śluzowej okrężnicy. W razie potrzeby do światła jelita wstrzykuje się tlen w celu lepszej wizualizacji wewnętrznej ściany jelita.

    Badanie endoskopowe okrężnicy z pobraniem biopsji jest wskazane w diagnostyce różnicowej z onkopatologią, chorobą Leśniowskiego-Crohna i innymi chorobami charakteryzującymi się specyficznymi zmianami w nabłonku jelitowym.

    Najczęściej atonia jelit rozwija się na tle ogólnego osłabienia mięśni i upośledzonego przewodzenia impulsów, pod wpływem których dochodzi do zmniejszenia mięśni gładkich ściany jelita przy siedzącym trybie życia, po operacjach brzucha, długotrwałym odpoczynku w łóżku.

    Szczegółowa analiza kału (koprogram) dostarcza kompleksowych informacji o stanie czynności wydzielniczo-resorpcyjnej jelita i układu wątrobowo-żółciowego. Przy ciężkich objawach dysbiozy jelitowej pokazano bakteriologiczną kulturę kału; aby wykluczyć inwazję pasożytów, kał bada się pod kątem robaczycy i chorób pierwotniakowych.

    Leczenie atonii jelit

    Pierwszym krokiem do przywrócenia prawidłowej ruchliwości jelit powinna być korekta żywieniowa. W przypadku atonicznych zaparć pokazano badanie diety i stylu życia pacjenta dieta terapeutyczna nr 3: podstawą diety jest nabiał warzywny, podczas gdy konieczne jest wykluczenie z menu produktów ściągających, które stymulują tworzenie się gazów, a także zmniejszają kaloryczność potraw. Przede wszystkim zakaz obejmuje bogate zupy, wędliny i konserwy mięsne i rybne, grzyby, rośliny strączkowe, mleko pełne, jajka na twardo, mocną herbatę i kawę, a także niektóre owoce i jagody - dereń, borówki, gruszki, granaty, kapustę, rzodkiewki, cebula i czosnek. Aby uzupełnić niedobór błonnika i pektyn, w menu znajdują się otręby pszenne, pieczywo razowe, kaszę gryczaną, świeże owoce i warzywa, oleje roślinne i melony. Szczególnie korzystne są morele, śliwki, melony, jabłka, rabarbar i wodorosty, które mają łagodne działanie przeczyszczające..

    Dodatkowo będziesz musiał poważnie ograniczyć spożycie węglowodanów instant - czekolady, białego pieczywa, wypieków i słodyczy. Zaleca się zastępowanie słodkich napojów gazowanych i soków przemysłowych wodą, kompotami i napojami owocowymi; w takim przypadku należy wypijać co najmniej 1,5-2 litry płynów dziennie. Normalizacji perystaltyki jelit ułatwia także dieta frakcyjna z jednoczesnym posiłkiem..

    Zwiększenie aktywności fizycznej pomoże szybko poprawić stolec u siedzących pacjentów. Dobry wpływ na atonię jelit dają sportowe spacery, pływanie, taniec i joga, a także wykonywanie specjalnych ćwiczeń na mięśnie brzucha i masaż brzucha.

    Leczenie farmakologiczne atonii jelit polega na stosowaniu jedynie łagodnych środków przeczyszczających. Preferowane są leki osmotyczne i prokinetyczne oraz środki żółciopędne. Zgodnie ze wskazaniami, w schemacie terapeutycznym można włączyć inhibitory cholinoesterazy; z silnym bólem brzucha dodatkowo przepisywane są leki przeciwskurczowe. Aby zapobiec dysbiozy jelitowej, nie zaleca się stosowania lewatyw w przypadku atonii jelit; dopuszczalne jest stosowanie świec olejnych i mikroblagów, które ułatwiają ewakuację kału.

    Czasami skłonność do atonicznych zaparć jest dziedziczna. Przypadki atonii jelit u bliskich krewnych są powodem do myślenia o profilaktyce.

    W przypadku silnego zatrucia wskazane jest przeprowadzenie terapii odtruwającej oraz głębokiego płukania jelita poprzez hydrokolonoterapię, kąpiele podwodne i płukanie jelit. W przypadku wykrycia niedrożności jelit, nowotworów i anatomicznych nieprawidłowości jelita może być wymagana interwencja chirurgiczna.

    Zapobieganie

    Zapobieganie atonii jelitowej nie jest trudne. Wystarczy prowadzić aktywny tryb życia, kontrolować wagę ciała, zrezygnować ze złych nawyków, w miarę możliwości unikać stresu i monitorować odżywianie, unikając niedoborów substancji balastowych, witamin i minerałów. Jednocześnie ważne jest, aby jeść w małych porcjach 5-6 razy dziennie, przestrzegać optymalnego reżimu picia i unikać dużych przerw między posiłkami..

    Aby zapobiec dysbiozie jelitowej, nie należy przyjmować antybiotyków bez konsultacji z lekarzem. Wskazane jest, aby uczyć dzieci chodzenia do toalety w tym samym czasie i nie tłumić chęci wypróżnienia się z fałszywego wstydu w szkole lub przedszkolu.

    Konsekwencje i komplikacje

    Utrzymujące się zaparcia spowodowane atonią jelit poważnie pogarszają jakość życia pacjenta. Pacjenci stają się ospali i apatyczni lub przeciwnie, drażliwi i drażliwi, chwiejność emocjonalna pacjenta uniemożliwia pełną komunikację i życie towarzyskie. Wygląd pacjenta również pozostawia wiele do życzenia: cera się pogarsza, pojawiają się wysypki na skórze i nieświeży oddech, a choroby skóry mogą się pogorszyć.

    Procesy gnilne wywołane koprostazą zaburzają równowagę mikroflory jelitowej i osłabiają układ odpornościowy, wywołują stany alergiczne i atopowe, a ze względu na zaburzenie procesu wchłaniania w jelicie u osób ze skłonnością do atonicznych zaparć, często obserwuje się niedobory witamin i niedokrwistość z niedoboru żelaza. W przypadku braku odpowiedniego leczenia na tle atonii jelit może rozwinąć się niedrożność jelit, powodując ciężkie zatrucie organizmu.

    Atonia jelit - co to jest, objawy i leczenie

    Konsekwencją spadku napięcia jelit i niewydolności jego normalnego funkcjonowania są dyskomfort, zakłócenie procesu trawienia pokarmu i ciągłe zaparcia. Atonia jelit jest główną przyczyną tego stanu i oznacza zmniejszenie lub całkowite ustanie perystaltyki wydrążonych ścian jelita cienkiego lub grubego. Jaką rolę odgrywa perystaltyka dla ludzkiego organizmu i czym jest - pojęcie mało znane, szczególnie dla osób nie specjalizujących się w sprawach medycznych.

    Perystaltyka to proces skurczu mięśni wydrążonych narządów udaru żołądkowo-jelitowego, zapewniający ruch zawartego w nich pokarmu do wyjścia. Naruszenie perystaltyki jelit i normy skurczu mięśni jelit prowadzą do atonii, dysharmonii w pracy przewodu pokarmowego, do wydłużenia odstępu czasu między opróżnieniami.

    Perspektywa słabej pracy mięśni grozi pojawieniem się częstych i bolesnych zaparć, bez odpowiedniego leczenia, z czasem przechodzących w stan przewlekły.

    Zaparcia atoniczne mogą być alarmującym sygnałem, objawem innych zaburzeń i chorób organizmu, dlatego wskazane jest, aby udać się do gastroenterologa na badanie.

    Terminowa i kompleksowa terapia atonii, polegająca na przyjmowaniu leków, przestrzeganiu diety oraz mającej na celu przywrócenie i poprawę perystaltyki jelit, prowadzi do pozytywnej dynamiki i korzystnego efektu w leczeniu patologii przewodu pokarmowego, takich jak atonia jelit.

    Informacje ogólne

    Atonia jelit to stan, w którym dana osoba skarży się na nieprawidłowości w procesie wypróżniania. Takie trudności przejawiają się przede wszystkim w tym, że przerwy między czynnościami wypróżniania stale się wydłużają lub krzesło jest bardzo trudne..
    W przypadku atonii jelit zaparcia są charakterystycznym objawem, który wskazuje na szereg stanów patologicznych lub jest konsekwencją działania niektórych negatywnych czynników na organizm ludzki. Atonia jelit pojawia się w wyniku utraty napięcia mięśniowego jelit. W przypadku atonii jelit można zaobserwować zarówno skurcze, jak i zauważalne rozluźnienie mięśni. Takie problemy bardzo często stają się przewlekłe i utrzymują się u pacjenta przez wiele lat.

    Etiologia

    Atonia żołądka to słabo poznana, rzadka i poważna choroba. Często patologia powstaje w wyniku osłabienia lub uszkodzenia aparatu nerwowego narządu. Choroba zaczyna się rozwijać z następujących powodów:

    • przeniesione operacje;
    • powikłanie niektórych patologii - z zapaleniem otrzewnej, zawałem mięśnia sercowego, urazami narządów trawiennych, różnymi infekcjami;
    • silny stres;
    • ciężkie choroby zakaźne;
    • uraz rdzenia kręgowego.

    Atonia rozwija się w ciele pacjentów, którzy mają brak wagi, wyczerpanie organizmu przy różnych dietach. Jednak częste przejadanie się może również pogorszyć napięcie mięśni..

    Niezwykła i rzadka choroba jest charakterystyczna dla osób z wrodzonym wydłużeniem żołądka. Również szanse na powstanie takiej dolegliwości rosną u osób z nieprawidłowo obniżonym żołądkiem..

    Często atonia żołądka występuje przy słabych ścianach jamy brzusznej i miednicy oraz spowolnieniu ruchliwości jelit. Te same napady mogą wystąpić u kobiet w ciąży lub po porodzie. W niektórych przypadkach lekarze zdiagnozowali słabszą płeć z menopauzą, rozedmą płuc, otyłością i hipokinezą..

    Skład i forma wydania

    Środek farmakologiczny jest dostępny w postaci tabletek i roztworu do wstrzykiwań. Druga opcja jest bardziej popularna w terapii. Składnikiem aktywnym jest metylosiarczan neostygminy, dzięki czemu uzyskuje się efekt terapeutyczny. W składzie obecne są również dodatkowe substancje:

    • skrobia ziemniaczana;
    • stearynian wapnia;
    • sacharoza;
    • talk.

    Tabletki pakowane są w pudełka kartonowe, z których każdy może zawierać 2 blistry po 10 tabletek. Roztwór oprócz głównego składnika zawiera środek pomocniczy w postaci przygotowanej wody. Jest pakowany w ampułki 1 ml. Ampułki wykonane ze zwykłego szkła, sam płyn jest przezroczysty i bezbarwny, bezwonny.

    Na dnie ampułki nie powinno być osadu. 10 sztuk w kartoniku. Koszt leku zaczyna się od 25 rubli za opakowanie tabletek.

    Rodzaje zaparć

    W wyniku atonii jelit dochodzi do zaparć atonicznych. Istnieją jednak inne rodzaje zaparć, w których często występuje atonia jelitowa. Najczęściej występują zaparcia żywieniowe, które pojawiają się w wyniku niewłaściwego podejścia do odżywiania. Ponadto izolują zaparcia psychogenne, neurogenne, endokrynologiczne, toksyczne, a także zaparcia powstałe na skutek uszkodzenia okolicy odbytu i osłabienia mięśni..

    Zaparcia występują również w wyniku uderzenia mechanicznych przeszkód, które zakłócają ruch treści w jelitach. Mogą to być polipy lub guzy, zrosty, szereg anomalii w rozwoju jelita grubego.

    Właściwości farmakologiczne

    Po podaniu doustnym lub pozajelitowym aktywny składnik środka wywiera wyraźny efekt stymulujący na wszystkie tkanki i narządy. W rezultacie poprawia się przewodzenie impulsów nerwowych do dotkniętych obszarów, normalizuje się metabolizm.

    Narzędzie pomaga zmniejszyć liczbę ciśnienia krwi, tętna, ciśnienia wewnątrzgałkowego. Jednocześnie pobudza wydzielanie i upłynnianie śluzu w oskrzelach i płucach, zwiększa produkcję enzymów trawiennych i soku żołądkowego. W efekcie znacząco wzrasta poziom kwasowości.

    Lek aktywuje pracę gruczołów ślinowych i potowych, co przyczynia się do rozwoju nadmiernego ślinienia się i nadmiernej potliwości u pacjenta podczas jego stosowania. Neserin powoduje również skurcz oskrzeli jako reakcję obronną organizmu. Należy zauważyć, że po spożyciu substancja czynna jest szybko wchłaniana i przetwarzana w wątrobie.

    Przyczyny atonii

    Atonia występuje w wyniku jednego lub kilku czynników, które niekorzystnie wpływają na perystaltykę przewodu pokarmowego. Może to być choroba niezależna (na przykład uwarunkowana genetycznie), efekt uboczny innej choroby lub przyjmowanie tabletek (na przykład infekcje jelitowe, robaczyca, przyjmowanie substancji przeciwskurczowych) lub niewłaściwy tryb życia (nadmierne picie, siedzący tryb życia). Większym ryzykiem rozwoju atonii są osoby, które:

    • Doświadczanie ciągłych stresów, które przeciążają centralny układ nerwowy człowieka, co może prowadzić do nieprawidłowego funkcjonowania narządów;
    • Słabe odżywianie (spożywanie wysokokalorycznych potraw o niskiej zawartości błonnika)
    • Prowadzić siedzący tryb życia (w rezultacie - zmniejszenie unerwienia / przekazywania impulsów mięśni jelitowych, które tworzą perystaltykę);
    • Długo w dużych dawkach przyjmują leki przeciwskurczowe i przeciwbólowe / znieczulające zawierające morfinę;
    • Cierpi na dysbiozę jelit (toksyny wytwarzane podczas zaburzeń trawienia zmniejszają perystaltykę jelit);
    • Cierpią na infekcje jelitowe;
    • Mają genetyczne predyspozycje do atonii;
    • Mają złośliwe guzy jelit (wydzielają toksyny, które zakłócają funkcjonowanie układu nerwowego);
    • Dym, nadużywanie alkoholu (wpływają na funkcjonowanie układu nerwowego);
    • Używaj opiatów (zmniejsz napięcie pustych narządów);
    • Cierpi na robaczycę (robaki wytwarzają toksyny wpływające na perystaltykę jelit);
    • Nieudane cięcie cesarskie.

    U dzieci

    Atonia u dziecka może wystąpić z następujących powodów:

    1. Dziedzicznie podczas ciąży i karmienia piersią;
    2. Stres różnego rodzaju;
    3. Zmiana charakteru pożywienia (na przykład w wyniku odstawienia od pożywienia);
    4. Niewystarczające spożycie wody.

    Pojawieniu się atonii dziecięcej można zapobiec, stosując odpowiedni masaż brzucha. Do leczenia przepisywane są czopki glicerynowe, które przyczyniają się do odruchowego odrzucania kału (umieszczonego 20 minut po pierwszym posiłku), poprawiają perystaltykę przewodu pokarmowego.

    U osób starszych

    Atonia starcza występuje:

    • z powodu siedzącego trybu życia;
    • jako efekt uboczny operacji.

    Kroki w leczeniu i zmniejszaniu ryzyka atonii jelit u osób starszych:

    • częste spacery, lewatywy z rumianku;
    • wprowadzenie do diety obfitości produktów warzywnych i mlecznych,
    • stosowanie tartych, płynnych i miękkich pokarmów, a także produktów o działaniu przeczyszczającym, poprawia perystaltykę przewodu pokarmowego.

    Istnieje wiele objawów, przez które pacjent może podejrzewać, że ma atonię. Jeśli znajdziesz takie objawy, musisz skonsultować się z lekarzem, ponieważ wskazują na zaburzenia w pracy motoryki jelit, a to bez odpowiedniego leczenia może prowadzić do groźnych powikłań. Objawy atonii są następujące:

    • Zaparcia (warto zwrócić uwagę nawet wtedy, gdy wypróżnienia występują rzadziej niż 1 raz dziennie);
    • Wzdęcia i gazy
    • Twarde stołki
    • Osłabienie i zły sen;
    • Blada cera;
    • Niedokrwistość (anemia);
    • Skóra nabiera marmurkowego koloru.
    OznakiTyp spastycznyTyp atoniczny
    Kolka jelitowaCiągnięcie, bólDudnienie, wzdęcia (zwiększona produkcja gazu)
    Stan odbytnicyCzęściej pusteCzęściej wypełnione
    Rodzaj kałuBardziej fragmentaryczny („owca”)Częściej obszerny
    Uczucie w jelitach z zaparciamiNapięcie, ściskanieEkspansja, pełnia
    Kwasowość żołądkaZwiększonaZmniejszona lub zero

    Głównym objawem atonii jelitowej są zaparcia. Zaparcie atoniczne występuje wtedy, gdy stolec utrzymuje się przez czterdzieści osiem lub więcej godzin. W wielu przypadkach, z atonicznymi zaparciami, osoba może odczuwać ból brzucha, wzdęcia i dyskomfort w jamie brzusznej. W rezultacie pogarsza się ogólny stan zdrowia, pojawia się osłabienie i zmienia się cera..

    Z reguły najczęściej atoniczne zaparcia wynikające z osłabienia mięśni miednicy i ściany brzucha, a także z powodu słabej perystaltyki ustępują bez bólu. Takie zjawiska są bardzo często konsekwencją ciąży i porodu. Czasami atonia jelit rozwija się u kobiet w okresie menopauzy, z otyłością, rozedmą płuc, hipokinezą, a także z powodu długotrwałego pozostawania w łóżku.

    Ponadto przyczyną atonicznych zaparć mogą być zaburzenia odżywiania, głód, brak aktywności fizycznej, ciągły stres i nietypowe stany zapobiegające wypróżnianiu, choroby okolicy odbytu, choroby endokrynologiczne, infekcje. Zaparcia są również możliwe po zażyciu niektórych leków. U dzieci atonia jelit może wynikać z obecności nieprawidłowości jelitowych.

    Głównym objawem atonii jelitowej są zaparcia. Częste zaparcia mogą wskazywać na atonię. Do zaparć często dodaje się gaz. Jeśli defekacja nie wystąpiła dłużej niż dwa dni, zwiększa się dyskomfort, pojawia się uczucie ciężkości i bólu brzucha, a apetyt zanika. W przypadku braku wypróżniania przez ponad trzy dni stopniowo zwiększa się odurzenie organizmu produktami rozpadu.

    Istnieje wiele czynników wpływających na występowanie tej choroby jelit:

    • Dziedziczność.
    • Brak aktywności fizycznej. Przy siedzącym trybie życia ściany jelit stopniowo zanikają, co prowadzi do nasilenia problemu.
    • Stres bezpośrednio wpływa na trawienie, ponieważ jest kontrolowany przez centralny układ nerwowy.
    • Dysbioza jelitowa prowokuje wzrost patogennej flory, która zaburza normalne funkcjonowanie przewodu pokarmowego.
    • Długotrwałe stosowanie NLPZ i leków przeciwbólowych. Przyjmowanie środków przeciwbólowych systematycznie oddziałuje na jelita, powodując w nich nieprawidłowe funkcjonowanie, co prowadzi do zaparć, a później atonii.
    • Infekcja robakami pasożytniczymi lub pierwotniakami uszkadza również jelita.
    • Złośliwe nowotwory w jelicie zatruwają go, przerywając w ten sposób impulsy nerwowe do normalnego funkcjonowania ścian jelit.
    • Operacja jelit może również powodować komplikacje w postaci atonii..

    Istnieje wiele czynników ryzyka, ich połączenie podwaja prawdopodobieństwo powstania atonii jelitowej.

    Możliwe komplikacje

    Ze względu na zjawiska stagnacji atonia sama w sobie może stać się czynnikiem prowokującym do wystąpienia zapalenia żołądka i dwunastnicy, a wraz z postępem procesów trawiennych choroby całego przewodu pokarmowego, w tym zapalenie okrężnicy i dysbioza jelit.

    Inne możliwe komplikacje:

    • słabe krążenie żołądka;
    • pęknięcie, gdy jest nadmiernie rozciągnięte;
    • przerzedzenie ścian tego narządu;
    • utrata masy ciała z powodu zaburzeń trawienia;
    • hipowitaminoza;
    • niedobory żywieniowe.

    Wskazania do stosowania

    Proseryna w zastrzykach jest używana znacznie częściej niż wersja w tabletkach, ponieważ jest przepisywana głównie pacjentom z poważnymi patologiami, które wymagają natychmiastowego efektu terapeutycznego. Najczęściej lek stosuje się w następujących przypadkach:

    • Z paraliżem i miastenią o różnym nasileniu.
    • Okres rekonwalescencji po zapaleniu opon mózgowych lub zapaleniu mózgu.
    • Rehabilitacja pacjenta po operacji na narządach układu pokarmowego.
    • Upośledzenie ruchomości kończyn po urazie.
    • Jaskra z otwartym kątem przesączania.
    • Zanik nerwu wzrokowego lub poważne uszkodzenie nerwu twarzowego.
    • Słaba perystaltyka lub atonia jelit.
    • Słabość lub atonia pęcherza.

    W niektórych przypadkach lek jest stosowany jako środek pobudzający poród. Często jest przepisywany dzieciom z zaburzeniami neurologicznymi..

    Lek nie jest stosowany w przypadku ciężkiej padaczki, skłonności do alergii lub nadwrażliwości na jej główny składnik. Istnieją inne przeciwwskazania, które staną się przeszkodą w włączeniu go do kursu terapeutycznego:

    • Ciężka postać miażdżycy, arytmie, bradykardia.
    • Poważne zatrucie dziecka w wyniku ciężkiego przebiegu procesu patologicznego.
    • Niedrożność jelit po operacji lub z innych powodów.
    • Ostry etap chorób zakaźnych.
    • Wrzód trawienny w ostrej fazie z zagrożeniem perforacją ściany żołądka, zapaleniem otrzewnej.
    • Tyreotoksykoza o różnym nasileniu.
    • BPH.
    • Ciężka astma oskrzelowa z częstymi napadami.
    • Choroba niedokrwienna serca w zaawansowanym stadium.

    W przypadku naruszenia zaleceń ciśnienie krwi może gwałtownie spaść u pacjentów, zwiększa się praca gruczołów potowych i ślinowych, obserwuje się tachykardię, arytmię. Zmiany można zobaczyć podczas EKG. Pacjenci zgłaszają silne nudności, wymioty, bóle głowy i zawroty głowy, utrzymującą się senność i przejściowe pogorszenie funkcji widzenia.

    Niektórzy pacjenci martwią się dusznością, ciągłym wydzielaniem plwociny z oskrzeli. W ciężkich przypadkach zaczynają się drgawki, pacjent traci przytomność. Częstymi objawami są zaburzenia koordynacji ruchów i mimowolne skurcze mięśni, a także częste parcie na mocz.

    Reakcja alergiczna na środek objawia się w postaci wysypki na skórze o różnych kształtach i rozmiarach, swędzenia, łuszczenia się, podrażnienia i lekkiego obrzęku. Jeśli pojawią się takie objawy, zaleca się natychmiastowe zaprzestanie stosowania produktu. W takich przypadkach lekarz przepisuje określone leczenie mające na celu wyeliminowanie negatywnych reakcji.

    Lek stosuje się wyłącznie w szpitalu pod nadzorem lekarza prowadzącego. Roztwór podaje się domięśniowo lub podskórnie. Pierwsza opcja jest wybierana, gdy nie ma miejsca do wstrzyknięcia na ramię pacjenta z powodu urazu lub przy braku minimalnej ilości tłuszczu podskórnego. Prowadzenie do barku w tym przypadku może wywołać bolesne pieczęcie, a nawet martwicę tkanek..

    Domięśniowo wstrzykuje się od 1 do 3 ampułek dziennie, w równych odstępach czasu między wstrzyknięciami. Pacjenci w okresie pooperacyjnym wymagają co najmniej 2 wstrzyknięć dziennie w celu normalizacji stanu i zwiększenia perystaltyki przewodu pokarmowego. W ciężkich przypadkach roztwór podaje się rano, po południu i wieczorem. Zastrzyki są bardzo bolesne, dlatego zaleca się bardzo powolne wstrzyknięcie.

    Kiedy ostry okres mija, ilość środka jest zwykle zmniejszana..

    Anulowanie powinno być stopniowe, ponieważ organizm reaguje negatywnie na ostry. Istnieje również możliwość stosowania leku w postaci kropli do oczu na jaskrę. Wystarczy 1 kropla do każdego oka, aby osiągnąć pożądany efekt terapeutyczny.

    Czas trwania kursu w dużej mierze zależy od stanu pacjenta. W warunkach szpitalnych nie przekracza 14 dni, ponieważ dłuższe stosowanie wywołuje niepożądane reakcje. W domu stosowanie leku jest kategorycznie przeciwwskazane. Jest to szczególnie ważne w przypadku podawania domięśniowego.

    Jak pojawiają się oznaki patologii?

    Objawy atonii żołądka mogą szybko i szybko narastać, pogarszać stan pacjenta lub rozwijać się stopniowo. Rozróżnij łagodną i ciężką chorobę. W przypadku postaci łagodnej pacjenci skarżą się na przedłużające się uczucie ciężkości w żołądku po jedzeniu, ból w nadbrzuszu o charakterze pękającym, odbijanie się treściami kwaśnymi.

    Występuje czkawka, słaby apetyt, nieświeży oddech, atoniczne zaparcia bez uczucia ulgi po wypróżnieniu. Być może na tym etapie atonia żołądka nie osiąga maksimum, ale jest opóźniona w postaci niedociśnienia.


    Zwykle pogorszenie następuje po spożyciu tłustych potraw i potraw, piciu dużej ilości wody

    W ciężkich przypadkach objawy są spowodowane przewlekłą niedrożnością żołądka. Pacjent martwi się:

    • ciągłe uczucie sytości, nawet jeśli minęło dużo czasu po jedzeniu;
    • pękający intensywny ból w okolicy nadbrzusza;
    • uporczywe czkawki;
    • odbijanie długo zjadanego jedzenia;
    • obfite wymioty;
    • uczucie mdłości.

    U szczupłych pacjentów widoczny jest wystający żołądek w okolicy nadbrzusza. Wyczuwalna jest gęsta masa.

    Rozpoznanie atonii jelit

    W procesie diagnozowania choroby bardzo ważne jest znalezienie przyczyn dysfunkcji jelit. W związku z tym lekarz musi przeprowadzić badanie pacjenta, ustalając cechy jego stylu życia, odżywiania, dziedziczności. Ponadto analizowane są odchody, bakteriologiczna inokulacja odchodów. W razie potrzeby pacjentowi wyznacza się również wykonanie kolonoskopii w celu identyfikacji patologii jelita grubego. Bardzo ważne jest, aby na czas skonsultować się z gastroenterologiem i proktologiem, ponieważ niekontrolowane przyjmowanie środków przeczyszczających może zaostrzyć chorobę.

    Przy pierwszych objawach zaburzenia pracy przewodu pokarmowego konieczna jest konsultacja z gastroenterologiem w celu dokładnej diagnozy. Diagnoza wymaga dokładnej historii, a zwłaszcza informacji o częstotliwości i regularności wypróżnień. Prowadzone są badania kału - coprogram. Wykonuje się również specjalne badanie jelita - kolonoskopię.

    Jeśli podejrzewasz nieprawidłowe funkcjonowanie ruchliwości jelit i obecność atonii, w tym, konieczne jest skonsultowanie się z proktologiem lub gastroenterologiem w celu ustalenia dokładnej diagnozy, określenia ciężkości choroby i przyczyny jej wystąpienia. Ponieważ samoleczenie może prowadzić do pogorszenia stanu i atonii!

    Lekarze łatwo diagnozują atonię, pytając pacjenta o objawy choroby, która go trapi. Znacznie trudniej jest ustalić przyczynę choroby. W tym celu stosuje się następujące metody leczenia atonii:

    1. Wywiad mający na celu poznanie stylu życia pacjenta, charakterystyki jego diety i dziedzicznych predyspozycji do atonii;
    2. Analiza kału i zbiornik do hodowli kału;
    3. Kolonoskopia;
    4. Zdjęcia rentgenowskie (w niektórych przypadkach zdjęcia rentgenowskie ujawniają miejsca gromadzenia się mas kałowych, co pomaga zidentyfikować miejsca ewentualnych zrostów lub zakrzepów kałowych w jelicie).

    Opis choroby

    Atonia żołądka jest poważną chorobą, której towarzyszy stopniowa utrata napięcia mięśniowego tego narządu. Zwykle jego rozwój poprzedza osłabienie lub uszkodzenie nerwów przewodu pokarmowego. W momencie, gdy osoba zaczyna spożywać pokarm, żołądek rozluźnia się.
    Kiedy kostka pokarmu wchodzi do organu, jego ściany kurczą się. Ta funkcja jest inaczej nazywana perystaltyką. Jeśli pod wpływem jakiegokolwiek powodu zostanie zahamowany, żywność stagnuje w systemie i nie jest trawiona. Zjawisku temu towarzyszy dyskomfort, a czasem pojawiają się silne bóle brzucha..

    Przyczyny i leczenie patologii - te dwie kwestie wciąż przykuwają uwagę lekarzy z całego świata. Wiadomo na pewno, że rozwój choroby może być poprzedzony wcześniejszą operacją. W medycynie opisywane są również przypadki, gdy jako wyzwalacz działał silny stres..

    Nie ma uniwersalnej metody leczenia tej choroby. Terapia dobierana jest indywidualnie. Niektórzy pacjenci wymagają jedynie zmiany diety, podczas gdy inni wymagają długotrwałego leczenia farmakologicznego. Omówimy te kwestie bardziej szczegółowo poniżej..

    Leczenie atonią

    W leczeniu atonii jelit konieczne jest przede wszystkim przestrzeganie diety, opracowanie specjalnej diety. Ważne jest, aby jeść małe porcje..

    Ważne jest, aby w diecie uwzględnić pokarmy, które powodują skrobanie. Są to sfermentowane produkty mleczne, kwas chlebowy, naturalne soki. Ponadto bardzo ważne jest, aby unikać spożywania pokarmów, które powodują „sklejanie się” jelit. Są to potrawy wędzone, jajka na twardo, gruszki i inne potrawy..

    Osobom cierpiącym na atoniczne zaparcia eksperci zalecają również spożywanie pokarmów zawierających wystarczającą ilość tłuszczu i błonnika. Te pokarmy pomagają zwiększyć ruchliwość jelit i pomagają zmienić skład chemiczny okrężnicy. Jako środki przeczyszczające często zaleca się stosowanie fig, suszonych śliwek, wywaru z nasion lnu, wodorostów.

    W procesie leczenia atonii jelit ważne jest przestrzeganie jasnego harmonogramu jedzenia i opróżniania. Istnieje również szereg ćwiczeń, które mogą pomóc w łatwiejszym i bardziej regularnym wypróżnianiu. Stosowany jest również specjalny masaż leczniczy brzucha..

    Jeśli atoniczne zaparcia utrzymują się przez długi czas, można zastosować leki. W przypadku bolesnych wrażeń przepisywane są leki przeciwskurczowe. Często środki przeczyszczające są przepisywane pacjentom cierpiącym na długotrwałe i bolesne zaparcia. Jednocześnie ważne jest, aby leczenie rozpoczynać od najbardziej nieszkodliwych leków, które nie podrażniają ścian jelit..

    Szczególnie skuteczne w atonii jelit są środki stymulujące perystaltykę jelit, na przykład proseryna. Stosowane są również preparaty doodbytnicze, które mają zdolność wzmacniania odruchu wypróżniania. Są to świece glicerynowe, a także świece z masłem kakaowym i belladonną. Stosowany do leczenia i mikrobloków z olejami roślinnymi.

    Jeśli atoniczne zaparcia trwają przez długi czas, należy skonsultować się ze specjalistą i zbadać go proktologa, który może również wykryć współistniejące patologie.

    Atonia jelit to zmniejszenie perystaltyki jelit i utrata napięcia. Ściany jelita zbudowane są z mięśni gładkich, których skurcze zapewniają przemieszczanie się bolusa pokarmowego z jelita górnego do dolnego. Zwykle jelita wykonują do 18 ruchów na minutę. Osłabienie perystaltyki jelit prowadzi do zaburzeń w przewodzie pokarmowym, pojawienia się uporczywych zaparć, które mogą nękać pacjenta przez wiele lat i stać się przewlekłe.

    Niemniej jednak ten stan patologiczny jest odwracalny, jeśli czynniki prowokujące zostaną wyeliminowane, wówczas powraca ruchliwość jelit. Jakie przyczyny mogą powodować rozwój choroby, jak radzić sobie z tym stanem i jakie leki należy przyjmować w przypadku atonii jelit?

    Często pacjenci nie myślą o konsekwencjach regularnych zaparć. Na początku możesz się go pozbyć za pomocą lewatywy lub środków przeczyszczających. Ale atonia ma tendencję do wzrostu, a leki przestają działać. Im wcześniej rozpocznie się leczenie atonii jelit, tym łatwiej sobie z nią poradzić..

    Klasyczna terapia atonii składa się z następujących kluczowych punktów: •

    • Przede wszystkim przepisywane są prokinetyki - leki pobudzające perystaltykę jelit, przywracające przewodnictwo nerwowe w ścianach jelit.
    • Czynniki żółciopędne działają drażniąco na ściany jelit i aktywują pracę.
    • Wprowadź leki normalizujące pracę i mikroflorę jelitową - enteroprotektory.
    • Środki przeczyszczające są stosowane objawowo, często pochodzenia roślinnego.

    Głównym sposobem leczenia atonii, oprócz powyższego, jest wyeliminowanie przyczyn choroby. Jeśli winne są robaki, przepisywane są leki przeciwrobacze, leczone są pierwotniaki - lamblie lub ameby. Pacjentowi należy przepisać dietę składającą się głównie z surowego błonnika. Reżim picia jest znormalizowany - płyn nieprawidłowo wchłaniany w jelicie należy uzupełnić. Normalizuj aktywność fizyczną.

    Dieta

    Podstawą diety w leczeniu atonii jelit są pokarmy bogate w błonnik, błonnik pokarmowy i substancje balastowe. Składniki te ułatwiają ruch kału w jelitach, aktywują ruchliwość i przyczyniają się do normalizacji mikroflory. Lista zatwierdzonych produktów obejmuje:

    • Chleb pełnoziarnisty (czerstwy)
    • chleb dietetyczny, herbatniki biszkoptowe;
    • otręby;
    • makaron;
    • świeże warzywa, owoce;
    • wodorost;
    • dodatki z duszonych i gotowanych warzyw (buraki, marchew, kapusta, ogórki, dynia, cukinia);
    • zupy, barszcz w lekkim bulionie mięsnym;
    • chude mięso, ryby;
    • nabiał;
    • jęczmień, kasza gryczana, kasza jaglana;
    • suszone owoce (figi, suszone morele);
    • miód, marmolada;
    • oliwka, olej słonecznikowy.

    W jadłospisie nie powinno być potraw, które podrażniają błonę śluzową jelit, hamują perystaltykę jelit i działają ściągająco. Na liście produktów zabronionych:

    • chleb z białej mąki;
    • słodkie wypieki;
    • konserwy, pikle, wędliny;
    • bogate buliony;
    • gruby;
    • rośliny strączkowe, cebula, czosnek;
    • dereń, granat, gruszka, pigwa, borówka;
    • grzyby;
    • ryż, kasza manna;
    • grzyby;
    • musztarda, chrzan, majonez, sosy tłuste;
    • alkohol;
    • ciasta ze śmietaną, czekoladą;
    • mocna czarna herbata, kawa.

    Dieta lecznicza pobudza pracę układu pokarmowego, normalizuje procesy metaboliczne. Ważne jest, aby przestrzegać następujących wskazówek:

    1. Przestrzegaj diety.
    2. Zbilansuj dietę pod względem zawartości kalorii (należy ją zmniejszyć).
    3. Preferuj pokarmy roślinne.
    4. Pamiętaj, aby używać produktów kwasu mlekowego, świeżych soków warzywnych.
    5. Ćwicz ułamkowe posiłki, unikaj długich przerw między posiłkami i przejadania się.

    Połączenie specjalnych ćwiczeń, samodzielnego masażu, prawidłowego oddychania pozwala pozbyć się zaparć, poprawia perystaltykę, wzmacnia mięśnie brzucha i dna miednicy. Czas trwania gimnastyki powinien wynosić 20-30 minut. Ćwiczenia wykonuje się w umiarkowanym tempie, amplituda wzrasta stopniowo, zalecane jest 10-12 powtórzeń. Zajęcia nie powinny być przeprowadzane z zaostrzeniem patologii, krwawieniem, zatruciem, stanem zapalnym. Następujące ruchy stymulują ruchy jelit:

    Co powoduje atonię jelit?

    Udowodniono, że atonia jelit jest najczęściej diagnozowana w krajach rozwiniętych, gdzie duży odsetek populacji prowadzi niewystarczająco aktywny tryb życia i spożywa wysokokaloryczne produkty rafinowane. Istnieje wiele przyczyn, które mogą wywołać rozwój patologicznego stanu jelita:

    • Siedzący tryb życia (brak aktywności fizycznej). Prowadzi do zmniejszenia zdolności unerwienia mięśni ścian jelita i osłabienia perystaltyki jelit.
    • Stres i ciągły stres psycho-emocjonalny. Pracę jelita reguluje centralny układ nerwowy i jeśli jest ono stale narażone na niekorzystne wpływy, od razu wpływa to na pracę innych narządów i układów organizmu..
    • Błędy zasilania. Przewaga wysokokalorycznych pokarmów bogatych w tłuszcz i brak pokarmów zawierających błonnik i błonnik pokarmowy prowadzi do zaburzeń czynności jelit i osłabienia napięcia mięśniowego.
    • Długotrwałe stosowanie dużych dawek leków (leki przeciwbólowe podobne do morfiny, przeciwskurczowe) prowadzi do atonii jelitowej.
    • Dysbakterioza i niektóre infekcje jelitowe zmieniają równowagę prawidłowej mikroflory jelitowej, prowadzą do niestrawności i gromadzenia toksyn, które osłabiają perystaltykę jelit.
    • Infekcje pasożytnicze (robaczyca). Produkty odpadowe robaków pasożytniczych zawierają substancje, które niekorzystnie wpływają na napięcie ścian jelit.
    • Nadużywanie alkoholu, palenie, zażywanie narkotyków. Alkohol ma toksyczny wpływ na układ nerwowy, czego wynikiem jest naruszenie normalnego funkcjonowania jelit. Nikotyna najpierw pobudza perystaltykę, ale potem prowadzi do jej osłabienia. Stosowanie środków odurzających z grupy opiatów rozluźnia mięśnie wszystkich narządów pustych, znacznie obniżając ich napięcie.
    • Złośliwe guzy jelit. Rozwojowi nowotworów towarzyszy uwalnianie toksyn, które zakłócają funkcjonowanie układu nerwowego i autonomicznego.
    • Atonia pooperacyjna. Powstaje jako powikłanie po zabiegach chirurgicznych w przewodzie pokarmowym.
    • Podeszły wiek.
    • Genetyczne predyspozycje. Atonię jelit można zdiagnozować u najbliższych krewnych.

    Wiele niekorzystnych czynników może wpływać na samopoczucie człowieka, wpływać na jego zdrowie oraz znacznie pogorszyć jakość życia. Dlatego tak ważne jest, aby nie rozpoczynać choroby, zwracać większą uwagę na swoje zdrowie i zwracać uwagę na wszelkie niepożądane objawy.

    Ważne jest, aby każdy wiedział, jak objawia się atonia jelitowa, aby w odpowiednim czasie zwrócić się o pomoc lekarską i nie znosić problemu opróżniania jelit przez lata.

    Objawy atonii

    Głównym objawem atonii jelitowej są zaparcia. O zaparciach atonicznych mówi się w przypadkach, gdy zatrzymanie stolca trwa dłużej niż dwa dni. Stanowi temu towarzyszy naruszenie mikroflory, zapalenie błony śluzowej jelit, pogorszenie stanu zdrowia i towarzyszy mu:

    • Ból i wzdęcia
    • Bębnica
    • Słabość, bladość skóry
    • Drażliwość, bezsenność
    • Rozwój anemii ze względu na to, że organizm nie wchłania dobrze żelaza
    • Tworzenie się kamieni kałowych (koprolity). Długotrwała obecność kału w jelitach prowadzi do tego, że stają się gęste, kamieniste, ponieważ płyn jest z nich całkowicie wchłaniany. Kamienie kałowe mogą uszkodzić odbytnicę podczas wypróżnień i spowodować pęknięcie odbytu..

    Jeśli pacjent cierpi na uporczywe zaparcia przez długi czas, odurzenie organizmu zwiększa się z powodu spożycia szkodliwych substancji i toksyn wydzielanych z kałem do krwiobiegu oraz rozwoju procesów gnilnych w jelitach. U pacjentów zmienia się cera, ciśnienie skacze, wzrasta temperatura ciała.

    Pacjenci odczuwają ciężkość w jamie brzusznej, nudności, uporczywą niechęć do jedzenia. Stan ten prowadzi do znacznego obniżenia odporności i wystąpienia reakcji alergicznych. Wysokie żużlowanie jelit jest obarczone poważnymi konsekwencjami i może stać się przyczyną rozwoju raka.

    Wielu pacjentów nie uważa tego problemu za poważny i uważa, że ​​można go łatwo rozwiązać w domu za pomocą lewatywy lub środków przeczyszczających. Prowadzi to do tego, że wkrótce żadne środki przeczyszczające i oczyszczające lewatywy nie pomagają, ponieważ nie eliminują głównego powodu zatrzymania stolca. Aby się tego dowiedzieć, musisz przejść wysokiej jakości badanie i być leczonym przez kompetentnych specjalistów, którzy poradzą sobie z problemem..

    Zapobieganie

    Szybko wykryta atonia żołądka ma korzystne rokowanie. Jednak choroba charakteryzuje się długim przebiegiem, często wymagającym terapii lekowej. W przypadku braku odpowiedniego leczenia zwiększa się prawdopodobieństwo powikłań. Wśród nich zapalenie żołądka jest uważane za najczęstsze, a pęknięcie żołądka jest niebezpieczne..

    Nie opracowano szczegółowej profilaktyki tej choroby. Aby zapobiec pojawieniu się takiej nieprzyjemnej choroby, należy przestrzegać następujących zasad:

    • przestrzegać aktywnego trybu życia, aby utrzymać napięcie mięśniowe w całym ciele;
    • dobrze się odżywiaj, zrezygnuj z fast foodów i nadmiernie tłustych potraw;
    • wyeliminować złe nawyki;
    • unikaj stresujących sytuacji;
    • terminowo leczyć choroby przewodu żołądkowo-jelitowego.

    Atonia to dość powszechna patologia, która występuje u osób w każdym wieku. Nie należy tego ignorować. Przede wszystkim należy ustalić, co powoduje bóle żołądka. Zarówno leczenie, jak i zapobieganie nawrotom atonii przeprowadzane są wyłącznie pod nadzorem lekarza..

    Nie zaleca się podejmowania prób samodzielnej diagnozy ani podejmowania terapii. W przeciwnym razie bardzo trudno będzie uniknąć komplikacji procesu patologicznego..

    Aby zapobiec osłabieniu warstwy mięśniowej żołądka, lekarze zalecają pacjentom przestrzeganie następujących zaleceń:

    • prowadzić aktywny tryb życia;
    • uprawiać sport;
    • Jeść prawidłowo;
    • odmówić złych nawyków.

    Jednocześnie konieczne jest coroczne badanie w placówce medycznej i zapobieganie zaostrzeniu chorób przewlekłych..