Jak rozpoznać i leczyć owrzodzenie troficzne na nogach

Wrzód troficzny to choroba charakteryzująca się powstawaniem defektów w błonie śluzowej lub skórze, które pojawiają się po odrzuceniu martwiczej tkanki. Choroba ta charakteryzuje się niewielką skłonnością do gojenia, a także skłonnością do nawrotów. Zasadniczo wrzód troficzny zaczyna się rozwijać na tle różnych chorób, które charakteryzują się długim przebiegiem i są raczej trudne do leczenia. Wyleczenie osoby z tej choroby zależy od przebiegu głównej choroby i możliwości kompensacji zaburzeń, które przyciągnęły patologię do formacji. Te wrzody mogą nie goić się przez długi czas - dłużej niż trzy miesiące. Zasadniczo owrzodzenie troficzne zaczyna wpływać na kończyny dolne pacjenta. Z tego powodu leczenie należy rozpocząć w momencie wykrycia pierwszych objawów w początkowej fazie. W tym artykule warto dowiedzieć się, jakie są etapy owrzodzeń troficznych na nogach i wiele innych punktów związanych z tym tematem..

Przyczyny występowania

Naruszenie dopływu krwi do obszarów skóry może prowadzić do rozwoju zaburzeń mikrokrążenia, niedoboru składników odżywczych, tlenu i poważnych zaburzeń metabolicznych w tkankach. Dotknięte obszary skóry nie pękają, stają się bardzo wrażliwe na różne czynniki traumatyczne i przyczepność do wszelkiego rodzaju infekcji. Przerwanie dopływu krwi do obszaru skóry pomoże doprowadzić do rozwoju zaburzeń. Występowanie owrzodzeń troficznych na nogach może być wywołane przez następujące czynniki ryzyka:

  • Pogorszenie krążenia tętniczego (głównie w cukrzycy, miażdżycy).
  • Główne problemy związane z występowaniem krążenia krwi: żylaki kończyn dolnych, zakrzepowe zapalenie żył itp. (choroby te prowadzą do zastoju krwi w żyłach, a tym samym zakłócają odżywianie tkanek i powodują ich śmierć).
  • Niektóre choroby ogólnoustrojowe (zapalenie naczyń).
  • Różne rodzaje mechanicznych uszkodzeń skóry. Może to być uraz w domu, odmrożenia i oparzenia. Obszar ten obejmuje również te wrzody, które mogą wystąpić u osób uzależnionych od narkotyków po wstrzyknięciu i następstwa po naświetlaniu..
  • Choroby skóry, takie jak egzema, przewlekłe zapalenie skóry.
  • Zatrucie substancjami toksycznymi (arsen, chrom).
  • Naruszenie lokalnego krążenia krwi z powodu długiego bezruchu z powodu choroby lub urazu.

W momencie rozpoznania ważna jest choroba, która spowodowała powstanie
Taktyka leczenia owrzodzeń troficznych kończyn dolnych i rokowanie będą w dużej mierze zależały od charakteru patologii żylnej.

Objawy owrzodzenia troficznego

Jeśli pojawi się początkowy etap owrzodzenia troficznego na nodze, możesz obawiać się następujących objawów. Tak więc pojawienie się języka na nodze jest na ogół poprzedzone ogromnym kompleksem subiektywnych i przedmiotowych objawów, które wskazują na postępujące upośledzenie krążenia żylnego w kończynach dolnych. Wielu pacjentów zauważa ciężkość łydek i zwiększony obrzęk, nasilone skurcze mięśni łydek, głównie w nocy, pojawienie się uczucia ciepła, pieczenia, a czasami swędzenia skóry podudzi. W tym okresie w dolnej jednej trzeciej nogi zaczyna się powiększać sieć miękkich żył sinicowych o małej średnicy. Na skórze zaczynają pojawiać się fioletowe lub fioletowe plamy, które po odsączeniu tworzą duży obszar przebarwień.

W początkowej fazie owrzodzenie troficzne zaczyna się powierzchownie rozprzestrzeniać, zawiera wilgotną, ciemnoczerwoną powierzchnię pokrytą strupem. Wraz z rozwojem choroby wrzód zaczyna się rozszerzać i pogłębiać.

Poszczególne owrzodzenia mogą również łączyć się ze sobą, tworząc duże wady. Duża liczba zaniedbanych owrzodzeń troficznych może tworzyć rozległą powierzchnię rany na obwodzie podudzia. Wrzód zaczyna się rozprzestrzeniać zarówno w głąb, jak i wszerz.

Komplikacje

Wrzód troficzny jest niebezpieczny ze względu na powikłania, które mają raczej poważny charakter i niezbyt dobre perspektywy. Jeśli pacjent nie skonsultuje się natychmiast z lekarzem i nie rozpocznie leczenia, mogą rozwinąć się następujące procesy:

  • Posocznica.
  • Róża.
  • Nowotwór skóry.
  • Zgorzel gazowa;
  • Zapalenie węzłów chłonnych, zapalenie naczyń chłonnych.

Uwaga! Leczenie owrzodzeń troficznych musi być koniecznie przeprowadzane pod nadzorem lekarza bez osobistego amatorskiego wykonywania.

Zapobieganie

W każdym razie owrzodzenia troficzne na nogach, jak na zdjęciu, powodują wiele problemów dla osoby. Najpierw pojawia się początkowy etap, a następnie, jeśli nie jest leczony, pojawiają się inne nieprzyjemne objawy. Głównym środkiem profilaktycznym w zapobieganiu owrzodzeniom troficznym jest natychmiastowe leczenie chorób pierwotnych (zaburzenia krążenia i odpływ limfy). Konieczne jest nie tylko przyjmowanie leków do środka, ale także stosowanie ich na zewnątrz. Miejscowa ekspozycja może pomóc pacjentowi zatrzymać procesy patologiczne, wyleczyć istniejący wrzód i zapobiec dalszemu niszczeniu tkanek.

Dlaczego choroba jest niebezpieczna??

Z biegiem czasu postępujący owrzodzenie troficzne może zajmować duże obszary skóry, zwiększając głębokość efektu martwiczego. Infekcja rzeżączkowa, która dostanie się do środka, może wywołać różę, powikłania septyczne, zapalenie węzłów chłonnych, zapalenie naczyń chłonnych. W przyszłości zaawansowany etap owrzodzenia troficznego może przekształcić się w zgorzel gazową. Może to być przyczyną pilnej interwencji chirurgicznej. W przypadku bardzo długich nie gojących się ran, które były narażone na działanie agresywnych substancji, takich jak smoła, kwas salicylowy, mogą przekształcić się w złośliwe przemiany - rak skóry.

Leczenie owrzodzenia troficznego na nodze

Każdy owrzodzenie troficzne na nodze wymaga specjalnego leczenia. W takim przypadku można użyć maści. Powinieneś także przyjrzeć się bliżej innym zaleceniom. Podczas leczenia owrzodzeń troficznych kończyn nóg najważniejszym krokiem jest zidentyfikowanie przyczyny choroby. W tym celu należy skonsultować się ze specjalistami, takimi jak dermatolog, flebolog, endokrynolog, chirurg naczyniowy, kardiolog, terapeuta ogólny. Zbyt zaawansowane stadia choroby z reguły leczy się w specjalnych szpitalach chirurgicznych. Niemniej jednak, oprócz identyfikacji i eliminacji głównych przyczyn owrzodzeń troficznych, należy również pamiętać o codziennej pielęgnacji dotkniętego obszaru. Jak można wyleczyć owrzodzenie troficzne kończyn dolnych? Będzie miało zastosowanie kilka opcji. To zależy od zaniedbania procesu patologicznego.

Terapia zachowawcza. Gdy pacjentowi przepisuje się leki, takie jak antybiotyki, leki flebotoniczne, leki przeciwpłytkowe. Fundusze te mogą wyleczyć ogromną część objawów choroby. Bardzo często pacjentowi przepisuje się następujące leki: Solcoseryl, Tocopherol, Actovegil. Ten lek może być przepisany tylko przez lekarza prowadzącego..

Terapia miejscowa, dzięki której pacjent może leczyć uszkodzenia skóry i tkanek. W przypadku choroby, takiej jak cukrzyca, stosuje się maści zawierające enzymy i środki antyseptyczne. Te środki wspomagają gojenie się ran, a także zapewniają ulgę w bólu. Te maści, które zwiększają krążenie krwi, nie są zalecane do nakładania na otwartą powierzchnię owrzodzenia troficznego. Maści takie jak Levosin, Dioxicol, Curiosin mają działanie gojące rany. Maść należy nakładać na kompres lub specjalne opatrunki..

Interwencja chirurgiczna wykonywana po całkowitym wyleczeniu wrzodów. Podczas tej procedury przepływ krwi zaczyna przywracać w żyłach w dotkniętych obszarach. Ta operacja obejmuje flebektomię i operację bajpasu.

W leczeniu ran stosuje się leki: Eplan, Chlorhexidine, Dioxidin. W domu możesz użyć roztworu furacyliny lub nadmanganianu potasu.

Interwencja operacyjna

Chirurgiczne leczenie owrzodzeń troficznych nóg jest wskazane przy ciężkich i dużych zmianach skórnych. Operacja polega na usunięciu owrzodzenia wraz z otaczającą martwą tkanką, a następnie zamknięciu ubytku. W drugim etapie wykonywana jest operacja żył.

Istnieje kilka różnych technik chirurgicznych:

Żywnościowy. Prowadzony przy owrzodzeniach, które nie goją się przez długi czas.

Terapia próżniowa. Ta procedura pomaga szybko zmniejszyć obrzęk i usunąć ropę. Ponadto pozwala stworzyć wilgotne środowisko w samej ranie. Będzie to wpływać na rozwój bakterii..

Szycie przezskórne. Nadaje się do leczenia owrzodzeń nadciśnieniowych. Istotą tego zabiegu jest rozdzielenie przetok żylno - tętniczych.

Wirtualna amputacja. W tym zabiegu wycina się kość śródstopia i staw śródstopno-paliczkowy. Jednocześnie integralność stopy nie jest naruszana, ale wszystkie ogniska infekcji kości są usuwane. Skutecznie pomaga zwalczać wrzody neurotroficzne..

Jeśli owrzodzenie ma wielkość nie mniejszą niż 10 centymetrów kwadratowych, to ranę zamyka się tkankami, tym samym napinając skórę o dwa, trzy milimetry dziennie, przybliżając w ten sposób brzegi i zamykając ją całkowicie w ciągu 36-40 dni. W okolicy rany pozostaje blizna. Powinien być stale chroniony przed różnego rodzaju urazami. Jeśli powierzchnia zmiany przekracza 10 centymetrów kwadratowych, wówczas przeszczep skóry wykonuje się przy użyciu zdrowej skóry pacjenta.

Terapia lekowa

Zrozumiałeś, że owrzodzenie troficzne na nodze nie może być normalnym zjawiskiem. Warto przestudiować etapy i zdjęcia tej dolegliwości, aby kuracja była skuteczna. Przebieg leczenia specjalnymi lekami musi koniecznie towarzyszyć każdej operacji. Leczenie lekami dzieli się na kilka etapów. Będzie to zależało od etapu procesów patologicznych..

Na pierwszym etapie (w stadium wrzodu płaczącego) do terapii lekowej włączane są następujące leki:

  • NLPZ. Leczy diklofenak, ketoprofen.
  • Antybiotyki o szerokim spektrum działania.
  • Środki przeciwpłytkowe do wstrzyknięć dożylnych: reopoglukina, pentoksyfilina.

Leczenie miejscowe na tym etapie polega na oczyszczeniu wrzodów z nieżywego nabłonka i patogenów. Leczenie obejmuje następujące procedury:

Mycie ran roztworami antyseptycznymi: manganem, furacyliną, wywarami z glistnika, rumianku i sznurka.

Stosowanie opatrunków z maściami leczniczymi (lewomekol, dioksykol, streptolaven) i węglanami (opatrunek specjalny do sorpcji).

W kolejnym etapie leczenia, charakteryzującym się powstawaniem blizn i początkową fazą gojenia, na owrzodzenia troficzne stosuje się specjalne maści lecznicze - actvigin, solcoseryl, ebermin itp. A także leki - przeciwutleniacze, na przykład tolkoferon.

Ponadto na tym etapie stosuje się opracowane specjalne opatrunki na rany Geshispon, Algipor, Sviderm, Algimaf, Alevin. Wykonywanie obróbki wyraźnej powierzchni odbywa się za pomocą takich środków, jak curiosin. Na ostatnim etapie leczenie ma na celu wyeliminowanie choroby podstawowej, która wywołała początek owrzodzenia troficznego.

Jak leczyć owrzodzenie troficzne na nodze w domu

Zdałeś sobie sprawę, że leczenie owrzodzeń troficznych nóg może przynieść dobre rezultaty. Ale oprócz leków możesz użyć metody ludowej. Rozpoczynając leczenie owrzodzenia troficznego różnymi przepisami ludowymi, zdecydowanie musisz odwiedzić lekarza. W domu możesz złożyć wniosek:

Nadtlenek wodoru. Nałóż niewielką ilość nadtlenku na wrzód. Następnie należy posypać to miejsce streptocydem. Na wierzchu należy położyć serwetkę, wcześniej namoczoną w 50 ml przegotowanej wody. Dodaj 2 łyżeczki do tej wody. nadtlenek. Następnie zamknij kompres torbą i zawiąż go bandażem lub szalikiem. Kompres należy zmieniać 2-3 razy dziennie. Po zwilżeniu rany należy dodać streptocyd.

Balsam leczniczy. Stosowany jest w leczeniu owrzodzeń troficznych w cukrzycy. W skład tego balsamu wchodzą: 2 żółtka jaj, 100 gram smoły jałowcowej, jedna łyżka olejku różanego i jedna łyżeczka rafinowanej terpentyny. Ten balsam należy nałożyć na owrzodzenie troficzne i przykryć bandażem.

Proszek z suchych liści kamienia nazębnego. Konieczne jest przemycie rany roztworem rivanolu. Traktuj przygotowanym proszkiem. Następnie nałóż bandaż. następnego ranka należy ponownie posypać ranę proszkiem, ale wcześniej nie trzeba jej myć. W najbliższej przyszłości wrzód zacznie się goić.

Wrzody troficzne można leczyć środkami antyseptycznymi: ranę należy przemyć ciepłą wodą i mydłem do prania. Następnie musisz zastosować środek antyseptyczny i bandaż. Te opatrunki należy przeplatać z aplikacjami roztworu chlorku sodu i soli morskiej (jedna łyżka stołowa na litr wody). Gazę należy złożyć na cztery warstwy, zwilżyć w przygotowanym roztworze soli fizjologicznej, trochę wycisnąć i nałożyć na ranę. Na wierzchu należy położyć papier kompresyjny i przytrzymać przez trzy godziny. Tę procedurę należy powtarzać 2 razy dziennie. Pomiędzy aplikacjami powinna być przerwa trwająca trzy lub cztery godziny. W tym okresie konieczne jest, aby wrzód był otwarty. W najbliższej przyszłości owrzodzenie zacznie się zmniejszać, a jego krawędzie staną się różowe. Oznacza to, że rozpoczął się proces gojenia..

W przypadku otwartych owrzodzeń stosuje się okłady lub okłady czosnkowe. Musisz wziąć ręcznik frotte lub wielowarstwową gazę. Następnie należy go zmoczyć w gorącym bulionie czosnkowym, trochę wycisnąć i nałożyć na ranę. Poduszkę grzewczą i suchy bandaż flanelowy lub butelkę z gorącą wodą należy nałożyć na kompres lub okład, aby utrzymać ciepło.

Wymieszaj miód z białkiem jaja w tym samym stosunku. Konieczne jest ubicie wszystkich składników i nałożenie na owrzodzenie, w tym również chore żyły. Następnie przykryj tylną częścią liści łopianu. Ostatnia powinna mieć 3 warstwy. Ten kompres należy pozostawić na noc. Powinieneś to zrobić 5-8 razy.

Należy pamiętać, że w przypadku braku prawidłowej i terminowej terapii mogą rozwinąć się następujące powikłania: róży, wyprysk drobnoustrojów, zapalenie okostnej, artroza stawu skokowego, pioderma. Z tego powodu nie powinieneś używać tylko środków ludowych, zaniedbując tradycyjne leczenie..

Maści lecznicze

Aby leczyć tę chorobę, możesz również użyć różnych maści: naturalnych lub zakupionych w aptece. Wrzody goją się bardzo skutecznie, a także działają przeciwzapalnie maści z żywokostu, arniki i geranium pokojowego. Bardzo często stosuje się maść Vishnevsky. Spośród maści, które można kupić w aptece, należy wyróżnić takie jak lewomekol, dioksykol i streptolaven.

Wrzody troficzne na nogach. Zdjęcie, leczenie, dlaczego powstają, jak rozmazać

Wrzody troficzne są dość częstym powikłaniem wielu chorób naczyniowych i innych zaburzeń. Na nogach w większości przypadków obserwuje się objawy. Lekarze często pokazują pacjentom zdjęcia choroby, aby zmotywować ich do leczenia i zapobiegania powikłaniom..

Co to są owrzodzenia troficzne na nogach

Wrzody troficzne to rodzaj ran na kończynach dolnych powstałych w wyniku niedożywienia tkanek i rozwoju procesów martwiczych. Najczęściej choroba dotyka dokładnie nóg, ale zdarzają się przypadki uszkodzenia kończyn górnych, pośladków, tułowia.

Taki stan jest bardzo niebezpieczny dla pacjenta, dlatego ważne jest, aby skonsultować się ze specjalistą w odpowiednim czasie i przejść pełne badanie diagnostyczne..

Rodzaje owrzodzeń troficznych na nogach

Wrzody troficzne na nogach (zdjęcie pozwoli ci stworzyć ogólny obraz choroby) eksperci dzielą się na kilka typów, biorąc pod uwagę przyczynę ich wystąpienia. Ogólna klasyfikacja obejmuje podział wrzodów na żylne i tętnicze. Około 80% pacjentów cierpi na pierwszy typ zaburzenia.

Wrzody tętnicze powstają w wyniku upośledzenia krążenia tętniczego. Na zewnątrz wyglądają jak zaokrąglone płytkie wgłębienia wypełnione ropą, zlokalizowane w obszarze stopy. Najczęściej diagnozowana jest u starszych pacjentów z miażdżycą lub chorobą wieńcową.

Wrzody żylne rozwijają się powoli i są wynikiem upośledzenia krążenia żylnego. Wyglądają jak ciemnofioletowe plamy, które stopniowo rosną. Występują u młodszych i starszych pacjentów.

Biorąc pod uwagę przyczynę choroby, wyróżnia się następujące rodzaje zmian martwiczych:

  1. Owrzodzenia cukrzycowe dotykają osoby z cukrzycą typu 1. Pacjenci z chorobą typu 2 rzadziej cierpią na takie zaburzenia. Charakterystyczną oznaką wrzodu cukrzycowego jest lokalizacja zmiany w paluchu..
  2. Wrzody neurotroficzne mogą być zlokalizowane na udach i nogach, stopach. Rozwijają się z naruszeniem unerwienia tkanek, wpływają na tkanki powierzchowne i głębokie.
  3. Owrzodzenia nadciśnieniowe częściej dotykają pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, gdy nie tylko zaburzone jest krążenie krwi, ale również dochodzi do zniszczenia małych tętnic. Zewnętrznie pojawiają się w postaci bordowych lub niebieskawo-czerwonych plam, bolesnych w dotyku.
  4. Gatunki pyogenne częściej dotykają pacjentów, którzy na bieżąco naruszają podstawowe zasady higieny osobistej (na przykład osoby, które nie mają stałego miejsca zamieszkania). W okolicy zmiany częściej występują kończyny dolne, owrzodzenia zwykle nie są głębokie, ale przy dłuższym przebiegu choroby mogą wpływać na mięśnie.

Każdy z gatunków ma swoje własne cechy i objawy. Jeden lub inny rodzaj zaburzenia można zdiagnozować po przeprowadzeniu wywiadu i badaniu..

Etapy i stopnie owrzodzeń troficznych na nogach

Wrzody troficzne na nogach (zdjęcie po etapie pomaga człowiekowi samodzielnie ocenić jego stan) w większości przypadków rozwijają się stopniowo. Niezależnie od rodzaju choroby proces martwicze rozwija się w kilku etapach..

W początkowej fazie pacjent odczuwa jedynie niewielki dyskomfort. W dotyku skóra staje się zimna (z owrzodzeniami tętnic) lub gorąca (z żylnymi). W obszarze przyszłej lokalizacji owrzodzenia skóra staje się gęstsza. Pacjent może mówić o swędzeniu w dotkniętym obszarze, które nasila się w kontakcie z chemikaliami. Ponadto skóra może być przesuszona, pojawiają się obszary łuszczące się..

W miarę postępu choroby w obszarach problemowych pojawiają się drobne objawy zewnętrzne.

Wysięk jest kolejnym etapem rozwoju wrzodu. Pojawia się obrzęk, w centrum którego znajduje się ognisko martwicze, stopniowo rozprzestrzeniające się na cały obszar. Cały proces wysięku trwa około 14 dni, czasem dłużej.

Kolejny etap to naprawa lub granulacja i trwa 3-4 tygodnie. Obszar owrzodzenia pokryty jest świeżymi ziarnkami, które wyglądają jak małe czerwone kropki. Głębokość zmiany zwiększa się, ale jednocześnie następuje usunięcie martwiczych mas i ropy.

Następnym etapem jest epitelializacja, która może trwać kilka miesięcy w zależności od wieku pacjenta i indywidualnych cech organizmu. W tym przypadku wrzód goi się, tkanka regeneruje się, a wielkość dotkniętego obszaru maleje..

Warto pamiętać, że w przypadku każdego rodzaju choroby przebiega ona w kilku etapach, ale w jednym z nich może dojść do infekcji, która zaburza naturalny przebieg procesu i wydłuża każdy okres.

Objawy owrzodzeń troficznych na nogach

Każdy pacjent inaczej doświadcza choroby. Objawy w dużej mierze zależą od etapu rozwoju i współistniejących chorób. W większości przypadków pacjenci podczas wykonywania pracy fizycznej mówią o obrzęku kończyny, ciężkości i zmęczeniu..

Wieczorem zwiększa się objętość jednej lub obu nóg, szczególnie w dolnej części nogi. Skóra nabiera blasku, przy bliższym przyjrzeniu się widać drobne pęknięcia.

Po chwili pacjent zauważa bordowe, fioletowe lub czerwone plamy zlokalizowane na nodze lub stopie. Przy dotknięciu odczuwa się umiarkowany lub silny ból. Następnie pośrodku miejsca pojawia się martwicze miejsce, z którego uwalniany jest płyn surowiczy lub ropa. Ból nasila się, osoba stara się unikać stresu.

Wrzody troficzne na nogach. Zdjęcie

Ponadto do objawów dołączają ciągłe bóle, kończyna staje się gorąca w dotyku, pojawiają się oznaki ogólnego stanu zapalnego w postaci wzrostu temperatury ciała, osłabienia, bólu głowy, utraty apetytu.

Na zaawansowanym etapie i po dodaniu infekcji brzegi owrzodzenia stają się czarne, głębokość zmiany wzrasta, ogólny stan pacjenta się pogarsza. Ból kończyny zmusza osobę do przyjmowania dużych dawek leków, co również negatywnie wpływa na jego zdrowie, ale nieznacznie osłabia objawy.

Przyczyny pojawienia się owrzodzeń troficznych na nogach

Wrzody troficzne na nogach (zdjęcia objawów zewnętrznych można zobaczyć w gabinecie specjalisty) są spowodowane wieloma czynnikami.

Specyficzne rodzaje chorób są wywoływane przez pewne przyczyny: cukrzyca - zaniedbana cukrzyca, nadciśnienie - ciężkie nadciśnienie tętnicze, neurotrofia - choroby mózgu i rdzenia kręgowego, którym towarzyszy naruszenie unerwienia tkanek.

Wrzód ropotwórczy jest wynikiem ciągłego noszenia brudnej odzieży, nieprzestrzegania zasad higieny osobistej, częstej hipotermii.

Istnieją jednak ogólne powody, które mogą powodować powstawanie miejsca martwicy:

  1. Regularne noszenie niewygodnych, wąskich butów, które powodują zaburzenia krążenia krwi i odżywianie tkanek.
  2. Żylaki, które dotykają wiele kobiet w młodym i średnim wieku.
  3. Zakrzepowe zapalenie żył, wywołujące zastój krwi w kończynach, niedożywienie tkanek.
  4. Aktywność zawodowa związana z ciągłym utrzymywaniem pacjenta w pozycji wyprostowanej przez długi czas (sprzedawcy, chirurdzy, nauczyciele). W tym samym czasie krew w żyłach nóg zatrzymuje się, co prowadzi do pojawienia się wrzodów..
  5. Regularna hipotermia ciała, a zwłaszcza kończyn dolnych.
  6. Długotrwałe palenie tytoniu, które z pewnością prowadzi do uszkodzenia tętnic nóg.
  7. Obliterating endarteritis to poważna choroba, której towarzyszy uszkodzenie tętnic i stopniowa martwica nie tylko skóry, ale także tkanek głębokich.
  8. Choroby wywołujące kruchość ściany naczyniowej.
  9. Ekspozycja skóry na chemikalia.
  10. Odmrożenia kończyn dolnych lub oparzenia o różnym nasileniu.
  11. Niedobór witamin i minerałów w wyniku złego odżywiania.
  12. Nadmierna masa ciała, która zwiększa obciążenie naczyń kończyn dolnych.

Jeden lub więcej czynników predysponujących powoduje niedożywienie tkanek i rozwój owrzodzeń troficznych.

Diagnoza owrzodzeń troficznych nóg

Aby zbadać pacjenta, stosuje się standardowe metody dla wszystkich chorób, a także te specjalnie ukierunkowane na badanie naczyń kończyn dolnych.

Nazwa metodyOpisMiejsce, koszt
Ogólne badanie i przesłuchanie pacjentaLekarz przesłuchuje pacjenta, identyfikuje przypuszczalną przyczynę zaburzenia, bada obszar dotknięty chorobą, mierzy temperaturę ciała i ciśnienie krwiWykonywany w dowolnej placówce medycznej zwykle nie wymaga kosztów materiałowych
Kliniczne i biochemiczne badanie krwiPierwszy rodzaj diagnozy pomaga określić ogólny stan pacjenta. Drugi ujawnia skłonność do zakrzepicy, co jest ważne na tym etapieWykonywany jest ambulatoryjnie w klinice publicznej i prywatnej. W pierwszym przypadku płatność zwykle nie jest wymagana. W instytucjach prywatnych cena waha się od 300-500 rubli.
Badanie bakteriologiczne próbki wrzoduPróbkę ropy, chorej tkanki lub wysięku pobiera się z wrzodu w celu określenia obecności patogenów lub infekcjiPrzeprowadzany jest w dowolnej instytucji, cena wynosi 200-600 rubli. w zależności od stanu kliniki i wyposażenia
Ultrasonografia dopplerowskaJedną z najskuteczniejszych nieinwazyjnych metod diagnostycznych jest użycie aparatu USG do badania stanu naczyń nógNie jest przeprowadzana w każdym szpitalu, tylko tam, gdzie dostępny jest sprzęt. Cena to 500-1000 rubli.
AngiografiaNajskuteczniejsza i najczęściej stosowana metoda badania, polegająca na wprowadzeniu środka kontrastowego do chorego naczynia, a następnie badaniu za pomocą promieni rentgenowskich. Seria obrazów pozwala lekarzowi zrozumieć, które naczynia są dotknięteZabieg przeprowadzany jest tylko w specjalistycznych klinikach, cena waha się od 600-1200 rubli.
MRINie zawsze jest używany, tylko jeśli inne metody są nieskuteczne. Obejmuje pełne badanie kończyn za pomocą pola magnetycznego i środka kontrastowego w celu lepszej wizualizacji dotkniętego obszaru. Pomaga zidentyfikować obszar, w którym wystąpiły zaburzenia krążeniaNie zawsze jest to przeprowadzane, sprzęt jest zwykle dostępny w prywatnych klinikach, cena to około 1300-2000 rubli.
EKGPomaga lekarzowi ocenić pracę serca. Stosuje się go prawie zawsze, zwłaszcza u pacjentów cierpiących na wszelkie choroby układu sercowo-naczyniowegoSprzęt jest dostępny w agencjach rządowych, zwykle nie jest wymagana opłata

Za najskuteczniejszą metodę uważa się angiografię, a także ultrasonografię dopplerowską. Te metody pomagają zobaczyć dokładną lokalizację naczyń, które zostały dotknięte. Jednak dopiero kompleksowe badanie pozwoli ustalić przyczynę naruszenia..

Kiedy iść do lekarza

Wrzody troficzne wymagają prawidłowego i terminowego leczenia. Na nogach choroba postępuje dość szybko. Jeśli oceniasz zdjęcia pacjentów z częstotliwością 3-4 tygodni, możesz zrozumieć, że nie wahaj się odwiedzić lekarza.

Eksperci zalecają skontaktowanie się ze szpitalem natychmiast po pojawieniu się pierwszych objawów, obrzęku i swędzenia. Jeśli po badaniu zostaną stwierdzone obszary zaburzeń krążenia, zakrzepy, uszkodzone naczynia krwionośne, należy niezwłocznie udać się do lekarza. Tylko wczesne leczenie gwarantuje powrót do zdrowia.

Wrzody troficzne są zwykle leczone przez flebologa lub chirurga naczyniowego. Ale w małych miejscowościach tacy wąscy specjaliści nie zawsze są dostępni. W przypadku ich braku pacjent powinien skonsultować się ze zwykłym chirurgiem.

Zapobieganie owrzodzeniom troficznym nóg

Zapobieganie chorobie jest zawsze łatwiejsze niż jej leczenie. Aby zapobiec pojawianiu się owrzodzeń troficznych, zaleca się zwracanie uwagi na dietę, w tym świeże warzywa, owoce, soki, nabiał, zioła, orzechy.

Zaleca się rezygnację z papierosów i ograniczenie do minimum ilości spożywanego alkoholu. Ponadto należy unikać hipotermii kończyn, nosić wygodne, obszerne buty, nie przepracowywać. Jeśli aktywność zawodowa wymaga częstego stania przez długi czas, należy regularnie rozgrzewać, nie dopuszczając do zastoju krwi.

Jeśli pojawią się objawy jakiejkolwiek choroby naczyniowej lub serca, zaleca się, aby nie naruszać zaleceń lekarza, aby nie pogorszyć stanu. Jeśli pacjent zauważył objawy wskazujące na powstanie wrzodu, warto natychmiast skontaktować się ze specjalistą.

Metody leczenia owrzodzeń troficznych nóg

Aby wyeliminować zmiany i zapobiec powikłaniom, specjaliści przepisują leki. Dodatkowo wielu pacjentów stosuje receptury medycyny tradycyjnej i inne metody..

Leki

W większości przypadków jako główne leczenie stosuje się czynniki zewnętrzne. Jednak, aby wzmocnić działanie, specjalista dodatkowo przepisuje leki ogólnoustrojowe.

Najpopularniejsze będą:

  1. Solcoseryl to skuteczna maść zawierająca ekstrakt z krwi młodych cieląt. Działa przeciwzapalnie, regenerująco, przyspiesza proces gojenia się tkanek, zapobiega powikłaniom. Stosuje się go do leczenia ran od 1 do 3 razy dziennie. Konieczne jest nałożenie kompozycji cienką warstwą, nie trzeć. Kurs trwa od 2 do 4 tygodni. Cena produktu zaczyna się od 300 rubli. za opakowanie.
  2. Stellanin to skuteczna maść o właściwościach regenerujących, przeciwbakteryjnych, przeciwzapalnych. Składnikiem aktywnym jest trójjodek dietylobenzimidazoliowy, który skutecznie zwalcza różne mikroorganizmy i jednocześnie stymuluje naprawę tkanek. Maść należy nakładać przez 2-3 tygodnie, nakładać cienką warstwą nie więcej niż 3 razy dziennie. Nie należy pocierać leku. Cena narzędzia wynosi około 400 rubli.
  3. Argosulfan to popularny krem ​​zawierający sulfatyzol srebra. Posiada wyjątkowe właściwości przeciwbakteryjne, przeciwzapalne i regenerujące. Czas trwania kuracji wynosi od 2 do 4 tygodni. Krem należy nakładać zewnętrznie, nakładać cienką warstwą 2 razy dziennie. Lek jest uważany za bardzo skuteczny. Cena leku wynosi średnio 350-450 rubli. na tubę 40 g.
  4. Latren to lek do stosowania ogólnoustrojowego w postaci roztworu do dożylnego podawania kroplowego. Rozszerza naczynia krwionośne, normalizuje miejscowe i ogólne krążenie krwi, eliminuje obrzęki kończyn. Jest przepisywany w kursach 5-10 dni przy codziennym podawaniu 200 ml roztworu. Cena 1 butelki zaczyna się od 120 rubli.
  5. Rheosorbilact to skuteczny lek przepisywany na oczyszczanie krwi. Stosowany w przypadku zaniedbanych owrzodzeń troficznych z infekcją krwi. Pacjentowi podaje się od 200 do 400 ml leku dziennie za pomocą zakraplacza. Kurs trwa od 3 do 10 dni. Cena 1 butelki 200 m wynosi około 100 rubli.

Kompleksowe leczenie owrzodzeń troficznych może przyspieszyć powrót do zdrowia i zapobiec powikłaniom. W niektórych przypadkach specjaliści przepisują ogólnoustrojowe antybiotyki, takie jak ceftriakson, aby zmniejszyć ryzyko zatrucia krwi.

Produkty te są uważane za bardzo skuteczne, jeśli są używane prawidłowo..

Tradycyjne metody

Wrzody troficzne na nogach (specjalista często pokazuje pacjentowi zdjęcie), wielu pacjentów jest leczonych za pomocą receptur medycyny alternatywnej.

Niektóre z nich są dość skuteczne.

Do leczenia używa się dość często suchych liści kamienia nazębnego. Konieczne jest pobranie surowców, zmielenie na proszek. Po umyciu wrzodów nadtlenkiem wodoru, posyp je proszkiem, nałóż czysty bandaż lub gazę i pozostaw na noc. Powtarzaj codziennie przez 2 tygodnie. Przepis pomaga przyspieszyć gojenie i oczyścić ropę, jest uważany za bardzo skuteczny.

Bulion czosnkowy służy do okładów. Można go przygotować z 5 ząbków czosnku i 1 litra wody. Gotuj czosnek przez co najmniej 10 minut, przefiltruj. W gorącej kompozycji zwilżyć kawałek gazy lub szmatki, nałożyć na dotknięte obszary, owinąć folią spożywczą, pozostawić na 2 godziny. Powtarzaj codziennie przez 1-2 tygodnie.

Mieszanka 1 łyżki. l. miód i białko z 1 świeżego jaja kurzego to skuteczny i bezpieczny środek. Konieczne jest nałożenie go na dotknięty obszar, nałożyć liść łopianu na wierzch i owinąć nogę celofanem, pozostawić na noc. Przebieg zabiegu składa się z 5-8 sesji dziennie.

Dowolny środek jest skuteczny i pomaga przyspieszyć powrót do zdrowia. Jednak można ich używać tylko po konsultacji z lekarzem. W niektórych przypadkach takie leczenie może zaszkodzić pacjentowi..

Inne metody

Terapia próżniowa to jeden z rodzajów interwencji chirurgicznej, w którym w 1 zabiegu usuwa się ropę i zmiany martwicze z rany, oczyszcza się ją i leczy środkami antyseptycznymi, co przyspiesza powrót do zdrowia, eliminuje możliwość przedostania się infekcji do krwi. Wystarczy 1 sesja, a pacjent odczuwa ulgę. Metoda jest uważana za skuteczną.

Elektroforeza lecznicza to rodzaj fizjoterapii, w którym do rany przyczepia się specjalne płatki nasączone środkami przeciwbakteryjnymi.

Za pomocą prądu elektrycznego o wysokiej częstotliwości składniki leków dostarczane są do głębokich warstw, co pozwala przyspieszyć powrót do zdrowia i zapobiec rozprzestrzenianiu się martwicy. Aby osiągnąć wynik, potrzebujesz co najmniej 10 sesji z częstotliwością 2-3 dni.

Takie metody są często stosowane, są bardzo skuteczne i przyspieszają powrót do zdrowia..

Możliwe komplikacje

Brak leczenia z pewnością doprowadzi do rozwoju powikłań..

Najczęstsze będą następujące:

  1. Zatrucie krwi.
  2. Zapalenie węzłów chłonnych.
  3. Rozwój róży.
  4. Zgorzel nóg.

Ponadto owrzodzenia troficzne mogą rozprzestrzeniać się na dużych obszarach i wpływać nie tylko na skórę, ale także na mięśnie i ścięgna..

Wrzody troficzne to powszechna i niebezpieczna choroba, która często atakuje skórę nóg. Studiując zdjęcia kończyn pacjentów, możesz zobaczyć, do czego prowadzi ignorowanie objawów, dlatego lepiej od razu udać się do lekarza.

Projekt artykułu: Mila Fridan

Film o owrzodzeniach troficznych na nogach

Objawy i leczenie żylnych owrzodzeń troficznych nóg:

Wrzody troficzne. Przyczyny, objawy, oznaki, diagnostyka i leczenie patologii.

Wrzód troficzny to powierzchowny defekt w tkankach powłokowych, który z czasem rozprzestrzenia się do głębszych tkanek i nie ma tendencji do gojenia. W większości przypadków owrzodzenia troficzne powstają w wyniku niedożywienia określonego obszaru skóry lub błony śluzowej, braku ukrwienia lub z powodu zaburzeń unerwienia tego obszaru..

Wrzody troficzne nie pojawiają się samoistnie. Na początkowych etapach rozwoju procesu patologicznego na tkankach powłokowych dotkniętego obszaru pojawia się sinica, której towarzyszy swędzenie, pieczenie i obrzęk, a ostatecznie zamienia się w powierzchowną ranę, która zamiast gojenia ma tendencję do pogłębiania i szerokości. Wrzód troficzny jest zwykle nazywany każdym defektem w tkankach powłokowych, który nie goi się dłużej niż osiem tygodni. Takie wrzody są niebezpieczne ze względu na powikłania, ponieważ mogą prowadzić do posocznicy, a nawet amputacji kończyny. Powinny być leczone szybko i pod ścisłym nadzorem lekarza prowadzącego..

Za najczęstsze uważa się owrzodzenia troficzne stóp i nóg. W około 70% przypadków takie owrzodzenia są spowodowane różnymi patologiami krążenia żylnego, takimi jak żylaki. Na drugim miejscu pod względem rozpowszechnienia wśród przyczyn owrzodzeń troficznych znajduje się zatarcie miażdżycy (około 8% przypadków). Innym ważnym czynnikiem jest obecność cukrzycy u pacjenta, która w około 3% przypadków prowadzi do wystąpienia różnych wad tkanek powłokowych. Innymi przyczynami mogą być zakrzepica, uraz, upośledzenie unerwienia itp. Ciężkim powikłaniom owrzodzeń troficznych towarzyszy około 3,5% przypadków..

Struktura skóry, jej ukrwienie i unerwienie

Skóra jest wielofunkcyjnym narządem pokrywającym ciało ludzi i wielu zwierząt. Bierze udział w termoregulacji organizmu, pełni funkcję ochronną i barierową, ma zdolność oddychania, wchłaniania i wydalania różnych substancji. Skóra jest również ważnym elementem kontaktu ciała z otoczeniem, ponieważ zawiera wiele receptorów dla różnego rodzaju wrażliwości, takich jak ból czy dotyk. Skóra jest ważnym organem, który w przypadku uszkodzenia może zostać poważnie uszkodzony..

W strukturze skóry występują trzy główne warstwy, które z kolei są podzielone na cieńsze warstwy:
1) Naskórek lub zewnętrzna warstwa skóry to najgrubsza i najbardziej warstwowa część skóry.Naskórek z kolei składa się z pięciu cieńszych warstw ułożonych w ścisłej kolejności, od najgłębszej do najbardziej powierzchownej:

  • Warstwa podstawowa
  • Warstwa komórek kolczastych
  • Warstwa ziarnista
  • Błyszcząca warstwa
  • Stratum corneum
Warstwy te obejmują ogromną różnorodność komórek i struktur zewnątrzkomórkowych, które zmieniają się w miarę przemieszczania się od warstwy najgłębszej (podstawnej) do najbardziej powierzchownej (warstwa rogowa). W ten sposób skóra zostaje odnowiona i odbudowana po różnych uszkodzeniach. Pełny cykl odnowy skóry trwa około dwóch miesięcy. Kiedy komórki skóry docierają do warstwy rogowej naskórka, przybierają wygląd ściśle przylegających do siebie łusek. To warstwa rogowa naskórka jest najgrubszą częścią naskórka i pełni ważną rolę w funkcji barierowej i ochronnej..

2) Drugą warstwą w strukturze skóry jest skóra właściwa lub sama skóra. Składa się również z kilku rodzajów komórek, a ponadto zawiera wiele elastycznych włókien i substancję śródmiąższową. W różnych częściach ludzkiego ciała grubość skóry właściwej ma różne wartości. Zatem może mieć grubość od 0,5 mm do 5 mm. Skóra właściwa jest podzielona na dwie główne warstwy: brodawkowatą i siateczkową. Warstwa brodawkowata jest bardziej powierzchowna i została nazwana tak, ponieważ wygląda jak rodzaj brodawek wystających w naskórek. Ta warstwa jest bardziej miękka i delikatniejsza niż siatka. Składa się z kolagenu i włókien elastycznych, a także bezpostaciowej substancji bez struktury. Warstwa siatki jest bardziej zwarta i gruboziarnista. To on jest główną warstwą skóry właściwej, ponieważ zapewnia skórze siłę i elastyczność. Skóra właściwa oprócz komórek różnego pochodzenia jest również bogata w naczynia krwionośne i zakończenia nerwowe..

3) Ostatnią i najgłębszą warstwą skóry jest warstwa podskórna. Nazywa się go również tłuszczem podskórnym. Składa się z wielu wiązek tkanki łącznej, pomiędzy którymi zlokalizowane są blisko siebie komórki tłuszczowe. Grubość tej warstwy jest bardzo zróżnicowana w zależności od wieku, płci, budowy ciała, rodzaju diety i wielu innych czynników. Ta warstwa jest rodzajem rezerwy energii organizmu, a jej grubość może się znacznie zmieniać w ciągu życia. W skład podskórnej skóry wchodzą również naczynia krwionośne różnej wielkości, zakończenia nerwowe i nerwy właściwe, gruczoły potowe i mieszki włosowe. Również w okolicy splotów naczyniówkowych oraz w okolicach mieszków włosowych można znaleźć mięśnie skóry, które „unoszą” włosy pod wpływem różnych bodźców, takich jak stres, zimno, silne emocje itp..

Dopływ krwi do skóry odbywa się dzięki ogromnej sieci tętnic wielopętlowych zlokalizowanych pod tkanką podskórną. Odchodzi od niej wiele mniejszych naczyń, które wnikają w skórę i tworzą tzw. „Powierzchowny” splot naczyniowy pomiędzy warstwami brodawkowatymi i siatkowatymi skóry właściwej. Kapilary skóry tworzą złożoną i bardzo gęstą sieć naczyń, które odżywiają wszystkie komórki skóry. Gęstość naczyń włosowatych waha się od 15 do 70 naczyń włosowatych na mm 2 skóry.

Unerwienie skóry jest dość złożonym systemem receptorów i zakończeń nerwowych, które odbierają wiele różnych typów bodźców. Skóra jest ogromnym polem receptorowym zaangażowanym w tworzenie zmysłu dotyku, ciepła lub zimna, bólu, swędzenia, pieczenia, nacisku i wibracji, pozycji ciała w przestrzeni itp. w głębokich partiach podskórnej wszystkie te zakończenia nerwowe tworzą splot, z którego odchodzą większe nerwy, prowadzące do ośrodkowego układu nerwowego.

Przyczyny powstawania owrzodzenia troficznego

Tworzenie się owrzodzenia troficznego jest przewlekłym powolnym procesem. Słowo „trofizm” oznacza pożywienie, tj. sama nazwa choroby wskazuje na jej pochodzenie, niezależnie od mechanizmu rozwoju, głównym ogniwem powstania owrzodzenia troficznego jest miejscowe zakłócenie odżywiania komórek i tkanek. Może to być spowodowane różnymi zaburzeniami naczyniowymi, metabolicznymi, krwotocznymi lub neurologicznymi.

PrzyczynaMechanizm zmian skórnych
PhlebeurysmŻylaki zajmują pierwsze miejsce wśród patologii prowadzących do powstawania owrzodzeń troficznych. Wraz z rozszerzaniem się żył odpływ krwi żylnej ulega znacznemu osłabieniu, co prowadzi do jej zastoju w miejscu ekspansji. Krew ta zakłóca przepływ świeżej krwi tętniczej, bogatej w składniki odżywcze, których potrzebuje skóra. Krew żylna nie jest w stanie odżywić komórek i tkanek, dlatego w stagnacji skóra nie otrzymuje potrzebnych jej pierwiastków i będąc przez długi czas w warunkach „głodu” czyta się stopniowo zapadając, najpierw tworząc powierzchowne rany, stopniowo zamieniając się w wrzody.
Zakrzepica żyłZakrzepica żył jest kolejną częstą przyczyną powstawania owrzodzeń troficznych. Jego mechanizm jest podobny do żylaków. Kiedy tworzą się skrzepy krwi, światło naczyń jest znacznie zwężone, co zakłóca normalny odpływ krwi. Z kolei zastój krwi uniemożliwia przepływ składników odżywczych do pobliskich tkanek. Długotrwały brak odżywienia prowadzi do powstania owrzodzenia troficznego w tych obszarach skóry.
Miażdżyca tętnicMiażdżyca tętnic to tworzenie się tłustych blaszek na ścianach tętnic. Dorastając przez długi czas, płytki te mogą całkowicie zamknąć światło naczynia krwionośnego. To poważnie upośledza przepływ krwi tętniczej do wszystkich tkanek, które otrzymują krew z zatkanego naczynia. W tych tkankach zaczynają się rozwijać różne procesy patologiczne, takie jak niedokrwienie i niedotlenienie. Z biegiem czasu skóra w tych miejscach staje się sucha, cienka i stopniowo pokrywa się owrzodzeniami troficznymi.
Neuroangiopatia cukrzycowaCukrzyca jest chorobą endokrynologiczną związaną z zaburzeniami metabolizmu glukozy w organizmie. Jest niebezpieczny z wieloma powikłaniami, z których jednym jest naruszenie unerwienia i struktury naczyń krwionośnych. W przypadku tej choroby ściany naczyń stają się sztywne, zmienia się ich struktura, co prowadzi do upośledzenia krążenia krwi w dotkniętych obszarach krwiobiegu. Przy braku przepływu krwi tętniczej na skórze pojawiają się owrzodzenia troficzne. Cukrzyca jest również niebezpieczna, ponieważ pacjent często nie odczuwa bólu w miejscu powstawania owrzodzenia i go nie zauważa, co prowadzi do znacznego zwiększenia wielkości i głębokości owrzodzenia.
Zakaźne zmiany skórneRóżne infekcje skóry w połączeniu z miejscowym obniżeniem odporności i niedożywieniem skóry mogą prowadzić do powstania owrzodzenia troficznego. Wynika to z faktu, że niektóre bakterie są zdolne do niszczenia komórek skóry i zakłócania jej struktury. A procesy zdrowienia nie mogą zrekompensować tego procesu z powodu zaburzeń krążenia i braku składników odżywczych.

Objawy owrzodzenia troficznego

Tworzenie się owrzodzenia troficznego rozwija się etapami. Jego objawy można podzielić na dwie duże grupy: objawy wczesne i objawy późne. Wczesne objawy obejmują przerzedzenie i bladość skóry, swędzenie, pieczenie, obrzęk i skurcze mięśni. Późniejsze objawy to sinica, zapalenie skóry, powierzchowna rana, ropna wydzielina lub nieprzyjemny zapach z rany. Jednak głównym objawem jest przedłużający się brak procesów regeneracyjnych i niezdolność rany do wygojenia..

GrupaObjawManifestacjaMechanizm występowania
Wczesne oznakiPrzerzedzenie i bladość skóryPrzerzedzenie skóry wiąże się z brakiem „budulca” dostarczanego przez krew tętniczą, który jest niezbędny do prawidłowej odnowy skóry. A bladość jest pewnym znakiem braku lub braku krwi w naczyniach włosowatych..
SwędzącySwędzenie spowodowane jest podrażnieniem zakończeń nerwowych różnymi bodźcami. Swędzenie nie zawsze wskazuje na proces patologiczny, jednak jeśli jest stały przy braku jakichkolwiek widocznych czynników drażniących (ukąszenie owada, kontakt z rośliną lub tkanką, kontakt ze skórą jakiejkolwiek substancji), może to wskazywać na miejscowe zaburzenia krążenia.
PalenieUczucie pieczenia to kolejny mechanizm sygnalizacyjny układu nerwowego. Podobnie jak swędzenie, może towarzyszyć działaniu różnych czynników drażniących na skórę, a także wskazywać na patologiczne procesy zachodzące w tym obszarze skóry..
ObrzękWystępowanie obrzęku jest ściśle związane z krążeniem krwi, czyli odpływem żylnym. W przypadku upośledzonego odpływu krwi i zastoju w łożysku żylnym płyn opuszcza naczynia i gromadzi się w tkankach, co prowadzi do wystąpienia odpływu.
Miejscowe skurcze mięśniW przypadku długotrwałego niedotlenienia tkanek lub zaburzenia struktury zakończeń nerwowych unerwiających mięśnie w strefie niedokrwienia mogą wystąpić spontaniczne skurcze mięśni, zwane drgawkami. Zwykle są krótkotrwałe i bezbolesne, ale tego objawu nie należy lekceważyć..
Późne znakiNiebieskawe miejsceDługotrwały głód tlenu w tkankach prowadzi do ich zniszczenia, co objawia się plamką na skórze o zmienionym kolorze - cyjanotycznym lub fioletowym.
Zapalenie skóryZapalenie skóry to proces zapalny, który występuje w skórze i jest spowodowany różnymi czynnikami. Najczęściej zapalenie skóry wskazuje na miejscowy spadek odporności skóry, który występuje przy słabym krążeniu krwi. Jednocześnie bakterie żyjące na skórze mogą wywołać łańcuch reakcji zapalnych prowadzących do zniszczenia tkanek..
Powierzchowna ranaPojawienie się powierzchownych zmian skórnych przy braku oczywistych przyczyn jest poważnym objawem procesów niedożywienia i regeneracji okolicy skóry. W przypadku owrzodzeń troficznych główną cechą takich ran jest ich niezdolność do gojenia..
Ropne wydzieliny i nieprzyjemny zapach z ranyGnijący zapach i ropne wydzielanie z wrzodu wskazują, że jest on zakażony i zachodzą w nim poważne zmiany patologiczne, niebezpieczne z wieloma powikłaniami.

Diagnostyka przyczyn owrzodzenia troficznego

Rozpoznanie samego owrzodzenia troficznego zwykle nie jest trudne, ponieważ jest to powierzchowne uszkodzenie skóry, które można wykryć za pomocą prostego badania. O wiele ważniejsze jest ustalenie przyczyny owrzodzenia troficznego, ponieważ jego eliminacja jest ważnym etapem leczenia..

GrupaNaukaMetodologiawyniki
Metody laboratoryjneBadanie krwiPełna morfologia krwi może wykazać znaczny wzrost liczby czerwonych krwinek, co zwiększa lepkość krwi i może powodować słabe krążenie. Zwiększona leukocytoza wskazuje na obecność infekcji. Wykonuje się biochemiczne badanie krwi w celu zidentyfikowania czynników ryzyka, takich jak podwyższony poziom cholesterolu lub glukozy.
Badanie bakteriologiczneBadanie bakteriologiczne wymazu z owrzodzenia pomoże ustalić obecność i rodzaj bakterii w celu dobrania odpowiedniego leczenia przeciwbakteryjnego.
Badanie histologiczneBadanie histologiczne na początkowych etapach może wykazać stopień niedotlenienia tkanek lub uszkodzenie mikrokrążenia. Na późniejszych etapach to badanie nie ma charakteru informacyjnego.
Testy reumatyczneTesty reumatyczne wskazują na obecność procesu autoimmunologicznego, który wpływa na tkankę łączną. Często w chorobach autoimmunologicznych wpływa to na krwiobieg. Obecność wskaźników, takich jak krioglobuliny, przeciwciała ANCA, wskazuje na poważną chorobę ogólnoustrojową, która atakuje ściany naczyń.
Metody instrumentalneUSG DopplerUltrasonografia dopplerowska jest najczęściej stosowaną metodą badawczą w przypadku owrzodzeń troficznych. Za pomocą fal ultradźwiękowych obserwuje się przepływ krwi w naczyniach znajdujących się w dotkniętych częściach ciała. Metoda jest bardzo przystępna, tania, prosta, nieinwazyjna i dość pouczająca..
Angiografia MSCTAngiografia MSCT to specjalna metoda tomografii komputerowej, której celem jest szczegółowe badanie krwiobiegu. Pomaga szczegółowo zbadać stan naczyń krwionośnych i zidentyfikować wszelkie zmiany strukturalne w ścianach tętnic i żył, prowadzące do upośledzenia krążenia krwi..
MRIObrazowanie metodą rezonansu magnetycznego, a także tomografia komputerowa, to droga, ale bardzo pouczająca i użyteczna metoda badawcza do diagnostyki. Metoda ta opiera się na fizycznym zjawisku rezonansu magnetycznego i pomaga w badaniu stanu i funkcji różnych narządów i tkanek organizmu..
Angiografia rentgenowska z kontrastemDzięki tej metodzie do badanych naczyń wstrzykuje się środek kontrastowy, a jego ruch przez naczynia obserwuje się za pomocą promieni rentgenowskich. Jeśli naczynie ma poszerzenia, tętniaki lub odwrotnie jest zwężone lub zablokowane, ta metoda z pewnością zidentyfikuje takie zmiany patologiczne.
Przepływomierz laserowyPrzepływomierz laserowy przypomina ultradźwięki dopplerowskie, ale zamiast ultradźwięków stosuje się laser. Metoda ta charakteryzuje się dużą dokładnością, czułością i obiektywizmem wyników. Jest stosowany w badaniach mikrokrążenia w celu identyfikacji najmniejszych zaburzeń krążenia.

Leczenie owrzodzeń troficznych

W przypadku owrzodzenia troficznego jednym z głównych etapów leczenia jest zidentyfikowanie przyczyny choroby. W tym celu konieczna jest konsultacja z lekarzem, np. Flebologiem, dermatologiem, endokrynologiem, kardiologiem, chirurgiem naczyniowym lub lekarzem ogólnym. Późniejsze stadia choroby są zwykle leczone w szpitalach chirurgicznych. Jednak oprócz zidentyfikowania i wyeliminowania przyczyny owrzodzenia troficznego, nie można również zapominać o codziennej pielęgnacji dotkniętego obszaru..

Grupa lekówPrzedstawicieleMechanizm akcjiSposób stosowania
Angioprotektory i leki przeciwpłytkoweKwas acetylosalicylowy;
Pentoksyfilina;
Heparyna;
Prostaglandyny
Angioprotektory i leki przeciwpłytkowe mają na celu korygowanie zaburzeń układu krzepnięcia, ogólnoustrojową poprawę krążenia oraz zapobieganie zastojom krwi w naczyniach. Dezagreganty to leki wpływające na krzepnięcie krwi i zmniejszające ryzyko powstania zakrzepów. Angioprotektory mają na celu przywrócenie i ochronę struktury ściany naczyniowej, a także mogą mieć działanie przeciwskurczowe.Stosowane są w postaci tabletek lub zastrzyków domięśniowych i dożylnych. Działają ogólnoustrojowo, wpływając na krążenie krwi w całym organizmie.
Leki przeciwbakteryjneLewomycetyna;
Hexicon;
Fusidin;
Miramistin
Leki te obejmują antybiotyk lub środek antyseptyczny, który pomaga niszczyć komórki bakteryjne w ranie.Leki te są dostępne w postaci maści lub roztworu do stosowania miejscowego. Bezpośrednio leczą wrzód, po czym nakłada się specjalny bandaż, aby zmniejszyć ryzyko późniejszej infekcji. Unikaj stosowania skoncentrowanych form antyseptyków.
Preparaty przyspieszające regenerację tkanekSulfargina;
Ebermin;
Actovegin
Leki te wpływają na procesy metaboliczne w tkankach, przyspieszając ich regenerację i poprawiając ich odżywienie..Wskazane jest miejscowe stosowanie leków z tej grupy w postaci maści lub kremu. Takie leki są stosowane bezpośrednio na wrzody.

Leczenie owrzodzeń troficznych: właściwa toaleta owrzodzenia troficznego zaczyna się od jego oczyszczenia i umycia. W tym celu stosuje się sterylny roztwór soli. W późniejszych etapach z rany usuwa się chirurgicznie martwą tkankę, wydzielinę i uszkodzoną tkankę na brzegach iu podstawy owrzodzenia. Po odkażeniu owrzodzenia troficznego nakłada się lek lub maść przeciwbakteryjną, która przyspiesza regenerację tkanek, a sam wrzód zamyka się specjalnym bandażem.

Wybór opatrunku uzależniony jest od stopnia zakażenia rany oraz stopnia jej powstania. Jeśli rana jest jałowa i znajduje się w fazie gojenia, stosuje się opatrunki zapewniające odpowiednie nawodnienie i oddychanie tkanek, ochronę przed chorobotwórczymi bakteriami lub uszkodzeniami mechanicznymi, a także przyspieszenie procesów gojenia rany. W przypadku zakażonego owrzodzenia opatrunek powinien zapewniać ciągłe wchłanianie wydzieliny z rany, działać przeciwbakteryjnie oraz stymulować usuwanie mikroorganizmów i martwych tkanek z owrzodzenia..

Aby przyspieszyć gojenie się owrzodzeń troficznych, często ucieka się do dodatkowej fizjoterapii, takiej jak hiperbaryczne natlenianie, ultradźwiękowa kawitacja ran, promieniowanie ultrafioletowe, magnetoterapia, laseroterapia itp..