Fraxiparine lub Clexane podczas ciąży: który z leków jest lepszy

Gemapaksan należy do grupy bezpośrednich antykoagulantów do podawania pozajelitowego, których substancją czynną jest heparyna drobnocząsteczkowa - enoksaparyna sodowa.

Produkt jest uwalniany w postaci przezroczystego, bezbarwnego lub bladożółtego roztworu.

Mechanizm działania i farmakokinetyka

Substancja czynna wykazuje działanie terapeutyczne dzięki wysokiej aktywności anty-Xa. Jednocześnie charakteryzuje się niską aktywnością antytrombiny..

W zalecanych dawkach lek nie wydłuża czasu trwania krwawienia, nie zmienia istotnie czasu częściowej tromboplastyny ​​po aktywacji, nie wpływa na adhezję płytek krwi ani na ich wiązanie z fibrynogenem.

Przy podaniu podskórnym biodostępność wynosi prawie 100%. Średnio maksymalną aktywność terapeutyczną obserwuje się 3-5 godzin po wstrzyknięciu. Substancja czynna przechodząc przez wątrobę jest metabolizowana.

Okres półtrwania po jednym wstrzyknięciu wynosi 4 godziny, po drugim wstrzyknięciu - 7 godzin. U osób starszych, ze względu na zaburzenia czynności nerek, czas ten może się wydłużyć..

Wskazania do stosowania

Gemapaksan w dawce 2000-4000 IU jest przepisywany w celu zapobiegania zakrzepicy żylnej i zatorowości:

  • u pacjentów, którzy mają przejść ortopedię lub operację;
  • u pacjentów obłożnie chorych z ostrą niewydolnością oddechową lub serca, chorobami zakaźnymi i reumatycznymi, jeżeli istnieje ryzyko wystąpienia zakrzepicy żylnej: wiek powyżej 75 lat, onkologia, przyjmowanie hormonów, nadwaga.

Lek w dawce 6000ME jest przepisywany do terapii:

  • głęboka zakrzepica zi bez zatorowości płucnej;
  • niestabilna dławica piersiowa i bez zawału Q, gdy przyjmowane są jednocześnie z aspiryną;

Ponadto lek jest stosowany w celu zapobiegania krzepnięciu krwi w układzie serce-płuca podczas hemodializy..

Przeciwwskazania i ograniczenia

Warto powstrzymać się od przepisywania zastrzyków, jeśli obserwuje się takie patologie:

  • indywidualna nietolerancja (w tym sama heparyna lub inne heparyny drobnocząsteczkowe);
  • tętniak wewnątrzczaszkowy;
  • pęknięcie aorty, z wyjątkiem operacji;
  • krwotok z nadciśnieniem śródmózgowym;
  • niekontrolowane wysokie ciśnienie;
  • trombocytopenia wywołana leczeniem heparyną drobnocząsteczkową.

Leczenie należy przeprowadzać ostrożnie, jeśli pacjent ma następujące patologie:

  • skłonność do samoistnego krwawienia;
  • ciężka cukrzyca;
  • ostatnia dostawa;
  • bakteryjne zapalenie wsierdzia;
  • erozyjne i wrzodziejące zmiany w układzie pokarmowym;
  • niedawna lub podejrzewana operacja neurologiczna lub okulistyczna;
  • zapalenie surowiczej błony serca;
  • wysięk osierdziowy;
  • niedawna radioterapia;
  • niedawno przeniesione nakłucie lędźwiowe;
  • aktywna postać gruźlicy;
  • zaburzenia czynności nerek i wątroby;
  • krwotok siatkówkowy;
  • retinopatia na tle cukrzycy;
  • wysokie ciśnienie;
  • poważne obrażenia, zwłaszcza centralny układ nieregularny;
  • ciężkie zapalenie naczyń;
  • patologia układu moczowo-płciowego i oddechowego w ostrej fazie;
  • duże otwarte rany.

Leczenie specjalnych grup pacjentów

Lek nie jest stosowany w pediatrii, ponieważ nie wiadomo, jak substancja czynna wpłynie na rosnący organizm.

Obecnie nie ma danych na temat tego, czy substancja czynna przenika przez łożysko, dlatego Gemapaksan jest przepisywany w okresie ciąży tylko ze ścisłych wskazań..

W przypadku kobiet w pozycji ze sztucznymi zastawkami serca nie zaleca się przepisywania leku, ponieważ zdarzały się przypadki śmierci.

W okresie laktacji ze względów bezpieczeństwa wskazane jest przeniesienie dziecka na sztuczne karmienie.

Osoby w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek, a także z ich łagodną do umiarkowanej patologią, nie jest wymagane dostosowanie schematu leczenia.

Jeżeli klirens kreatyny jest mniejszy niż 30 ml / min, to w celach profilaktycznych dawka leku nie powinna przekraczać 2000 IU, a dla celów leczniczych 100 IU na kilogram masy ciała podaje się raz na 24 godziny.

Leczenie i schemat dawkowania

Lek podaje się podskórnie. Aby to zrobić, za pomocą wskaźnika i kciuka należy chwycić fragment skóry i wbić w nią igłę na całej długości pod kątem prostym do powierzchni ciała.

Po wykonaniu wstrzyknięcia nie należy wcierać i masować miejsca wstrzyknięcia. Podczas zabiegu pacjent powinien znajdować się w pozycji poziomej. Wstrzyknąć lek naprzemiennie w lewą i prawą przednią i tylną boczną część przedniej ściany brzucha.

U operowanych pacjentów ze średnim ryzykiem zakrzepicy z zatorami, na przykład podczas operacji brzusznych, lek podaje się w dawce 2000-4000 IU raz dziennie. Pierwsze wstrzyknięcie podaje się 2 godziny przed zabiegiem.

U pacjentów z wysokim ryzykiem zakrzepicy, np. Tych, którzy muszą przejść operację ortopedyczną, lek podaje się na 12 godzin przed zabiegiem w dawce 4000 IU raz dziennie lub 12-24 godziny po zabiegu, 3000 IU dwa razy dziennie.

Podczas wykonywania znieczulenia wprowadzenie lub usunięcie cewnika podpajęczynówkowego należy wykonać 10-12 godzin po podaniu leku w dawkach profilaktycznych lub jeden dzień po podaniu dawek terapeutycznych (100 IU / kg rano i wieczorem lub 150 IU / kg raz dziennie). Następną iniekcję można wykonać co najmniej 2 godziny po wyjęciu cewnika.

Przebieg leczenia wynosi zwykle 7-10 dni. Chociaż niektórym pacjentom przepisuje się dłuższe podawanie leku, na przykład pacjenci, którzy przeszli operację ortopedyczną, lek podaje się przez 5 tygodni.

W celu zapobiegania zakrzepicy żylnej i blokowaniu naczyń krwionośnych przez skrzepy krwi u pacjentów o profilu terapeutycznym leżących w łóżku, Gemapaksan jest przepisywany raz dziennie w dawce 4000 jm przez 6-14 dni.

W leczeniu głębokiej zakrzepicy lek jest przepisywany w dawce 150 IU / kg raz lub 100 IU / kg 2 razy dziennie. Równolegle warto przyjmować doustne antykoagulanty. Przebieg terapii trwa 10 dni.

W przypadku niestabilnej dławicy piersiowej i małego zawału ogniskowego lek podaje się w dawce 100 jm na kilogram masy ciała co 12 godzin. W takim przypadku pacjent powinien otrzymywać aspirynę w dawce 100-325 mg raz dziennie. Średni czas leczenia wynosi od 2 do 8 dni.

Aby zapobiec krzepnięciu krwi w aparacie płuco-serce, lek podaje się na początku hemodializy do obwodu tętniczego w dawce 100 IU na kilogram. Jeśli istnieje duże prawdopodobieństwo krwawienia, dawkę zmniejsza się, a następnie podaje się 50 IU dwukrotnie lub 75 IU raz.

Jeśli hemodializa trwa dłużej niż 4 godziny, może być konieczne wprowadzenie innego leku w dawce 50 IU / kg.

Jak prawidłowo wykonać zastrzyk w żołądku:

Niekorzystne zdarzenia

Podczas leczenia mogą wystąpić następujące reakcje uboczne:

  • bezobjawowa trombocytopenia, która może wystąpić na początku leczenia;
  • trombocytopenia immunoalergiczna może pojawić się po 5-21 dniach od rozpoczęcia podawania leku;
  • zespół krwotoczny, który może spowodować śmierć;
  • wskazać krwotoki;
  • siniaczenie;
  • martwica skóry w miejscu wstrzyknięcia;
  • zwiększona aktywność aminotransferaz „wątrobowych”;
  • alergia;
  • krwiak wewnątrzrdzeniowy, który może powodować paraliż.

Zgodność leków

Nie mieszać leku w jednej strzykawce z innymi postaciami do wstrzykiwań.

Niepożądane jest przyjmowanie leków na tle terapii wpływających na krzepnięcie krwi, takich jak:

  • antagoniści witaminy K;
  • NLPZ;
  • glukokortykosteroidy do podawania pozajelitowego i doustnego;
  • trombolityka.

Z praktycznego doświadczenia

Recenzje lekarzy i pacjentów, którzy wypróbowali na sobie działanie Gemapaxanu.

Lekarz przepisał zastrzyki Gemapaxan ze względu na wysoki D-dimer. Po miesiącu kuracji cały żołądek był posiniaczony. Zacząłem wstrzykiwać lek strzykawkami insulinowymi wyprodukowanymi w USA, mają cieńsze igły.

Wyciągam tłok ze strzykawki insulinowej i powoli wylewam lek wzdłuż ścianki tak, aby nie powstały pęcherzyki powietrza. W tym przypadku w pobliżu igły tworzy się jeden duży bąbelek, który następnie puszczam. Analizy są normalne.

Albina

Należy pamiętać, że heparyny drobnocząsteczkowe nie są wymienne. Podczas leczenia konieczne jest ciągłe oddawanie krwi w celu określenia poziomu płytek krwi, gdy tylko ich stężenie stanie się 2 razy niższe niż normalnie, należy przerwać leczenie.

W trakcie znieczulenia lędźwiowego należy poinformować pacjenta o objawach zaburzeń neurologicznych, takich jak bóle pleców, drętwienie rąk i nóg, zaburzenia oddawania moczu, problemy ze stolcem. Kiedy pojawią się te objawy, leczenie zostaje przerwane.

Marcel Maskhutovich, chirurg

Podobne leki

Lek można kupić w aptece na podstawie recepty. Lek należy przechowywać w maksymalnej temperaturze 25 stopni w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie wolno zamrażać zastrzyków.

Pełnymi analogami Gemapaxanu są następujące leki:

  • Clexane;
  • Anfiber;
  • Enixium.

Co jest lepsze Clexane lub Gemapaxan?

Clexane i Gemapaxan zawierają jeden składnik aktywny. Różnią się między sobą producentem: Clexane to lekarstwo francuskie, a Gemapaksan to lekarstwo włoskie.

Włoski lek jest znacznie tańszy, ponieważ jest lekiem generycznym. Chociaż „Francuz” jest oryginalnym lekiem, który przeszedł wszystkie badania kliniczne, jego skuteczność została udowodniona, jego skutki uboczne zostały zbadane.

Gemapaksan pomimo tego, że zawiera tę samą substancję, różni się technologią produkcji, stopniem czystości, który może różnić się skutecznością od leku oryginalnego.

Według opinii lekarzy i pacjentów Gemapaxan, w przeciwieństwie do Clexan, nie zawsze pomaga.

Produkt leczniczy Italfarmaco GEMAPAXAN - recenzja

Antykoagulant Gemapaxan (analog Clexane). To różnica. Co jest lepsze Clexane lub Gemapaxan!?

Po silnym pogorszeniu wyników badania krwi podczas przyjmowania Jess przez miesiąc stosowałem zastrzyki Clexan. Aby ukończyć kurs, potrzebowałem tylko 4 zastrzyków. W moim mieście (Samarze) nie znalazłem częściowej sprzedaży tego leku. Aby nie przepłacać za dodatkową kwotę w aptece, radzono mi wziąć analog Clexan - Gemapaksan.

Wskazania do stosowania leku Gemapaxan:

Profilaktyka: zakrzepica żylna i choroba zakrzepowo-zatorowa (szczególnie w operacjach ortopedycznych i chirurgicznych); zakrzepica żylna i choroba zakrzepowo-zatorowa u pacjentów leżących w łóżku (CHF III lub IV klasy NYHA, ostra niewydolność oddechowa, ostre infekcje lub ostre choroby reumatyczne w połączeniu z jednym z czynników ryzyka zakrzepicy żylnej: wiek powyżej 75 lat, rak, zakrzepica i choroba zakrzepowo-zatorowa wywiad, otyłość, terapia hormonalna, CHF, przewlekła niewydolność oddechowa).

Zapobieganie hiperkoagulacji w układzie krążenia pozaustrojowego podczas hemodializy.

Leczenie: zakrzepica żył głębokich (w tym w połączeniu z zatorowością płucną), niestabilna dławica piersiowa i ostry zawał mięśnia sercowego bez załamka Q w EKG (w połączeniu z ASA).

Nadwrażliwość, groźba poronienia, tętniak mózgu lub tętniak rozwarstwiający aorty (z wyłączeniem operacji), udar krwotoczny (stwierdzony lub podejrzewany), niekontrolowane krwawienie, ciężkie niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, ciężka trombocytopenia wywołana heparyną sodową i enoksaparyną (w ostatnich miesiącach).

Zastrzyki są przeznaczone do samodzielnego podawania. Cały proces wprowadzania Clexane jest szczegółowo opisany w instrukcji. Gemapaxan ma schemat podawania na pudełku, a także w instrukcji. W pierwszym przygotowaniu instrukcja jest bardziej szczegółowa.

Strzykawka jest również wygodniejsza w przypadku Clexanu. Po pierwsze, jest szczelny, wykluczony jest wyciek cieczy. Po drugie, igła jest ostrzejsza. Mam wrażenie, że wkłuwanie igły clasan jest znacznie mniej zauważalne..

Analogi Kleksana: porównanie tanich i skutecznych leków

W praktyce lekarskiej lekarzy wielu specjalności (hematolodzy, położnicy-ginekolodzy, chirurdzy) zdarzają się niekiedy przypadki kliniczne, które wymagają wpływu na układ hemostazy organizmu. Od dawna lekarze stosują w tym celu leki, które są w stanie zmienić stan funkcjonalny układu krzepnięcia krwi. Z biegiem czasu takich leków jest coraz więcej, ich jakość, skuteczność i co ważne rośnie ich bezpieczeństwo. Obecnie jednym z najczęściej stosowanych leków przeciwzakrzepowych jest Clexane, jednak istnieje szereg sytuacji, w których jego powołanie jest niemożliwe..

W przypadkach, gdy z jakiegoś powodu lek nie jest odpowiedni dla pacjenta, analogi na receptę powinny być wybierane tylko przez wykwalifikowanego specjalistę. Niemożliwa jest samodzielna zmiana leku, ponieważ może to doprowadzić do nieodwracalnego uszczerbku na zdrowiu.

Ogólne informacje o preparacie farmakologicznym

Jest to lek o bezpośrednim działaniu przeciwzakrzepowym. Skład opisywanego leku obejmuje enoksaparynę sodową, która działa jako główna substancja czynna, która realizuje wszystkie efekty terapeutyczne w organizmie. Dostępne dawki wahają się od 20 do 100 miligramów. Wymagane stężenie dobiera się z uwzględnieniem patologii i parametrów laboratoryjnych każdego pacjenta.

Mechanizm działania opiera się na zdolności do blokowania pewnych czynników krzepnięcia (drugiego, siódmego i dziesiątego). W ten sposób lek może przerwać kaskadę tworzenia się skrzepów krwi i skrzepliny. Hamowanie powyższych czynników następuje w wyniku aktywacji antytrombiny 3, która znajduje się we krwi.

Lek ten jest produkowany w postaci gotowego do użycia roztworu, zapakowanego w specjalne strzykawki do podawania podskórnego. Ta forma uwalniania znacznie ułatwia stosowanie preparatu i pozwala pacjentom na samodzielne wstrzykiwanie, po uprzednim krótkim przeszkoleniu z personelem medycznym..

Ten lek jest przepisywany w leczeniu ostrej zakrzepicy o różnej lokalizacji. Jego stosowanie jest również uzasadnione jako profilaktyka u pacjentów z dużym ryzykiem powikłań zakrzepowych..

Analogi

Wśród substytutów można wyróżnić te leki, które mają identyczny skład, ale są produkowane przez inne firmy farmaceutyczne, oraz te, które mają inny skład, ale działają na organizm podobnie jak Clexane..

Wymiana może być konieczna, jeśli pacjent wykazuje oznaki indywidualnej nietolerancji leku, jakiekolwiek działania niepożądane i powikłania. Również wybór tańszego analogu jest wymagany, gdy pacjenta nie stać finansowo na przepisany lek..

Clexane lub Fraxiparine: co jest lepsze

Fraxiparine jest środkiem przeciwzakrzepowym. Zawiera jednak nadroparynę wapniową, która należy do heparyn drobnocząsteczkowych. Ten lek jest również dostępny w postaci strzykawek wypełnionych gotowym do użycia roztworem. Niewątpliwą zaletą Fraxiparine jest niższy koszt, co sprawia, że ​​jest ona dostępna dla większego kontyngentu pacjentów. Wskazania do przepisania obu porównywanych leków są praktycznie

Gemapaxan lub Clexan: co wybrać

Oba te leki są do siebie bardzo podobne, ponieważ są oparte na tej samej substancji czynnej (enoksaparynie). Lista wskazań i przeciwwskazań do opisanych środków jest taka sama. Gemapaxan jest znacznie tańszy, mimo że jest produkowany za granicą (Włochy). Nie ma wiarygodnych danych na temat tego, który z tych leków jest skuteczniejszy i bezpieczniejszy. Lekarze, którzy często pracują z tymi lekami, twierdzą, że ich działanie jest dokładnie takie samo. Powikłania występują z mniej więcej taką samą częstotliwością w pierwszym i drugim leku..

Charakterystyka porównawcza Pradaxa i Clexan

Pradaxa zawiera substancję czynną eteksylan dabigatranu, który należy do grupy bezpośrednich antagonistów trombiny. Pradaxa wnika do organizmu ludzkiego w postaci nieaktywnej. Po wchłonięciu z przewodu pokarmowego do krążenia ogólnoustrojowego jest aktywowany w hepatocytach, dzięki kompleksom enzymatycznym i związkom w nich zawartym.

W związku z tym pacjenci, którym przepisano lek Pradaxa, nie powinni mieć czynnościowej niewydolności wątroby, ponieważ będzie to dodatkowo uszkadzać wątrobę..

Ważny! Zaletą preparatu Pradaxa jest możliwość bezinwazyjnego podawania (dostępny w postaci tabletek).

Heparyna lub Clexane: co jest lepsze

Aktywnym składnikiem preparatu Clexane jest pochodna heparyny. Zatem heparyna jest wymieniona jako związek o dużej masie cząsteczkowej, a Clexane jest związkiem o niskiej masie cząsteczkowej. Formuła Clexane została wycofana znacznie później, dzięki czemu lek ten jest bezpieczniejszy i skuteczniejszy, a także rzadziej prowadzi do rozwoju działań niepożądanych..

Należy pamiętać, że ryzyko wystąpienia takich powikłań związanych ze stosowaniem heparyny, jak małopłytkowość autoimmunologiczna, utrzymuje się nawet przy przepisywaniu jej niskocząsteczkowych pochodnych..

Cybor jako analog

Substancją czynną preparatu Cybor jest sól sodowa heparyny drobnocząsteczkowej (bemiparyna sodowa). Lek ten ma szerokie zastosowanie w praktyce chirurgicznej i nefrologii (jest przepisywany pacjentom poddawanym pozaustrojowej hemodializie przy użyciu aparatu sztucznej nerki). Mechanizm działania Cybor jest całkowicie analogiczny, ponieważ lek ten hamuje tworzenie się skrzepliny poprzez przerwanie kaskady krzepnięcia. Cybor nie może być stosowany w dzieciństwie ze względu na brak wystarczających badań nad wpływem tego leku na organizm dziecka.

Enixum i Clexan: porównanie leków

Skład porównywanych leków zawiera ten sam związek chemiczny, co decyduje o dużym podobieństwie tych leków. Enixum, podobnie jak Clexane, jest wytwarzany w postaci do wstrzykiwań, przeznaczonej do podawania podskórnego. Lek dostępny jest w ośmiu różnych dawkach, co pozwoli lekarzowi na dobranie najbardziej racjonalnego i bezpiecznego dla pacjenta stężenia roztworu..

Najczęściej Enixum jest przepisywana profilaktycznie pacjentom w szpitalach chirurgicznych, którzy przeszli rozległe operacje (zwłaszcza interwencje chirurgiczne na układ mięśniowo-szkieletowy).

Sól sodowa enoksaparyny jako analog Clexane

Skład obu leków jest identyczny, dlatego wszystkie wskazania i przeciwwskazania do ich powołania są takie same. Zarówno enoksaparyna sodowa, jak i Clexane podawane są we wstrzyknięciach podskórnych, co dla wielu pacjentów nie jest przyjemną procedurą..

W przypadku braku możliwości podania leku pozajelitowo, enoksaparyna sodowa nie może być substytutem. Nie przeprowadzono badań, które mogłyby z całą pewnością powiedzieć, który lek jest skuteczniejszy, ale w praktyce ich skuteczność i skuteczność są prawie równe.

Inne tańsze zamienniki

Clexane jest dość drogim lekiem, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że należy go wstrzykiwać w całych cyklach. Poniżej podajemy listę leków, które mogą zastąpić ten lek, ale mają niższy koszt:

  • Sulodeksyd;
  • Fragmin;
  • Flenox;
  • Novoparin;
  • Anfiber;
  • Phenylin.

Lista analogów w czasie ciąży

Oprócz Clexane w czasie ciąży można przepisać inne leki, aby zapobiec rozwojowi powikłań zakrzepowych u przyszłej matki. Należą do nich następujące leki o działaniu przeciwzakrzepowym:

  • Warfaryna;
  • Fragmin;
  • Fraxiparine;
  • Anfiber;
  • Novoparin.

Antykoagulant Gemapaxan (analog Clexane). To różnica. Co jest lepsze Clexane lub Gemapaxan !? - przejrzeć

Po silnym pogorszeniu wyników badania krwi podczas brania przez miesiąc stosowałem zastrzyki. Aby ukończyć kurs, potrzebowałem tylko 4 zastrzyków. W moim mieście (Samarze) nie znalazłem częściowej sprzedaży tego leku. Aby nie przepłacać za nadwyżkę w aptece, radzono mi wziąć analog Clexan - Gemapaksan.

W przeciwieństwie do Clexanu, który jest sprzedawany w opakowaniach po 10 sztuk, Gemapaxan ma mniejszą ilość - 6 sztuk. Składnik aktywny, dawkowanie, skład są takie same. Kraje produkcji są różne. Clexane jest produkowany we Francji, a Gemapaxan we Włoszech. Wskazania i przeciwwskazania są podobne, sformułowane nieco inaczej, ale w istocie niewiele się różnią.

Wskazania do stosowania leku Gemapaxan:

Profilaktyka: zakrzepica żylna i choroba zakrzepowo-zatorowa (szczególnie w operacjach ortopedycznych i chirurgicznych); zakrzepica żylna i choroba zakrzepowo-zatorowa u pacjentów leżących w łóżku (CHF III lub IV klasy NYHA, ostra niewydolność oddechowa, ostre infekcje lub ostre choroby reumatyczne w połączeniu z jednym z czynników ryzyka zakrzepicy żylnej: wiek powyżej 75 lat, rak, zakrzepica i choroba zakrzepowo-zatorowa wywiad, otyłość, terapia hormonalna, CHF, przewlekła niewydolność oddechowa).

Zapobieganie hiperkoagulacji w układzie krążenia pozaustrojowego podczas hemodializy.

Leczenie: zakrzepica żył głębokich (w tym w połączeniu z zatorowością płucną), niestabilna dławica piersiowa i ostry zawał mięśnia sercowego bez załamka Q w EKG (w połączeniu z ASA).

Nadwrażliwość, groźba poronienia, tętniak mózgu lub tętniak rozwarstwiający aorty (z wyłączeniem operacji), udar krwotoczny (stwierdzony lub podejrzewany), niekontrolowane krwawienie, ciężkie niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, ciężka trombocytopenia wywołana heparyną sodową i enoksaparyną (w ostatnich miesiącach).

Zastrzyki są przeznaczone do samodzielnego podawania. Cały proces wprowadzania Clexane jest szczegółowo opisany w instrukcji. Gemapaxan ma schemat podawania na pudełku, a także w instrukcji. W pierwszym przygotowaniu instrukcja jest bardziej szczegółowa.

W przypadku Gemapaxanu wstrzyknięcia wskazane są zgodnie ze zwykłą metodą. Co oznacza zwykła droga podania dla osoby, która w ogóle nie wykonywała wstrzyknięć? Dlatego jako przewodnik użytkowania jest znacznie bardziej przystępny i opisany w instrukcjach Clexan.

Strzykawka jest również wygodniejsza w przypadku Clexanu. Po pierwsze, jest szczelny, wykluczony jest wyciek cieczy. Po drugie, igła jest ostrzejsza. Mam wrażenie, że wkłuwanie igły clasan jest znacznie mniej zauważalne..

Po wprowadzeniu leku czuję się bardziej komfortowo po Clexane. Gemapaksan kłuje bardziej, na brzuchu tworzy się więcej krwiaków. Czytałem w recenzjach, że Gemapaxan jest tańszy niż Clexane. Ale sądząc po cenach w aptekach naszego miasta, nie zauważyłem tego. Minimalna cena za pakiet Clexan to około 2500r. za 10 szt. cena Gemapaxanu za 6 szt. - 1500r. Średnio jeden zastrzyk kosztuje 250 rubli. oba leki.

Zalety Clexane: stosowanie strzykawki jest dużo wygodniejsze, wygodniejsze,

Zalety Gemapaxanu: możliwość zakupu mniejszej ilości opakowań.

Oba leki są dobrze tolerowane, znacznie normalizują stan krwi.

Heparyny drobnocząsteczkowe

Oto preparaty heparyn drobnocząsteczkowych oraz substancje o podobnym mechanizmie działania, które blokują działanie czynnika Xa krzepnięcia krwi.

Istnieją przeciwwskazania. Porozmawiaj z lekarzem przed zażyciem.

Inni członkowie tej samej klasy: niefrakcjonowana heparyna

Wszystkie leki zmniejszające krzepliwość krwi są tutaj.

Tutaj możesz zadać pytanie lub zostawić opinię o leku (nie zapomnij podać nazwy leku w treści wiadomości) tutaj.

Preparaty zawierające nadroparynę (wapń nadroparyny, kod ATC (ATC) B01AB06)
Częste formularze wydania (ponad 100 propozycji w moskiewskich aptekach)
NazwaFormularz zwolnieniaPakowanie, sztKraj produkcjiCena w Moskwie, rOferty w Moskwie
Fraxiparineroztwór do wstrzykiwań, 2850 jm (anty-Xa) w 0,3 ml, w strzykawcedziesięćFrancja, Glaxo i Sanofi2049- (średnia 3030↗) -4778209↘
Fraxiparineroztwór do wstrzykiwań, 3800 jm (anty-Xa) w 0,4 ml, w strzykawcedziesięćFrancja, Glaxo i Sanofi2000 - (średnia 2890↗) - 4239157↘
Fraxiparineroztwór do wstrzykiwań, 5700 jm (anty-Xa) w 0,6 ml, w strzykawcedziesięćFrancja, Glaxo i Sanofi2900 - (średnia 3057↘) - 8950319↘
Fraxiparineroztwór do wstrzykiwań, 7600 jm (anty-Xa) w 0,8 ml, w strzykawcedziesięćFrancja, Glaxo i Sanofi2800 - (średnia 4734↗) - 6354102↘
Rzadko spotykane formy uwalniania (mniej niż 100 ofert w moskiewskich aptekach)
Fraxiparine Forteroztwór do wstrzykiwań, 11400 jm (anty-Xa) w 0,6 ml, w strzykawcedziesięćFrancja, Glaxo2857 - (średnia 3330↗) - 65957↘
Preparaty zawierające sulodeksyd (sulodeksyd, kod ATC (ATC) B01AB11)
Częste formularze wydania (ponad 100 propozycji w moskiewskich aptekach)
Vessel Due Fkapsułki 250 LE50Włochy, Alfa Wasserman2177 - (średnia 2579↗) - 3611524↘
Vessel Due Froztwór do wstrzykiwań, 600LE w 2 ml, w ampułcedziesięćWłochy, Alfa Wasserman1299 - (średnia 1791↗) - 2527541↘
Preparaty zawierające sól sodową enoksaparyny (kod ATC B01AB05)
Częste formularze wydania (ponad 100 propozycji w moskiewskich aptekach)
NazwaFormularz zwolnieniaPakowanie, sztKraj produkcjiCena w Moskwie, rOferty w Moskwie
Clexaneroztwór do wstrzykiwań 2 tysiące jm (anty-Xa) w 0,2 ml w strzykawce2Francja, Aventisza 2 sztuki: 374- (średnio 369) -1802;
na 10 sztuk: 1609- (średnio 1767) - 1876
186↘
Clexaneroztwór do wstrzykiwań 4 tysiące IU (anty-Xa) w 0,4 ml w strzykawcedziesięćFrancja, Aventis2300 - (średnia 2855↗) - 3250282↘
Clexaneroztwór do wstrzykiwań 6 tys. IU (anty-Xa) w 0,6 ml w strzykawce2Francja, Aventis650 - (średnio 842↗) - 1008358↘
Clexaneroztwór do wstrzykiwań 8 tys. IU (anty-Xa) w 0,8 ml w strzykawcedziesięćFrancja, Aventis3692 - (średnia 4468↘) - 5121251↘
Rzadko spotykane formy uwalniania (mniej niż 100 ofert w moskiewskich aptekach)
Anfibraroztwór do wstrzykiwań 10000anti-Ha j. m. / ml 0,4 mldziesięćRosja, Veropharm1500- (średnia 1999) -240048↗
Hemapaxan (Hemapaxan)roztwór do wstrzykiwań 2 tysiące jm (anty-Xa) w 0,2 ml w strzykawce6Włochy, Farmaco822 - (średnio 910↘) - 108854↘
Hemapaxanroztwór do wstrzykiwań 4 tysiące IU (anty-Xa) w 0,4 ml w strzykawce6Włochy, Farmaco960 - (średnia 1028↘) - 116649↗
Hemapaxanroztwór do wstrzykiwań, 6 tysięcy IU (anty-Xa) w 0,6 ml, w strzykawce6Włochy, Farmaco1130 - (średnia 1294↘) - 140054↘
Preparaty zawierające dalteparynę (dalteparyna sodowa, kod ATC B01AB04)
Rzadko spotykane formy uwalniania (mniej niż 100 ofert w moskiewskich aptekach)
NazwaFormularz zwolnieniaPakowanie, sztKraj produkcjiCena w Moskwie, rOferty w Moskwie
Fragminroztwór do wstrzykiwań, 5 tys. IU (anty-Xa) w 0,25 ml, w szklanej strzykawcedziesięćNiemcy, apteka1450 - (średnia 2451↗) - 430029↘
Fragminroztwór do wstrzykiwań, 2500 jm (anty-Xa) w 0,25 ml, w szklanej strzykawcedziesięćNiemcy, apteka1127 - (średnia 1289) - 165973↘
Fragminroztwór do wstrzykiwań 7500 j. m. 0,3 mldziesięćNiemcy, Wetter85111↘
Fragminroztwór do wstrzykiwań, 10 tys. IU (anty-Xa) w 1 ml, w ampułcedziesięćBelgia, Pfizer2450 - (średnia 2451↘) - 430029↘
Preparaty zawierające Antytrombinę III (Antytrombina III, kod ATC (ATC) B01AB02)
Rzadko spotykane formy uwalniania (mniej niż 100 ofert w moskiewskich aptekach)
NazwaFormularz zwolnieniaPakowanie, sztKraj produkcjiCena w Moskwie, rOferty w Moskwie
Antytrombina III Ludzkaliofilizat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 jm w fiolce1Austria, Baxter7000 - (średnio 9139↘) - 1940047↘
Antytrombina III Ludzkaliofilizat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 jm w fiolce1Austria, Baxter9592 - (średnia 35700↗) - 3670048↗
Preparaty zawierające bemiparynę (sól sodowa bemiparyny, kod ATC B01AB12)
Rzadko spotykane formy uwalniania (mniej niż 100 ofert w moskiewskich aptekach)
NazwaFormularz zwolnieniaPakowanie, sztKraj produkcjiCena w Moskwie, rOferty w Moskwie
Cibor 2500 (Cibor 2500)roztwór do wstrzykiwań, 2500 jm (anty-Xa) w 0,2 ml, w szklanej strzykawce2 i 10Hiszpania, ROVI440-223022↘
Cibor 3500 (Cibor 3500)roztwór do wstrzykiwań, 3500 jm (anty-Xa) w 0,5 ml, w szklanej strzykawce2 i 10Hiszpania, ROVIza 2 sztuki: 630-700;
na 10 sztuk: 2759 - (średnio 3160) - 3780
37↗

Fraxiparin (Nadroparin) - oficjalne instrukcje użytkowania. Informacje dotyczące leku na receptę są przeznaczone wyłącznie dla pracowników służby zdrowia!

Grupa kliniczno-farmakologiczna:

Bezpośrednio działający antykoagulant - heparyna drobnocząsteczkowa

efekt farmakologiczny

Wapń nadroparyny to heparyna drobnocząsteczkowa (LMWH), otrzymywana przez depolimeryzację ze standardowej heparyny, jest glikozaminoglikanem o średniej masie cząsteczkowej 4300 daltonów.

Wykazuje wysoką zdolność wiązania się z białkiem osocza krwi, antytrombiną III (AT III). To wiązanie prowadzi do przyspieszonego hamowania czynnika Xa, co wyjaśnia wysoki potencjał przeciwzakrzepowy nadroparyny..

Inne mechanizmy pośredniczące w przeciwzakrzepowym działaniu nadroparyny obejmują aktywację inhibitora transformacji czynnika tkankowego (TFPI), aktywację fibrynolizy poprzez bezpośrednie uwalnianie tkankowego aktywatora plazminogenu z komórek śródbłonka oraz modyfikację właściwości reologicznych krwi (zmniejszenie lepkości krwi i zwiększenie przepuszczalności płytek krwi i granulocytów).

Wapń nadroparyny charakteryzuje się wyższą aktywnością czynnika anty-Xa w porównaniu z czynnikiem anty-IIa lub aktywnością przeciwzakrzepową i ma zarówno natychmiastowe, jak i przedłużone działanie przeciwzakrzepowe.

W porównaniu z heparyną niefrakcjonowaną, nadroparyna ma mniejszy wpływ na czynność i agregację płytek krwi oraz mniej wyraźny wpływ na pierwotną hemostazę..

W dawkach profilaktycznych nadroparyna nie powoduje wyraźnego spadku APTT.

W trakcie kuracji w okresie maksymalnej aktywności możliwe jest zwiększenie APTT do wartości 1,4 razy wyższej niż standardowa. To przedłużenie odzwierciedla resztkowe działanie przeciwzakrzepowe nadroparyny wapniowej.

Farmakokinetyka

Właściwości farmakokinetyczne określono na podstawie zmian aktywności osocza przeciwko czynnikowi Xa.

Po podaniu podskórnym Cmax w osoczu krwi osiąga po 3-5 godzinach, nadroparyna wchłania się prawie całkowicie (około 88%). Po podaniu dożylnym maksymalna aktywność anty-Xa jest osiągana w czasie krótszym niż 10 minut, T1 / 2 wynosi około 2 godzin.

Metabolizowany głównie w wątrobie poprzez odsiarczanie i depolimeryzację.

Po podaniu podskórnym T1 / 2 wynosi około 3,5 godziny, jednak aktywność anty-Xa utrzymuje się przez co najmniej 18 godzin po wstrzyknięciu nadroparyny w dawce 1900 anty-Xa ME.

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych

U pacjentów w podeszłym wieku, ze względu na fizjologiczne pogorszenie czynności nerek, wydalanie nadroparyny ulega spowolnieniu. Potencjalna niewydolność nerek w tej grupie chorych wymaga oceny i odpowiedniego dostosowania dawki.

W badaniach klinicznych dotyczących farmakokinetyki nadroparyny podawanej dożylnie pacjentom z niewydolnością nerek o różnym nasileniu, ustalono korelację między klirensem nadroparyny a klirensem kreatyniny. Porównując uzyskane wartości z wartościami u zdrowych ochotników, stwierdzono, że AUC i T1 / 2 u pacjentów z łagodną niewydolnością nerek (CC 36-43 ml / min) były zwiększone odpowiednio do 52% i 39%, a klirens osoczowy nadroparyny zmniejszył się do 63% wartości normalnych.

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (CC 10–20 ml / min) AUC i T1 / 2 były zwiększone odpowiednio do 95% i 112%, a klirens osoczowy nadroparyny zmniejszył się do 50% wartości prawidłowych. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (CC 3-6 ml / min) i poddawanych hemodializie wartości AUC i T1 / 2 wzrosły odpowiednio do 62% i 65%, a klirens osoczowy nadroparyny zmniejszył się do 67% wartości prawidłowych..

Wyniki badania wykazały, że u pacjentów z niewydolnością nerek o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego (CC> 30 ml / min i 70 ml) obserwuje się niewielką kumulację nadroparyny.0,438000.65700

Pacjenci z wysokim ryzykiem powstania skrzepu (zwykle na oddziałach intensywnej terapii / oddziałach intensywnej terapii / niewydolności oddechowej i / lub infekcji dróg oddechowych i / lub niewydolności serca /) Fraxiparine podaje się podskórnie 1 raz dziennie w dawce ustalonej w zależności od masy ciała pacjenta. Fraxiparine stosuje się przez cały okres ryzyka powstania skrzepliny.

Dawka fraksyparyny podawana 1 raz dziennie:

Masa ciała (kg)Objętość Fraxiparine (ml)Anti-Ha (ME)
700.65700

W leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez załamka Q Fraxiparine podaje się podskórnie 2 razy dziennie (co 12 godzin). Leczenie trwa zwykle 6 dni. W badaniach klinicznych pacjentom z niestabilną dławicą piersiową / zawałem mięśnia sercowego bez załamka Q przepisywano Fraxiparin w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w dawce 325 mg na dobę..

Początkową dawkę podaje się w pojedynczym dożylnym bolusie, kolejne dawki podaje się podskórnie. Dawkę ustala się w zależności od masy ciała na poziomie 86 j.m. anty-Ha / kg.

Masa ciała (kg)Dawka początkowa do podania IVDawki do kolejnego wstrzyknięcia podskórnego (co 12 godzin)Anti-Ha (ME)
1001,0 ml1,0 ml9500

Podczas leczenia choroby zakrzepowo-zatorowej doustne leki przeciwzakrzepowe (o ile nie są przeciwwskazane) należy podać jak najwcześniej. Terapii fraksyparyną nie przerywa się do czasu osiągnięcia docelowych wartości czasu protrombinowego. Lek podaje się podskórnie 2 razy dziennie (co 12 godzin), zwykle czas trwania kursu wynosi 10 dni. Dawka zależy od masy ciała pacjenta i wynosi 86 jm anty-Ha / kg masy ciała.

Dawka podawana 2 razy dziennie, czas trwania 10 dni

Masa ciała (kg)Objętość (ml)Anti-Ha (ME)
900.98550

Zapobieganie krzepnięciu krwi w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy

Dawkę Fraxiparine należy ustalić indywidualnie dla każdego pacjenta, uwzględniając techniczne warunki dializy.

Fraxiparine wstrzykuje się jeden raz do linii tętniczej pętli dializacyjnej na początku każdej sesji. W przypadku pacjentów bez zwiększonego ryzyka krwawienia zalecane dawki początkowe są ustalane w zależności od masy ciała, ale wystarczające na 4-godzinną sesję dializy.

Wstrzyknięcie do linii tętniczej pętli dializacyjnej na początku sesji dializy

Masa ciała (kg)Objętość (ml)Anti-Ha (ME)
700.65700

U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem krwawienia można zastosować połowę zalecanej dawki leku.

Jeśli sesja dializy trwa dłużej niż 4 godziny, można podać dodatkowe małe dawki leku Fraxiparine.

Podczas kolejnych dializ dawkę należy dostosowywać w zależności od obserwowanych efektów.

Podczas dializy należy obserwować pacjenta pod kątem ewentualnego krwawienia lub oznak tworzenia się skrzepliny w układzie dializacyjnym.

U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagane dostosowanie dawki (z wyjątkiem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek). Przed rozpoczęciem leczenia produktem Fraxiparine zaleca się monitorowanie wskaźników czynności nerek.

U pacjentów z niewydolnością nerek o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego (CC> 30 ml / min i 1/10), często (> 1/100, 1/1000, 1/10 000, 30 ml / min i