Kolorowy doppler

W tej metodzie kolorowa kodowana jest nie średnia wartość przesunięcia Dopplera, jak w konwencjonalnym mapowaniu Dopplera, ale całka amplitud wszystkich sygnałów echa widma Dopplera. Umożliwia to uzyskanie obrazu naczynia krwionośnego w znacznie większym zakresie, uwidocznienie naczyń nawet o bardzo małej średnicy (angiografia ultrasonograficzna). Angiogramy Power Doppler nie odzwierciedlają szybkości ruchu czerwonych krwinek, jak w konwencjonalnym odwzorowaniu kolorów, ale gęstość czerwonych krwinek w danej objętości. Angiografia ultrasonograficzna doppler mocy ze względu na swoje możliwości diagnostyczne może w niektórych przypadkach zastąpić bardziej inwazyjną angiografię rentgenowską.

Znaczny zasięg tętnicy szyjnej wspólnej jest określany za pomocą dopplera mocy połączonego z mapowaniem dopplerowskim.

Mapowanie dopplerowskie jest wykorzystywane w klinice do badania kształtu, konturów i światła naczyń krwionośnych. Za pomocą tej metody łatwo jest wykryć skurcz naczyń i zakrzepicę, pojedyncze blaszki miażdżycowe w nich oraz zaburzenia przepływu krwi. Ponadto wprowadzenie dopplera mocy do praktyki klinicznej pozwoliło tej metodzie wyjść poza czystą angiologię i zająć należne jej miejsce w badaniach różnych narządów miąższowych ze zmianami rozlanymi i ogniskowymi, np. U pacjentów z marskością wątroby, wolem rozlanym lub guzkowym, odmiedniczkowym zapaleniem nerek i stwardnieniem nerek itp. ułatwione przez pojawienie się klasy środków kontrastowych do badania ultrasonograficznego.

5) Doppler tkanek.

Innym rodzajem mapowania Dopplera jest Doppler tkankowy. Opiera się na obrazowaniu natywnych harmonicznych tkanek. Powstają jako częstotliwości dodatkowe podczas propagacji sygnału falowego w ośrodku materialnym, są integralną częścią tego sygnału i są wielokrotnością jego częstotliwości podstawowej (podstawowej). Rejestrując tylko harmoniczne tkankowe (bez sygnału głównego) można uzyskać izolowany obraz mięśnia sercowego bez obrazu krwi zawartej w jamach serca. Takie obrazowanie mięśnia sercowego, wykonywane w ustalonych fazach cyklu serca - skurczu i rozkurczu, pozwala na nieinwazyjną ocenę czynności skurczowej mięśnia sercowego.

Doppler tkankowy komór serca, echogeniczność ścian serca jest wyraźnie widoczna bez wizualizacji struktur wewnątrzjamowych.

2.2.4. Studia duplex i triplex

Duże możliwości diagnostyczne otwierają się przed badaniem ultrasonograficznym z połączonym zastosowaniem ultrasonografii i ultrasonografii dopplerowskiej - tzw. Ultrasonografii dupleksowej. Dzięki niemu uzyskuje się zarówno obraz naczyń (informacje anatomiczne), jak i zapis aktualnej krzywej w nich (informacje fizjologiczne). Istnieje możliwość bezpośrednich, nieinwazyjnych badań w celu zdiagnozowania zmian okluzyjnych różnych naczyń z jednoczesną oceną przepływu w nich krwi. W ten sposób monitorują wypełnienie łożyska krwią, skurcze serca u płodu, kierunek przepływu krwi w komorach serca, określają odwrotny przepływ krwi w układzie żyły wrotnej, obliczają stopień zwężenia naczyń.

Logicznym rezultatem wspólnego rozwoju dwóch metod badawczych - ultrasonografii i endoskopowej - była ultrasonografia endoskopowa. Dzięki niemu czujnik ultradźwiękowy jest mocowany na końcu światłowodu wprowadzonego do jamy badanego narządu, na przykład żołądka lub jelit. Wcześniej do badanej jamy wstrzykuje się około 100 ml wody, co poprawia uwidocznienie ściany narządu. Jednocześnie możliwe jest nie tylko uzyskanie obrazu ściany narządu na całej jej głębokości, ale także ustalenie obecności w niej zmian patologicznych, przede wszystkim guzów i stopnia ich rozprzestrzenienia.

Dane ultrasonograficzne (ultrasonografia) są analizowane z uwzględnieniem historii i obrazu klinicznego choroby oraz zgodnie z ogólnym schematem badania obrazów radiacyjnych. Jeśli chodzi o szczegółowe szczegóły, to wstępnie określają rodzaj skanu (liniowy, sektorowy) i położenie czujnika (jest to wskazane na sonogramie specjalnym znakiem). Następnie ustawia się projekcję, w której przeprowadzono badanie, oraz elementy skanu: siatka współrzędnych, obraz różnych struktur. Następnie dokładnie oceń położenie, kształt i wielkość badanego narządu.

Większość narządów tkanek miękkich (tarczyca, wątroba, nerki itp.) Pojawia się na skanach jako ciemne pola, w których sygnały z elementów zrębu (naczynia krwionośne, drogi żółciowe itp.) Są zaznaczone w postaci jasnych pasów..

Wraz z rozwojem struktur niejednorodnych w stosunku do miąższu narządu, sygnały świetlne z nich pojawiają się na sonogramach w postaci uderzeń, ognisk i różnych pasm. Obraz torbieli wypełnionej płynem jest bardzo poglądowy: tworzy zaokrąglone, jednolite ciemne pole otoczone jasnym brzegiem gęstej tkanki. Jeśli zawartość jamy jest niejednorodna (na przykład ropień ze skrawkami martwiczej tkanki w ropie), wówczas na ciemnym tle jamy znajdują się jasne obszary. Naciek zapalny wyróżnia się jasnym obszarem o nieregularnym kształcie z rozmytymi konturami. Wręcz przeciwnie, guz często ma bardziej regularny kształt i ostrzejsze kontury. Najjaśniejsze ogniska światła odpowiadają kamicom. Czasami za nimi rysuje się długi, ciemny pasek - „objaw komety”. W przypadku rozlanych uszkodzeń narządu (rozległa infiltracja, obfitość, proliferacja tkanki łącznej) obraz staje się niejednorodny - obszary ciemne i jasne występują naprzemiennie w różnych kombinacjach. Im gęstsza tkanina, tym jaśniejsza się wydaje..

Eksploracja dupleksowa. Po lewej stronie znajduje się USG serca w przekroju podłużnym wzdłuż osi długiej na wysokości zastawki aortalnej. Kropki pokazują ślad dla późniejszej metody M. Po prawej stronie jest ruch w kształcie litery U przedniej zastawki aortalnej w trybie M-modalnym.

Tryby pracy aparatu USG

Tryb A (z angielskiego Amplitude) to klasyczny tryb, obecny we wszystkich nowoczesnych urządzeniach. Na podstawie ustalenia amplitudy (czyli szczytów) odbitych sygnałów, która jest wizualizowana na ekranie w postaci oscylogramu.

Tryb M (z angielskiego. Ruch - ruch). Tryb ten, ze względu na wysoką częstotliwość impulsów dźwiękowych, pozwala uzyskać obraz tkanki serca w ruchu, czyli bezpośrednio podczas operacji narządu.

Tryb B (z angielskiego. Jasność) lub 2D. Na podstawie ustalenia amplitudy odbitego sygnału tworzony jest dwuwymiarowy obraz skanowanego obszaru, który jest wyświetlany na ekranie z częstotliwością odświeżania 20 klatek na minutę. Chroma - do 256 odcieni szarości, gdzie każdy odcień odpowiada określonej amplitudzie przebiegu. Tryb ten jest najprostszy, najbardziej zrozumiały i wielofunkcyjny: pozwala na skanowanie jamy brzusznej, nerek, gruczołów sutkowych i tarczycy, ocenę stanu zastawek serca, odcinkową i globalną funkcję skurczową komór.

Tryb D (Doppler). Opiera się na efekcie Dopplera, gdy częstotliwość odbitych fal zmienia się w zależności od prędkości skanowanego obiektu, ponadto przy zbliżaniu się do czujnika częstotliwość wzrasta, a przy oddalaniu się maleje. Służy do diagnostyki układu krążenia, gdzie obiektami odbijającymi fale dźwiękowe są krwinki czerwone.

Color Doppler (CFI - Color Flow Doppler Imaging). W tym trybie można izolować pojedyncze naczynia krwionośne i je obserwować. W przeciwieństwie do trybu D, prędkość i kierunek przepływu krwi są oznaczone kolorem. Większość skanerów umożliwia dostosowanie kolorów, aby wskazać różne przepływy krwi według własnych upodobań. Z reguły przepływ trafiający do czujnika jest kodowany na czerwono, od niego - na niebiesko przepływy turbulentne oznaczone są kolorem białym lub zielonym, a przepływ krwi skierowany prostopadle do czujnika jest czarny..

Doppler fali pulsacyjnej (PW - Doppler fali pulsacyjnej) umożliwia badanie oddzielnego odcinka naczynia w celu określenia przepływu turbulentnego i laminarnego. Różni się od trybu kolorowego Dopplera możliwością dokładniejszego wykrywania kierunku i prędkości przepływu krwi, jednak przy dużych prędkościach jest nieefektywny.

Doppler fali ciągłej (CWD). Dzięki możliwości jednoczesnej transmisji i odbioru sygnału dopplerowskiego tryb ten pozwala na dobór przepływów krwi do badania, w tym przy dużych prędkościach. Wadą jest niska dokładność lokalizacji. Celem tej metody jest badanie szybkości przepływu skurczowego przez zastawkę aortalną, a także szybkości przepływów niedomykalności przechodzących przez zastawkę płucną, trójdzielną, aortalną i mitralną..

Doppler tkankowy (TD - Doppler tkankowy) wykorzystuje zasadę dopplera fali tętna i jest wykorzystywany w badaniu prędkości ruchu narządów lub ich części, na przykład do diagnozowania pracy mięśnia sercowego.

Power Doppler (PD - Power Doppler) ma najwyższą czułość i pozwala na badanie małych naczyń krwionośnych. Ten tryb nie pozwala na określenie kierunku przepływu krwi.

I kilka słów o najnowszych osiągnięciach w dziedzinie wizualizacji. Aby pacjent bez specjalnej wiedzy mógł zobaczyć i zrozumieć wyniki skanowania gołym okiem, nowoczesne aparaty USG zapewniają tryb 3D. W rzeczywistości nie jest to oddzielny tryb skanowania, ale metoda obrazowania, podczas której komputer łączy dwuwymiarowe obrazy w jeden trójwymiarowy. Istnieje również tryb 4D, za pomocą którego pacjent może zobaczyć trójwymiarowy obraz zmieniający się w czasie rzeczywistym, czyli obserwować obraz wideo skanowanego obszaru bezpośrednio w trakcie diagnozy.

W tym artykule omówiliśmy urządzenie i główne funkcje nowoczesnych ultrasonografów. Jak powiedziano na początku, zasada działania jest taka sama dla każdego, ale warunki i obszary zastosowania są różne, dlatego producenci tego sprzętu oferują skanery o różnych profilach: stacjonarne hi-endowe kompleksy, uniwersalne do gabinetów diagnostycznych, a także mobilne do ratownictwa..

Tryby ultradźwiękowe oparte na Dopplerze

Doppler to technika ultradźwiękowa wykorzystująca efekt Dopplera. Istota efektu polega na tym, że fale ultradźwiękowe odbijają się od poruszających się obiektów ze zmienioną częstotliwością. To przesunięcie częstotliwości jest proporcjonalne do prędkości ruchu badanych konstrukcji - jeśli ruch jest skierowany w stronę czujnika, częstotliwość wzrasta, jeśli z czujnika maleje.

Główne typy Dopplera:

CFI (kolor dopler / CF / CFM / CFM / kolor doppler)

PW (CPA / Moc / Energia / Przepływ amplitudy / Doppler impulsowy / Doppler widmowy)

PDI (doppler mocy / doppler energii / doppler amplitudy / angiografia dopplerowska / doppler mocy / EDC)

CW (Continuous Wave Doppler)

TDI (TSI / Doppler tkankowy)

CFI (Color Dopler) może być używany do:

- identyfikacja statków wymagających badań;

- identyfikacja obecności i kierunku przepływu;

- podkreślenie poważnych anomalii krążenia na całym obrazie;

- zapewnienie korekcji kąta wiązki / strumienia dla pomiarów prędkości.

Ponieważ CFI zapewnia ograniczoną ilość informacji na dużym obszarze, a spektralny Doppler dostarcza bardziej szczegółowych informacji na małym obszarze, oba tryby uzupełniają się wzajemnie i są używane razem w praktyce..

Doppler pulsacyjny (spektralny) (PW) służy do analizy przepływu dla określonych obiektów w naczyniu będącym przedmiotem zainteresowania. Kiedy używany jest pulsacyjny doppler (PW) CFM, obraz w trybie CFI / B jest zatrzymywany, podczas gdy pulsujący doppler jest aktywowany. Niedawno niektóre firmy wyprodukowały systemy zdolne do równoległego wyświetlania CFM i Pulse Doppler, funkcja ta jest czasami nazywana skanowaniem potrójnym..

Doppler fali ciągłej (CW) mierzy prędkość przepływu krwi wzdłuż całej linii penetracji wiązki. W tym trybie czujnik działa w sposób ciągły, w przeciwieństwie do innych trybów badania ultradźwiękowego, połowa kryształków czujnika służy do transmisji sygnału, a druga do odbioru. Dlatego w tym trybie możliwe jest mierzenie przepływów przy bardzo dużych prędkościach, których nie można dokładnie zmierzyć za pomocą pulsacyjnego Dopplera. Wadą tego trybu jest to, że nie możemy określić, z którego punktu linii propagacji wiązki uzyskano dane dotyczące prędkości przepływu, dlatego ten tryb jest prawie zawsze używany w połączeniu z pulsacyjnym dopplerem. Do działania CW Dopplera wymagana jest oddzielna płytka elektroniczna w systemie ultradźwiękowym; ponadto nie wszystkie czujniki są zdolne do pracy w tym trybie, a od czujnika wymagana jest maksymalna wydajność, w wyniku czego głowica skanująca nagrzewa się.

Gdy te tryby (B, CFI, PW) są używane w tym samym czasie, wydajność każdego z nich spada, ponieważ elementy czujnika są używane w trzech trybach (tryb B, CFI i tryb Pulse Doppler), zmniejsza się liczba klatek na sekundę, zmniejsza się obszar CFI, a także zmniejsza się dostępny PRF. prowadzące do zwiększonej podatności na aliasing, efekt prowadzący do nakładania się, nierozróżnialności różnych sygnałów ciągłych.

Power Doppler (Power Doppler / PDI) jest również nazywany angiografią dopplerowską amplitudy i angiografią dopplerowską. Wartość wyjściowa strumienia kolorów jest wyświetlana lepiej niż sygnał Dopplera. Power Doppler nie wskazuje kierunku przepływu ani różnych prędkości. Jest często używany z uśrednianiem ramek w celu zwiększenia czułości na niskie strumienie i szybkości. Stanowi uzupełnienie pozostałych dwóch trybów.

Niektórzy producenci oferują również hybrydowe tryby kolorów, które obejmują dane dotyczące amplitudy (mocy) i prędkości. Mogą również mieć lepszą czułość przy niskim przepływie. Poniżej znajduje się podsumowanie czynników, które wpływają na obraz w każdym trybie. Większość czynników jest ustawianych dla każdego trybu po wybraniu aplikacji, chociaż operator zwykle zmienia wiele z nich, aby zoptymalizować jakość obrazu..

Tryby renderowania przepływu

Doppler spektralny (PW. Spectal)

- Badanie przepływu w określonej lokalizacji

- Szczegółowa analiza propagacji przepływu

- Dobra rozdzielczość czasowa - możesz sprawdzić wykres natężenia przepływu

- Pozwala na pomiar prędkości i indeksów

- Ogólny widok przepływu w całym obszarze

- Ograniczone informacje o strumieniu

- Słaba rozdzielczość czasowa / dynamika przepływu (liczba klatek na sekundę może być niska, gdy wykonywane jest głębokie skanowanie)

- Mapa przepływu kolorów (różne mapy)

- Informacje o kierunku

- Informacje o prędkości (wysoka i niska prędkość)

EDK (PDI, CPA, moc / energia / przepływ amplitudy)

- Wrażliwość na słabe przepływy

- Brak informacji o kierunkach w niektórych trybach

- Bardzo zła rozdzielczość czasowa

- Podatność na hałas

- Umiejętność budowania obrazów 3D

Doppler tkanek (TDI, TSI)

Ten tryb nie dotyczy trybów badania przepływu dopplerowskiego. Umożliwia wizualizację ruchu tkanek, głównie do oceny czynności mięśnia sercowego. Tryb jest podobny do trybu Dopplera pulsacyjnego dla użytkownika, ale zamiast szybkości przepływu krwi mierzy prędkość ruchu tkanki, podczas gdy sygnały z naczyń są odrzucane. Często możliwe jest wykreślenie nie tylko prędkości, ale także innych mierzonych wartości w czasie rzeczywistym..

Nie zapomnij zapisać się do naszego newslettera: wejdź do swojej skrzynki pocztowej i kliknij Zapisz się - gotowe.

Witam Podczas pracy aparatu USG (SonoSite M-Turbo s / n WK128J 2012) pojawił się problem: podczas pracy czujnika sektorowego P21 wyraźne zakłócenia pojawiły się tylko w trybie Dopplera stałej fali po obu stronach linii bazowej, co znacznie komplikuje postępowanie na tym aparatura do echokardiografii. W innych trybach tego czujnika P21, a także w trybach wypukłych i liniowych nie ma takich zakłóceń. Co się stało z urządzeniem i jaki jest koszt diagnostyki (potrzebuję oficjalnej odpowiedzi na zgłoszenie do naczelnego lekarza) dzięki.

Dzień dobry Yuri, nasi specjaliści wkrótce się z Tobą skontaktują

Doppler mocy

Skrót - ED (w skrócie PD - doppler mocy, Angio), modyfikacja CDC, charakterystyczną cechą tego trybu jest brak możliwości określenia kierunku ruchu medium, ale większa wrażliwość na ruchy nośników o niskiej prędkości. Dzieje się tak z powodu różnicy w obliczaniu koloru warunkowej "cząstki" przepływu, w tym trybie kolor określonej cząstki jest obliczany na podstawie pola pod krzywą prędkości. Służy do oceny przepływu krwi żylnej. Obecnie pojawiły się tryby mieszane np. Kierunkowy ED (lub NEDK) - w którym dodano możliwość wyznaczania kierunku ruchu, jak w klasycznym CDC, ale bez wyznaczania prędkości, jak w klasycznym ED.

Technologie diagnostyki ultrasonograficznej (terminy i skróty)

Color doppler (mapowanie kolorów, kolor doppler, CFM)

Color Doppler (Color Flow Mapping, CFM) to technika podkreślania charakteru przepływu krwi w obszarze zainteresowania na echogramie (odwzorowanie kolorów). Zwyczajowo zaznacza się przepływ krwi do czujnika na czerwono, a z czujnika na niebiesko. Burzliwy przepływ krwi ma kolor niebiesko-zielono-żółty. Kolorowy Doppler służy do badania przepływu krwi w naczyniach.

Druga harmoniczna (harmoniczne tkanki, obrazowanie harmoniczne tkanek, THI, echo harmoniczne tkanek, THE)

2. harmoniczna (harmoniczna tkankowa) - algorytm wyodrębniania składowej harmonicznej drgań narządów wewnętrznych wywołanych przejściem przez ciało podstawowego impulsu ultradźwiękowego. Sygnał uzyskany przez odjęcie składowej bazowej od sygnału odbitego jest uważany za przydatny. Zastosowanie drugiej harmonicznej ma sens przy skanowaniu ultradźwiękowym przez tkanki intensywnie absorbujące pierwszą (podstawową) harmoniczną. Technologia ta zakłada wykorzystanie czujników szerokopasmowych i wysokiej czułości ścieżki odbiorczej. Poprawia jakość obrazu, rozdzielczość liniową i kontrastową u pacjentów z nadwagą.

Doppler mocy

Power Doppler (Power Doppler) - algorytm jakościowej oceny przepływu krwi o niskiej prędkości, stosowany w badaniach sieci małych naczyń (tarczycy, nerki, jajniki), żył (wątroba, jądra) itp. Bardziej wrażliwy na obecność przepływu krwi niż Doppler kolorowy. Echogram jest zwykle wyświetlany w pomarańczowej palecie, jaśniejsze odcienie wskazują na większą prędkość przepływu krwi. Główną wadą jest brak informacji o kierunku przepływu krwi. Zastosowanie dopplera mocy w trybie 3D pozwala na ocenę przestrzennej struktury przepływu krwi w skanowanym obszarze.

Doppler tkankowy (obrazowanie prędkości tkanki)

Doppler tkankowy (tkankowy doppler kolorowy, obrazowanie prędkości tkanek) - odwzorowanie kolorów ruchu tkanek, stosowane w połączeniu z dopplerem pulsacyjnym w echokardiografii do oceny kurczliwości mięśnia sercowego.

Doppler pulsacyjny (PW, fala pulsacyjna, HFPW)

Doppler fali pulsacyjnej (PW) służy do ilościowego określania przepływu krwi w naczyniach. Pionowa podstawa czasu pokazuje prędkość przepływu w punkcie zainteresowania. Przepływy zbliżające się do czujnika są wyświetlane powyżej linii bazowej, a przepływ krwi powrotnej (z czujnika) poniżej. Doppler fali pulsacyjnej o wysokiej częstotliwości (HFPW) umożliwia rejestrację dużych prędkości przepływu. W echokardiografii oprócz kształtu i charakteru przepływu krwi za pomocą pulsacyjnego dopplera można rejestrować momenty otwierania i zamykania płatków zastawki, dodatkowe sygnały ze strun płatków i ścian serca.

Doppler fali ciągłej (CW doppler, CW)

Doppler fali ciągłej (CW) służy do ilościowego określania przepływu krwi w naczyniach z przepływami prędkości. Wadą tej metody jest to, że przepływy są rejestrowane integralnie, tj. na całej głębokości skanowania. W echokardiografii za pomocą ciągłego dopplera można obliczyć ciśnienie w jamach serca i dużych naczyniach w jednej lub drugiej fazie cyklu serca, aby obliczyć stopień znaczenia zwężenia itp. Podstawowym równaniem CW jest równanie Bernoulliego, które oblicza różnicę ciśnień. Korzystając z tego równania, można zmierzyć różnicę ciśnień między komorami w normalnych warunkach i przy patologicznym przepływie krwi z dużą prędkością..

Sterowany CW - kontrolowany Doppler fali ciągłej (sterowany CW).

Elastografia

Elastografia to technologia poprawiająca wizualizację niejednorodności tkanek miękkich poprzez ich charakterystykę ścinania. Podczas elastografii na badaną tkankę wywierany jest dodatkowy nacisk. Ze względu na nierównomierną elastyczność niejednorodne elementy tkanki kurczą się na różne sposoby. Dzięki temu możliwe jest dokładniejsze określenie postaci złośliwego guza „przebranego” za zdrową tkankę w celu zdiagnozowania raka we wczesnych stadiach rozwoju. Kliniczne zastosowania elastografii: onkologia (diagnostyka i klasyfikacja raka piersi, wątroby, prostaty; monitorowanie zmian w leczeniu guzów złośliwych), kardiologia, transplantologia (monitorowanie odrzucenia przeszczepionej nerki).

Power Doppler - Power Doppler

- Lista technologii i terminów -

  • Wprowadzenie
  • Odwrotna harmoniczna (PIH)
  • Tissue Harmonic (THI)
  • Tryb M.
  • Doppler fali pulsacyjnej (PW)
  • Doppler stałej fali (CW)
  • Doppler tkankowy (TDI)
  • Color Doppler
  • Doppler mocy
  • Crystal vue
  • Natural Vue
  • Realistic Vue
  • E-Breast
  • E-Cervix
  • E-tarczyca
  • Iota-Adnex
  • S-Detect Breast
  • S-Detect Thyroid
  • S-Fusion
  • Śledzenie S.
  • Kolor serca płodu 5D
  • ElastoScan (elastografia)
  • Znacznik e-motion
  • DMR
  • STIC
  • WOKAL
  • Tom NT
  • 3D XI
  • MSV (multislice)
  • OVIX
  • Live 3D (USG 4D)
  • SonoView
  • SonoAtlas
  • Tryby obrazu 3D
  • Kawałek o wielu objętościach
  • Widok lustrzany
  • Szybka obsługa
  • MagiCut
  • KAWIARNIA
  • Wielowiązkowe

Power Doppler - jakościowa ocena przepływu krwi o niskiej prędkości, stosowana w badaniu sieci małych naczyń (tarczycy, nerki, jajniki), żył (wątroba, jądra) itp. Bardziej wrażliwa na obecność przepływu krwi niż Doppler kolorowy.

Na echogramie (zwykle wyświetlanym w pomarańczowej palecie) jaśniejsze odcienie wskazują na wyższą prędkość przepływu krwi. Główną wadą tej technologii jest brak informacji o kierunku przepływu krwi. Zastosowanie dopplera mocy w trybie trójwymiarowym umożliwia ocenę przestrzennej struktury przepływu krwi w skanowanym obszarze.

Power Doppler jest rzadko stosowany w echokardiografii, czasami używany w połączeniu ze środkami kontrastowymi do badania perfuzji mięśnia sercowego.

Color Doppler i Power Doppler pomagają w różnicowaniu cyst i guzów, ponieważ wewnętrzna zawartość torbieli jest pozbawiona naczyń i dlatego nigdy nie może mieć loci koloru.

Tryby ultradźwięków dopplerowskich: tryb D, mapowanie kolorów, przepływ B itp..

Tryb dopplerowski umożliwia określenie prędkości i kierunku przepływu krwi. Pomiar prędkości przepływu krwi bez błędów jest możliwy, jeśli kąt między kierunkiem wiązki ultradźwiękowej a kierunkiem przepływu krwi wynosi 0. Im bardziej ten kąt zbliża się do 90 °, tym większa wartość błędu.

Echografia spektralna dopplerowska (spektralny doppler, D-mode) umożliwia ocenę prędkości przepływu krwi w naczyniach i jest krzywą zmian przesunięcia częstotliwości Dopplera, rozłożoną w czasie. Zakłada się, że przepływ krwi kierowany do czujnika jest wyświetlany na ekranie monitora powyżej linii zerowej i odpowiednio z czujnika poniżej tej linii. Rozróżnij Dopplera pulsującego i stałego.

Doppler fali pulsacyjnej (PW) umożliwia obserwację przepływu krwi w określonym obszarze naczynia i określonej prędkości. Wadą tej metody jest ograniczenie rejestrowanej prędkości oraz znaczne trudności w znalezieniu naczyń, zwłaszcza u ciężko chorych pacjentów. Kontynuacja Doppler falowy (CW) rejestruje duże prędkości (5-20 m / s), jednak nie jest możliwe dokładne zlokalizowanie badanego obszaru łożyska naczyniowego.

Obrazowanie metodą kolorowego dopplera (CDI), kolejny krok w technologii ultradźwiękowej, ułatwia zlokalizowanie naczynia i dostarcza kodowanych kolorami informacji o względnym kierunku i prędkości przepływu krwi. Przyjmuje się, że kolor czerwony wskazuje kierunek przepływu krwi do czujnika, a niebieski - z czujnika. Jasne odcienie - wysokie prędkości przepływu krwi, nasycone - niskie.

Dokładniejszą ocenę unaczynienia można uzyskać, stosując modyfikację mapowania energii kolorowego Dopplera - CDE (Color Doppler Energy, CDE), w której kolorowy obraz naczynia uzyskuje się poprzez rejestrację samego faktu ruchu w punkcie w przestrzeni (obecność przesunięcia częstotliwości Dopplera) oraz uwzględnienie energii odbitego sygnały. Ten rodzaj skanowania ma większą czułość i zwiększa rozdzielczość metody..

B-flow to nowa technika ultradźwiękowa, w której poprzez odjęcie dwóch lub czterech wektorów wzdłuż jednej linii skanowania uzyskuje się wizualizację obrazów echa z komórek krwi. Jednocześnie zmniejszają się lub zanikają boczne odgłosy powstające podczas przechodzenia wiązki ultradźwiękowej przez tkanki ludzkie. Technika pozwala na jednoczesną wizualizację przepływu krwi w naczyniu, jego świetle i ścianach oraz tkankach otaczających naczynie. Badanie nie zależy od kąta skanowania, jego zastosowanie pokazuje całkowity brak artefaktów.

Tryb 3D jest dalszym rozwinięciem trybu B. Trójwymiarowy trójwymiarowy obraz uzyskuje się poprzez komputerową transformację sygnału otrzymanego za pomocą czujnika ze zmieniającą się płaszczyzną promieniowania. Ta metoda pozwala uzyskać trójwymiarowy obraz narządu i zbadać go w różnych rzutach. Miało to szczególne znaczenie w diagnostyce prenatalnej wad wrodzonych płodu. Profesjonalne i wysokiej klasy urządzenia ultrasonograficzne mają trójwymiarowy doppler mocy lub trójwymiarową angiografię ultradźwiękową. Urządzenie odtwarza trójwymiarowy obraz wyłącznie barwnej części echogramu, która charakteryzuje przepływ krwi w naczyniach. Zmieniając kąt widzenia, obracając trójwymiarowy obraz naczyń, uzyskuje się wyobrażenie o przestrzennym rozmieszczeniu i kształcie naczyń, co daje dodatkowe informacje diagnostyczne.

Skanowanie dwustronne łączy w sobie możliwości obrazowania 2D w trybie B i spektralnego Dopplera. Ta metoda pozwala na jednoczesne obserwowanie na ekranie obrazu organu w skali szarości oraz krzywej przesunięcia częstotliwości Dopplera w czasie rzeczywistym.

Skanowanie triplex - jednoczesne tworzenie w czasie rzeczywistym dwuwymiarowego obrazu w skali szarości, informacji CDC w wybranym dwuwymiarowym obszarze oraz spektrogramu strumienia.

Standardowe badania USG bez użycia trybów dopplerowskich, przy obecności odpowiednich głowic, są możliwe na każdym z wyżej wymienionych urządzeń. Ocena parametrów układu sercowo-naczyniowego odbywa się tylko w obecności trybów dopplerowskich, w tym dopplerowskiej fali stałej.

Power Doppler jest

Doppler fali pulsacyjnej (PWD). Kontrola położenia objętości testowej odbywa się poprzez zmianę częstotliwości powtarzania impulsów (PRF). Zwiększenie częstotliwości powtarzania impulsów przesuwa objętość testową na płytszą głębokość. Spadek PRF powoduje pogłębienie objętości testowej. Częstotliwość powtarzania impulsów w urządzeniach UZDG zmienia się automatycznie po ustawieniu głębokości pozycji objętości kontrolnej w mm za pomocą odpowiedniego klawisza.

Doppler fali ciągłej (CWD). Ten tryb zakłada oddzielenie kryształów, które generują sondujące ultradźwięki i odbierają odbite echo. W konsekwencji tryb fal stałych nie jest ograniczony przez wysokie prędkości przepływu krwi, ponieważ odbiór drgań ultradźwiękowych i ich emisja trwają w sposób ciągły, a efekt aliasingu nie występuje. Główna wada CWD wiąże się również ze stałym charakterem pracy elementów piezoelektrycznych do odbioru i nadawania i polega na niemożności dokładnej lokalizacji badanego przepływu krwi..

Jaśniejsze odcienie czerwieni i niebieskiego odpowiadają wyższym prędkościom przepływu krwi, bogate ciemne odcienie niższym. Zgrubne informacje na temat prędkości przepływu krwi można uzyskać, porównując odcień koloru, w którym przepływ krwi jest malowany, ze skalą prędkości koloru. Technologia Dopplera fali pulsacyjnej jest sercem CDC. W konsekwencji obszar zainteresowania CDC składa się z wielu tomów kontrolnych. Aby prawidłowo przekazać informacje o przepływie krwi, tryb Dopplera wymaga maksymalnego równoległego ustawienia sondy ultradźwiękowej i przepływu krwi. Pionowe linie obszaru zainteresowania (ramki) pokazują kierunek propagacji sondującej wiązki ultradźwiękowej. Konieczne jest przesunięcie ramy w jednym z trzech kierunków - pośrodku, w prawo lub w lewo, uzyskując równoległość wiązki i przepływu krwi.

Podobnie jak PW Doppler, CDC ogranicza się do prezentowania dużych prędkości przepływu krwi. Przy dużych prędkościach przepływu krwi granica Nyquista zostaje osiągnięta i następuje zniekształcenie mapy przepływu kolorów (aliasing) w postaci zmieszania czerwieni i niebieskiego z przewagą jasnych odcieni.

Obrazowanie Power Doppler (EDC) pochodzi z angielskiego Power Doppler Imaging (PDI). Technologia EDC opiera się na analizie amplitudy drgań ultradźwiękowych odbijanych od poruszających się obiektów. Ponieważ amplituda sygnałów echa niesie informację o mocy (energii) odbitego ultradźwięku, w EDC, w przeciwieństwie do CDC, odwzorowywana jest nie prędkość przepływu krwi, ale energia ultradźwięków odbijana od przepływu krwi.

Informacje prezentowane są na wyświetlaczu w postaci kolorowego światła naczynia. Kolor przepływu krwi w EDC nie zależy od jego kierunku do czujnika ani od czujnika. W przeciwieństwie do CDC, ultrasonografia doppler mocy w niewielkim stopniu zależy od kąta między wiązką ultradźwiękową a przepływem krwi. Przejawia się to tym, że EDC lepiej wybarwia światło naczyń, gdy zmienia się kierunek ich przebiegu, na przykład tętnice koła Willisa lub tętnice patologicznie kręte (Kulikov V.P. i in., 1995; 1996). Ze względu na specyfikę transmisji i przetwarzania sygnału amplitudowego, EDC jest w porównaniu z sygnałem częstotliwościowym bardziej odporne na szumy niż CDC i jest bardziej wrażliwe na wolne przepływy krwi. Dlatego zaleca się stosowanie EHD do oceny unaczynienia narządów i ukrwienia narządów..

W niektórych modelach skanerów istnieje możliwość mieszania informacji o przepływie krwi uzyskanych za pomocą technologii CFM i EDC. W związku z tym zabarwienie przepływu krwi w tym przypadku ma cechy charakterystyczne dla EDC i CDC. Na przykład na mapie EHD kierunek przepływu krwi jest oznaczony kolorami. Ten tryb jest określany jako konwergentny doppler lub kierunkowy doppler mocy..