Uchyłkowatość okrężnicy

Uchyłki to workowate wypukłości na ścianach jelita. W jednej trzeciej wszystkich przypadków formacje te znajdują się w esicy, nieco rzadziej w przełyku i dwunastnicy. Uchyłkowatość jelita grubego występuje najczęściej u mężczyzn i kobiet powyżej 40 roku życia, ale zdarzają się przypadki wrodzonej uchyłkowatości.

W niektórych sytuacjach choroba prowadzi do poważnych powikłań, których nie można wyeliminować bez operacji..

Przyczyny uchyłkowatości jelita grubego

Głównymi przyczynami pojawienia się uchyłków na ścianach jelit są dystroficzne zmiany w ich warstwie mięśniowej, upośledzona perystaltyka. Często takim zmianom towarzyszą zmiany niedokrwienne i zwyrodnieniowe związane ze zmianami w organizmie związanymi z wiekiem. Dlatego największy odsetek pacjentów, u których zdiagnozowano uchyłkowatość, jest w podeszłym wieku..

Początek patologicznych zmian w jelicie można sprowokować:

  • brak błonnika roślinnego w diecie, co powoduje występowanie przewlekłych zaparć;
  • brak aktywności fizycznej, w wyniku którego pogarsza się ruchliwość jelit;
  • nadwaga.

Inne choroby mogą również wpływać na ściany jelit, jednak ich charakter często wiąże się z powyższymi zjawiskami. Nie wystarczy osłabić mięśnie i tkankę łączną jelita, aby utworzyć uchyłek..

Powstają tylko na tle rosnącego ciśnienia w jelitach i odporności na ruch zbyt gęstego kału. W przypadku nawet niewielkich ubytków w ścianach błona śluzowa przechodzi przez warstwę mięśniową jelita.

Za rekordzistów w zapadalności na uchyłkowatość uważa się mieszkańców Kanady i Stanów Zjednoczonych, a najmniejszą liczbę pacjentów z taką patologią odnotowano w Azji i Japonii..

Objawy uchyłka jelit

Symptomatologia uchyłkowatości jest podobna do objawów innych patologii jelit i polega na zmianach stolca, pojawieniu się dyskomfortu w jamie brzusznej. Ból jest najczęstszym objawem, który powoduje dolegliwości u lekarza. Może różnić się intensywnością, lokalizacją i innymi cechami. Następujące objawy wskazują na uchyłkowatość okrężnicy:

  • ból jest przerywany, ale regularnie powtarza;
  • pogarsza się po jedzeniu, zwłaszcza jeśli pokarm wywołuje tworzenie się gazów;
  • dyskomfort ustępuje samoistnie po kilku godzinach;
  • całkowite ustąpienie bólu obserwuje się po wypróżnieniu lub przejściu gazu.

Ból jest często zlokalizowany w lewym brzuchu, czasami promieniując do odbytu, dolnej części pleców, pachwiny lub okolicy pośladkowej. Jednak częściej jest odczuwana w lewym obszarze biodrowym..

Wraz z klęską prawej części jelita grubego u pacjentów dochodzi do zgrubienia kału, w wyniku czego są one zakłócane regularnymi zaparciami, które okresowo zastępowane są biegunką. W przypadku uchyłkowatości lewej połowy jelita grubego pacjenci mają uporczywe zaparcia z wzdęciami i wydzielaniem dużej ilości cuchnących gazów. Wraz z tym może wystąpić fałszywa potrzeba wypróżnienia, wydalanie śluzu z kałem..

Czasami uchyłkowatość jest mylona z dysbiozą, przewlekłym zapaleniem okrężnicy lub dyskinezy okrężnicy, ponieważ choroba nie ma określonych objawów.

Metody diagnostyczne

Aby dokładniej określić objawy i przepisać odpowiednie leczenie choroby, przeprowadza się kompleksową diagnozę. Obejmuje egzaminy zewnętrzne i studia instrumentalne.

Badanie palpacyjne jamy brzusznej na korzyść uchyłkowatości objawia się wzdęciami i tkliwością jelita grubego, szczególnie po lewej stronie, przy braku napięcia w przedniej ścianie jamy brzusznej.

Diagnostyka instrumentalna w przypadku podejrzenia uchyłkowatości obejmuje:

  • irygoskopia jelit (prześwietlenie z użyciem środka kontrastowego);
  • kolonoskopia;
  • tomografia komputerowa lub wirtualna kolonoskopia;
  • zwykłe prześwietlenie narządów jamy brzusznej.

Dodatkowo zalecana jest diagnostyka ultrasonograficzna narządów jamy brzusznej. Badanie to jest przeprowadzane w celu wykluczenia patologii, którym towarzyszą objawy podobne do uchyłkowatości..

W trakcie diagnostyki ważne jest, aby wykluczyć raka jelit lub wykryć utajone choroby, takie jak hemoroidy, szczeliny odbytu, polipy jelitowe i inne. Nie mniej przydatne są informacje o lokalizacji formacji w jelicie grubym i ich aktualnym stanie: obecność lub brak zapalenia, krwawienia itp..

Leczenie uchyłków jelit

Ponieważ uchyłkowatość należy leczyć, biorąc pod uwagę przyczyny jej wystąpienia, pacjent musi być przygotowany na zmiany stylu życia, przede wszystkim na istotną zmianę diety. Podstawą leczenia tej choroby, niezależnie od formy jej przebiegu, jest specjalna dieta, ponieważ przyczyny występowania uchyłków leżą głównie w niewłaściwym odżywianiu. Dodatkowo stosuje się leki, aw trudnych przypadkach interwencję chirurgiczną..

Dieta

Podstawą leczenia niepowikłanych i bezobjawowych uchyłków jelita jest dieta. W diecie pacjentów zaleca się włączenie większej ilości pokarmów z błonnikiem. Zwiększają objętość stolca i pomagają obniżyć ciśnienie w jelitach, co sprzyja szybszym i łatwiejszym wypróżnieniom. Błonnik zapobiega dalszej progresji uchyłków, aw niektórych przypadkach prowadzi do ich regresji.

W menu znajdują się następujące źródła błonnika:

  • chleb pełnoziarnisty lub otręby;
  • zboża (pszenica i gryka) z dodatkiem oleju roślinnego;
  • zapiekanki warzywne lub warzywa z grilla jako przystawka;
  • zupy z mięsem lub rosołem drobiowym z warzyw;
  • nabiał.

Oprócz warzyw i owoców przydatne jest wprowadzenie do menu otrębów pszennych. Należy to robić stopniowo, aby nie wywoływać podrażnienia jelit. Początkowa dzienna porcja wynosi od 5 do 10 g otrębów, a następnie zwiększa się do 30 g.

Aby otręby nie uszkodziły ściany jelita, zaleca się polać je wrzątkiem przez pół godziny, osuszyć. Możesz dodawać otręby gotowane na parze do potraw warzywnych, płatków śniadaniowych, jogurtów i zup.

W diecie należy wykluczyć makaron i bułeczki, owsiankę z kaszy manny i ryżu, galaretkę, mocną kawę i herbatę, wino (czerwone), produkty z kakao.

Terapia lekowa

W uchyłkowatości jelita grubego objawy i leki są ze sobą ściśle powiązane. Lista leków zalecanych pacjentom z taką diagnozą obejmuje:

  • leki przeciwskurczowe - Mebeverin, No-Shpa, Meteospazmil, Bukopan - są często stosowane na początkowym etapie terapii;
  • źródła błonnika pokarmowego - Mukofalk, Solgar, Ispagol - zastępują otręby, gdyż nie powodują wzdęć i skurczów, stymulują odbudowę mikroflory jelitowej;
  • probiotyki - Linex i jego analogi - w celu przywrócenia mikroflory;
  • prebiotyki na bazie laktulozy do rozluźniania stolca - Duphalac, Normase i inne;
  • preparaty enzymatyczne są przepisywane w przypadku ciężkich zaburzeń trawiennych, a także w przypadku procesu zapalnego;
  • stymulanty ruchliwości jelit - Motilium, Motilak, Domperidone;
  • antybiotyki o szerokim spektrum działania są przepisywane w przypadku zapalenia uchyłka.

Jeśli lek nie poprawi stanu pacjenta, pacjent jest hospitalizowany i poddawany terapii infuzyjnej. Jednocześnie prowadzone są dodatkowe badania i rozważana jest kwestia interwencji chirurgicznej..

Operacja

Interwencja chirurgiczna jest stosowana, jeśli zstępująca uchyłkowatość (lub jakakolwiek inna) nasila się więcej niż 2 razy. W takich sytuacjach ważne jest zapobieganie perforacji jelit i rozwojowi zapalenia otrzewnej, które często występuje przy powtarzających się napadach. Pacjentom w wieku 40 lat i starszym zaleca się planowaną operację po pierwszym zaostrzeniu.

Wskazaniami do operacji są również:

  • krwawienie z jelit;
  • niedrożność jelit;
  • perforacja jelit;
  • ropienie uchyłka z groźnym lub pojawiającym się otwarciem ropnia.

Podczas operacji usuwa się część jelita dotkniętego uchyłkami, objętość zabiegu ustalana jest indywidualnie.

Prognozy dotyczące szybko rozpoznanej choroby są korzystne. Ponad 80% operacji odbywa się bez dalszych komplikacji, ryzyko nawrotu nie przekracza 25%.

Powikłania uchyłkowatości i profilaktyka

Jeśli pacjent nie skonsultuje się z gastroenterologiem i nie zdecyduje wspólnie ze specjalistą, jak leczyć uchyłkowatość, zwiększa się ryzyko powikłań. Wśród nich zapalenie uchyłków (zapalenie uchyłków) i tworzenie się nacieków, rozwój ostrej niedrożności jelit, perforacja i perforacja jelit. W przewlekłym przebiegu choroby na tle niewyraźnych objawów możliwe jest tworzenie się przetok wewnętrznych, a czasem zewnętrznych (niezwykle rzadkich).

Aby zapobiec pojawieniu się uchyłków lub powstrzymać ich progresję, zaleca się przestrzeganie zbilansowanej diety i spożywanie co najmniej 2 litrów wody dziennie. Umiarkowana aktywność fizyczna, mająca na celu przyspieszenie perystaltyki i poprawę trawienia, pomoże również uniknąć zagęszczenia kału..

Jeśli mimo to powstają uchyłki, ale nie powodują znacznego dyskomfortu, pacjentom zaleca się regularne wizyty u gastroenterologa (co najmniej dwa razy w roku) i okresowe poddawanie się pełnej diagnostyce jelit.

Na koniec krótkie omówienie uchyłkowatości, jej objawów i powikłań:

Uchyłkowatość okrężnicy

Uchyłkowatość jelita grubego (syn. Choroba uchyłkowa okrężnicy, uchyłkowatość okrężnicy) jest chorobą, w przypadku której dochodzi do powstawania patologicznych wypukłości przypominających przepukliny lub workowate. Warto zauważyć, że ryzyko rozwoju choroby wzrasta wraz z wiekiem. Wyjątkiem jest wrodzona postać, która rozwija się u dzieci i młodzieży..

Patologia ma zawsze charakter wtórny, często rozwija się na tle patologii gastroenterologicznych. Nie wyklucza się wpływu zaburzeń naczyniowych i osłabienia mięśni.

Objawy choroby są nieswoiste, co utrudnia diagnostykę. Za główne objawy zewnętrzne uważa się zespół bólowy, wzdęcia i zaburzenia czynności wypróżniania. Jednak uchyłkowatość często przebiega bezobjawowo..

Diagnostyka wymaga zintegrowanego podejścia, począwszy od badania palpacyjnego przedniej ściany jamy brzusznej, a skończywszy na instrumentalnych badaniach endoskopowych. Badania laboratoryjne mają drugorzędne znaczenie.

Uchyłkowatość można leczyć metodami zachowawczymi, na przykład przyjmując leki, stosując oszczędną dietę, fizjoterapię i terapię ruchową. Wskazaniem do interwencji medycznej jest rozwój powikłań.

W międzynarodowym klasyfikatorze chorób dziesiątej rewizji uchyłkowatość ma swoje znaczenie: kod ICD-10 - K57.3.

Etiologia

Uchyłkowatość okrężnicy rozwija się kilka razy częściej niż zmiany w jelicie cienkim. Uważa się, że zapadalność jest wysoka - co dziesiąta osoba żyje z podobną diagnozą..

Różne czynniki predysponujące wpływają na pojawienie się uchyłków pierwotnych i wtórnych (nowotwory worka okrężnego).

Przyczyny wrodzonej uchyłkowatości:

  • wrodzone osłabienie tkanki łącznej jelita grubego;
  • naruszenie zdolności motorycznych;
  • niewłaściwe odżywianie kobiety w okresie rodzenia dziecka;
  • zwyrodnieniowe zmiany jelitowe;
  • anomalie wewnątrzmacicznego rozwoju przewodu pokarmowego.

Jeśli chodzi o formę nabytą, w większości sytuacji prowokatorzy uchyłkowatości są następujący:

  • przewlekła niedrożność jelit;
  • niezdrowa dieta - spożywanie dużej ilości tłustych i pikantnych potraw, marynat i wędzonek, mocnej kawy i napojów gazowanych;
  • brak błonnika - na tym tle w trakcie leczenia lekarz przepisał dietę na uchyłkowatość;
  • długotrwałe uzależnienie od złych nawyków, zwłaszcza napojów alkoholowych;
  • zbyt duża masa ciała;
  • długotrwała odmowa jedzenia, po której następuje przejadanie się;
  • miażdżyca;
  • niedokrwienie serca;
  • wszelkie stany prowadzące do wzrostu ciśnienia w jelitach.

Główną grupę ryzyka stanowią osoby starsze, ponieważ powstawanie uchyłków może być spowodowane naturalnym procesem starzenia się organizmu ludzkiego, gdy mięśnie narządów wewnętrznych tracą napięcie.

Częstotliwość diagnozowania problemu będzie rosła wraz z wiekiem. Częstość występowania w różnych kategoriach wiekowych:

  • dzieci - choroba rozwija się niezwykle rzadko, tylko z powodu wad wrodzonych;
  • osoby poniżej 40 roku życia - 10% przypadków;
  • osoby w wieku od 40 do 50 lat - wady okrężnicy wykrywane są u co trzeciej osoby;
  • powyżej 60 lat - 50% sytuacji;
  • powyżej 70 lat - 80%.

Klasyfikacja

Oprócz istnienia form wrodzonych i nabytych, uchyłkowatość dzieli się w zależności od lokalizacji procesu patologicznego:

  • dystalna okrężnica - około 20%;
  • okrężnica poprzeczna lub esicy - 50%;
  • prawe odcinki jelita grubego - 10%
  • lewe odcinki jelita grubego - 30%.

W zależności od obrazu klinicznego odnotowuje się takie warianty patologii:

  • bezobjawowy - występuje najczęściej, w 80%;
  • z charakterystycznymi cechami;
  • skomplikowane - najczęstszym powikłaniem uchyłków jelita grubego jest zapalenie uchyłków jelita grubego (zapalenie uchyłka jelita grubego).

Specjaliści z zakresu gastroenterologii wyróżniają następujące rodzaje problemów:

  1. Prawdziwa choroba uchyłkowa. Ma wrodzony charakter. Występuje udział w patologicznym procesie wszystkich warstw jelita grubego (mięśni, błony śluzowej i podśluzówkowej).
  2. Fałszywa choroba uchyłkowa. Uważany za nabyty. Jedynie błona śluzowa zmienia się strukturalnie.

Objawy

W prawie wszystkich sytuacjach uchyłkowatość jelita grubego przebiega bez objawów klinicznych, w wyniku których osoba może nie wiedzieć, że jest chora do końca życia.

W innych przypadkach patologia działa jako niespodzianka diagnostyczna - jest wykrywana podczas badania profilaktycznego lub podczas badań instrumentalnych pod kątem innych zaburzeń. Taką diagnozę stawia tylko 20% pacjentów z ogólnej liczby przypadków..

Niezależnie od przyczyny powstania uchyłkowatość ma następujące objawy:

  • okresowy ból brzucha;
  • wzrost wielkości przedniej ściany brzucha;
  • bębnica;
  • zdenerwowany stolec - występuje naprzemienność zaparcia i biegunki, rzadziej - przewaga jednego z objawów;
  • ciężkość i dyskomfort w dolnej części brzucha;
  • zmniejszony apetyt lub całkowita niechęć do jedzenia;
  • fałszywe pragnienia lub odwrotnie, bolesne wypróżnienia;
  • uczucie pełności w jelitach;
  • pojawienie się patologicznych zanieczyszczeń w kale - krwi i śluzu;
  • szybkie nasycenie.

Powikłania nie pozostaną niezauważone dla osoby, ponieważ powyższe objawy zostaną uzupełnione następującymi objawami:

  • zwiększona intensywność nasilenia bólu
  • gorączka;
  • osłabienie i zmęczenie;
  • spadek zdolności do pracy;
  • napięcie mięśni brzucha;
  • nudności i wymioty;
  • bóle głowy i zawroty głowy;
  • utrata masy ciała;
  • bladość skóry;
  • pojawienie się bolesnej pieczęci zlokalizowanej w lewym dolnym brzuchu - łatwo ją ustalić podczas samooceny.

Takie objawy kliniczne są typowe dla każdego pacjenta, niezależnie od wieku i płci..

Diagnostyka

Diagnozę i opracowanie schematu leczenia choroby przeprowadza gastroenterolog. Patologia nie ma określonych objawów, dlatego w celu postawienia prawidłowej diagnozy lekarz musi zapoznać się z wynikami szerokiego zakresu badań laboratoryjnych i instrumentalnych oraz wyciągnąć wnioski dotyczące przyczyny choroby..

Przede wszystkim specjalista musi samodzielnie przeprowadzić kilka manipulacji diagnostycznych:

  • przeczytaj historię medyczną - aby znaleźć chorobę podstawową;
  • zbierać i analizować historię życia - informacje o zwyczajach żywieniowych pacjenta;
  • głębokie sondowanie i opukiwanie całej powierzchni przedniej ściany otrzewnej;
  • ocena ogólnego stanu zdrowia i stanu skóry;
  • mierzyć wskaźniki temperatury;
  • przeprowadzić szczegółowy wywiad z osobą.

Potrzebne są również badania laboratoryjne, w tym:

  • ogólna analiza moczu i krwi;
  • biochemia krwi;
  • coprogram;
  • analiza kału na krew utajoną;
  • kultura kału.

Następujące procedury instrumentalne pomogą dokładnie zdiagnozować lekarza:

  • USG jamy brzusznej;
  • radiografia z użyciem środka kontrastowego;
  • kolonoskopia;
  • sigmoidoskopia;
  • manometria;
  • CT i MRI;
  • biopsja endoskopowa.

Wiele uchyłków jelita grubego należy koniecznie odróżnić od następujących patologii:

  • nowotwory o charakterze zarówno złośliwym, jak i łagodnym;
  • Choroba Crohna;
  • niedokrwienne zapalenie okrężnicy.

Leczenie

Po potwierdzeniu diagnozy klinicyści podejmują próby zachowawczego wyeliminowania patologii, co można osiągnąć przyjmując takie leki:

  • antybiotyki o szerokim spektrum działania;
  • środki przeciwskurczowe i przeciwbólowe;
  • prokinetyka i enzymy;
  • prebiotyki i probiotyki;
  • leki przeciwbiegunkowe i inne leki, które pomagają złagodzić objawy kliniczne;
  • środki wzmacniające;
  • kompleksy witaminowo-mineralne.

Podczas leczenia niezwykle ważne jest przestrzeganie delikatnego odżywiania w przypadku uchyłków jelita grubego. Terapia dietetyczna ma następujące zasady:

  • całkowite odrzucenie spożycia babeczek i wyrobów cukierniczych, półproduktów i podrobów, dań smażonych i pikantnych, tłustych mięs i ryb;
  • minimalizacja spożycia nabiału, słodyczy, mocnej herbaty i kawy, słodkich napojów gazowanych;
  • częste i częściowe spożycie żywności;
  • wzbogacenie diety w błonnik, który znajduje się w warzywach, owocach i zbożach;
  • dokładne żucie;
  • gotowanie żywności przez gotowanie, gotowanie na parze, duszenie i pieczenie;
  • kontrola reżimu temperatury potraw.

Tylko specjalista - gastroenterolog lub dietetyk może podać pełną listę zabronionych i dozwolonych składników oraz sporządzić przybliżone menu.

Terapia zachowawcza obejmuje:

  • masaż leczniczy brzucha;
  • terapia ruchowa - ćwiczenia dobierane są indywidualnie;
  • nietradycyjne metody - po zatwierdzeniu przez lekarza prowadzącego można zastosować środki ludowe.

Leczenie uchyłkowatości jelita grubego za pomocą operacji przeprowadza się tylko wtedy, gdy metody zachowawcze są nieskuteczne lub w przypadku powikłań. Pokazana jest operacja polegająca na całkowitym lub częściowym wycięciu dotkniętego segmentu.

Możliwe komplikacje

Bezobjawowy przebieg, odmowa wykwalifikowanej pomocy lub próba samodzielnego pozbycia się uchyłkowatości często prowokują początek następstw.

  • zapalenie uchyłków;
  • powstawanie ropni, przetok lub nacieków;
  • obfite krwawienie z jelit;
  • perforacja ściany okrężnicy;
  • zapalenie otrzewnej;
  • niedrożność jelit.

Profilaktyka i rokowanie

Aby zapobiec rozwojowi uchyłkowatości, wystarczy przestrzegać kilku prostych zasad zapobiegania:

  • odrzucenie złych nawyków przez całe życie;
  • zdrowe i zbilansowane odżywianie;
  • kontrola masy ciała;
  • terminowe wykrywanie i leczenie jakiejkolwiek choroby, która może prowadzić do uchyłkowatości;
  • regularne kontrole w placówce medycznej.

Takie uszkodzenie jelita grubego ma korzystne rokowanie. Choroba dobrze reaguje na terapię i rzadko prowadzi do powikłań.

Uchyłkowatość jelit

Z medycznego punktu widzenia uchyłkowatość jelit to stan, w którym na wyściółce przewodu tworzą się wypukłości ściany, tworząc woreczki z jamą wewnątrz. Na zewnątrz wyglądają jak dodatki, które rozchodzą się w różnych kierunkach..

Gdy zawartość jelita porusza się, w opuchniętych obszarach gromadzą się odchody. Ich długi pobyt w stanie izolacji prowadzi do procesów próchnicowych, w wyniku czego rozwija się stan zapalny, który może wywołać niebezpieczne powikłania. Jeśli takie zjawisko zostanie wykryte, rozpoznaje się zapalenie uchyłków..

Nasilenie przebiegu choroby określa kilka parametrów:

  • Stopień zaangażowania w proces warstw wyściółki jelitowej. Są prawdziwe (gdy wystają, zarówno błona śluzowa, jak i mięsień unoszą się) i fałszywe (w szczelinach ściany tylko błona śluzowa jest napompowana jak worek).
  • Pochodzenie. Wrodzone wypukłości układane są nawet w czasie ciąży, a nabyte są tworzone przez lata.
  • Stwierdzając: uchyłkowatość jelita cienkiego lub okrężnicy.
  • Metodą formowania: pulsujący uchyłek powstaje w wyniku mechanicznego działania na ścianę przewodu, a na tworzenie się trakcji wpływają zrosty, które wyciągają sekcję wydrążonego organu na zewnątrz.

To na podstawie tych parametrów opracowywane są taktyki terapeutyczne..

Przyczyny występowania

Według ekspertów uchyłki w okolicy jelit mogą tworzyć się pod wpływem następujących czynników prowokujących:

  • trudności w wypróżnianiu (częste zaparcia);
  • nadwaga;
  • bębnica;
  • wzdęcia;
  • infekcje jelitowe;
  • miażdżyca naczyń jelitowych;
  • Siedzący tryb życia;
  • kategoria wiekowa pacjenta (powyżej 60 lat);
  • dziedziczna predyspozycja;
  • naruszenie procesów krążenia krwi w naczyniach jelitowych;
  • choroby jelit o charakterze zakaźnym, występujące w postaci przewlekłej.

Ponadto uchyłki mogą również powstawać przy niewłaściwym, niezrównoważonym odżywianiu pacjenta. Rozwój tej choroby może być wywołany brakiem błonnika roślinnego w codziennej diecie, nadużywaniem jaj, pieczywa, tłustych mięs i ryb..

Według lekarzy w większości przypadków uchyłkowatość zaczyna się rozwijać w obecności kilku czynników prowokujących jednocześnie..

Klasyfikacja

Uchyłki mogą być prawdziwe lub fałszywe ze względu na pochodzenie..

Prawdziwe uchyłki powstają, gdy wystają wszystkie trzy warstwy ściany jelita. Fałszywe uchyłki powstają tylko z błony śluzowej jelit. W ten sposób niewielka część błony śluzowej ściany jelita wystaje między włóknami mięśniowymi.

W zależności od tego, kiedy powstały uchyłki, dzieli się je na wrodzone i nabyte.

Wrodzone uchyłki powstają w okresie rozwoju wewnątrzmacicznego dziecka, a nabyte uchyłki pojawiają się w życiu człowieka pod wpływem czynników prowokujących.

Zwyczajowo dzieli się również uchyłki według mechanizmu formowania na trakcję i pulsację.

Tworzenie uchyłków trakcyjnych jest ułatwione przez przedłużone mechaniczne nadmierne rozciągnięcie ściany jelita, jak na przykład w przewlekłych zaparciach.

Pojawienie się pulsujących uchyłków wywołuje długotrwały efekt mechaniczny na tle skłonności genetycznej, ponadto takie wypukłości są małe i lejkowate, w przeciwieństwie do uchyłków trakcyjnych.

Objawy uchyłkowatości jelit

W większości przypadków uchyłkowatość przebiega bezobjawowo. Pacjenci nie skarżą się, a objawy choroby są zwykle wykrywane przypadkowo podczas badania jelit podczas badania lekarskiego lub podczas badania na inną chorobę.

Spożywanie codziennej diety bogatej w błonnik, picie wystarczającej ilości wody i regularne ćwiczenia pomagają zapobiegać uchyłkowatości..

Później, wraz z rozwojem nieskomplikowanej postaci, pojawiają się zaburzenia stolca. Takim zaburzeniom towarzyszy kolka jelitowa, uczucie pełności w jamie brzusznej, wzdęcia itp. W tej fazie objawy uchyłkowatości jelit są trudne do odróżnienia od objawów zespołu jelita drażliwego..

Nieskomplikowana postać choroby ma następujące objawy:

  • nawracający ostry lub bolesny spastyczny ból brzucha bez oznak zapalenia;
  • zwiększone tworzenie się gazu;
  • uczucie niepełnych wypróżnień po wypróżnieniu;
  • ból nasila się po jedzeniu i ustępuje po wypróżnieniu lub oddaniu gazów.

W fazie ostrej (powikłana uchyłkowatość) pojawia się ból w dole biodrowym po lewej stronie, nasilają się objawy ostrego zapalenia.

Wraz ze wzrostem procesów zapalnych występują:

    • naprzemienna biegunka i zaparcia, niestabilne stolce;
    • utrata apetytu;
    • nudności wymioty;
    • ostry, intensywny ból w lewym dolnym kwadrancie jamy brzusznej;
    • podwyższona temperatura ciała;
    • obecność śluzu w kale;
  • częstoskurcz;
  • lokalne zjawiska otrzewnowe;
  • wzrost liczby leukocytów we krwi.

W przyszłości, gdy dojdzie do miejscowego procesu zapalnego, może dojść do perforacji ściany jelita, a choroba miejscowa staje się rozproszona.

Diagnostyka

Rozpoznanie ustala się na podstawie zebranego wywiadu, objawów, badań laboratoryjnych krwi, moczu, kału oraz danych RTG.

Obowiązkowe analizy choroby obejmują:

  • ogólna i kliniczna analiza krwi, moczu, kału;
  • badanie krwi utajonej w kale.

Instrumentalne metody badawcze:

  • kolonoskopia - badanie jelit za pomocą endoskopu;
  • Tomografia komputerowa;
  • Ultradźwięk;
  • irygoskopia - badanie rentgenowskie z użyciem specjalnego środka kontrastowego.

Diagnozę różnicową przeprowadza się z zespołem jelita drażliwego, chorobą trzewną, formacjami onkologicznymi, niedokrwiennym zapaleniem okrężnicy, zapaleniem wyrostka robaczkowego.

Leczenie uchyłków jelita grubego

Uchyłkowatość często przebiega bezobjawowo, ale nie oznacza to, że nie jest niebezpieczna. Ta choroba może prowadzić do poważnych powikłań. Dlatego leczenie uchyłkowatości jest konieczne..

Co więcej, powinien zacząć się natychmiast, po postawieniu diagnozy przez lekarza, należy podjąć szereg działań, nawet jeśli choroba nie powoduje dyskomfortu.

Farmakoterapia

W przypadku nieskomplikowanej postaci uchyłkowatości z objawami klinicznymi stosuje się złożoną terapię. Zwykle składa się z leków i diety. Pacjentom przepisuje się kilka grup leków:

  1. Środki przeciwskurczowe, takie jak No-shpa lub Spazmol.
  2. Stymulatory motoryki przewodu pokarmowego (Motilak, Motilium, Passage itp.);
  3. Środki przeczyszczające;
  4. Miotropowe leki przeciwskurczowe - Bencyclan, Papaweryna, Chlorek Drotaweryny;
  5. Holinoblockers: Platyphyllin, hioscyna bromek butylu;
  6. Blokery kanału wapniowego: bromek Pinaveria, mebeweryna;
  7. Dla lepszego trawienia pokarmu zalecane są środki enzymatyczne..

Jeśli uchyłkowatości jelita grubego towarzyszy również proces zapalny, można zalecić antybiotyki. Czas trwania leczenia, droga podania i dawka leków dobierane są indywidualnie.

Środki regulujące stolec

Podczas leczenia uchyłkowatości jelit konieczne jest zaprzestanie przyjmowania pobudzających środków przeczyszczających, ponieważ mogą one prowadzić do wzrostu ciśnienia w jelicie i wystąpienia bólu. Należy je zastąpić osmotycznymi środkami przeczyszczającymi i lekami zwiększającymi objętość treści jelitowej. To mógłby być:

  • Laktuloza jest osmotycznym środkiem przeczyszczającym regulującym stolec. Początkowa dawka leku wynosi 15-45 ml, dawka podtrzymująca to 10-30 ml. w dzień. Kilka dni po rozpoczęciu przyjęcia do szpitala, jeśli nie ma efektu, można dostosować dawkę.
  • Płaszcz nasion babki lancetowatej. Produkt otrzymywany z nasion babki lancetowatej. Zmiękcza treści jelitowe i zwiększa ich objętość. Dzienna dawka produktu może wynosić od 2 do 6 saszetek.
  • Środki ściągające, absorbenty - preparaty bizmutowe, dioktaedryczny Smektyt i inne zalecane są, gdy uchyłkowatości towarzyszy zespół biegunkowy.
  • Simetikon i inne podobne leki są przepisywane na wzdęcia..

Tradycyjne metody leczenia

Za pomocą naturalnych preparatów ziołowych można ustalić regularne odprowadzanie kału z jelit i chronić jego błonę śluzową. Ta metoda leczenia może być stosowana w przypadku niepowikłanych postaci uchyłków jelita grubego..

Oto kilka skutecznych przepisów:

  1. Napar miętowy - korzystnie wpływa na stan przewodu pokarmowego, pomaga zlikwidować wzdęcia i ból. 1 łyżeczka mięta (zioło można stosować zarówno świeże jak i wytrawne), należy wlać 1 szklankę wrzącej wody, trochę nalegać i wypić ten smaczny, aromatyczny, leczniczy napój zamiast zwykłej herbaty.
  2. Napar z cierni - doskonale oczyszcza jelita i normalizuje jego pracę. Aby przygotować napój leczniczy, musisz wlać 3 łyżki. l. 1 litr wrzącej wody w kolorze kolca i dobrze zaparzyć. Powstały napar zaleca się wypić 1 szklankę przed posiłkami, 4 razy w ciągu dnia. Czas trwania kursu terapeutycznego wynosi 5 dni.
  3. Mieszanka jabłek i pszenicy to doskonały naturalny środek do czyszczenia okrężnicy. Aby przygotować lek, musisz połączyć nasiona kiełkującej pszenicy i starte zielone jabłka w identycznych proporcjach. Zaleca się przyjmowanie leku na pusty żołądek przez miesiąc.
  4. Napar leczniczy. Aby przygotować taki napar, należy w równych ilościach wziąć suszony koperek, dziką różę, pokrzywę, rumianek. 1 łyżka. l. miksturę ziołową zalać 1 szklanką wrzącej wody i pozostawić na około 3 godziny. Bulion zaleca się pić 2 razy dziennie przed jedzeniem. Optymalny czas trwania kursu terapeutycznego to 1,5 miesiąca..

Gimnastyka

Terapia ruchowa może również pomóc w ustaleniu regularnych wypróżnień w przypadku uchyłkowatości. Oto kilka prostych ćwiczeń:

  1. Połóż się na plecach i prawą ręką masuj brzuch zgodnie z ruchem wskazówek zegara, zwiększając ciśnienie w kierunku esicy (lewy podbrzusze);
  2. W tej samej pozycji skręć nogi w powietrzu, imitując rower;
  3. Leżąc na plecach, 10 razy podciągnij kolana do brody;
  4. W tej samej pozycji spróbuj 10 razy rzucić wyprostowane nogi za głowę;
  5. W pozycji leżącej ugnij kolana i rozsuń je 10-15 razy.
  6. Stań na czworakach i naprzemiennie unieś każdą nogę zgiętą w kolanie;
  7. Stojąc na czworakach, ugnij kręgosłup w górę iw dół;
  8. W pozycji stojącej wystawaj i zassaj brzuch, masując jelita.

Nie zaleca się zwiększonej aktywności fizycznej w przypadku uchyłkowatości.

Dieta

Prawidłowe odżywianie i dieta to ważny element terapii uchyłków jelita grubego..

Dieta powinna być kompletna, zbilansowana, bogata w składniki odżywcze i powinna być spożywana zgodnie z harmonogramem, aby zapewnić prawidłową ruchliwość jelit. Musisz jeść małymi porcjami 5 razy dziennie, kończyć jeść 4 godziny przed snem i nie nosić ciasnych ubrań. Po jedzeniu nie angażuj się w aktywność fizyczną, przestrzegaj reżimu pracy i odpoczynku.

Pamiętaj, aby uwzględnić w diecie:

Gotuj je bez mleka, ponieważ produkty mleczne zwiększają wzdęcia i tworzenie się gazów. Najbardziej przydatne są gryka, kasza jęczmienna, płatki owsiane..

Przyjmuj je codziennie, lekarze zalecają spożywanie otrębów na śniadanie, aby poprawić motorykę jelit.

  • Nie tłuste zupy.

Ugotuj je w bulionie bez mięsa.

  • Oliwa z oliwek.

Jest bogaty w składniki odżywcze, kwasy tłuszczowe, makroskładniki i mikroelementy; do sałatek lepiej jest doprawiać świeżymi warzywami. Jeśli pacjent martwi się ciężkimi zaparciami, rano można wypić deserową łyżkę oleju.

Gotowany kurczak jest bogaty w białko, co jest ważne w okresie rekonwalescencji.

Gotowana ryba jest dobra na trawienie.

  • Świeże owoce i warzywa są dobre dla składu witamin.
  • Pokarmy zawierające błonnik: płatki owsiane, otręby, pieczywo, awokado, suszone owoce, orzechy.
  • Wody mineralne lekko gazowane, kompoty, kefir.

Czego nie możesz zjeść

Z czego całkowicie zrezygnować w przypadku choroby:

  • Ze wszystkiego smażone, tłusto słone, pikantne, kwaśne.
  • Całkowite wyeliminowanie fast foodów, makaronów i ziemniaków instant.
  • Biały chleb i mąka oraz makaron są zabronione.
  • Powstrzymaj się od kawy, mocnej herbaty, alkoholu, napojów gazowanych, skoncentrowanych soków.
  • Wykluczamy ryż, kaszę mannę, czekoladę, wędliny i produkty wędzone.
  • Nie jemy kebabów, tłustych ryb, mięs, smażonych ziemniaków, ciast, ciast, bułek.

Tydzień warto zacząć od produktów bezmięsnych i niskotłuszczowych, dobrze sprawdzają się zupy z puree warzywnym, płatki bez mleka, świeże owoce.

Z warzyw preferuj zielenie, na przystawkę można gotować ziemniaki z letnią sałatką, jogurtem lub owocami na popołudniową przekąskę, a kilka godzin przed snem - kefir z herbatnikami biszkoptowymi.

Na śniadanie można dodać produkty mięsne, twarożek lub płatki owsiane, następnie 50 gram orzechów, na obiad zupę makaronową lub ziemniaczaną, kaszę gryczaną z klopsikiem drobiowym.

Podwieczorek - podwieczorek z herbatnikami lub grzankami, obiad - gotowane ziemniaki polane oliwą z letnią sałatką i piersią z kurczaka, 3 godziny przed snem - kompot z suszonych owoców lub jogurt.

  • Środa - dzień jabłka.

Śniadanie zaczynamy od owsianki gryczanej, popijamy herbatą, jemy otręby, na obiad zupę puree z kotletem drobiowym, podwieczorek i obiad - tarty mus jabłkowy. Przed snem - kompot lub kefir z grzankami.

  • Czwartek - dzień rybny.

Śniadanie - twarożek z rodzynkami i orzechami, obiad - zupa jarzynowa z rosołem drobiowym, dodatek ziemniaczany z gotowaną rybą, podwieczorek - 50 gram orzechów, jabłko i jogurt, obiad - kasza gryczana z bułką drobiową.

  • Piątek - w pełni poświęcony diecie owocowej.

Jemy otręby, banany, orzechy, jabłka, płatki owsiane, zboża.

  • Sobota i niedziela.

Na śniadanie owsianka lub twarożek z orzechami, obiad - zupa krem ​​z dodatkiem ziemniaków i ryb. Podwieczorek - otręby z jogurtem lub kefirem, obiad - kasza gryczana z filetem z kurczaka i zieloną sałatą, przed snem - kefir lub kompot.

Nie zapominajmy o piciu dużej ilości wody, wypijamy co najmniej 1,5 litra płynu dziennie.

Kiedy wskazana jest operacja?

Jeśli pacjent miał 2 ataki uchyłkowatości, zgodnie z ostatnimi badaniami klinicznymi, wskazane jest przeprowadzenie planowej operacji. Ponieważ powtarzające się ataki są słabo podatne na leczenie farmakologiczne i z reguły prowadzą do perforacji jelita, a następnie zapalenia otrzewnej. Ponadto leczenie operacyjne jest zalecane u pacjentów powyżej 40. roku życia, nawet po 1 epizodzie zapalenia uchyłków..

Leczenie chirurgiczne polega na usunięciu (wycięciu) części jelita dotkniętej uchyłkami. Wskazaniami do zabiegu są następujące powikłania:

  • obfite krwawienie
  • postępująca niedrożność jelit
  • perforacja uchyłka z rozwojem zapalenia otrzewnej lub ropowicy zaotrzewnowej
  • otwarcie ropnia, gdy rozwiną się zewnętrzne lub wewnętrzne przetoki jelitowe

W każdym konkretnym przypadku klinicznym objętość zabiegu ustalana jest indywidualnie, niekiedy podczas operacji w trybie pilnym jelito usuwa się w nienaturalny sposób na ścianę brzucha. Terminowe leczenie pacjenta u gastroenterologa i koloproktologa, odpowiednia terapia i zaplanowane leczenie operacyjne (zwłaszcza po napadzie) poprawiają rokowanie. W 80% przypadków uchyłkowatość przebiega bez powikłań, przy powikłaniach ryzyko nawrotu w przyszłości wynosi 25%.

Komplikacje

Zapalenie spowodowane uchyłkowatością może prowadzić do powikłań. Na przykład może rozpocząć się krwawienie z jelit, które objawia się pojawieniem się krwi w kale. Niedrożność jelit, a nawet zapalenie otrzewnej (ropne zapalenie otrzewnej) może rozwinąć się, gdy uchyłek zostanie otwarty i jego zawartość dostanie się do jamy brzusznej. Tych niebezpiecznych powikłań choroby można uniknąć poprzez terminową wizytę u lekarza..

Terminowe rozpoznanie uchyłkowatości jelita grubego zapobiega najbardziej złożonym powikłaniom.

Zapobieganie

Zapobieganie chorobie zasługuje na szczególną uwagę, która może obejmować nie tylko środki ogólne, ale także stosowanie środków ludowych, receptur. Najczęściej są to napary ziołowe lub wywary gotowane we wrzącej wodzie, na przykład z rumianku, nagietka, mięty i innych składników tonizujących. Dopuszczalne jest stosowanie świeżych soków warzywnych. Z przedstawionych składników można również wykonać czopki. Poprawiają pracę układu pokarmowego i neutralizują procesy zapalne..

Mówiąc o ogólnych środkach zapobiegawczych, mają na myśli:

  • dobre odżywianie, spożywanie wystarczającej ilości jedzenia zgodnie z harmonogramem diety;
  • wykluczenie złych nawyków, a mianowicie uzależnienia od alkoholu i nikotyny;
  • utrzymanie aktywnego trybu życia, ponieważ brak aktywności fizycznej wpływa negatywnie nie tylko na przewód pokarmowy, ale także na układ sercowo-naczyniowy;
  • terminowe leczenie patologii, a także środki diagnostyczne.

Tak więc profilaktyka, a także zachowanie optymalnych funkcji życiowych w przypadku uchyłków jelita grubego jest więcej niż możliwe. Aby to zrobić, należy nie lekceważyć niepokojących objawów bez należytej uwagi, a także skontaktować się z gastroenterologiem na czas, aby zapewnić terapię..

Rokowanie leczenia

Sukces terapii zachowawczej zależy od stopnia zaniedbania procesu. Dzięki kompleksowemu leczeniu pierwszego ataku można osiągnąć pozytywny efekt w 70% przypadków. Jeśli pacjent ma trzecie zaostrzenie - tylko 6%. Wykazano, że stosowanie diety w nieskomplikowanych przypadkach może poprawić przebieg i zapobiec powikłaniom u 10% pacjentów..

W przypadku krwawienia, eliminowanego na różne sposoby, nawroty występują w 20-30% przypadków. Zabiegi chirurgiczne zmniejszają ryzyko powikłań zagrażających życiu. W przypadku stwierdzenia bezobjawowej uchyłkowatości jelitowej należy postępować zgodnie ze wszystkimi zaleceniami lekarza, aby zapobiec zapaleniu uchyłków jelita i możliwym powikłaniom.

Uchyłkowatość okrężnicy

Uchyłek jest woreczkowym występem ściany narządu rurowego lub wydrążonego. Tworzenie uchyłków w narządzie nazywa się uchyłkowatością lub chorobą uchyłkową. Uchyłkowatość charakteryzuje się pojedynczymi lub wielokrotnymi wypukłościami ściany okrężnicy.

Przyczyną uchyłkowatości mogą być zarówno wrodzone cechy organizmu - osłabienie tkanki łącznej, choroby naczyniowe, jak i nabyte dysfunkcje tej części przewodu pokarmowego. Związane z wiekiem zwyrodnieniowe patologie aparatu mięśniowego, niewystarczająca ilość pokarmów roślinnych w diecie powodują zaburzenia ruchliwości okrężnicy, są przyczyną dystroficznych zmian w jej ścianie mięśniowej. Uchyłki lub choroba uchyłkowa rzadko dotykają młodych ludzi, ale ma je już jedna trzecia 50-letnich pacjentów.

Metody leczenia

Wybór metody leczenia zależy od stopnia zaawansowania choroby, jej etiologii i patogenezy..

Leczenie bezobjawowego uchyłkowatości jelita grubego najczęściej wymaga wizyty terapeutycznej następujących leków:

  • środki przeczyszczające;
  • przeciwzapalny;
  • przeciwskurczowe;
  • enzym;
  • probiotyki (eubiotyki);
  • środki antyseptyczne.

Zaparcia z uchyłkowatością są główną przyczyną rozwoju powikłań, które następnie będą musiały być leczone metodami chirurgicznymi. Dlatego walka z zaparciami jest najważniejszym sposobem zapobiegania powikłaniom choroby uchyłkowej. Główną metodą zapobiegania zaparciom jest normalizacja jedzenia lub diety..

Żywienie na uchyłkowatość obejmuje:

  • znaczna zawartość błonnika roślinnego w jadłospisie - surowe warzywa, owoce i jagody bez pestek i skórki;
  • częste spożywanie dobrze posiekanego jedzenia w małych porcjach;
  • picie do 2 litrów płynu dziennie;
  • ograniczenie pokarmów powodujących wzdęcia.

Okresowe kursy leków i ściśle przestrzegana stała dieta na uchyłkowatość dają trwały efekt terapeutyczny..

Znacznie trudniej jest leczyć różne powikłania choroby uchyłkowej, z których najczęstszym jest zapalenie uchyłków lub zapalenie uchyłków.

Koloproktolog (dorosły), flebolog (dorosły), chirurg (dorosły)

Recepcja pod adresem:
Moskwa, ul.Maroseyka, 6-8, s.4

Recepcja pod adresem:
Moskwa, ul. Gamalei, 18 lat

Mammolog, koloproktolog (dorosły), traumatolog-ortopeda (dorosły), diagnostyka ultrasonograficzna, flebolog (dorosły), chirurg (dorosły)

Recepcja pod adresem:
Moskwa, 2. Botkinsky proezd, 8

Koloproktolog (dorosły), chirurg (dorosły)

Recepcja pod adresem:
Moskwa, Prospect Marszałek Żukow, 38, budynek 1

Koloproktolog (dorosły), diagnostyka ultrasonograficzna, flebolog (dorosły), chirurg (dorosły), badanie kliniczne, koloproktolog (dzieci)

Recepcja pod adresem:
Moskwa, ul.Maroseyka, 6-8, s.4

Koloproktolog (dorosły), chirurg (dorosły)

Recepcja pod adresem:
Moskwa, Prospect Marszałek Żukow, 38, budynek 1

Powikłania choroby uchyłkowej

Zapalenie uchyłków

Wraz z rozwojem procesów zapalnych pacjent jest hospitalizowany. W zależności od wyników badania rentgenowskiego przepisywane są leki lub operacja.

W przypadku pacjentów, którzy nie reagują na leczenie farmakologiczne, w przypadku pogorszenia się ich stanu stosuje się również metody chirurgiczne zapobiegające rozprzestrzenianiu się procesu zapalnego, zapobiegające ropniom, zapaleniom otrzewnej, krwawieniom.

Infiltracja jelitowa

Uchyłki niewykryte w czasie mogą ulec zapaleniu, którego rozwój jest niebezpieczny przez tworzenie nacieku. Wybór metody leczenia na tym etapie uzależniony jest od wyników badania RTG i USG stanu nacieku. Jeśli wykazują wzrost odurzenia, groźbę ropnia, zapalenie otrzewnej, pomimo środków terapeutycznych, uciekają się do operacji: otwarcie ropnia, wycięcie dotkniętego segmentu.

Perforacja uchyłka i przetoka

Perforacja (pęknięcie) uchyłka jest niebezpieczna w wyniku rozwoju zapalenia jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej) lub powstania ropowicy zaotrzewnowej. Ten rodzaj powikłań wymaga pilnej interwencji chirurgicznej..

Krwawienie

Aby zatrzymać krwawienie, stosuje się metody konserwatywne, które są skuteczne w 80% przypadków. Jeśli nie prowadzą do pożądanych rezultatów, sięgają po metody chirurgiczne: usunięcie krwawiącego odcinka okrężnicy - hemikolektomia.

Objawy uchyłkowatości

Przy bezobjawowym przebiegu choroby obecność uchyłków jest wykrywana podczas badania z innego powodu, co po raz kolejny dowodzi konieczności regularnych badań profilaktycznych.

Nawet przy objawach klinicznych choroba jest trudna do zdiagnozowania bez badań laboratoryjnych, ponieważ objawy są podobne do wielu chorób jelit. Objawy o następującym charakterze pomagają zdiagnozować uchyłkowatość:

  • pojawienie się spastycznego bólu w lewym odcinku biodrowym,
  • zwiększony ból w procesie zwiększania objętości kału;
  • łagodzenie bólu po wypróżnieniu;
  • zaparcia na przemian z luźnymi stolcami;
  • wzdęcia;
  • uczucie niepełnego wypróżnienia podczas wypróżniania.

Choroba uchyłkowa ma wyraźne objawy z następującymi powikłaniami: ostre i przewlekłe zapalenie uchyłków; perforacja uchyłka, ropień okołokręgowy lub zapalenie otrzewnej, gdy zapalenie rozprzestrzenia się na sąsiednie tkanki; przetoki, krwawienie, niedrożność jelit.

Ostre zapalenie uchyłków charakteryzuje się dodaniem głównych objawów z objawami ostrego zapalenia:

  • częstoskurcz;
  • gorączka;
  • leukocytoza;
  • ból brzucha.

Lokalizacja choroby

Całkowite uszkodzenie okrężnicy przez uchyłki jest bardzo rzadkie. Zwykle choroba jest zlokalizowana w oddzielnej jej części. Najczęściej obserwuje się uchyłkowatość lewej połowy jelita grubego - części zstępującej i esicy. W prawie czterdziestu procentach oba obszary są dotknięte jednocześnie. Uchyłkowatość jelita esicy stanowi prawie jedną trzecią wszystkich rozpoznanych przypadków. Uchyłkowatość okrężnicy zstępującej przekracza 10 procent.

Opracowaliśmy dla Ciebie specjalne roczne programy monitorowania zdrowia.
Usługi każdego pakietu koncentrują się na utrzymaniu zdrowia i zapobieganiu chorobom.

Roczne programy medyczne dla dzieci

Coroczne programy dla dzieci NEARMEDIC mają na celu pomóc rodzicom wychować zdrowe dziecko! Programy przeznaczone są dla dzieci w różnym wieku i gwarantują wysokiej jakości opiekę medyczną bez czekania w kolejce.

Roczne programy medyczne dla dorosłych

Roczne programy samoopieki dorosłych są przeznaczone dla osób, które w odpowiedzialny sposób podchodzą do swojego zdrowia. Programy obejmują: konsultacje z terapeutą, a także z najbardziej poszukiwanymi lekarzami specjalistami.

Program zarządzania ciążą

Sieć klinik NEARMEDIC oferuje przyszłej mamie program zarządzania ciążą „Czekam na Ciebie, kochanie!” Program został zaprojektowany tak, aby spełniał najnowsze międzynarodowe standardy opieki zdrowotnej.

Metody diagnostyczne

NEARMEDIC posiada cały niezbędny sprzęt laboratoryjny i diagnostyczny do szybkiego wykrywania formacji uchyłków i zapobiegania powikłaniom choroby uchyłkowej:

W przypadku skomplikowanych procesów zapalnych z naciekiem przeprowadza się badanie morfologiczne w celu identyfikacji nowotworów złośliwych.

Dlaczego NEARMEDIC

Jeśli wystąpią objawy choroby uchyłkowej, skontaktuj się z kliniką NEARMEDIC, gdzie masz gwarancję:

  • konsultacja z wykwalifikowanym proktologiem lub gastroenterologiem, badanie, wyznaczenie skutecznego leczenia;
  • badanie we własnym multidyscyplinarnym laboratorium wyposażonym w nowoczesny sprzęt diagnostyczny;
  • stałe wsparcie osobistego lekarza na wszystkich etapach diagnozy i leczenia;
  • pełna poufność;
  • przystępne ceny przy wysokiej efektywności usług medycznych.

Nie doprowadzaj do trudnych do leczenia komplikacji, w przypadku jakichkolwiek niepokojących objawów zadzwoń do kliniki NEARMEDIC pod numer +7 (495) 6 171 171 lub skorzystaj z formularza oddzwonienia na stronie internetowej.

Uchyłkowatość okrężnicy: objawy, leczenie i dieta

Uchyłkowatość jelita grubego jest stanem charakteryzującym się tworzeniem się wielu wypukłości (uchyłków) ściany jelita w postaci „worków” o niewielkich rozmiarach i średnicy.

Te wypukłości mogą występować zarówno w jelicie cienkim, jak i dużym (w większym odsetku przypadków), mogą być wrodzone lub nabyte..

Wypukłości krzyżowe mają przesłanie do światła jelita i mogą być prawdziwe lub fałszywe. Prawdziwe „worki” są często wrodzone, ich budowa obejmuje wszystkie warstwy jelita.

Fałszywe uchyłki są częściej nabywane i są reprezentowane przez wybrzuszenia śluzowe i podśluzowe w wyniku uszkodzenia warstwy mięśniowej.

Częściej ta patologia występuje u osób starszych: do 50 lat - u 6% populacji, po 50 latach - u 30% osób, po 70 latach - ponad 50% pacjentów ma uchyłki.

Częstość występowania u mężczyzn i kobiet jest w przybliżeniu taka sama. Częściej wypukłości są zlokalizowane w esicy.

Warto zauważyć, że według badań statystycznych ta patologia wśród mieszkańców USA i Europy jest częściej lokalizowana w lewych regionach okrężnicy, aw populacji azjatyckiej - po prawej.

W jelicie cienkim najbardziej podatny na uchyłkowatość jest podział 12 końcówek. U 2% populacji występuje wrodzona patologia - uchyłek Meckela: powstanie wybrzuszenia ściany jelita w końcowym odcinku biodrowym.

Przyczyny występowania

Niemożliwe jest wyodrębnienie jednego czynnika etiologicznego prowadzącego do powstania uchyłkowatości okrężnicy, wrodzone formacje powstają z powodu naruszenia zwężenia narządu w procesie rozwoju embrionalnego.

Następujące czynniki są odpowiedzialne za wystąpienie nabytej uchyłkowatości:

  • Predyspozycje genetyczne i historia rodzinna.
  • Zwiększone ciśnienie w świetle jelita grubego.
  • Właściwości odżywcze: żywność uboga w błonnik.
  • Chroniczne zatwardzenie.
  • Wiek powyżej 50 lat.
  • Brak aktywności fizycznej, siedzący tryb życia.
  • Procesy zapalne w jelitach.
  • Zwiększona aktywność skurczowa warstwy mięśniowej ściany narządu.
  • Otyłość.

Powyższe czynniki mogą powodować wielokrotne obrzęki błony śluzowej i podśluzowej oraz tworzenie się formacji w postaci małych woreczków: mają małą szyjkę 3-4 mm i ciało o średnicy 5-15 mm.

W miarę powiększania się „worków” stają się one cieńsze, może dojść do atrofii błony śluzowej, perforacji i innych powikłań..

Oznaki, objawy i leczenie

U 70% osób niepowikłana uchyłkowatość przebiega bezobjawowo, więc wielu pacjentów żyje przez wiele lat i nawet nie podejrzewa, że ​​w ich jelitach występują wielokrotne powiększenia woreczków, dopóki choroba nie da się odczuć w klinice powikłań, które się rozwinęły.

Ale u 30% pacjentów nawet niepowikłana choroba może objawiać się niespecyficznymi objawami: bólem brzucha, wzdęciami, niestabilnymi stolcami.

Chirurdzy wyróżniają trzy główne postacie kliniczne tej choroby:

1. Bez objawów klinicznych

Ta forma jest przypadkowym odkryciem, wykrytym podczas ambulatoryjnego badania jelit i staje się zaskoczeniem dla pacjenta, ponieważ choroba nie objawia się w żaden sposób.

2. Z objawami klinicznymi

Można zaobserwować niespecyficzną poradnię:

  • Bóle o charakterze bolącym, ciągnącym częściej w okolicy biodrowej lewej, rzadziej w innych okolicach okrężnicy, nasilające się w trakcie lub po posiłku i zmniejszające się po wypróżnieniu.
  • Długotrwałe występowanie zespołu bólu brzucha (ponad 3-4 tygodnie).
  • Wzdęcia, gorsze po jedzeniu.
  • Niestabilne stolce: naprzemienna biegunka i zaparcia. Po pokonaniu okrężnicy zaparcia są częstsze, ale konsystencja wychodzącego kału ma postać kulek z domieszką śluzu.

3. Skomplikowana forma

Z powodu zastoju treści jelitowej w formacjach może rozwinąć się proces zapalny (zapalenie uchyłków jelita), ściana staje się cieńsza, rozwija się jej perforacja i perforacja.

W przypadku powikłań występują następujące objawy kliniczne:

  • Ostry, narastający, nieznośny ból brzucha.
  • Krwawienie z odbytnicy.
  • Naruszenie perystaltyki jelit.
  • Wzrost temperatury do dużych liczb.
  • Poradnia szokowa: spadek ciśnienia, zimny, lepki pot, bladość skóry, utrata przytomności.

Te i inne powikłania są niebezpieczne i zagrażające życiu, wymagają natychmiastowej interwencji chirurgicznej i objawiają się kliniką ostrego brzucha.

Komplikacje

Najczęstsze powikłania choroby to:

Woreczki jelitowe mogą ulec zapaleniu z powodu ich zanieczyszczenia mikrobiologicznego: w jamie brzusznej rozwija się proces zapalny, który objawia się wzrostem bólu w projekcji uchyłka, wzrostem temperatury ciała, zmianą w badaniach laboratoryjnych (zwiększona ESR, leukocytoza z przesunięciem w lewo)

  • Perforacja zapalnego uchyłka

Czasami ściana formacji może stać się cieńsza i przebić się wraz z uwolnieniem treści jelitowej do jamy brzusznej i rozwojem zapalenia otrzewnej. Jest to poważny, zagrażający życiu stan, który może objawiać się klinicznie obrazem wstrząsu, brzuchem przypominającym tablicę i wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej..

  • Ropień ściany jelita

Ropnie - ogniska zapalenia lub ropnie mogą tworzyć się w pobliżu uchyłków. Są zlokalizowane lokalnie, ale mogą się przebić wraz z rozwojem kliniki zapalenia otrzewnej.

Powikłaj chorobę w 25% przypadków. Krwawienie jest spowodowane owrzodzeniem szyi lub ściany „worka” zapalnego i uszkodzeniem naczynia znajdującego się w tym miejscu.

Obfitość krwawienia może być różna: od utajonego do masywnego, obfitego. Objawy utraty krwi mogą służyć jako ogólne objawy zespołu anemicznego: osłabienie, letarg, bladość, zawroty głowy lub obecność krwi w stolcu.

Stan jest spowodowany ściskaniem okolicy jelit z naciekiem lub zrostami, które rozwijają się przy przedłużającym się powolnym zapaleniu.

Występują, gdy ropień włamuje się do pustego narządu. Mężczyźni częściej rozwijają przetoki esicy, au kobiet przetoki esicy i pochwy. Czasami ich lokalizacja może znajdować się na ścianie brzucha.

Diagnostyka

Rozpoznanie tej choroby opiera się na danych wywiadowczych i metodach diagnostycznych badań - irygoskopii, kolonoskopii, tomografii komputerowej.

Irygoskopię lub radiografię kontrastową jelita grubego wykonuje się poprzez wprowadzenie specjalnego roztworu kontrastowego w postaci roztworu przez odbyt (zwykle siarczan baru).

Gdy kontrast wypełni jelita i jamę uchyłka od wewnątrz, wykonuje się zdjęcie rentgenowskie narządów jamy brzusznej. Na radiogramach, z powodu przebarwień, pętle jelitowe i patologiczne wypukłości lub uchyłki są wyraźnie widoczne.

Za pomocą kolonoskopii można wizualnie zobaczyć dotknięte segmenty i pętle jelita oraz ocenić ich stan. Należy rozumieć, że metody te mogą być stosowane tylko w przypadku braku powikłań uchyłkowatości, aby uniknąć perforacji w badaniu diagnostycznym..

Tomografia kontrastowa polega na wykonaniu serii komputerowych obrazów jelit pacjenta, który wcześniej przyjmował doustny roztwór kontrastowy. Metoda jest bardzo pouczająca, ale droższa niż irygoskopia.

Jak leczyć uchyłkowatość jelita grubego

Bezobjawowa postać choroby nie jest leczona. Aby uniknąć progresji patologii i zapobiegania możliwym powikłaniom, można zalecić:

  • Dieta wzbogacona błonnikiem roślinnym.
  • Zapobieganie siedzącemu trybowi życia, gimnastyka, wystarczająca aktywność fizyczna.
  • Normalizacja masy ciała.

W przypadku rozpoznania „niepowikłanej uchyłkowatości jelita grubego” u pacjenta z klinicznymi objawami choroby stosuje się leczenie zachowawcze mające na celu złagodzenie objawów.

Może być zalecane:

  • Leki przeciwskurczowe - noshpa, papaverine, mebeverin, spazmalgon, bellastesin łagodzą skurcze mięśni i zmniejszają ból.
  • Prokinetyka - domperidon, motilium przywracają perystaltykę.
  • Leki, których działanie ma na celu normalizację stolca - laktuloza, normaza, sennad stosowane są przy zaparciach, działają zmiękczająco, upłynniają stolec, zmniejszając w ten sposób nacisk na ściany jelit podczas wypróżnień.
  • Leki zmniejszające wzdęcia - meteospazmil, espumisan eliminują zwiększoną produkcję gazów.

Leki powinny być indywidualnie dobrane i zalecane wyłącznie przez lekarza.

Leczenie chirurgiczne wskazane jest w przypadku powikłań, które się rozwinęły: perforacja uchyłka, ropień, niedrożność jelit, zapalenie otrzewnej, masywne krwawienie lub w przypadku ciężkiej choroby przy braku efektu leczenia zachowawczego.

Chirurg wykonuje resekcję zajętego miejsca okrężnicy, a następnie zespolenie lub operację przeprowadza w dwóch odroczonych etapach.

Najpierw część zmienionego narządu jest usuwana poprzez usunięcie tymczasowej stomii do przedniej ściany jamy brzusznej, następnie 3-4 miesiące później wykonywany jest drugi etap - zamknięcie stomii i założenie zespolenia z przywróceniem anatomicznej integralności jelita.

Ta lub inna taktyka chirurga jest ustalana indywidualnie i zależy od wielu czynników: rozpowszechnienia i ciężkości choroby, nasilenia stanu pacjenta, współistniejącej patologii, jego wieku.

Leczenie antybiotykami

Terapia antybiotykowa jest wskazana w przypadku zapalenia ściany jelita i wystających form - zapalenia uchyłków. Proces zapalny spowodowany jest skażeniem mikrobiologicznym i zastojem stolca w wystających „workach”.

Wraz ze wzrostem temperatury ciała do dużej liczby, zmianami w badaniach laboratoryjnych (przyspieszona OB, leukocytoza, neutrofilia), pacjentowi wskazuje się hospitalizację.

Wraz z rozwojem zapalenia jelit stosuje się następujące leki przeciwbakteryjne i ich kombinacje:

  • Cefalosporyny.
  • Aminoglikozydy.
  • Metronidazol.

Leki te mają szerokie spektrum działania przeciwko mikroorganizmom Gram-ujemnym i beztlenowym, antybiotykoterapia trwa 7-10 dni, pozytywny efekt występuje zwykle trzeciego dnia stosowania leku.

Wraz z antybiotykoterapią pacjentowi pokazano infuzję roztworów soli i elektrolitów w celu skorygowania równowagi wodno-solnej i zwalczania zatrucia.

Odżywianie i dieta

Główną cechą żywienia w tej patologii jest wzbogacenie diety w błonnik pokarmowy, ponieważ jednym z czynników etiologicznych rozwoju choroby jest niewystarczające spożycie błonnika roślinnego z pożywieniem..

Pacjent z niepowikłaną postacią choroby powinien codziennie otrzymywać co najmniej 30 g błonnika pokarmowego, ponieważ błonnik pomaga zlikwidować zaparcia, zmniejsza ciśnienie jelitowe w świetle narządu, zapobiega zwiększeniu średnicy uchyłków i rozwojowi w nich stanów zapalnych.

Włókna roślinne szybko usuwają toksyny, czynniki rakotwórcze, niekompletne produkty trawienne z organizmu, zapobiegają skażeniu mikrobiologicznemu.

Bogate w błonnik pokarmy: chleb żytni, płatki owsiane, kasza gryczana, warzywa (rośliny strączkowe, buraki, marchew, kapusta, świeże zioła), owoce (pomarańcze, jabłka, śliwki, brzoskwinie).

Jeśli nie możesz dostosować diety poprzez dodanie powyższych produktów do żywności, możesz przyjmować 3 razy dziennie po łyżeczce otrębów pszennych lub żytnich, a następnie stopniowo zwiększać dawkę do 3-5 łyżek dziennie.

1 łyżkę otrębów zalać szklanką wrzącej wody i nalegać na pół godziny, spuścić wodę i dodać powstałą mieszankę kleiku do zup, przystawek lub użyć w czystej postaci z wodą.

Gastroenterolodzy zalecają pacjentom, którzy nie tolerują diety wzbogaconej błonnikiem roślinnym, słabo jeść warzywa w postaci gotowanej, a owoce - wcierać na drobną tarkę.

Przy zwiększonej produkcji gazów w diecie należy ograniczyć pokarmy, które przyczyniają się do wystąpienia wzdęć: kapusta, winogrona, groszek, napoje gazowane.

Należy pić wystarczającą ilość płynu - co najmniej 1,5 litra dziennie, przyjmować 1 godzinę po głównym posiłku.

Zaleca się przyjmować pokarm w małych porcjach, dokładnie przeżuwając. Podczas posiłku nie należy rozpraszać się rozmowami, aby uniknąć połykania nadmiaru powietrza.

Leczenie środkami ludowymi

Wszystkie środki medycyny alternatywnej są dozwolone do stosowania tylko po ich uzgodnieniu z lekarzem prowadzącym i przy braku powikłań uchyłkowatości.

Przepisy i metody mają na celu wyeliminowanie zaparć, normalizację wypróżnień oraz brak progresji wielkości „worków”.

Następujące przepisy od ludzi są popularne wśród wielu pacjentów:

  • 1 łyżeczkę siemienia lnianego (1 szklanka) zalać wrzątkiem, pozostawić na minimum 5-6 godzin. Wypij cały napar wraz z nasionami wieczorem przed snem.
  • Zaleca się spożywać 1-2 średniej wielkości pomarańcze przed snem..
  • Suchy proszek z wodorostów 1 g 3 razy dziennie.
  • Dodaj 1-2 świeże listki mięty do herbaty lub wody i pij codziennie.
  • 2 łyżki szczawiu końskiego zalać 500 ml wrzącej wody, gotować pół godziny na małym ogniu, przecedzić, ostudzić. Pij 50 ml przed posiłkami 3 razy dziennie.
  • Wymieszaj 100 g miodu gryczanego, 100 ml soku z aloesu, zamknij w ciemnym szklanym pojemniku i przechowuj w lodówce. Weź 1 łyżeczkę przed posiłkami.
  • Kwiaty ciernia (50 g), korzeń mniszka lekarskiego (50 g), strąki liści aleksandryjskich (30 g), zalać zimną wodą i pozostawić na noc. Następnie gotuj w łaźni wodnej przez 20 minut, odcedź, ostudź. Pij 1 łyżkę stołową po posiłku 2-3 razy dziennie.

Należy pamiętać, że środki ludowe wcale nie są nieszkodliwe i mogą zaszkodzić ciału w obecności pewnych współistniejących chorób lub indywidualnej nietolerancji składników, które składają się na zużyte fundusze. Zanim zaczniesz przyjmować którykolwiek z powyższych przepisów ludowych, powinieneś skonsultować się z lekarzem.