Co to są hemoroidy wewnętrzne? 7 głównych przyczyn, objawy, rozpoznanie, 15 metod leczenia i zapobiegania

Hemoroidy wewnętrzne - choroba wywołana żylakami i przerostem ciał jamistych końcowej części bańki odbytu. Patologia jest szeroko rozpowszechniona, według statystyk medycznych dotyka 4-5% dorosłej populacji planety. W ogólnej strukturze chorób proktologicznych udział hemoroidów wewnętrznych wynosi 35-40%. Ponad 80% kobiet, które urodziły, ma poszerzenie splotów żylnych ściany odbytnicy o różnym nasileniu. Wielokrotny poród zwiększa ryzyko rozwoju choroby.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Głównymi przyczynami powstawania hemoroidów wewnętrznych są:

  • naruszenie odpływu krwi przez żyłki z ciał jamistych znajdujących się w ścianie odbytnicy;
  • układanie powiększonych ciał jamistych w procesie embriogenezy;
  • wrodzona funkcjonalna niewydolność tkanki łącznej;
  • naruszenie nerwowej regulacji napięcia błony mięśniowej ściany żylnej.

Do głównych czynników ryzyka rozwoju hemoroidów wewnętrznych należą:

  • zwiększone ciśnienie żylne spowodowane ciążą, ciężką pracą fizyczną, długotrwałą pracą w pozycji siedzącej lub stojącej, przewlekłe zaparcia, siedzący tryb życia;
  • nieprzestrzeganie optymalnego bilansu wodnego (przy niewystarczającym poborze wody kał staje się gęstszy, w wyniku czego procesowi wypróżniania towarzyszy znaczny wzrost ciśnienia w splotach żylnych brodawki odbytnicy);
  • nadużywanie alkoholu i pikantnych potraw (wywołuje podrażnienie błony śluzowej odbytu, tworząc w ten sposób warunki do powstawania hemoroidów);
  • złośliwe guzy odbytnicy;
  • otyłość;
  • marskość wątroby z objawami nadciśnienia wrotnego;
  • przewlekłe infekcje jelitowe prowadzące do uszkodzenia błony śluzowej odbytu;
  • zanik włókien mięśniowych (obserwowany u osób starszych);
  • silny stres nerwowy (wpływają negatywnie na funkcjonowanie układu nerwowego i jego unerwienie ścian żylnych);
  • seks analny.

W patologiczny mechanizm powstawania hemoroidów wewnętrznych zawsze biorą udział dwa czynniki: osłabienie ścian żylnych i wzrost wewnętrznego ciśnienia w odbycie. Prowadzą do rozszerzenia zatok żylnych i ich stopniowego wysuwania..

Hemoroid wewnętrzny jest dojrzałą tkanką jamistą znajdującą się pod błoną śluzową odbytu, reprezentowaną przez kilka luk (ubytków) i pojedyncze naczynia typu żylnego o pofałdowanych ścianach, dzięki czemu może dość łatwo zmieniać objętość.

Ponad 80% kobiet, które urodziły, ma poszerzenie splotów żylnych ściany odbytnicy o różnym nasileniu. Powtarzający się poród zwiększa ryzyko wystąpienia hemoroidów wewnętrznych.

Objawy hemoroidów wewnętrznych

Hemoroidy wewnętrzne różnią się od zewnętrznych brakiem jakichkolwiek zewnętrznych objawów choroby we wczesnych stadiach. Wynika to z faktu, że hemoroidy znajdują się wewnątrz światła odbytnicy w przestrzeni podśluzówkowej w pewnej odległości od zwieracza.

Kliniczne objawy hemoroidów wewnętrznych zależą od wielkości rozszerzonych zatok jamistych. W zależności od tego rozróżnia się 4 etapy choroby..

  1. Rozszerzenie splotu żylnego jest nieznaczne i praktycznie nie powoduje dyskomfortu u pacjenta. W przypadku zaparć twardy kał może uszkodzić hemoroidy, prowadząc do zapalenia. W tym przypadku wysięk jest uwalniany, wywołując swędzenie i pieczenie wokół odbytu. Po wypróżnieniu większość pacjentów odczuwa lekki dyskomfort w odbycie i odbytnicy. Czasami po wypróżnieniu na papierze toaletowym widoczne są ślady krwi. Jednak najczęściej krwawienie z hemoroidów na tym etapie jest tak nieistotne, że można je wykryć jedynie za pomocą badań laboratoryjnych (analiza kału pod kątem krwi utajonej, mikroskopia kałowa).
  2. Rozmiar hemoroidów wzrasta tak bardzo, że są one postrzegane przez pacjenta jako ciało obce w odbytnicy. Pod wpływem wysiłku fizycznego, defekacji, kaszlu węzły te wychodzą przez odbyt, a następnie są niezależnie wciągane do wewnątrz. Niemal każdemu ruchowi jelit towarzyszą bolesne doznania, krwawe wydzieliny. Przedłużające się krwawienie powoduje niedokrwistość z niedoboru żelaza, czasami w znacznym stopniu. Po pewnym czasie choroba może samoistnie przejść do remisji, to znaczy objawy hemoroidów wewnętrznych stają się łagodne, jednak pod wpływem czynników prowokujących wkrótce następuje ponowne zaostrzenie.
  3. Hemoroidy stają się tak duże, że łatwo wypadają ze światła ampułki odbytnicy. Nie można ich już ustawiać niezależnie, można je regulować tylko ręcznie. Często występują powikłania, takie jak krwawienie z odbytu, szczelina odbytu.
  4. Hemoroidy stale opadają na zewnątrz, nie można ich skorygować nawet ręcznie ze względu na ich duży rozmiar. Pacjenci skarżą się na ciągłe bóle odbytu, odbytu, krocza, nasilane jakąkolwiek, w tym niewielką, aktywnością fizyczną. Zaostrzenia są częste i towarzyszą im wyraźne objawy kliniczne.

Diagnostyka

Wczesna diagnoza hemoroidów wewnętrznych jest trudna, ponieważ nie ma zewnętrznych objawów choroby, a skargi pacjenta są rzadkie. Jeśli lekarz przyjmie patologię żył odbytnicy, wykonuje się cyfrowe badanie jej ampułki. Badanie określa wielkość, gęstość i lokalizację żylaków, ich bolesność, gęstość. Hemoroidy wewnętrzne mają w dotyku kształt jagód morwy, łatwo krwawią. Na tle długotrwałych hemoroidów wewnętrznych węzły i błona śluzowa odbytnicy łatwo wypadają, co jest wyraźnie zauważalne podczas przeprowadzania badania cyfrowego.

Bardziej szczegółowe badanie cech hemoroidów przeprowadza się za pomocą anoskopii. Rurkę anoskopową ze specjalnym systemem oświetlenia wprowadza się do odbytnicy na głębokość 10 cm. Jeśli węzły znajdują się wyżej, zamiast anoskopii wyświetlana jest sigmoidoskopia. Endoskopowe metody badawcze pozwalają na uzyskanie szczegółowych informacji o stanie błony śluzowej odbytnicy, wielkości i liczbie wypukłości ciał jamistych, a także pomagają zidentyfikować lub wykluczyć inne choroby proktologiczne. W trakcie badania endoskopowego w razie potrzeby wykonuje się biopsję ściany odbytnicy, a następnie analizę histologiczną pobranej tkanki. Pozwala to na szybką diagnozę złośliwych nowotworów odbytnicy, które we wczesnych stadiach objawiają się klinicznie objawami hemoroidów wewnętrznych.

W przypadku braku możliwości endoskopowego badania odbytnicy, uciekają się do irygoskopii. Aby to zrobić, do odbytnicy wstrzykuje się zawiesinę siarczanu baru, a następnie wykonuje się badanie rentgenowskie. Irygoskopia pozwala zdiagnozować obecność przetok odbytu i wypukłości ściany jelita, które mogą być również tworzone przez hemoroidy.

Aby ocenić funkcje obturacyjne zwieracza, wykonuje się sfinkterometrię.

2-3 dni przed jakąkolwiek instrumentalną metodą badania jelit pacjentowi przepisuje się dietę o minimalnej zawartości grubych włókien roślinnych. W nocy przed i rano w dniu badania wymagana jest oczyszczająca lewatywa..

Instrumentalne metody badania jelit są przeciwwskazane w zaostrzeniu hemoroidów wewnętrznych, ponieważ przyczyniają się do nasilenia krwawienia i rozprzestrzeniania się procesu zapalnego.

Metody laboratoryjne w diagnostyce hemoroidów wewnętrznych mają raczej charakter pomocniczy. Obejmują one:

  • ogólne badanie krwi (przy krwawieniu określa się zmniejszone stężenie hemoglobiny, przy zapaleniu hemoroidów - leukocytoza i przyspieszona ESR);
  • coprogram i kał dla krwi utajonej - pozwalają zidentyfikować nawet minimalne krwawienie, aby wyjaśnić cechy funkcji jelit;
  • odchody na cysty lamblii i jaja robaków - pozwala wykluczyć inwazję robaków pasożytniczych i związaną z tym przyczynę świądu okolicy odbytu.

W ogólnej strukturze chorób proktologicznych udział hemoroidów wewnętrznych wynosi 35-40%.

Diagnozę różnicową przeprowadza się z następującymi patologiami:

  • szczelina odbytu;
  • uchyłkowatość;
  • polip odbytnicy;
  • wrodzone wady rozwojowe odbytnicy i okolicy odbytu;
  • przerost brodawki odbytu;
  • kłykciny odbytu;
  • zapalenie paraproctitis;
  • kosmiczny obrzęk;
  • wypadnięcie odbytnicy;
  • rak odbytnicy.

Leczenie hemoroidów wewnętrznych

W przypadku niepowikłanych hemoroidów wewnętrznych, którym towarzyszy rzadkie krwawienie, wskazana jest terapia zachowawcza, mająca na celu regulację stolca, normalizację krążenia krwi w odbytnicy i eliminację stanu zapalnego. W tym celu wyznaczyć:

  • blokada okostnej nowokainy według A.V. Wiszniewskiego;
  • maści i czopki z miejscowymi środkami znieczulającymi;
  • środki przeczyszczające;
  • mikroklystry z mazidłem Wiszniewskim, olejem z dzikiej róży lub olejkiem z rokitnika zwyczajnego;
  • maści i czopki z enzymami proteolitycznymi i / lub heparyną;
  • kwas nikotynowy;
  • Detralex (z zaostrzeniem hemoroidów wewnętrznych);
  • procedury fizjoterapeutyczne - promieniowanie ultrafioletowe lampą kwarcową UHF.

W przypadku znacznego krwawienia pacjentowi można przepisać środki hemostatyczne.

Niestety, zachowawcze leczenie hemoroidów wewnętrznych rzadko daje trwały pozytywny wynik. Ciężka aktywność fizyczna, błędy dietetyczne, stres z reguły prowadzą do kolejnego zaostrzenia.

W patologiczny mechanizm powstawania hemoroidów wewnętrznych zawsze biorą udział dwa czynniki: osłabienie ścian żylnych oraz wzrost wewnętrznego ciśnienia w odbycie.

Przy częstych zaostrzeniach lub skomplikowanym przebiegu hemoroidów wewnętrznych wskazane jest leczenie operacyjne, które powinno być poprzedzone krótkim (5-6 dni) leczeniem przeciwzapalnym. Leczenie chirurgiczne hemoroidów wewnętrznych obejmuje:

  1. Zastrzyki stwardniające. Do splotu żylaków wstrzykuje się specjalną substancję zwaną sklerozantem, co prowadzi do zrostu ścian naczyń, a następnie do przerostu światła naczynia włóknami tkanki łącznej. Operacja jest wskazana dla pacjentów z przewlekłymi hemoroidami bez ciężkiego zapalenia i utraty węzłów.
  2. Podwiązanie pierścieniami lateksowymi. Zabieg wykonywany jest przy użyciu specjalnej aparatury. Wskazania do tego to: ciężki stan ogólny pacjenta, wypadanie hemoroidów, znaczne zmiany zapalne.
  3. Klasyczna resekcja hemoroidów (hemoroidektomia). Wykonywany jest u pacjentów z przewlekłymi hemoroidami powikłanymi obfitym krwawieniem i / lub wypadaniem węzłów. W większości przypadków wykonywana jest operacja Milligana-Morgana.

Potencjalne konsekwencje i komplikacje

  • swędzenie odbytu;
  • Niedokrwistość z niedoboru żelaza;
  • nietrzymanie stolca;
  • zakrzepica hemoroidów, objawiająca się klinicznie ostrym bólem odbytu i odbytu;
  • naruszenie wypadających hemoroidów z rozwojem ich martwicy;
  • zapalenie paraproctitis;
  • posocznica;
  • ropowica tkanek miękkich miednicy.

Prognoza

Przy terminowej wizycie u proktologa i odpowiednim leczeniu rokowanie jest ogólnie korzystne. Jeśli pojawią się powikłania, rokowanie się pogarsza.

Zapobieganie

Zapobieganie hemoroidom wewnętrznym polega na następujących działaniach, które powinny mieć charakter ogólnoustrojowy:

  • terminowe leczenie biegunki i zaparć;
  • dokładna toaleta odbytu po każdym wypróżnieniu;
  • włączenie do diety wystarczającej ilości owoców i warzyw;
  • zgodność z optymalnym reżimem picia;
  • regularna gimnastyka, spacery na świeżym powietrzu;
  • ograniczenie nadmiernego wysiłku fizycznego;
  • odmowa noszenia obcisłych pasów, modelowania bielizny;
  • odmowa nadużywania alkoholu.

Hemoroidy wewnętrzne: objawy i leczenie

Co to są hemoroidy wewnętrzne i dlaczego zapalenie rozwija się bardzo szybko?

Hemoroidy wewnętrzne objawiają się tworzeniem się obszarów powiększenia i deformacji naczyń żylnych odbytnicy. Pod wpływem zespołu czynników elastyczność ściany naczyniowej zmniejsza się, a krew zatrzymuje się w jamach odbytnicy. Następnie powstają sploty i węzły hemoroidalne.

Hemoroidy mają swoją własną klasyfikację: wewnętrzną i zewnętrzną.

Mogą uszczypnąć i wypaść z jelita przez odbyt, powodując szereg nieprzyjemnych objawów. W samych węzłach między tętnicami a żyłami formowane są komunikaty, co zapewnia im wygląd „tkanki jamistej”. Po zapaleniu często pojawia się zakrzepica hemoroidów wewnętrznych..

Hemoroidy wewnętrzne to splot znajdujący się w odbytnicy przed linią odbytu. Średnica sęków od 5 do 15 mm.

Objawy choroby

Pierwsze oznaki choroby to pieczenie i swędzenie w okolicy odbytu.

Nie ma zespołu bólowego, mogą pojawić się trudności w wykonaniu wypróżnień. Większość ludzi wstydzi się tej patologii i jeśli mają jakieś dolegliwości, to przez długi czas nie chodzą do placówek medycznych, co znacznie pogarsza ich sytuację..

Początkowo uczucie obecności ciała obcego w odbytnicy stopniowo wzrasta, podczas wypróżniania pojawiają się ostre bóle. W takim przypadku możesz stwierdzić, że węzły mają większy rozmiar.

Kał można zmieszać z jasnoczerwoną krwią. Liczba przedziałów krwi zależy od stopnia zaawansowania choroby hemoroidalnej. Wraz ze wzrostem rozmiarów hemoroidów zwiększa się również dyskomfort, same węzły zaczynają wypadać z jamy odbytnicy.

Na początkowych etapach ulegają spontanicznej redukcji. Nieco później, przy braku odpowiedniego leczenia, węzły stają się tak duże, że nie mogą się poprawić. W takich przypadkach integralność ściany ubytków jest zaburzona i rozwija się obfite krwawienie z hemoroidów, światło guzka może być zatkane zakrzepem.

Im wcześniej pacjenci zwrócą się o wykwalifikowaną pomoc u specjalistów, tym większa szansa na wyeliminowanie choroby bez operacji.

Leczenie hemoroidów wewnętrznych

Jeśli chodzi o hemoroidy wewnętrzne, nie można odłożyć leczenia! Choroba szybko przechodzi w stan przewlekły, a terapia może trwać wiele lat.

Schemat leczenia hemoroidów wewnętrznych zwykle obejmuje podejścia zintegrowane:

    Normalizacja reżimu i diety z włączeniem dużej ilości błonnika roślinnego: owoców, warzyw, zbóż.

Pokarmy bogate w błonnik

Leki łagodzą ciężkie objawy poprzez poprawę przepływu krwi

Tabletki wzmacniają ściany naczyń krwionośnych całego ciała.

  • Miejscowe środki w postaci czopków i maści są szeroko stosowane w łagodzeniu stanów zapalnych, eliminowaniu swędzenia i podrażnień skóry. W tym celu można przygotować ciepłe kąpiele z wywaru z ziół leczniczych..
  • Bardzo ważne jest, aby nie zapomnieć o środkach przeciwbólowych. Częściej stosowane są środki łączone (działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne).
  • Leczenie skomplikowanych postaci choroby

    Jak leczyć, jeśli leki nie pomagają? Choroby hemoroidalne w późniejszych stadiach leczone są technikami instrumentalnymi. Operacje usunięcia węzłów wewnętrznych są konieczne, gdy metody konserwatywne nie dają pozytywnej dynamiki, a ich utrata stała się normą.

    Leczenie chirurgiczne wymaga długotrwałej rehabilitacji i codziennej profilaktyki

    Instrumentalne metody leczenia hemoroidów:

    1. Podwiązanie hemoroidów lateksem za pomocą pierścieni lateksowych. Pod kontrolą anoskopu do odbytnicy wprowadza się pierścień lateksowy i ściska podstawę węzła, w wyniku czego zaburza się jego odżywianie. Później zostaje odrzucony.
    2. Skleroterapia polega na wprowadzeniu do jamy wewnętrznego węzła odbytniczego specjalnej substancji obliterującej. Aby osiągnąć efekt, konieczne jest wykonanie kilku takich zabiegów w ciągu tygodnia. W przypadku krwawienia często wykonuje się skleroterapię.
    3. Koagulacja ścian węzłów za pomocą promieniowania podczerwonego. Za pomocą sondy wykonuje się koagulację termiczną światła hemoroidu.
    4. Metoda dearterizacji hemoroidów polega na wykryciu naczyń w jamie odbytu za pomocą ultradźwięków i zszyciu ich nicią katgutową (która jest następnie wchłaniana).
    5. Chirurgiczne usunięcie hemoroidów wewnętrznych (hemoroidektomia).

    Zapobieganie transformacji węzłów wewnętrznych

    Aby zapobiec pojawianiu się nowych węzłów wewnętrznych w jamie odbytu i nawrotom starych, konieczne jest przejęcie kontroli nad dietą. Ważne jest, aby wykluczyć pikantne, słone potrawy. Nie pij napojów alkoholowych, mocnej kawy.

    Lekkie codzienne ćwiczenia pomogą poprawić przepływ krwi z narządów zlokalizowanych w miednicy, w tym z odbytnicy.

    Należy o tym pamiętać! Hemoroidy wewnętrzne to zagłębienia wypełnione krwią. Ich zapalenie może prowadzić do poważnych komplikacji. Przy pierwszych objawach hemoroidów należy zwrócić się o pomoc do proktologa. Specjalista zdiagnozuje i przepisze najskuteczniejsze leczenie.

    ISTNIEJĄ PRZECIWWSKAZANIA
    KONSULTACJA NIEZBĘDNA Z LEKARZEM

    Autorem artykułu jest proktolog Aleksey Aleksandrovich Egorov

    „Hemoroidy wewnętrzne - ważne objawy i schematy leczenia”

    5 komentarzy

    Hemoroidy (inaczej „szturchanie”) to nic innego jak żylaki. Zwykle mówiąc o żylakach, mają na myśli proces na nogach - to charakterystyczny „towarzysz” przewlekłej niewydolności żylnej. Hemoroidy to te same żylaki, tylko w okolicy naczyń odbytu i odbytnicy.

    W przeciwieństwie do żył w nogach, dopływ krwi z odbytu człowieka obejmuje specjalne ciała jamiste. Gdy ciśnienie wzrasta, zaczynają się degenerować i następuje ich przerost. Następnie zamieniają się w hemoroidy (które normalnie nie istnieją), a następnie pojawiają się objawy hemoroidów.

    Ta diagnoza, przetłumaczona na język rosyjski, od razu mówi o głównym objawie: krwiak + rhhoe - to znaczy „krwawienie”. Krwawienie z hemoroidów jest jednym z głównych objawów tej choroby. Ale „piękna połowa ludzkości” miała trochę szczęścia: liczba mężczyzn cierpiących na hemoroidy czterokrotnie przewyższa liczbę kobiet. I to pomimo faktu, że samoistny poród jest dużym czynnikiem ryzyka rozwoju choroby u kobiet..

    • Według statystyk, niezależnie od płci, 25% wszystkich osób powyżej 35 roku życia ma objawy hemoroidów.

    Co to jest hemoroid?

    Hemoroidy wewnętrzne - węzły znajdują się głęboko

    Zanim zaczniemy mówić o hemoroidach wewnętrznych, należy podkreślić, że węzły są formacjami patologicznymi (nienormalnymi). Zdrowa kobieta nie ma węzłów, ale są ciałka jamiste naczyniowe. Formacje te są strefami bezpośrednich zespoleń tętniczo-żylnych..

    W normalnych warunkach tętnice i żyły przenoszą krew o różnym składzie i nigdzie nie występują. Krew tętnicza zamienia się w krew żylną, przechodząc przez naczynia włosowate tkanek, a proces odwrotny zachodzi w pęcherzykach płucnych.

    Ale tutaj, w strukturach odbytnicy, tętnice natychmiast otwierają się do istniejącej sieci żylnej, bez przekroju kapilarnego. To samo dzieje się w ciałach jamistych łechtaczki. Dlatego w przypadku hemoroidów występuje szkarłatne krwawienie - z jasną krwią tętniczą, a nie żylną.

    Dlaczego hemoroidy są „wewnętrzne”?

    Ciała jamiste odbytu znajdują się na różnych wysokościach. Jeśli weźmiemy mentalnie płaszczyznę, w której znajduje się zwieracz odbytu, to w odbytnicy, powyżej tej wyimaginowanej linii, będą leżeć wewnętrzne ciała jamiste, a poniżej - zewnętrzne. Leżą pod skórą, az nich powstają zewnętrzne hemoroidy..

    A ciała wewnętrzne znajdują się w podśluzówkowej warstwie odbytu, a utworzone z nich węzły (gdy wypadną) znajdują się w głębi odbytu. Jeśli węzły można wyczuć ręką z zewnątrz, mówimy o hemoroidach zewnętrznych. Hemoroidy wewnętrzne to krwawienie i patologia nowo powstałych węzłów wewnętrznych.

    Główną przyczyną hemoroidów wewnętrznych jest stały wzrost dopływu krwi do ciał jamistych z zaburzonym odpływem. Występuje przewlekłe przekrwienie lub obfitość. Następujące czynniki prowadzą do tego stanu:

    • Zaparcia, które są długie i przewlekłe;
    • Praca na nogach („na stojąco”);
    • Ciąża;
    • Choroby naczyniowe, stany przewlekłego zastoju żylnego miednicy małej (np. Cysty, endometrioza);
    • Dla miłośników pikantnych potraw i alkoholi. W tym drugim przypadku mówimy o drażniących substancjach, które mogą również prowadzić do zapalenia odbytu..

    Pierwsze oznaki hemoroidów węzłów wewnętrznych

    Początek objawów jest stopniowy i początkowo pojawia się tylko przy wypróżnieniu

    Oznaki hemoroidów wewnętrznych rozwijają się stopniowo. Na początku nie ma wypadających węzłów, epizodów krwawień i innych objawów, które znacząco obniżają jakość życia. Nieprzyjemne doznania, uczucie obcego ciała w odbycie, pieczenie i kłucie pojawia się tylko podczas wypróżnień, a następnie „obciąża” wstępną aktywność fizyczną, zaparcia lub ucztę z naruszeniem diety.

    Po wypróżnieniu ból związany z hemoroidami wewnętrznymi nie przeszkadza, a ludzie często po prostu znoszą ten krótki dyskomfort. Ale ten okres wkrótce minie.

    W niektórych przypadkach rozciąga się przez kilka lat, ale do tych objawów dodaje się pojawienie się krwi. Krwawienie może mieć różną intensywność: od pojedynczych kropli do strużki. Krew jest szkarłatna, a ponieważ nie ma nic wspólnego z kałem, przykrywa je na zewnątrz, a także obficie zwilża papier toaletowy. Często przed epizodem krwawienia pojawia się napięcie, pojawia się swędzenie gdzieś głębiej niż odbyt.

    Objawy hemoroidów wewnętrznych u kobiet w późniejszych stadiach rozwoju choroby są zredukowane do wypadania węzłów, ich ostrej zakrzepicy, dodania zapalenia odbytnicy i pojawienia się wielu innych powikłań.

    Etapy hemoroidów wewnętrznych - rozwój objawów

    Ponieważ etapy rozwoju hemoroidów wewnętrznych bezpośrednio determinują progresję objawów, można ograniczyć się do ich spisania - resztę niezbędnych informacji zgłosi lekarz - proktolog po badaniu.

    Przede wszystkim określi, w jakiej formie znajdują się hemoroidy - w fazie ostrej lub przewlekłej. Oznaki przewlekłych hemoroidów wewnętrznych poza fazą zaostrzenia będą polegać na niewielkim wysunięciu węzłów podczas badania cyfrowego i braku bólu po naciśnięciu. To właśnie odróżnia przewlekły przebieg od stanu ostrego, kiedy węzły są ostro bolesne i opuchnięte. Etapy hemoroidów pokrywają się z ciężkością choroby..

    Lekki stopień lub pierwszy stopień

    Nie ma utraty jakości życia ani udręki. Niektóre kobiety nie uważają za konieczne wizyty u lekarza, ponieważ są leczone środkami ludowymi: kąpielami i mikroklasystami. Zabieg ten jest często dość skuteczny, ponieważ proces jeszcze się nie rozpoczął. Oprócz dyskomfortu, swędzenia i pieczenia podczas wypróżnień, pod koniec tego etapu występują niewielkie epizody krwawienia. Z reguły właśnie ten fakt sprawia, że ​​idziesz do lekarza..

    W pierwszym stadium choroby węzły zwykle nie wypadają, a jeśli wypadną, to po zmniejszeniu przekrwienia i obrzęku same dostosowują się i odpadają. Stolec jest zachowany, funkcja zwieracza również jest prawidłowa. Zaostrzenie z reguły występuje nie więcej niż 2-3 razy w roku.

    Umiarkowane lub umiarkowane hemoroidy

    Węzły zaczynają doświadczać prawie ciągłego obfitości, pojawia się ich obrzęk i łączy się stan zapalny. Ponieważ często występują hemoroidy złożone, często wypadają zewnętrzne węzły, które po prostu wyczuwa się ręką w pobliżu odbytu. A następnie węzły muszą być regulowane ręcznie. Bardzo często występują nagłe zaostrzenia, na przykład - zakrzepica węzłów, krwawienie również staje się częste.

    Następuje „złamanie” psychiki: pacjent odczuwa krótkotrwałą ulgę moralną po wypróżnieniu, ale boleśnie czeka i opóźnia czas do następnego wypróżnienia. W rezultacie powstają zaparcia psychiczne, które prowadzą do zwiększonej zakrzepicy i krwawienia..

    Powstaje nerwowość i niepokój. Kobieta zaczyna mniej jeść, źle sypiać, zażywać środki przeczyszczające, często bez recepty. W efekcie drugi etap hemoroidów to bolesne oczekiwanie na wypróżnienie, które jest źródłem bólu i krwawienia. Ale mimo to, pomimo comiesięcznych zaostrzeń, możliwe jest wypróżnianie i nie ma zakłócenia w zwieraczu..

    Ciężkie hemoroidy

    Tutaj obraz kliniczny jest całkowicie podyktowany różnymi komplikacjami. Węzłów, które wypadły do ​​światła jelita, nie można już dopasować żadnym palcem. Łączy się wtórna infekcja, pojawia się ich ropienie, martwica. Przebieg hemoroidów komplikuje zapalenie odbytnicy. W okolicy krocza pojawia się obrzęk skóry, pojawiają się ogólne objawy: gorączka, osłabienie, pojawiają się bóle krocza, ewentualnie z napromienianiem brzucha.

    Niektóre kobiety, zwłaszcza młode dziewczyny, wstydzą się mówić o przyczynie tych bólów. W efekcie trafiają do szpitala na oddziale ratunkowym ginekologii z podejrzeniem zapalenia miednicy i otrzewnej, ciąży pozamacicznej i pękniętych torbieli jajnika. W rezultacie znajduje się źródło zapalenia, ale marnuje się cenny czas..

    Chcąc - nie ma co, ale na trudnym etapie trzeba iść do lekarza. W końcu samodzielne chodzenie do toalety jest prawie niemożliwe. Po pierwsze jest to bardzo bolesne, a po drugie prawie całą przestrzeń odbytnicy zajmują węzły zapalne. Po prostu odchody nie mają dokąd pójść.

    W przypadku, gdy w ciężkim przebiegu można było uniknąć zaostrzenia, niespodzianki trwają: najmniejsze obciążenie, podnoszenie torby, praca fizyczna prowadzi do wypadania węzłów do światła jelita. Jednocześnie występuje niedokrwistość z niedoboru żelaza - w końcu węzły krwawią nieustannie.

    Ostatecznie zwieracz odbytu zostaje przerwany. W rezultacie odbyt zaczyna się pękać, pojawia się nietrzymanie gazów, a następnie kał. Ten epizod ma kluczowe znaczenie dla rozwoju ciężkiej depresji..

    Leczenie hemoroidów wewnętrznych

    Nie dokręcaj, samoleczenie może się pogorszyć!

    Powyższe objawy hemoroidów wewnętrznych wyraźnie wskazują, że leczenie należy rozpocząć bez czekania na pojawienie się niedokrwistości i nietrzymania stolca. Jednak nie wszystkie kobiety są skłonne do wizyty u lekarza, często - tylko z powodu uprzedzeń, spodziewanego bólu lub z zupełnie śmiesznego powodu - „Nie pójdę do mężczyzny”. W efekcie oczekiwanie na wizytę u proktologa może równie dobrze doprowadzić do zmiany stadium choroby na cięższą..

    Niemniej jednak, jeśli mówimy o łagodnym przebiegu, leczenie hemoroidów wewnętrznych w domu jest podstawą taktyki terapeutycznej. Na tym etapie operacja nie jest wskazana i można to zrobić przy konserwatywnych metodach leczenia..

    Co możesz robić w domu?

    Leczenie podzielone jest na dwie bardzo ważne sekcje. Powinien:

    • Wyeliminuj zaostrzenie krwawienia, zmniejsz przekrwienie i ból;
    • Zapobiegaj ich pojawianiu się w przyszłości.

    Aby zapobiec zaostrzeniu, potrzebujesz:

    1. Przestrzegaj diety bogatej w błonnik (warzywa, owoce), pacjent musi pić więcej wody. Pomoże to zmiękczyć stolec. Na początek możesz skorzystać z tabeli numer 4 (w przypadku chorób jelit) i pamiętaj, aby wykluczyć alkohol, pikantne, marynowane, wędzone i smażone potrawy, które podrażniają jelita i zwiększają obfitość;
    2. Podczas zaostrzeń należy przyjmować środek przeczyszczający (ekstrakt z senesu, „Regulax”). Nie nadużywaj środków przeczyszczających podczas remisji, aby nie powodować atonii jelit;
    3. Konieczne jest znormalizowanie odpływu krwi żylnej. Aby to zrobić, musisz uprawiać sport, pływać, biegać, a przy siedzącej pracy robić przerwę co 45 minut na aktywny odpoczynek.

    Aby powstrzymać zaostrzenie, istnieje bogaty arsenał leków, zarówno do stosowania miejscowego, jak iw postaci tabletek i kapsułek. Na przykład można zastosować następujące leki:

    • Czopki „Relief Advance” i podobne czopki doodbytnicze. Advance zawiera masło kakaowe i benzokainę. Mają działanie troficzne, przeciwbólowe i gojące rany. Produkowane są różnorodne czopki, od hormonalnych po przeciwbakteryjne i troficzne;
    • Odbiór venotonics (flebotonics). Są to preparaty diosminy i hesperydyny (Detralex, Flebodia - 600) według schematu leczenia hemoroidów;
    • Dobrym lekarstwem na hemoroidy wewnętrzne u kobiet jest maść „Aurobin”, maść heparynowa (zwłaszcza na zakrzepicę);
    • Po każdym wypróżnieniu zaleca się stosowanie tacek i mikroblagów z roztworami antyseptycznymi, które zapobiegają rozwojowi wtórnej infekcji: chlorheksydyna, nadtlenek wodoru, roztwór furacyliny;
    • Skuteczne kąpiele z ciepłym, lekko różowym roztworem nadmanganianu potasu, wywar z rumianku.

    Leczenie operacyjne

    Wskazany jest do szybkiego postępu choroby i nieskuteczności leczenia zachowawczego. Tylko operacja może pozbyć się postępującej zakrzepicy, krwawienia i nietrzymania stolca. Ale w każdym przypadku, aby operować, musisz najpierw leczyć hemoroidy zachowawczo. Przecież każdy chirurg wolałby operować nie w okresie powikłań, ale na „przeziębieniu”.

    Jest to trzecie tysiąclecie, dlatego do najczęstszych należą operacje małoinwazyjne, które nie powodują dużej utraty krwi, nie wymagają głębokich nacięć, a pozwalają pacjentowi jak najszybciej wrócić do normalnego trybu życia i wypróżniania. Takie operacje obejmują skleroterapię, w której specjalne rozwiązanie wstrzykuje się w głąb węzła, co powoduje martwicę węzła, a po prostu wyłącza go z krwiobiegu.

    Najczęściej alkohol etylowy i nowokaina są używane jako mieszanina powodująca martwicę węzłów. Tak leczy się hemoroidy wewnętrzne. Najczęściej operacja wykonywana jest w drugim stadium choroby, w okresie między zaostrzeniami.

    W przypadku, gdy pacjent ma ciężki stopień lub węzły mają wtórne zapalenie, które nie ustaje, wskazana jest klasyczna hemoroidektomia lub usunięcie zajętych węzłów. To właśnie ta interwencja jest przeprowadzana bezpłatnie w szpitalach publicznych. Ta operacja to radykalny sposób na pozbycie się „problematycznych” węzłów i natychmiastowe przywrócenie światła jelita.

    Oczywiście istnieją zabiegi, takie jak podwiązanie węzłów i użycie specjalnych pierścieni ustalających. Ale wszystkie są obarczone nawrotami i powtarzającymi się zaostrzeniami, ponieważ nie są w stanie utrzymać węzła w 100% i mogą wypaść lub rozwiną się komplikacje..

    Klasycznym powikłaniem, o którym tu mowa, jest ostra zakrzepica węzłów chłonnych. W tym przypadku naczynia węzła są zatkane, pojawia się silny ból, bez związku z wypróżnianiem. Przy kichaniu i kaszlu nasila się ból, pacjent odczuwa „obce ciało” w odbycie, a podczas irygoskopii widoczny jest ostro opuchnięty i sinicowy węzeł. Zwykle wymagana jest operacja, ale czasami węzeł, niezdolny do wytrzymania nacisku, otwiera się do światła jelita. Następnie ból zmniejsza się, a napięcie węzła maleje..

    Jak raz na zawsze pozbyć się hemoroidów?

    Jest to możliwe, ale samo się nie stanie...

    Kluczem do pozbycia się hemoroidów na wczesnym etapie jest zmiana nawyków żywieniowych i ćwiczeń. Innymi słowy, chodzi o zmianę stylu życia. To właśnie ten krok doprowadzi do ustąpienia objawów i poprawy samopoczucia. Zaostrzenia będą rzadsze, stolce staną się regularne, a hemoroidy cofną się.

    Jeśli kobieta jest cierpliwa, nie doprowadzi to do niczego dobrego. Jeśli nie zmienisz swoich nawyków, hemoroidy tylko postępują. Środki łagodzące zaostrzenia będą musiały być coraz częściej stosowane, a ich skuteczność będzie mniejsza.

    Wiadomo, że przy tak poważnych powikłaniach, jak zapalenie otrzewnej, możliwy jest śmiertelny wynik. Dlatego, aby raz na zawsze pozbyć się hemoroidów, musisz odwiedzić proktologa przy pierwszych oznakach choroby i postępować zgodnie ze wszystkimi jego instrukcjami. A jednocześnie porzuć złe nawyki, dobrze się odżywiaj i ruszaj się więcej. A potem hemoroidy pozostaną w przeszłości, jak okropne wspomnienie.