Xarelto

Xarelto

Kompozycja

Tabletka zawiera: zmikronizowany rywaroksaban w ilości 10, 15 lub 20 mg oraz składniki pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza 5cP, laktoza jednowodna, stearynian magnezu i laurylosiarczan sodu.

Otoczka tabletki składa się z: czerwonego tlenku barwnika żelaza, hypromelozy 15cP, dwutlenku tytanu i makrogolu 3350.

Formularz zwolnienia

Ksarelto jest dostępny w tabletkach powlekanych o różnej zawartości substancji czynnej. Mają okrągły, dwuwypukły kształt, różową lub czerwono-brązową barwę, dwustronny grawer - z jednej strony trójkąt i oznaczenie dawki, z drugiej firmowy krzyż Bayera. W sprzedaży oferowane są opakowania od 5 do 100 sztuk.

efekt farmakologiczny

Lek hamujący czynnik Xa, bezpośredni antykoagulant.

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Substancja czynna tego leku, rywaroksaban, charakteryzuje się szybkim działaniem, przewidywalną odpowiedzią zależną od dawki i wysoką biodostępnością. Jednocześnie nie jest wymagane monitorowanie parametrów krzepnięcia, praktycznie nie ma ryzyka niezgodności z innymi produktami spożywczymi czy lekami..

Lek jest stosowany jako środek profilaktyczny w przypadku udaru mózgu u pacjentów z migotaniem przedsionków, wykazując jednocześnie dobrą skuteczność i tolerancję. Ten antykoagulant można przyjmować raz dziennie w ustalonej dawce..

Rywaroksaban ma wysoką bezwzględną biodostępność wynoszącą 80-100%. Główny składnik jest szybko wchłaniany, osiągając maksymalne stężenie po 2-4 godzinach. W organizmie dochodzi do znaczącego połączenia głównej części rywaroksabanu z białkami osocza krwi, a mianowicie albuminą osocza. Lek wydalany jest głównie w postaci metabolitów..

Wskazania do stosowania leku Xarelto

Główne wskazania to:

  • zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej po operacjach ortopedycznych na dużą skalę kończyn dolnych;
  • zapobieganie udarowi i ogólnoustrojowej chorobie zakrzepowo-zatorowej w migotaniu przedsionków pochodzenia pozastawkowego i tak dalej.

Przeciwwskazania do stosowania

  • aktywne krwawienie, dotykające szczególnie ważnych narządów, na przykład przewodu żołądkowo-jelitowego, okolicy wewnątrzczaszkowej itp.
  • choroba wątroby, której towarzyszy koagulopatia, powodująca ryzyko krwawienia;
  • laktacja, ciąża;
  • wiek pacjentów poniżej 18 lat;
  • wrodzona niewydolność lub nietolerancja laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy;
  • wysoka wrażliwość na rywaroksaban i inne substancje pomocnicze.

Skutki uboczne

Leczenie lekiem Xarelto może powodować różne działania niepożądane, które dotyczą prawie wszystkich narządów i układów. Jednak często pojawiają się w umiarkowanym stopniu..

Do najczęstszych skutków ubocznych należą:

  • niedokrwistość;
  • nudności, transaminazy, zwiększona aktywność GGT;
  • krwotoki po zabiegach, w tym niedokrwistość pooperacyjna i krwawienie z ran.

Nieco rzadziej są:

  • małopłytkowość, zwiększona liczba płytek krwi;
  • tachykardia, niedociśnienie tętnicze;
  • zaparcie, biegunka, ból i dyskomfort w jamie brzusznej, niestrawność, suchość w ustach;
  • zawroty głowy, ból głowy, krótkotrwała utrata przytomności;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego, nosa, krwiomocz, krwotok z dróg rodnych;
  • miejscowy obrzęk, pogorszenie ogólnego stanu zdrowia, gorączka, reakcje alergiczne i tak dalej.

Instrukcje dotyczące Ksarelto (metoda i dawkowanie)

Zgodnie z instrukcją stosowania preparatu Ksarelto, w okresie profilaktyki ŻChZZ po znacznych operacjach ortopedycznych, pacjentom przepisuje się dzienne spożycie 10 mg leku. Czas trwania terapii to 2-5 tygodni w zależności od skali i złożoności interwencji.

Ten lek można przyjmować w dowolnym momencie, niezależnie od spożycia pokarmu. Leczenie Xarelto należy rozpocząć 6-10 godzin po operacji, jeśli osiągnięta zostanie hemostaza. W przypadku pominięcia dawki należy natychmiast przyjąć lek Xarelto, a następnego dnia kontynuować terapię jak zwykle.

Przedawkować

W przypadku przedawkowania rywaroksabanu zwykle rozwijają się powikłania krwotoczne związane z właściwościami farmakodynamicznymi leku. Obecnie nie ma swoistego antidotum na rywaroksaban.

Aby zmniejszyć wchłanianie rywaroksabanu, zaleca się przyjęcie węgla aktywowanego w ciągu 8 godzin.

Interakcja

Jednoczesne stosowanie Xarelto z najsilniejszymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 i P-gp może powodować zmniejszenie klirensu nerkowego i wątrobowego, co prowadzi do znacznego wzrostu ogólnoustrojowej ekspozycji i działania farmakodynamicznego leku.

Ustalono, że klarytromycyna, erytromycyna i flukonazol mogą prowadzić do różnych zmian stężenia rywaroksabanu, ale uważa się, że jest to normalna zmienność i nieistotne klinicznie.

Należy powstrzymać się od jednoczesnego stosowania rywaroksabanu i dronedaronu, ponieważ nie ma danych klinicznych dotyczących takiego połączenia..

Przyjmowanie Xarelto i ryfampicyny, która jest jednym z silnych induktorów CYP3A4 i P-gp, prowadzi do zmniejszenia działania farmakodynamicznego leku. Dlatego leczenie tym lekiem z innymi silnymi induktorami należy prowadzić z ostrożnością..

Warunki sprzedaży

Lek jest sprzedawany wyłącznie na receptę.

Warunki przechowywania

Tabletki należy przechowywać w miejscu bezpiecznym dla dzieci, w temperaturze poniżej 30 ° C.

Okres przydatności do spożycia

Jeśli przestrzegasz warunków przechowywania, lek można stosować przez 3 lata..

Xarelto 15 mg i 20 mg: instrukcje użytkowania

Instrukcje

Kompozycja

Jedna tabletka zawiera

składnik aktywny - zmikronizowany rywaroksaban 15 mg lub 20 mg,

substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza 5 cP (hydroksypropylometyloceluloza 2910), laktoza jednowodna, stearynian magnezu, laurylosiarczan sodu,

skład otoczki: czerwony tlenek żelaza (E 172), hypromeloza 15 cP (hydroksypropylometyloceluloza 2910), makrogol 3350 (glikol polietylenowy (3350)), tytanu dwutlenek (E 171).

Opis

Tabletki 15 mg: okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki w kolorze ciemnoróżowym, powlekane; grawer wykonujemy metodą wytłaczania: z jednej strony trójkąt z oznaczeniem dawki „15”, z drugiej - firmowy krzyż firmy Bayer. Łamanie tabletki: jednorodna masa białej, otoczona skorupką o ciemnoróżowym kolorze.

Tabletki 20 mg: okrągłe, obustronnie wypukłe, czerwono-brązowe tabletki powlekane; grawer wykonujemy metodą wytłaczania: z jednej strony trójkąt z oznaczeniem dawki „20”, z drugiej - firmowy krzyż firmy Bayer. Wygląd złamanej tabletki: jednorodna biała masa otoczona czerwono-brązową skorupą.

Grupa farmakoterapeutyczna

Środek przeciwzakrzepowy. Bezpośredni inhibitor czynnika Xa.

Kod ATC B01AF01

Wskazania do stosowania

- zapobieganie udarowi i zatorowości układowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków z jednym lub więcej czynnikami ryzyka, takimi jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥ 75 lat, cukrzyca, udar lub przemijający napad niedokrwienny.

- leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz zapobieganie nawrotowej ZŻG i ZP u dorosłych.

Sposób podawania i dawkowanie

Do podawania doustnego.

Xarelto® 15 mg i 20 mg należy przyjmować z posiłkami.

Zapobieganie udarom i ogólnoustrojowej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków

Zalecana dawka to 20 mg (1 tabletka) raz na dobę, codziennie. Dla pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.

Czynne, istotne klinicznie krwawienie.

Patologiczna zmiana lub stan, jeśli uważa się za znaczące ryzyko masywnego krwawienia. Obejmują one:

niedawny wrzód przewodu pokarmowego lub czynny wrzód przewodu pokarmowego

obecność złośliwych nowotworów z wysokim ryzykiem krwawienia

niedawny uraz mózgu lub uraz rdzenia kręgowego

niedawna operacja mózgu, rdzenia kręgowego lub oczu

niedawny krwotok śródczaszkowy

ustalone lub podejrzewane żylaki przełyku

malformacje tętniczo-żylne

tętniaki naczyniowe lub rozległe zaburzenia naczyniowe wewnątrzrdzeniowe lub śródmózgowe.

Jednoczesne leczenie jakimikolwiek innymi antykoagulantami, na przykład heparyną niefrakcjonowaną (UFH), heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyna, dalteparyna itp.), Pochodnymi heparyny (fondaparynuks, itp.), Doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, eteksbanilan dabigatranu itp..), z wyjątkiem szczególnych okoliczności przy zmianie na inny lek przeciwzakrzepowy (patrz punkt „Dawkowanie i sposób podawania”) lub w przypadku przepisywania UFH w dawkach niezbędnych do utrzymania otwartego centralnego cewnika dożylnego lub tętniczego (patrz punkt „Interakcje z innymi produktami leczniczymi znaczy ").

Choroba wątroby przebiegająca z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia, w tym pacjenci z marskością wątroby klasy B i C wg Child-Pugh (patrz punkt Farmakokinetyka).

Ciąża i karmienie piersią (patrz punkt „Ciąża i laktacja”).

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Interakcje farmakokinetyczne

Eliminacja rywaroksabanu zachodzi głównie na drodze metabolizmu w wątrobie, w której pośredniczy układ cytochromu P450 (CYP ZA4, CYP 2J2) oraz wydalanie niezmienionego leku przez nerki z wykorzystaniem układów nośnikowych P-gp / Bcrp (białko oporności na glikoproteinę P / raka piersi).

Rywaroksaban nie hamuje ani nie indukuje izoenzymu CYP 3A4 ani innych ważnych izoform cytochromów.

Jednoczesne stosowanie Xarelto® i silnych inhibitorów izoenzymu CYP 3A4 i glikoproteiny P może prowadzić do obniżenia klirensu nerkowego i wątrobowego, a tym samym znacząco zwiększyć ogólnoustrojową ekspozycję..

Połączone stosowanie Ksarelto® i azolowego leku przeciwgrzybiczego ketokonazolu (400 mg 1 raz dziennie), który jest silnym inhibitorem CYP 3A4 i glikoproteiny P, doprowadziło do 2,6-krotnego wzrostu średniej równowagi AUC Ksarelto® i wzrostu średniego Cmax. Ksarelto® 1,7 raza, czemu towarzyszy znaczny wzrost farmakodynamicznego działania leku.

Jednoczesne podawanie preparatu Xarelto® i inhibitora proteazy HIV, rytonawiru (600 mg 2 razy dziennie), który jest silnym inhibitorem CYP ZA4 i glikoproteiny P, doprowadziło do 2,5-krotnego wzrostu średniej równowagi AUC produktu Xarelto i wzrostu średniego Cmax. Ksarelto® 1,6 razy, czemu towarzyszy znaczny wzrost farmakodynamicznego działania leku. W związku z tym Xarelto® nie jest zalecany do stosowania u pacjentów leczonych ogólnoustrojowo lekami przeciwgrzybiczymi z grupy azoli lub inhibitorami proteazy HIV (patrz punkt „Ostrożnie”)..

Klarytromycyna (500 mg 2 razy dziennie), silnie hamująca izoenzym CYP 3A4 i umiarkowanie hamująca glikoproteinę P, powodowała 1,5-krotne zwiększenie średnich równowagowych wartości AUC i Cmax. rywaroksaban 1,4 razy. Ten wzrost jest rzędu normalnej zmienności AUC i Cmax. i jest uważany za nieistotny klinicznie.

Erytromycyna (500 mg 3 razy dziennie), umiarkowanie hamująca działanie izoenzymu CYP 3A4 i glikoproteiny P, powodowała wzrost średnich wartości AUC i Cmax. rywaroksaban 1,3 razy. Ten wzrost jest rzędu normalnej zmienności AUC i Cmax. i jest uważany za nieistotny klinicznie.

U osób z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek erytromycyna (500 mg trzy razy na dobę) powodowała 1,8-krotne zwiększenie średniej wartości AUC rywaroksabanu i 1,6-krotne zwiększenie Cmax w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek bez jednoczesnego stosowania leków. U osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek erytromycyna powodowała 2-krotne zwiększenie średniej wartości AUC rywaroksabanu i 1,6-krotne zwiększenie Cmax w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek bez jednoczesnego stosowania leków (patrz punkt „ŚRODKI OSTROŻNOŚCI i OSTRZEŻENIA”).

Flukonazol (400 mg raz dziennie), umiarkowanie hamujący izoenzym CYP 3A4, powodował 1,4-krotne zwiększenie średniej wartości AUC rywaroksabanu i 1,3-krotne zwiększenie średniej wartości Cmax. Ten wzrost jest rzędu normalnej zmienności AUC i Cmax. i jest uważany za nieistotny klinicznie.

Jednoczesne podawanie Xarelto® i ryfampicyny, która jest silnym induktorem CYP ZA4 i glikoproteiny P, doprowadziło do zmniejszenia średniej wartości AUC rywaroksabanu o około 50% i równoległego zmniejszenia jego działania farmakodynamicznego. Skojarzone stosowanie Xarelto z innymi silnymi induktorami CYP ZA4 (na przykład fenytoiną, karbamazepiną, fenobarbitonem lub dziurawcem) może również prowadzić do zmniejszenia stężenia rywaroksabanu w osoczu. Należy zachować ostrożność podczas stosowania silnych induktorów CYP3A4.

Interakcje farmakodynamiczne

Po skojarzonym podaniu enoksaparyny (pojedyncza dawka 40 mg) i Xarelto® (pojedyncza dawka 10 mg) zaobserwowano addytywny wpływ na aktywność anty-czynnik Xa, któremu nie towarzyszył dodatkowy wpływ na testy krzepnięcia krwi (czas protrombinowy, APTT). Enoksaparyna nie zmienia farmakokinetyki rywaroksabanu.

Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznej między Xarelto® (15 mg) a klopidogrelem (dawka nasycająca 300 mg, a następnie dawka podtrzymująca 75 mg), ale w podgrupie pacjentów stwierdzono znaczące wydłużenie czasu krwawienia, które nie korelowało ze stopniem agregacji płytek krwi i zawartością P-selektyny lub GPIIb / IIIa-receptor (patrz punkt „Środki ostrożności i ostrzeżenia”).

Po połączeniu Xarelto® (15 mg) i naproksenu w dawce 500 mg nie zaobserwowano klinicznie istotnego wydłużenia czasu krwawienia. Jednak osoby mogą mieć bardziej wyraźną odpowiedź farmakodynamiczną.

Przejście pacjentów z warfaryny (INR 2,0 do 3,0) na Xarelto® (20 mg) lub z Xarelto (20 mg) na warfarynę spowodowało wydłużenie czasu protrombinowego / INR (neoplastyny) w stopniu większym niż należałoby proste podsumowanie efektów (poszczególne wartości INR mogą osiągnąć 12), natomiast wpływ na APTT, supresję aktywności czynnika Xa i endogenny potencjał trombiny był addytywny.

Jeśli konieczne jest zbadanie działania farmakodynamicznego Xarelto® w okresie przejściowym, oznaczenie aktywności anty-Xa, PiCT i HepTest® można zastosować jako niezbędne testy, na które warfaryna nie ma wpływu..

Począwszy od 4 dnia po odstawieniu warfaryny, wszystkie wyniki testów (w tym PT, APTT, zahamowanie aktywności czynnika Xa i EPT (endogenny potencjał trombiny)) odzwierciedlają tylko działanie Xarelto® (patrz rozdział "Dawkowanie i sposób podawania").

Jeśli konieczne jest zbadanie farmakodynamicznych skutków warfaryny w okresie przejściowym, jako niezbędnych testów, na które Xarelto ma minimalny wpływ, do oznaczenia INR można użyć rywaroksabanu Ctrough (po 24 godzinach od ostatniej dawki Xarelto®.

Nie zgłoszono żadnych interakcji farmakokinetycznych między warfaryną i Xarelto®.

Tabletki Xarelto® 15 mg i 20 mg należy przyjmować podczas posiłków (patrz punkt „Właściwości farmakologiczne / Farmakokinetyka”).

Środki ostrożności i ostrzeżenia

Bezpieczeństwo i skuteczność Xarelto® u pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca nie były badane, dlatego nie ma danych potwierdzających, że stosowanie Xarelto® 20 mg (15 mg u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek) zapewnia wystarczające działanie przeciwzakrzepowe w tej kategorii pacjentów.

Xarelto® nie jest zalecany do stosowania u pacjentów otrzymujących ogólnoustrojowe leki przeciwgrzybicze z grupy azoli (np. Ketokonazol) lub inhibitory proteazy HIV (np. Rytonawir). Leki te są silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 i glikoproteiny P. W konsekwencji leki te mogą zwiększać stężenie rywaroksabanu w osoczu do poziomu istotnego klinicznie (średnio 2,6 razy), co zwiększa ryzyko krwawienia (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami”).

Azolowy lek przeciwgrzybiczy flukonazol, umiarkowany inhibitor SurZA4, ma mniej wyraźny wpływ na ekspozycję na rywaroksaban i może być stosowany jednocześnie z nim (patrz rozdział „Interakcje z innymi lekami”).

Leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej: zaburzenia czynności nerek

Należy zachować ostrożność przepisując lek pacjentom z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny

Ciąża i laktacja

Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności Xarelto® u kobiet w ciąży. Stosowanie Xarelto® jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży.

Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności Xarelto® u kobiet w okresie laktacji. Mając to na uwadze, Xarelto® można stosować tylko po zaprzestaniu karmienia piersią..

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety z zachowaną zdolnością rozrodczą powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia produktem Xarelto®.

Cechy wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i potencjalnie niebezpiecznych mechanizmów.

Zgłaszano przypadki zawrotów głowy lub omdlenia, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub potencjalnie niebezpiecznych maszyn. Pacjenci, u których wystąpiły podobne reakcje, powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Przedawkować

Objawy: Występowały rzadkie przypadki przedawkowania podczas przyjmowania rywaroksabanu w dawkach do 600 mg bez krwawienia lub innych działań niepożądanych. Ze względu na ograniczone wchłanianie oczekuje się rozwoju niskiego plateau stężenia leku bez dalszego wzrostu jego średniego stężenia w osoczu krwi przy stosowaniu dawek przekraczających dawki terapeutyczne 50 mg i wyższe..

Leczenie: specyficzne antidotum rywaroksabanu nie jest znane. W przypadku przedawkowania można zastosować węgiel aktywowany w celu zmniejszenia wchłaniania rywaroksabanu. Biorąc pod uwagę silne wiązanie z białkami osocza, oczekuje się, że rywaroksaban nie będzie wydalany podczas dializy.

Leczenie krwawień

Jeśli u pacjenta otrzymującego rywaroksaban wystąpią powikłania krwotoczne, należy odłożyć kolejną dawkę leku lub, jeśli to konieczne, przerwać leczenie tym lekiem. Okres półtrwania rywaroksabanu wynosi około 5-13 godzin. Leczenie powinno być zindywidualizowane w zależności od ciężkości i umiejscowienia krwawienia. W razie potrzeby można zastosować odpowiednie leczenie objawowe, takie jak kompresja mechaniczna (np. Przy silnych krwotokach z nosa), hemostaza chirurgiczna z oceną skuteczności, płynoterapia i wsparcie hemodynamiczne, stosowanie preparatów krwi (krwinek czerwonych lub osocza świeżo mrożonego, w zależności od tego, czy niedokrwistość lub koagulopatia) lub płytki krwi.

Jeśli powyższe działania nie prowadzą do wyeliminowania krwawienia, można przepisać specyficzne prokoagulujące leki o odwrotnym działaniu, takie jak koncentrat kompleksu protrombiny (PCC), koncentrat aktywowanego kompleksu protrombiny (APCC) lub rekombinowany czynnik Vila (r-FVIIa). Jednak obecnie doświadczenie w stosowaniu tych leków u pacjentów otrzymujących Xarelto® jest bardzo ograniczone..

Zakłada się, że siarczan protaminy i witamina K nie wpłyną na działanie przeciwzakrzepowe Xarelto®.

Doświadczenie z kwasem traneksamowym jest ograniczone, nie ma doświadczenia w stosowaniu kwasu aminokapronowego i aprotyniny u pacjentów otrzymujących Xarelto..

Farmakokinetyka

Wchłanianie i biodostępność

Rywaroksaban jest szybko wchłaniany; maksymalne stężenia (Cmax.) są osiągane po 2-4 godzinach od zażycia tabletki.

Po podaniu doustnym wchłanianie rywaroksabanu jest prawie całkowite, a całkowita biodostępność po przyjęciu dawki 10 mg jest wysoka i wynosi 80-100%. Spożycie pokarmu nie ma wpływu na AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) ani Cmax (maksymalne stężenie) rywaroksabanu w dawce 10 mg..

Ze względu na zmniejszenie stopnia wchłaniania biodostępność rywaroksabanu wynosi 66% przy przyjmowaniu na pusty żołądek, tabletki w dawce 20 mg.

Gdy Ksarelto® 20 mg jest przyjmowany z jedzeniem, obserwuje się wzrost średniego AUC o 39% w porównaniu ze wskaźnikiem obserwowanym na czczo, co wskazuje na prawie całkowite wchłanianie i wysoką biodostępność po podaniu doustnym. Xarelto® 15 i 20 mg należy przyjmować z posiłkami (patrz punkt „Dawkowanie i sposób podawania”). W warunkach przyjmowania pokarmu Xarelto® 10 mg, 15 mg i 20 mg charakteryzuje się proporcjonalnością do dawki. Farmakokinetyka rywaroksabanu charakteryzuje się umiarkowaną zmiennością; zmienność indywidualna (współczynnik zmienności) waha się od 30% do 40%.

Wchłanianie rywaroksabanu zależy od miejsca uwolnienia leku w przewodzie pokarmowym. W proksymalnym jelicie cienkim zgłaszano zmniejszenie AUC i Cmax o 29% i 56% w porównaniu z tabletkami, gdy granulki rywaroksabanu są uwalniane. Następnie działanie zmniejsza się, gdy lek jest uwalniany w dalszej części jelita cienkiego lub w jelicie wstępującym. Należy unikać podawania rywaroksabanu dystalnie do żołądka, ponieważ może to prowadzić do zmniejszenia wchłaniania i działania leku z tym związanego..

Biodostępność (AUC i Cmax) była porównywalna dla 20 mg rywaroksabanu podanego doustnie w postaci pokruszonej tabletki zmieszanej z musem jabłkowym lub rozcieńczonej w wodzie i podanej przez zgłębnik, a następnie z płynnym posiłkiem w porównaniu z całą tabletką. Biorąc pod uwagę przewidywalny, proporcjonalny do dawki profil farmakokinetyczny rywaroksabanu, wartość biodostępności uzyskana w tym badaniu najprawdopodobniej dotyczy mniejszych dawek rywaroksabanu..

Dystrybucja

W ludzkim organizmie większość rywaroksabanu (92-95%) wiąże się z białkami osocza, przy czym głównym składnikiem wiążącym jest albumina surowicy. Objętość dystrybucji - średnia, Vss wynosi około 50 l.

Metabolizm i wydalanie

Rywaroksaban jest wydalany głównie w postaci metabolitów (około 2/3 przepisanej dawki) z moczem i kałem w równych proporcjach. Pozostała jedna trzecia dawki jest wydalana w postaci niezmienionej poprzez bezpośrednie wydalanie przez nerki, głównie w wyniku aktywnego wydzielania nerkowego. Metabolizm rywaroksabanu jest prowadzony przez izoenzymy CYP 3A4, CYP 2J2, a także enzymy niezależne od układu cytochromu P450. Głównymi miejscami biotransformacji są grupy morfolinowe, które ulegają degradacji oksydacyjnej oraz ulegające hydrolizie grupy amidowe..

Według danych in vitro rywaroksaban jest substratem dla białek nośnikowych P-gp (glikoproteina P) i Vrp (białko oporności na raka piersi).

Niezmieniony rywaroksaban jest najważniejszym związkiem występującym w ludzkim osoczu, bez znaczących lub aktywnych krążących metabolitów w osoczu. Rywaroksaban, którego klirens ogólnoustrojowy wynosi około 10 l / h, można zaklasyfikować jako lek o niskim poziomie klirensu. Gdy rywaroksaban jest usuwany z osocza, okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosi 5 do 9 godzin u młodych pacjentów i od 11 do 13 godzin u starszych pacjentów..

Pacjenci płci / geriatrii

U pacjentów w podeszłym wieku stężenie rywaroksabanu w osoczu jest większe niż u młodszych pacjentów, średnia wartość AUC jest około 1,5 razy większa niż odpowiednie wartości u młodszych pacjentów, głównie z powodu zmniejszonego całkowitego i nerkowego klirensu..

Nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce u mężczyzn i kobiet..

Zbyt mała lub zbyt duża masa (poniżej 50 kg i powyżej 120 kg) tylko nieznacznie wpływa na stężenie rywaroksabanu w osoczu (różnica jest mniejsza niż 25%).

Dzieciństwo

Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Różnice etniczne

Nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce i farmakodynamice u pacjentów rasy kaukaskiej, Afroamerykanów, Latynosów, Japończyków lub Chińczyków..

Niewydolność wątroby

Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę rywaroksabanu badano u pacjentów przydzielonych zgodnie z klasyfikacją Child-Pugh (zgodnie ze standardowymi procedurami badań klinicznych). Do oceny rokowania w przewlekłej chorobie wątroby, głównie marskości, stosuje się system klasyfikacji Childe-Pugh. W przypadku pacjentów planowanych na leczenie przeciwzakrzepowe krytycznym aspektem dysfunkcji wątroby jest zmniejszona synteza czynników krzepnięcia w wątrobie. Ponieważ ten aspekt jest oceniany tylko w jednym z pięciu badań biochemicznych / klinicznych składających się na system klasyfikacji, ryzyko krwawienia u pacjentów może nie być wyraźnie skorelowane ze schematem klasyfikacji. W związku z tym decyzja o przepisaniu leczenia przeciwzakrzepowego powinna zostać podjęta niezależnie od danych zawartych w tej klasyfikacji..

Xarelto® jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami wątroby związanymi z koagulopatią, która powoduje klinicznie istotne ryzyko krwawienia. U pacjentów z marskością wątroby i łagodną niewydolnością wątroby (klasa A w skali Child-Pugh) farmakokinetyka rywaroksabanu tylko nieznacznie różniła się od farmakokinetyki w grupie kontrolnej zdrowych osób (średnio zwiększyło się AUC rywaroksabanu o 1,2 razy). Nie było znaczących różnic we właściwościach farmakodynamicznych między grupami..

U pacjentów z marskością wątroby i niewydolnością wątroby o umiarkowanym nasileniu (klasa B w skali Childa-Pugha) średnie AUC rywaroksabanu było istotnie zwiększone (2,3 razy) w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami z powodu znacznie zmniejszonego klirensu leku, co wskazuje na poważną chorobę wątroby.... Tłumienie aktywności czynnika Xa było wyraźniejsze (2,6 razy) niż u zdrowych ochotników. Czas protrombinowy był również 2,1 razy dłuższy niż u zdrowych ochotników. Przez pomiar czasu protrombinowego ocenia się zewnętrzny szlak krzepnięcia, w tym czynniki krzepnięcia VII, X, V, II i I, które są syntetyzowane w wątrobie.

Pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby byli bardziej wrażliwi na rywaroksaban, co znalazło odzwierciedlenie w ściślejszej zależności farmakokinetycznej i farmakodynamicznej między stężeniem rywaroksabanu w osoczu a czasem protrombinowym..

Stosowanie Xarelto jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wątroby przebiegającą z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia, w tym u pacjentów z marskością wątroby i niewydolnością wątroby klasy B i C według klasyfikacji Child-Pugh.

Niewydolność nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się wzrost poziomu ekspozycji na rywaroksaban, który jest odwrotnie proporcjonalny do pogorszenia czynności nerek, który określa klirens kreatyniny..

U pacjentów z klirensem kreatyniny 80-50 ml / min.,

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30 ° С.

Trzymać z dala od dzieci!

Nie stosować po upływie terminu ważności leku.

Warunki wydawania aptek

Na receptę

Producent

Bayer Pharma AG, Niemcy

51368 Leverkusen, Niemcy

Dodatkowe informacje można uzyskać pod adresem:

220089 Mińsk, al.Dzierżyńskiego, 57, pom. 54, 14. piętro.

Tel: + 375 (17) 2395420 (30), faks: + 375 (17) 2395439

Instrukcja użycia XARELTO ® (XARELTO) 15 mg; 20 mg

Forma wydania, skład i opakowanie

tab., okładka powłoka filmowa, 15 mg: 28 szt.
Reg. Nr: 9994/12/15/15/16/19 z dnia 19.07.2016 r. - Ważność rejestracji. bije bez limitu

Tabletki powlekane koloru ciemnoróżowego, okrągłe, obustronnie wypukłe; metoda grawerowania: z jednej strony trójkąt z oznaczeniem dawki „15”, z drugiej - markowy krzyż firmy Bayer; na złamaniu - jednorodna masa bieli, otoczona muszlą ciemnoróżowego koloru.

1 karta.
rywaroksaban (mikronizowany)15 mg

Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza 5cP (hydroksypropylometyloceluloza 2910), laktoza jednowodna, stearynian magnezu, laurylosiarczan sodu.

Skład otoczki: czerwony tlenek żelaza (E172), hypromeloza 5cP (hydroksypropylometyloceluloza 2910), makrogol 3350 (glikol polietylenowy 3350), tytanu dwutlenek (E171).


14 szt. - blistry (2) - opakowania kartonowe.

tab., okładka powłoka filmowa, 20 mg: 28 szt.
Reg. Nr: 9994/12/15/15/16/19 z dnia 19.07.2016 r. - Ważność rejestracji. bije bez limitu

Tabletki powlekane koloru czerwono-brązowego, okrągłe, obustronnie wypukłe; metoda grawerowania: z jednej strony trójkąt z oznaczeniem dawki „20”, z drugiej - markowy krzyż firmy Bayer; na złamaniu - jednorodna biała masa otoczona czerwono-brązową skorupą.

1 karta.
rywaroksaban (mikronizowany)20 mg

Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza 5cP (hydroksypropylometyloceluloza 2910), laktoza jednowodna, stearynian magnezu, laurylosiarczan sodu.

Skład otoczki: czerwony tlenek żelaza (E172), hypromeloza 5cP (hydroksypropylometyloceluloza 2910), makrogol 3350 (glikol polietylenowy 3350), tytanu dwutlenek (E171).


14 szt. - blistry (2) - opakowania kartonowe.

efekt farmakologiczny

Xarelto ® jest wysoce selektywnym bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa we krwi o biodostępności po podaniu doustnym.

Aktywacja czynnika X we krwi wraz z tworzeniem się czynnika Xa poprzez wewnętrzne i zewnętrzne ścieżki odgrywa kluczową rolę w kaskadzie krzepnięcia. Czynnik krwi Xa bezpośrednio przekształca protrombinę w trombinę poprzez kompleks protrombinazy i ta reakcja ostatecznie prowadzi do powstania skrzepu fibrynowego i aktywacji płytek krwi przez trombinę. Ze względu na wzmacniający charakter kaskady krzepnięcia jedna cząsteczka czynnika Xa przyczynia się do powstania ponad 1000 cząsteczek trombiny. Ponadto, szybkość reakcji, w której pośredniczy czynnik Xa związana z protrombinazą, wzrasta 300 000 razy w stosunku do szybkości reakcji, w której pośredniczy wolny czynnik Xa, i prowadzi do zwiększonego tworzenia „wyrzutu” trombiny. Selektywne inhibitory czynnika Xa są zdolne do przerwania tworzenia trombiny. W konsekwencji Xarelto® modyfikuje wyniki szeregu specyficznych i ogólnych testów krzepliwości krwi. Tłumienie aktywności czynnika Xa jest zależne od dawki. Xarelto® ma zależny od dawki wpływ na czas protrombinowy i ściśle koreluje ze stężeniami w osoczu (r = 0,98), jeśli stosowany jest test Neoplastin®. Wyniki będą się różnić w przypadku innych odczynników. Odczyty z przyrządów należy wykonać w ciągu kilku sekund, ponieważ poziom MHO jest kalibrowany i walidowany tylko dla kumaryn i nie może być stosowany do innych antykoagulantów.

W klinicznym badaniu farmakologicznym odwracalność farmakodynamiki rywaroksabanu oceniano pod wpływem dwóch różnych typów koncentratu kompleksu protrombiny (CPC). U zdrowych dorosłych ochotników (n = 22) badano wpływ pojedynczych dawek (50 IU / kg) 3-czynnikowego COC (czynniki II, IX i X) oraz 4-czynnikowego COC (czynniki II, VII, IX i X). zmniejszenie średnich wartości Neoplastin® PTT o około 1,0 sekundy w ciągu 30 minut w porównaniu ze spadkiem o około 3,5 sekundy obserwowanym w przypadku 4-czynnikowego PDA. W tym samym czasie 3-czynnikowy PDA miał bardziej znaczący i szybszy ogólny wpływ na odwrócenie zmian w endogennym tworzeniu trombiny niż 4-czynnikowy PDA (patrz punkt Przedawkowanie).

U pacjentów otrzymujących lek w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (DVT) i zapobieganiu nawrotowej ZŻG i zatorowości płucnej, czas protrombinowy 5/95 percentyla (Neoplastin®) 2-4 godziny po przyjęciu tabletki (tj. efekt) wahają się od 16 do 33 sekund dla dawki 15 mg 2 razy / dobę i od 15 do 30 sekund dla dawki 20 mg raz na dobę, odpowiednio.

U pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, którzy otrzymują lek zapobiegający udarowi i ogólnoustrojowej chorobie zakrzepowo-zatorowej, czas protrombinowy 5/95 percentyla (Neoplastin®) 1-4 godziny po zażyciu tabletki (tj. Po osiągnięciu maksymalnego efektu) waha się od 14 do 40 sekund przy pojedynczej dawce 20 mg na dobę i od 10 do 50 sekund u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek przy dawce 15 mg 1 raz / dobę.

Ponadto Xarelto ® w sposób zależny od dawki zwiększa APTT i wynik HepTest ®; jednakże te parametry nie są zalecane do oceny farmakodynamicznego działania preparatu Xarelto. Xarelto ® wpływa również na aktywność czynnika przeciwdziałającego czynnikowi krwi Xa, ale nie ma standardów kalibracji.

W okresie kuracji Xarelto ® nie ma konieczności monitorowania parametrów krzepnięcia krwi.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo

Program badań klinicznych Xarelto® został opracowany w celu udowodnienia skuteczności Xarelto® w zapobieganiu udarowi i zatorowości układowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (AF).

W początkowym badaniu z podwójnie ślepą próbą ROCKET AF 14 264 pacjentów przydzielono losowo do 2 grup. Pierwsza grupa otrzymywała Xarelto® 20 mg doustnie raz dziennie (15 mg doustnie raz dziennie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (ClCr: a)Dawkowanie lecznicze

Xarelto® 20 mg doustnie raz dziennie (15 mg doustnie raz dziennie dla pacjentów z CC a)Dawkowanie lecznicze

Xarelto ® 20 mg doustnie raz dziennie (15 mg doustnie raz dziennie dla pacjentów z CC ® został opracowany w celu udowodnienia skuteczności Xarelto ® w leczeniu ZŻG i ZP w ostrym okresie, a następnie ciągłej terapii i zapobieganiu nawrotom ZŻG i ZP. Ponad 9 400 pacjentów zostało włączonych do trzech randomizowanych, kontrolowanych badań klinicznych III fazy (EINSTEIN DVT, EINSTEIN PE i EINSTEIN Extended Treatment Study) i przeprowadzono dodatkową wstępnie zaplanowaną zbiorczą analizę badań Einstein DVT i Einstein PE (patrz Tabela 5). leczenie we wszystkich badaniach wynosiło 21 miesięcy.

W badaniu EINSTEIN DVT zbadano zastosowanie Xarelto ® w leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich i zapobieganiu nawrotowej ZŻG i ZP u 3449 pacjentów z ostrą ZŻG. Maksymalny czas trwania leczenia wynosił 12 miesięcy, w zależności od oceny klinicznej badacza. Podczas pierwszych trzech tygodni leczenia Xarelto® stosowano 15 mg dwa razy dziennie, a następnie Xarelto® 20 mg raz dziennie.

W badaniu EINSTEIN PE zbadano zastosowanie Xarelto ® w leczeniu ostrej ZP i zapobieganiu nawrotowej ZŻG i ZP u 4 832 pacjentów z ostrą ZP. Maksymalny czas trwania leczenia wynosił 12 miesięcy, w zależności od oceny klinicznej badacza. Podczas pierwszych trzech tygodni leczenia Xarelto stosowano 15 mg dwa razy dziennie, a następnie Xarelto® 20 mg raz dziennie.

W badaniach EINSTEIN DVT i EINSTEIN PE pacjenci w grupie standardowej terapii otrzymywali enoksaparynę, którą podawano przez co najmniej 5 dni w skojarzeniu z antagonistą witaminy K, aż do osiągnięcia terapeutycznego PTT / INR (≥2,0). Kontynuowano leczenie antagonistą witaminy K w dawce dostosowanej do PTT / INR (w zakresie terapeutycznym 2,0-3,0).

W badaniu EINSTEIN Extended Therapy Study przebadano 1197 pacjentów leczonych z powodu ZŻG lub ZP w celu zapobiegania nawrotom ZŻG i ZP. Maksymalny czas trwania leczenia wynosił 12 miesięcy, w zależności od oceny klinicznej badacza. Porównanie Xarelto® 20 mg raz dziennie z placebo.

We wszystkich trzech badaniach fazy III EINSTEIN wykorzystano te same wstępnie zdefiniowane pierwszorzędowe i drugorzędowe punkty końcowe skuteczności. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności była objawowa nawracająca żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (VTE), którą zdefiniowano jako połączenie zakończonej zgonem i niezakończonej zgonem PE lub DVT. Drugorzędowym punktem końcowym była kombinacja nawrotu zakrzepicy żył głębokich, zatorowości nie zakończonej zgonem i zgonu z jakiejkolwiek przyczyny.

W badaniu EINSTEIN DVT (patrz tabela 3) wykazano, że Xarelto jest tak samo skuteczny jak standardowa terapia pod względem pierwszorzędowego punktu końcowego skuteczności, podobnie jak enoksaparyna / VKA. W przypadku wcześniej ustalonego wyniku PCI (korzyść kliniczna netto) (pierwszorzędowy punkt końcowy skuteczności plus poważne krwawienie) stwierdzono, że ryzyko względne wyniosło 0,67 ((95% CI = 0,47-0,95), nominalna wartość p p = 0,027) na korzyść rywaroksabanu. Wskaźniki częstości występowania pierwszorzędowego punktu końcowego bezpieczeństwa (masywne krwawienie lub istotne klinicznie niemasywne krwawienie) i drugorzędowego punktu końcowego bezpieczeństwa (masywne krwawienie) były porównywalne w obu grupach leczenia..

W badaniu EINSTEIN PE (patrz Tabela 4) udowodniono, że zgodnie z pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności Xarelto® jest tak samo skuteczny (nie gorszy od standardowej terapii) jak enoksaparyna / AVK (p = 0,0026 (dla nie mniejszej skuteczności); współczynnik ryzyka : 1,12 (0,75-1,68)). W przypadku wcześniej ustalonej PCI (pierwszorzędowy punkt końcowy skuteczności plus poważne krwawienie), stwierdzono względne ryzyko 0,85 ((95% CI = 0,63-1,14), nominalna wartość p = 0,275).

Przeprowadzono wstępnie określoną zbiorczą analizę wyników badań EINSTEIN DVT i PE (patrz Tabela 5).

W rozszerzonym badaniu terapeutycznym EINSTEIN (patrz Tabela 6) Xarelto okazał się lepszy od placebo pod względem pierwszorzędowego i drugorzędowego punktu końcowego oraz skuteczności. W odniesieniu do głównego punktu końcowego bezpieczeństwa (poważne krwawienie), zaobserwowano nieistotny, ilościowo wyższy wskaźnik zdarzeń wśród pacjentów leczonych Xarelto® 20 g raz dziennie niż wśród pacjentów otrzymujących placebo. W przypadku drugorzędowego punktu końcowego bezpieczeństwa (poważne krwawienie lub klinicznie istotne inne niż duże krwawienie) wykazano wyższe wskaźniki zdarzeń wśród pacjentów leczonych Xarelto® 20 mg raz na dobę niż wśród pacjentów otrzymujących placebo.

Tabela 3. Wyniki dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa badania III fazy EINSTEIN DVT

Badana populacja

3449 pacjentów z objawową ostrą zakrzepicą żył głębokich

Dawki i czas trwania terapii

Xarelto ® a) 3, 6 lub 12 miesięcy N = 1731

Enoksaparyna / antagonista witaminy Kb) 3, 6 lub 12 miesięcy N = 1718

Objawowa nawracająca ŻChZZ *

36 (2, 1%)

Objawowy nawracający PE

Objawowa nawracająca DVTObjawowy PE i DVT

Śmiertelny ZP / śmierć, w której nie można wykluczyć PE4 (0,2%)6 (0, 3%)Masywne i klinicznie istotne niemasywne krwawienie139 (8,1%)138 (8,1%)Epizody masywnego krwawienia14 (0, 8%)20 (1, 2%)

a) Rywaroksaban 15 mg dwa razy dziennie przez 3 tygodnie, następnie 20 mg raz dziennie

b) Enoksaparyna przez co najmniej 5 dni, podawana podczas tej terapii, a następnie antagonista witaminy K.
* p ®a)

3, 6 lub 12 miesięcy

N = 2419

Enoksaparyna / antagonista witaminy K b)

3, 6 lub 12 miesięcy

N = 2413Objawowa nawracająca ŻChZZ *Objawowy nawracający PE

(0,8%)Objawowa nawracająca DVTObjawowy PE i DVT0

2 (®a) 3, 6 lub 12 miesięcy N = 4 150

Enoksaparyna / antagonista witaminy K b) 3, 6 lub 12 miesięcy N = 4131

Objawowa nawracająca ŻChZZ *Objawowy nawracający PEObjawowa nawracająca DVTObjawowy PE i DVT

1 (®a) 6 lub 12 miesięcy N = 602

Placebo
6 lub 12 miesięcy N = 594

Objawowa nawracająca ŻChZZ *8 (1, 3%)42 (7,1%)Objawowy nawracający PE2 (0,3%)13 (2, 2%)Objawowa nawracająca DVT5 (0,8%)31 (5,2%)

Śmiertelny PE / śmierć, w której nie można wykluczyć PE

Epizody masywnego krwawienia4 (0,7%)0 (0, 0%)Klinicznie istotne niemasywne krwawienie32 (5,4%)7 (1, 2%)

a) Rywaroksaban 20 mg raz dziennie

* p ® w jednej lub kilku podgrupach populacji pediatrycznej w leczeniu epizodów zakrzepowo-zatorowych.

Farmakokinetyka

Wchłanianie i biodostępność

Rywaroksaban jest szybko wchłaniany; domax osiągnięto 2-4 godziny po zażyciu pigułki.

Po podaniu doustnym wchłanianie rywaroksabanu jest prawie całkowite, a całkowita biodostępność po przyjęciu dawki 10 mg jest wysoka i wynosi 80-100%. Spożycie pokarmu nie ma wpływu na AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) ani Cmaxmax (maksymalne stężenie) rywaroksaban 10 mg.

Ze względu na zmniejszenie stopnia wchłaniania biodostępność rywaroksabanu wynosi 66% przy przyjmowaniu na pusty żołądek, tabletki w dawce 20 mg.

Przy przyjmowaniu Ksarelto® w dawce 20 mg z pokarmem obserwuje się wzrost średniej wartości AUC o 39% w porównaniu ze wskaźnikiem obserwowanym na czczo, co wskazuje na prawie całkowite wchłanianie i wysoką biodostępność po podaniu doustnym. Xarelto ® w dawkach 15 mg i 20 mg należy przyjmować z posiłkami. Pod względem spożycia pokarmu Xarelto ® 10 mg, 15 mg i 20 mg charakteryzuje się proporcjonalnością dawki. Farmakokinetyka rywaroksabanu charakteryzuje się umiarkowaną zmiennością; zmienność indywidualna (współczynnik zmienności) waha się od 30% do 40%. Wchłanianie rywaroksabanu zależy od miejsca uwolnienia leku w przewodzie pokarmowym. W przypadku uwolnienia granulatu rywaroksabanu w bliższym odcinku jelita cienkiego odnotowano zmniejszenie AUC i Cmax o 29% i 56% w porównaniu z tabletkami. Następnie, gdy lek zostanie uwolniony w dystalnym odcinku jelita cienkiego lub w jelicie wstępującym, efekt słabnie. Unikać wprowadzania rywaroksabanu dystalnie do żołądka, ponieważ może to prowadzić do zmniejszenia wchłaniania i działania leku.

Biodostępność (AUC i Cmax) była porównywalna dla 20 mg rywaroksabanu podanego doustnie w postaci pokruszonej tabletki zmieszanej z musem jabłkowym lub rozcieńczonej w wodzie i podanej przez zgłębnik, a następnie z płynnym posiłkiem w porównaniu z całą tabletką. Biorąc pod uwagę przewidywalny, proporcjonalny do dawki profil farmakokinetyczny rywaroksabanu, wartość biodostępności uzyskana w tym badaniu najprawdopodobniej dotyczy mniejszych dawek rywaroksabanu..

Dystrybucja

W ludzkim organizmie większość rywaroksabanu (92-95%) jest związana z białkami osocza, głównie z albuminami surowicy. Vre - średni, V.ss wynosi około 50 l:

Metabolizm rywaroksabanu jest prowadzony przez izoenzymy CYP3A4, CYP2J2, a także enzymy niezależne od układu cytochromu P450. Głównymi miejscami biotransformacji są grupy morfolinowe, które ulegają degradacji oksydacyjnej oraz ulegające hydrolizie grupy amidowe. Według danych in vitro rywaroksaban jest substratem białek nośnikowych P-gp (glikoproteina P) i Bcrp (białko oporności na raka piersi)..

Rywaroksaban jest wydalany głównie w postaci metabolitów (około 2/3 przepisanej dawki) z moczem i kałem w równych proporcjach. Pozostała jedna trzecia dawki jest wydalana w postaci niezmienionej, bezpośrednio przez nerki, głównie w wyniku aktywnego wydzielania nerkowego..

Niezmieniony rywaroksaban jest najważniejszym związkiem występującym w ludzkim osoczu, bez znaczących lub aktywnych krążących metabolitów w osoczu. Rywaroksaban, którego klirens ogólnoustrojowy wynosi około 10 l / h, można zaklasyfikować jako lek o niskim poziomie klirensu. Podczas usuwania rywaroksabanu z osocza, terminal T1/2 waha się od 5 do 9 godzin u młodych pacjentów i od 11 do 13 godzin u starszych pacjentów.

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych

U pacjentów w podeszłym wieku stężenie rywaroksabanu w osoczu jest większe niż u młodszych pacjentów, średnia wartość AUC jest około 1,5 razy większa niż odpowiednie wartości u młodszych pacjentów, głównie z powodu zmniejszonego całkowitego i nerkowego klirensu..

Nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce u mężczyzn i kobiet..

Zbyt mała lub duża masa ciała (poniżej 50 kg i powyżej 120 kg) tylko nieznacznie wpływa na stężenie rywaroksabanu w osoczu (różnica jest mniejsza niż 25%).

Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce i farmakodynamice u pacjentów rasy kaukaskiej, Afroamerykanów, Latynosów, Japończyków lub Chińczyków..

Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę rywaroksabanu badano u pacjentów z podziałem według klasyfikacji Child-Pugh (zgodnie ze standardowymi procedurami badań klinicznych). Klasyfikacja Child-Pugh służy do oceny rokowania w przewlekłej chorobie wątroby, głównie marskości. W przypadku pacjentów planowanych na leczenie przeciwzakrzepowe krytycznym aspektem dysfunkcji wątroby jest zmniejszona synteza czynników krzepnięcia w wątrobie. Ponieważ aspekt ten jest oceniany tylko w jednym z pięciu badań biochemicznych / klinicznych składających się na system klasyfikacji, ryzyko krwawienia u pacjentów może nie być wyraźnie skorelowane ze schematem klasyfikacji. W związku z tym decyzja o przepisaniu leczenia przeciwzakrzepowego powinna zostać podjęta niezależnie od danych zawartych w tej klasyfikacji..

Ksarelto ® jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami wątroby związanymi z koagulopatią, powodującymi klinicznie istotne ryzyko krwawienia. U pacjentów z marskością wątroby i łagodną niewydolnością wątroby (klasa A według klasyfikacji Child-Pugh) farmakokinetyka rywaroksabanu tylko nieznacznie różniła się od odpowiednich wskaźników w grupie kontrolnej zdrowych osób (średnio zwiększyło się AUC rywaroksabanu o 1,2 razy). Nie było znaczących różnic we właściwościach farmakodynamicznych między grupami..

U pacjentów z marskością wątroby i niewydolnością wątroby o umiarkowanym nasileniu (klasa B według klasyfikacji Childa-Pugha) średnie AUC rywaroksabanu było istotnie zwiększone (2,3 razy) w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami z powodu znacznie zmniejszonego klirensu leku, co wskazuje na poważną chorobę wątroby. Tłumienie aktywności czynnika Xa było wyraźniejsze (2,6 razy) niż u zdrowych ochotników. Czas protrombinowy był również 2,1 razy dłuższy niż u zdrowych ochotników. Przez pomiar czasu protrombinowego ocenia się zewnętrzny szlak krzepnięcia, w tym czynniki krzepnięcia VII, X, V, II i I, które są syntetyzowane w wątrobie.

Pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby byli bardziej wrażliwi na rywaroksaban, co wyrażało się w bliższej zależności farmakokinetycznej i farmakodynamicznej między stężeniem rywaroksabanu w osoczu a czasem protrombinowym. Xarelto ® jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami wątroby związanymi z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia, w tym u pacjentów z marskością wątroby i niewydolnością wątroby klasy B i C według klasyfikacji Child-Pugh.

U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się wzrost poziomu ekspozycji na rywaroksaban, który jest odwrotnie proporcjonalny do pogorszenia czynności nerek, który określa klirens kreatyniny..

U pacjentów z łagodnym (CC 80-50 ml / min), umiarkowanym (CC ® u pacjentów z CC ® u pacjentów z CC 30-15 ml / min.

Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek mają zwiększone ryzyko krwawienia i zakrzepicy z powodu choroby podstawowej..

Jednoczesne stosowanie z silnymi induktorami CYP 3A4

W badaniu I fazy jednoczesne stosowanie Xarelto® z ryfampicyną o silnym działaniu indukującym CYP 3A4 i P-gp spowodowało około 50% zmniejszenie średniej wartości AUC rywaroksabanu, przy jednoczesnym zmniejszeniu jego właściwości farmakodynamicznych (patrz Interakcje lekowe).

W badaniu fazy IIb farmakokinetykę i farmakodynamikę dostosowanego schematu dawkowania rywaroksabanu (30 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 3 tygodnie leczenia, następnie 20 mg dwa razy na dobę) badano u 19 pacjentów leczonych DVT lub PE, którzy jednocześnie otrzymywali silny induktor CYP 3A4. i P-gp (ryfampicyna lub fenytoina). Dostosowany schemat dawkowania u tych pacjentów spowodował podobne skutki i podobną farmakodynamikę w porównaniu z pacjentami leczonymi DVT (15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 3 tygodnie leczenia, następnie 20 mg raz na dobę) bez jednoczesnego stosowania silnego induktora CYP 3A4.

Wskazania do stosowania

- profilaktyka udaru i ogólnoustrojowej choroby zakrzepowo-zatorowej u dorosłych pacjentów z migotaniem przedsionków pochodzenia pozastawkowego z jednym lub kilkoma czynnikami ryzyka, takimi jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥ 75 lat, cukrzyca, udar lub przemijający napad niedokrwienny;

- leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz zapobieganie nawrotom ZŻG i ZP u dorosłych.

Schemat dawkowania

Xarelto® 15 mg i 20 mg należy przyjmować doustnie podczas posiłków.

Jeśli pacjent nie jest w stanie połknąć tabletki w całości, tabletkę można rozkruszyć i spożyć, mieszając bezpośrednio przed przyjęciem z wodą lub miękkim pokarmem, takim jak mus jabłkowy, a następnie natychmiast zjeść. Po zażyciu pokruszonej tabletki Xarelto ® 15 mg i 20 mg należy natychmiast zjeść.

Pokruszoną tabletkę Xarelto® można podawać przez zgłębnik żołądkowy. Przed użyciem Xarelto ® należy potwierdzić prawidłowe położenie zgłębnika żołądkowego. Pokruszoną tabletkę należy podać razem z niewielką ilością wody przez zgłębnik żołądkowy, po czym przepłukać wodą, a następnie podać żywienie dojelitowe..

Zapobieganie udarom i zatorom ogólnoustrojowym

Zalecana dawka to 20 mg (1 tabletka) raz na dobę, codziennie.

Leczenie należy kontynuować przez długi czas, pod warunkiem, że korzyści wynikające z zapobiegania udarowi i zatorowości układowej przeważają nad ryzykiem krwawienia.

W przypadku pominięcia następnej dawki pacjent powinien natychmiast przyjąć Xarelto, a następnego dnia kontynuować regularne przyjmowanie leku zgodnie z zalecanym schematem. Nie należy podwajać dawki, aby zrekompensować pominiętą dawkę.

Leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), zapobieganie nawrotowej ZŻG i ZP

Zalecana dawka Xarelto® w początkowym leczeniu ostrej ZŻG lub ZP to 15 mg dwa razy dziennie przez pierwsze 3 tygodnie, a następnie Xarelto® 20 mg raz dziennie w celu kontynuacji leczenia i zapobiegania nawrotom ZŻG i ZP.

Należy rozważyć krótkotrwałą terapię (minimum 3 miesiące) u pacjentów z DVT i PE związanymi z dużymi przemijającymi czynnikami ryzyka (np. Niedawny duży zabieg chirurgiczny lub uraz). Dłuższą terapię należy rozważyć u pacjentów z ZŻG lub ZP, które nie są związane z głównymi przemijającymi czynnikami ryzyka, nieprowokowaną ZŻG lub ZP lub nawracającą ZŻG lub ZP w wywiadzie..

Jeśli istnieją wskazania do długotrwałe zapobieganie nawrotom ZŻG i ZP (po leczeniu ZŻG lub ZP przez co najmniej 6 miesięcy) zalecana dawka to 10 mg raz na dobę. Pacjenci z wysokim ryzykiem nawracającej ZŻG lub ZP, takich jak występowanie powikłanych chorób współistniejących lub nawrót ZŻG lub ZP podczas długotrwałej terapii Xarelto® w dawce profilaktycznej 10 mg raz na dobę, rozważ przyjęcie dawki Xarelto® 20 mg raz na dobę.

Czas trwania leczenia i dawkę należy dobrać indywidualnie - po dokładnej ocenie korzyści z leczenia w stosunku do ryzyka krwawienia.

TrwanieSchemat dawkowaniaCałkowita dzienna dawka
Leczenie i zapobieganie nawracającej ZŻG i ZP1 do 21 dni15 mg dwa razy dziennie30 mg
Po 22 dniach20 mg raz dziennie20 mg
Zapobieganie nawracającym ZŻG i ZPPo co najmniej 6 miesiącach DVT lub PE10 mg lub 20 mg raz dziennie10 mg lub 20 mg

Zaleca się przestrzeganie schematu regularnego przyjmowania leków..

W przypadku pominięcia następnej dawki podczas przyjmowania dawki 15 mg dwa razy na dobę (1-21 dni leczenia), pacjent powinien natychmiast przyjąć Xarelto®, aby mieć pewność, że otrzyma dawkę dobową 30 mg. W tym celu można jednocześnie przyjmować 2 tabletki Xarelto ® w dawce 15 mg. Następnego dnia należy kontynuować regularne przyjmowanie leku w dawce 15 mg 2 razy dziennie zgodnie z zalecanym schematem.

Jeśli lek zostanie pominięty podczas przyjmowania dawki 20 mg raz na dobę, pacjent powinien natychmiast przyjąć Xarelto ®, aby mieć pewność, że otrzyma dawkę dobową 20 mg. Następnego dnia należy kontynuować regularne przyjmowanie leku w dawce 20 mg raz dziennie zgodnie z zalecanym schematem. Nie należy podwajać dawki, aby zrekompensować pominiętą dawkę.

Dodatkowe informacje o określonych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Xarelto ® jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby, której towarzyszy koagulopatia, która powoduje klinicznie istotne ryzyko krwawienia, w tym u pacjentów z marskością wątroby (klasa B i C wg Child-Pugh) (patrz punkt Przeciwwskazania).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Dostępne ograniczone dane kliniczne uzyskane od pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 15-29 ml / min) wskazują na znaczne zwiększenie stężenia rywaroksabanu u tych pacjentów. W leczeniu tej kategorii pacjentów Xarelto® należy stosować ostrożnie. Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z klirensem kreatyniny ®; pacjenci z łagodną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 50-80 ml / min) nie wymagają dostosowania dawki.

Przejście z antagonistów witaminy K (AVK) na Xarelto ®

U pacjentów z niezastawkowym AF w celu zapobiegania udarowi i zatorowości układowej należy odstawić VKA, a jeśli międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR) spadnie do ≤3,0, należy rozpocząć leczenie Xarelto®. Kiedy pacjenci przechodzą z AVK na Xarelto®, po przyjęciu Xarelto®, wartości INR zostaną fałszywie zwiększone. INR nie nadaje się do określania działania przeciwzakrzepowego Xarelto ®, dlatego nie powinien być używany do tego celu (patrz Interakcje z lekami).

U chorych leczonych z powodu ZŻG i ZP oraz w celu zapobiegania nawrotom ZŻG i ZP należy odstawić VKA, a jeśli INR spadnie do ≤ 2,5, rozpocząć leczenie Xarelto®. Kiedy pacjenci przechodzą z AVK na Xarelto®, po przyjęciu Xarelto®, wartości INR zostaną fałszywie zwiększone. INR nie nadaje się do określania działania przeciwzakrzepowego Xarelto® i dlatego nie powinien być używany do tego celu (patrz Interakcje z lekami).

Przejście z Xarelto ® na antagonistów witaminy K.

Istnieje możliwość, że efekt przeciwzakrzepowy będzie niewystarczający przy zmianie z Xarelto® na AVK. W związku z tym konieczne jest zapewnienie ciągłego wystarczającego działania przeciwzakrzepowego podczas takiego przejścia, stosując alternatywne antykoagulanty. Należy zauważyć, że Xarelto ® może pomóc w zwiększeniu MHO.

Podczas zmiany z Xarelto ® na AVK, należy jednocześnie przyjmować AVK, aż MHO osiągnie ≥2. W ciągu pierwszych dwóch dni okresu przejściowego należy zastosować standardową dawkę VKA, a następnie wyznaczyć dawkę VKA, w zależności od wyników oznaczenia wskaźnika MHO. Przyjmując Xarelto® i AVK, wartość MHO należy określić nie wcześniej niż 24 godziny po przyjęciu poprzedniej dawki Xarelto®, bezpośrednio przed przyjęciem kolejnej dawki Xarelto®.

Wiarygodne oznaczenie MHO można przeprowadzić co najmniej 24 godziny po odstawieniu Xarelto ®.

Przejście z pozajelitowych antykoagulantów na Xarelto ®

Konieczne jest odstawienie pozajelitowego antykoagulantu i rozpoczęcie przyjmowania Xarelto® 0-2 godziny przed kolejnym planowanym podaniem pozajelitowego antykoagulantu (np. Heparyna drobnocząsteczkowa) lub w momencie zaprzestania ciągłego podawania pozajelitowego antykoagulantu (np. Dożylne podanie niefrakcjonowanej heparyny).

Przejście z Xarelto ® na pozajelitowe antykoagulanty

Pierwszą dawkę pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego należy podać w czasie następnego zaplanowanego przyjmowania Xarelto ®..

Kardiowersja

Leczenie Xarelto ® można rozpocząć lub kontynuować u pacjentów, którzy mogą wymagać kardiowersji. W przypadku kardiowersji pod kontrolą echokardiografii przezprzełykowej (TEE-CG) u pacjentów, którzy wcześniej nie otrzymywali leczenia przeciwzakrzepowego, w celu zapewnienia odpowiedniej antykoagulacji leczenie Xarelto® należy rozpocząć co najmniej 4 godziny przed kardiowersją. W przypadku wszystkich pacjentów, przed rozpoczęciem kardiowersji, należy upewnić się, że Xarelto jest odpowiednio stosowany przez tych pacjentów. Podejmując decyzję o rozpoczęciu i czasie trwania leczenia należy kierować się aktualnymi wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwzakrzepowego u chorych z planowaną kardiowersją..

Pacjenci z niezastawkowym migotaniem przedsionków poddawani PCI (przezskórna interwencja wieńcowa) ze stentowaniem

Doświadczenie w stosowaniu zmniejszonej dawki Xarelto® 15 mg raz na dobę (lub Xarelto® 10 mg raz na dobę u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek [klirens kreatyniny 30–49 ml / min]) oprócz inhibitora P2Y12 jest ograniczone, maksymalnie przez 12 miesięcy u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową poddawanych PCI ze stentowaniem, którzy wymagają doustnej antykoagulacji.

Dzieciństwo

Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dlatego Xarelto ® nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat..

Starsi pacjenci

W tej kategorii pacjentów nie ma konieczności dostosowania dawki.

Płeć, masa ciała lub pochodzenie etniczne

Nie ma konieczności dostosowania dawki w oparciu o te kryteria.

Skutki uboczne

▼ Lek ten podlega dodatkowemu monitorowaniu, co szybko pozwoli ustalić nowe informacje o bezpieczeństwie leku. Uprzejmie prosimy lekarzy o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych. Procedura zgłaszania działań niepożądanych została opisana na końcu tego rozdziału..

Bezpieczeństwo rywaroksabanu oceniano w jedenastu badaniach III fazy z udziałem 34859 pacjentów leczonych rywaroksabanem..

Stół. Liczba badanych pacjentów, maksymalna dawka dobowa i czas trwania leczenia w badaniach III fazy

Dzień 1 - 21:30 mg Dzień 22 i później: 20 mg

WskazanieLiczba pacjentów *Maksymalna dzienna dawkaMaksymalny czas trwania terapii
Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów poddawanych planowej alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego6,09710 mg39 dni
Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u długotrwale chorych leczonych3,99710 mg39 dni
Leczenie ZŻG, ZP i zapobieganie nawrotom455621 miesięcy
Zapobieganie udarom i zatorom układowym u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków7,75020 mg41 miesięcy
Zapobieganie powikłaniom miażdżycowo-zakrzepowym u chorych po OZW10,225Odpowiednio 5 mg lub 10 mg przy jednoczesnym stosowaniu ASA lub ASA z klopidogrelem lub tyklodypiną31 miesięcy

* Pacjenci, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę rywaroksabanu

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów otrzymujących rywaroksaban było krwawienie. Najczęściej zgłaszanymi krwawieniami (≥4%) były krwawienia z nosa (5,9%) i krwawienia z przewodu pokarmowego (4,2%).

Ogółem około 67% pacjentów, którzy przyjęli co najmniej jedną dawkę rywaroksabanu, zgłosiło działania niepożądane podczas leczenia. Około 22% pacjentów doświadczyło działań niepożądanych, które badacz uznał za związane z leczeniem. U pacjentów, którzy otrzymali Xarelto® 10 mg w celu wykonania protezy biodra lub kolana, a także u hospitalizowanych pacjentów z patologią somatyczną, epizody krwawienia obserwowano odpowiednio u około 6,8% i 12,6% pacjentów, niedokrwistość wystąpiła u około 5,9% i 2,1% pacjentów. odpowiednio. U pacjentów, którzy otrzymywali Xarelto w dawce 15 mg dwa razy na dobę, następnie 20 mg raz na dobę w przypadku ZŻG lub ZP lub 20 mg raz na dobę w zapobieganiu nawrotom ZŻG i ZP, epizody krwawienia wystąpiły u około 27,8% pacjentów i niedokrwistość wystąpiła u około 2,2% pacjentów. U pacjentów otrzymujących leczenie w celu zapobiegania udarowi i zatorowości układowej krwawienia dowolnego typu lub nasilenia zgłaszano z częstością 28 na 100 pacjento-lat, a niedokrwistość - 2,5 na 100 pacjento-lat. U pacjentów leczonych w celu zapobiegania zgonom z przyczyn sercowo-naczyniowych i zawałowi mięśnia sercowego po ostrym zespole wieńcowym (ACS), krwawienia dowolnego typu i nasilenia odnotowano z częstością 22 na 100 pacjento-lat. Częstość występowania niedokrwistości wynosi 1,4 na 100 pacjento-lat.

Podsumowanie danych dotyczących częstości występowania działań niepożądanych zarejestrowanych podczas stosowania leku Xarelto ® przedstawiono poniżej. Częstość działań niepożądanych zgłaszanych podczas stosowania leku Xarelto® jest podana według klasyfikacji układów i narządów (w MedDRA) oraz częstości.

Zdefiniowano następujące kategorie częstotliwości: bardzo często (≥1 / 10); często (≥ 1/100, A.Zaburzenia układu immunologicznegoReakcja alergiczna, alergiczne zapalenie skóryZaburzenia układu nerwowegoZawroty głowy, ból głowyKrwotok mózgowy i krwotok wewnątrzczaszkowy, omdlenieNaruszenia narządu wzrokuKrwotok w oku (w tym krwotok spojówkowy)Zaburzenia pracy sercaCzęstoskurczZaburzenia naczynioweNiedociśnienie, krwiakZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaKrwawienie z nosa, krwioplucieZaburzenia żołądkowo-jelitoweKrwawienie z dziąseł, krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym z odbytu), ból przewodu pokarmowego i jamy brzusznej, niestrawność, nudności, zaparcie A, biegunka, wymioty ASuchość w ustachZaburzenia wątroby i dróg żółciowychNieprawidłowa czynność wątrobyŻółtaczkaZaburzenia skóry i tkanki podskórnejŚwiąd (w tym rzadkie przypadki świądu uogólnionego), wysypka, wybroczyny, krwotoki skórne i podskórnePokrzywkaZaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznejBól kończyny A.HemarthrosisKrwotok mięśniowyZespół przedziału przedziałowego jako powikłanie krwawieniaZaburzenia nerek i dróg moczowychKrwawienie z dróg moczowych (w tym krwiomocz i krwotok miesiączkowy B), niewydolność nerek (w tym podwyższone stężenie kreatyniny we krwi, podwyższony poziom mocznika we krwi) ANiewydolność nerek / ostra niewydolność nerek jako powikłanie krwawienia, które może prowadzić do hipoperfuzjiPowikłania o charakterze ogólnym i reakcje w miejscu wstrzyknięciaGorączka A, obrzęki obwodowe, ogólne osłabienie i brak energii (w tym zmęczenie i astenia)Złe samopoczucie (w tym złe samopoczucie)Obrzęk miejscowy A.Dane laboratoryjne i instrumentalneZwiększona aktywność aminotransferazPodwyższone stężenie bilirubiny, podwyższone stężenie fosfatazy zasadowej A we krwi, podwyższone LDHA, podwyższone lipazy A, podwyższone amylazy A, podwyższone GGTAZwiększenie stężenia bilirubiny sprzężonej (z jednoczesnym zwiększeniem aktywności AlAT lub bez)Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegachKrwawienie po zabiegu (w tym niedokrwistość pooperacyjna i krwawienie z rany), stłuczenie,
wydzielina z rany A.Pseudotętniak naczyniowy C.

A: obserwowane w zapobieganiu żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów poddawanych planowej alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego

B: obserwowane w leczeniu ZŻG, ZP i zapobieganiu nawrotom jako bardzo częste u kobiet ® jego stosowanie może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem utajonego lub jawnego krwawienia z dowolnej tkanki lub narządu, co może prowadzić do niedokrwistości krwotocznej. Oznaki, objawy i nasilenie (w tym zgon) będą się różnić w zależności od umiejscowienia i rozległości lub nasilenia krwawienia i / lub niedokrwistości (patrz punkt Przedawkowanie). W badaniach klinicznych podczas długotrwałego leczenia rywaroksabanem, ale w porównaniu z leczeniem antagonistami witaminy K. odpowiedni nadzór kliniczny, za właściwe uważa się laboratoryjne badanie hemoglobiny / hematokrytu. Ryzyko krwawienia może być zwiększone w pewnych populacjach pacjentów, na przykład u pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym i (lub) leczeniem towarzyszącym wpływającym na hemostazę. Możliwe jest wydłużenie i / lub wydłużenie czasu trwania krwawienia miesiączkowego. Powikłania krwotoczne mogą objawiać się osłabieniem, bladością, zawrotami głowy, bólem głowy lub niewyjaśnionym obrzękiem, dusznością i niewyjaśnionym wstrząsem. W niektórych przypadkach, w wyniku niedokrwistości, obserwowano objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, takie jak ból w klatce piersiowej lub dławica piersiowa..

Znane powikłania ciężkiego krwawienia, takie jak zespół ciasnoty i niewydolność nerek spowodowana hipoperfuzją, zaobserwowano podczas stosowania Xarelto®. W związku z tym, oceniając stan u każdego pacjenta stosującego antykoagulanty, należy wziąć pod uwagę możliwość krwawienia..

Przy stosowaniu porejestracyjnym zaobserwowano następujące działania niepożądane, związane w czasie ze stosowaniem Xarelto ®. Niemożliwa jest ocena częstości tych działań niepożądanych, które zgłaszano po wprowadzeniu produktu do obrotu..

Zaburzenia układu immunologicznego: obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny (w połączonych badaniach III fazy zdarzenia te występowały rzadko (≥ 1 / 1000– ® u kobiet w ciąży nie ustalono. Stosowanie Xarelto ® jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży).

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności Xarelto ® u kobiet w okresie laktacji. Mając to na uwadze, Xarelto ® można stosować tylko po zaprzestaniu karmienia piersią..

Kobiety z zachowaną zdolnością rozrodczą powinny podczas leczenia produktem Xarelto ® stosować skuteczne metody antykoncepcji.

Wniosek o naruszenie funkcji wątroby

Xarelto ® jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby, której towarzyszy koagulopatia, która powoduje klinicznie istotne ryzyko krwawienia, w tym u pacjentów z marskością wątroby (klasa B i C wg Child-Pugh) (patrz punkt Przeciwwskazania).

Wniosek o zaburzenia czynności nerek

Dostępne ograniczone dane kliniczne uzyskane od pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 15-29 ml / min) wskazują na znaczne zwiększenie stężenia rywaroksabanu u tych pacjentów. W leczeniu tej kategorii pacjentów Xarelto® należy stosować ostrożnie. Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z klirensem kreatyniny ® nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat

Specjalne instrukcje

Bezpieczeństwo i skuteczność Xarelto® u pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca nie były badane, dlatego nie ma danych potwierdzających, że stosowanie Xarelto® 20 mg (15 mg u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek) zapewnia wystarczające działanie przeciwzakrzepowe w tej kategorii pacjentów..

Xarelto® nie jest zalecany do stosowania u pacjentów otrzymujących ogólnoustrojowe leki przeciwgrzybicze z grupy azoli (np. Ketokonazol) lub inhibitory proteazy HIV (np. Rytonawir). Leki te są silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 i glikoproteiny P. W konsekwencji leki te mogą zwiększać stężenie rywaroksabanu w osoczu do poziomu istotnego klinicznie (średnio 2,6 razy), co zwiększa ryzyko krwawienia..

Azolowy przeciwgrzybiczy flukonazol, łagodny inhibitor CYP3A4, ma mniej wyraźny wpływ na ekspozycję na rywaroksaban i może być stosowany jednocześnie.

Leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej: zaburzenia czynności nerek

Należy zachować ostrożność przepisując lek pacjentom z umiarkowaną niewydolnością nerek (CC ® w leczeniu pacjentów z ciężką niewydolnością nerek nie zaleca się stosowania CC ® u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek z CC ®, jak również inne leki przeciwzakrzepowe należy stosować ostrożnie w leczeniu pacjenci ze zwiększonym ryzykiem krwawienia, w tym jeśli występuje:

- wrodzona lub nabyta skłonność do krwawień;

- niekontrolowane ciężkie nadciśnienie tętnicze;

- choroby naczyniowe mózgu i rdzenia kręgowego;

- przebyte rozstrzenie oskrzeli lub krwawienie z płuc;

- inne choroby przewodu pokarmowego bez aktywnego owrzodzenia, które mogą być powikłane krwawieniem (np. nieswoiste zapalenie jelit, zapalenie przełyku, zapalenie żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy).

Pacjenci ze sztuczną zastawką serca

Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności Xarelto® u pacjentów ze sztuczną zastawką serca, dlatego nie ma danych dotyczących odpowiedniego działania przeciwzakrzepowego Xarelto® w tej populacji pacjentów..

Pacjenci z niezastawkowym migotaniem przedsionków poddawani PCI ze stentowaniem

Dostępne są dane kliniczne z badania interwencyjnego, którego głównym celem jest ocena bezpieczeństwa u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z zastawką i poddawanych PCI ze stentowaniem. Dane dotyczące skuteczności w tej populacji są ograniczone (patrz punkty Schemat dawkowania i Farmakodynamika). Dane dotyczące tych pacjentów z udarem mózgu / przejściowym napadem niedokrwiennym w wywiadzie nie są dostępne.

Należy zachować ostrożność przepisując Xarelto® pacjentom otrzymującym leki wpływające na hemostazę (na przykład niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), leki przeciwpłytkowe lub inne leki przeciwzakrzepowe (patrz sekcja Interakcje leków).

Pacjenci zagrożeni chorobą wrzodową przewodu pokarmowego powinni rozważyć odpowiednie leczenie zapobiegawcze..

Jeśli występuje niewyjaśniony spadek stężenia hemoglobiny lub ciśnienia krwi, poszukaj miejsca krwawienia.

Pacjenci z ZTP niestabilnym hemodynamicznie wymagający trombolizy lub embolektomii płucnej

Nie zaleca się stosowania Xarelto ® jako alternatywy dla heparyny niefrakcjonowanej u pacjentów z PE i niestabilnością hemodynamiczną lub u których możliwa jest tromboliza lub embolektomia płucna, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność Xarelto ® w tych sytuacjach klinicznych nie zostały ustalone.

Interwencje chirurgiczne

Jeśli konieczny jest zabieg inwazyjny lub interwencja chirurgiczna, Xarelto ® należy odstawić co najmniej 24 godziny przed zabiegiem i na podstawie opinii klinicznej lekarza..

Jeżeli nie można opóźnić zabiegu, należy rozważyć zwiększone ryzyko krwawienia i potrzebę pilnej interwencji..

Przyjmowanie leku Xarelto ® należy wznowić jak najszybciej po zabiegu inwazyjnym lub operacji, pod warunkiem, że istnieją odpowiednie parametry kliniczne i odpowiednia hemostaza (patrz rozdział Właściwości farmakologiczne).

Znieczulenie neuroaksjalne (zewnątrzoponowe / rdzeniowe)

Podczas wykonywania znieczulenia nerwowego (zewnątrzoponowego / rdzeniowego) lub nakłucia lędźwiowego u pacjentów otrzymujących leki przeciwzakrzepowe w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym istnieje ryzyko rozwoju krwiaka nadtwardówkowego lub rdzeniowego, co może prowadzić do długotrwałego porażenia.

Ryzyko tych zjawisk dodatkowo wzrasta w przypadku stosowania założonych na stałe cewników zewnątrzoponowych lub jednoczesnego stosowania leków wpływających na hemostazę. Uraz spowodowany nakłuciem zewnątrzoponowym lub lędźwiowym lub wielokrotnymi nakłuciami może również zwiększyć ryzyko..

Pacjentów należy regularnie monitorować pod kątem oznak i objawów zaburzeń neurologicznych (np. Drętwienia lub osłabienia nóg, dysfunkcji jelit lub pęcherza). W przypadku wykrycia zaburzeń neurologicznych wymagana jest pilna diagnoza i leczenie.

Terapeuta powinien ocenić potencjalny stosunek korzyści do ryzyka przed wykonaniem interwencji neuraksjalnej u pacjentów otrzymujących leki przeciwzakrzepowe lub przygotowujących się do przyjmowania leków przeciwzakrzepowych w celu zapobiegania zakrzepicy..

Jednak nie ma doświadczenia klinicznego ze stosowaniem rywaroksabanu w dawce 15 mg i 20 mg w takich sytuacjach..

W celu zmniejszenia potencjalnego ryzyka krwawienia związanego z jednoczesnym stosowaniem rywaroksabanu i znieczulenia nerwowego (zewnątrzoponowego / rdzeniowego) lub nakłucia lędźwiowego, należy wziąć pod uwagę profil farmakokinetyczny rywaroksabanu. Wprowadzenie lub usunięcie cewnika zewnątrzoponowego lub nakłucie lędźwiowej najlepiej wykonać, gdy działanie przeciwzakrzepowe rywaroksabanu ocenia się jako niskie. Jednak dokładny czas do osiągnięcia wystarczająco niskiego działania przeciwzakrzepowego u każdego pacjenta nie jest znany..

W celu usunięcia cewnika zewnątrzoponowego, biorąc pod uwagę główne cechy farmakokinetyczne, po ostatnim podaniu Xarelto® powinien upłynąć czas równy co najmniej dwukrotności okresu półtrwania, tj. co najmniej 18 godzin dla młodych pacjentów i 26 godzin dla pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt Farmakokinetyka).

Xarelto ® należy przepisać nie wcześniej niż 6 godzin po wyjęciu cewnika.

W przypadku urazowego nakłucia wizytę u Xarelto ® należy przełożyć na 24 godziny.

Poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona / toksyczna nekroliza naskórka, były zgłaszane po wprowadzeniu rywaroksabanu do obrotu w czasie. Pacjenci z wysokim ryzykiem wystąpienia tych reakcji na początkowym etapie leczenia: reakcje występują w większości przypadków w pierwszych tygodniach leczenia. Przerwać leczenie rywaroksabanem w przypadku pierwszego wystąpienia ciężkiej wysypki skórnej (takiej jak rozległa, ciężka i / lub pęcherze) lub innych reakcji nadwrażliwości w połączeniu ze zmianami na błonach śluzowych.

Ryzyko krwawienia może wzrastać wraz z wiekiem pacjenta..

Informacje o substancjach pomocniczych

Xarelto ® zawiera laktozę. Pacjenci z rzadkimi chorobami dziedzicznymi, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy typu Lapp lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni stosować tego leku.

Niezgodność

Wpływ na parametry laboratoryjne

Wpływ na wyniki badań na parametry krzepnięcia (PT, APTT, HepTest ®) odpowiada oczekiwanemu, biorąc pod uwagę mechanizm działania preparatu Xarelto ®.

Zastosowanie w pediatrii

Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności leku Xarelto u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat..

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i posługiwania się mechanizmami

Zgłaszano przypadki zawrotów głowy lub omdlenia, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub potencjalnie niebezpiecznych maszyn. Pacjenci, u których wystąpiły podobne reakcje, powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Przedawkować

Objawy: Zgłaszano rzadkie przypadki przedawkowania podczas przyjmowania rywaroksabanu w dawkach do 600 mg bez krwawienia lub innych działań niepożądanych. Ze względu na ograniczone wchłanianie oczekuje się rozwoju niskiego plateau stężenia leku bez dalszego wzrostu jego średniego stężenia w osoczu krwi przy stosowaniu dawek 50 mg i wyższych przekraczających terapeutyczne.

Leczenie: nie ma swoistego antidotum na rywaroksaban. W przypadku przedawkowania można zastosować węgiel aktywowany w celu zmniejszenia wchłaniania rywaroksabanu. Biorąc pod uwagę silne wiązanie z białkami osocza, oczekuje się, że rywaroksaban nie będzie wydalany podczas dializy.

Zarządzanie krwawieniem

Jeśli u pacjenta otrzymującego rywaroksaban wystąpią powikłania krwotoczne, należy odłożyć kolejną dawkę leku lub, jeśli to konieczne, przerwać leczenie tym lekiem. T1/2 rywaroksaban trwa około 5-13 h. Leczenie należy dostosować do indywidualnych potrzeb w zależności od ciężkości i lokalizacji krwawienia. W razie potrzeby można zastosować odpowiednie leczenie objawowe, takie jak kompresja mechaniczna (np. Przy silnych krwotokach z nosa), hemostaza chirurgiczna z oceną skuteczności, płynoterapia i wsparcie hemodynamiczne, stosowanie preparatów krwi (krwinek czerwonych lub osocza świeżo mrożonego, w zależności od tego, czy niedokrwistość lub koagulopatia) lub płytki krwi.

Jeśli wymienione powyżej środki nie zatrzymają krwawienia, można przepisać specyficzne prokoagulujące leki o odwrotnym działaniu, takie jak koncentrat kompleksu protrombiny (PCC (CPC)), koncentrat aktywowanego kompleksu protrombiny (APCC (CAPC)) lub rekombinowany czynnik VIIa (r-FVIIa) ) jest tym samym czynnikiem pVIIaf. Jednak obecnie doświadczenie w stosowaniu tych leków u pacjentów otrzymujących Xarelto ® jest bardzo ograniczone. Zalecenie opiera się również na ograniczonych danych nieklinicznych. Należy rozważyć ponowne podanie pVIIaf i zwiększyć dawkę w zależności od dodatniej dynamiki krwawienia. W zależności od dostępności w kraju, w przypadku masywnego krwawienia należy rozwiązać kwestię konsultacji ze specjalistą koagulologiem. Nie oczekuje się wpływu siarczanu protaminy i witaminy K na działanie przeciwzakrzepowe preparatu Xarelto.

Doświadczenie z kwasem traneksamowym jest ograniczone i nie ma doświadczenia w stosowaniu kwasu aminokapronowego i aprotyniny u pacjentów otrzymujących Xarelto ®. Nie ma naukowego uzasadnienia ani doświadczenia w stosowaniu ogólnoustrojowych leków hemostatycznych, takich jak desmopresyna, u pacjentów otrzymujących Xarelto ®..

Biorąc pod uwagę intensywne wiązanie z białkami osocza krwi, oczekuje się, że rywaroksaban nie zostanie usunięty podczas dializy.

Interakcje lekowe

Inhibitory CYP3A4 i glikoproteiny P.

Połączone stosowanie Xarelto® i azolowego środka przeciwgrzybiczego ketokonazolu (400 mg raz dziennie) lub rytonawiru (600 mg dwa razy dziennie), które są silnym inhibitorem zarówno CYP3A4, jak i glikoproteiny P, doprowadziło do wzrostu średniej równowagi AUC Xarelto® o 2,6 / 2,5 razy i wzrost średniej Cmax Xarelto® 1,7 / 1,6 razy, czemu towarzyszyło znaczące zwiększenie działania farmakodynamicznego leków, które może prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawienia. Dlatego nie zaleca się stosowania Xarelto® u pacjentów otrzymujących ogólnoustrojowe leki przeciwgrzybicze, takie jak ketokonazol, itrakonazol, worykonazol i pozakonazol lub inhibitory proteazy HIV (takie jak rytonawir).

Oczekuje się, że leki silnie hamujące tylko jedną z dróg eliminacji rywaroksabanu - z udziałem CYP3A4 lub glikoproteiny P - będą w mniejszym stopniu zwiększać stężenie rywaroksabanu w osoczu..

Na przykład klarytromycyna (500 mg 2 razy / dobę), silny inhibitor izoenzymu CYP3A4 i umiarkowany inhibitor glikoproteiny P, powodowała 1,5-krotne zwiększenie AUC i Cmax.max rywaroksaban 1,4 razy. Ten wzrost jest rzędu normalnej zmienności AUC i Cmaxmax i jest uważany za nieistotny klinicznie.

Erytromycyna (500 mg 3 razy / dobę), umiarkowanie hamująca izoenzym CYP3A4 i glikoproteinę P, powodowała wzrost wartości AUC i Cmaxmax rywaroksaban 1,3 razy. Ten wzrost jest rzędu normalnej zmienności AUC i Cmaxmax i jest uważany za nieistotny klinicznie.

U pacjentów z łagodną niewydolnością nerek przyjmowanie erytromycyny (500 mg trzy razy na dobę) prowadziło do 1,8-krotnego zwiększenia wartości AUC rywaroksabanu i Cmax.max 1,6 razy w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek stosowanie erytromycyny powodowało 2-krotne zwiększenie AUC i Cmaxmax 1,6 razy w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek. Działanie erytromycyny nasila działanie niewydolności nerek.

Flukonazol (400 mg raz / dobę), umiarkowany inhibitor izoenzymu CYP3A4, powodował 1,4-krotne zwiększenie średniej wartości AUC rywaroksabanu i zwiększenie średniego Cmax.max 1,3 razy. Ten wzrost jest rzędu normalnej zmienności AUC i Cmaxmax uważane za nieistotne klinicznie.

Dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania dronedaronu są ograniczone, dlatego należy unikać jego stosowania z produktem Xarelto..

Po skojarzonym zastosowaniu enoksaparyny (pojedyncza dawka 40 mg) i Xarelto® (pojedyncza dawka 10 mg) zaobserwowano addytywny efekt w stosunku do aktywności anty-czynnika Xa, któremu nie towarzyszył dodatkowy wpływ na testy krzepnięcia krwi (czas protrombinowy, APTT). Enoksaparyna nie wpływała na farmakokinetykę rywaroksabanu.

Ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia pacjenci powinni zachować ostrożność podczas stosowania Xarelto ® w połączeniu z innymi antykoagulantami..

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) / inhibitory agregacji płytek

Po wspólnym podaniu Xarelto® w dawce 15 mg i naproksenu w dawce 500 mg nie zaobserwowano klinicznie istotnego wydłużenia czasu krwawienia. Jednak osoby mogą mieć bardziej wyraźną odpowiedź farmakodynamiczną.

Podczas jednoczesnego stosowania Xarelto i kwasu acetylosalicylowego w dawce 500 mg nie obserwowano żadnych klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych..

Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznej między Xarelto® w dawce 15 mg a klopidogrelem (dawka nasycająca 300 mg, a następnie dawka podtrzymująca 75 mg), ale u niektórych pacjentów stwierdzono znaczące wydłużenie czasu krwawienia, które nie korelowało ze stopniem agregacji płytek krwi i zawartością P-selektyny lub GPIIb Receptor / IIIa.

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania NLPZ (w tym kwasu acetylosalicylowego) i inhibitorów agregacji płytek krwi, ponieważ leki te mają tendencję do zwiększania ryzyka krwawienia..

Selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny / serotoniny i norepinefryny (SSRI / SNRI)

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwzakrzepowych, istnieje możliwość, że pacjenci są narażeni na zwiększone ryzyko krwawienia w połączeniu z SSRI lub SNRI ze względu na ich wpływ na płytki krwi. Przy równoczesnym stosowaniu rywaroksabanu w programie klinicznym, we wszystkich leczonych grupach obserwowano wyższe wskaźniki znaczącego lub nietypowego klinicznie istotnego krwawienia..

Przejściu pacjentów z warfaryny będącej antagonistą witaminy K (INR 2,0 do 3,0) na Xarelto® (20 mg) lub z Xarelto® (20 mg) na warfarynę towarzyszyło wyraźniejsze wydłużenie czasu protrombinowego / INR (Neoplastin®) niż po prostym podsumowaniu efektów ( poszczególne wartości INR mogą sięgać 12,0), natomiast wpływ na APTT, supresję aktywności czynnika Xa i endogenny potencjał trombiny były komplementarne..

Jeśli konieczne jest zbadanie farmakodynamicznych skutków samego rywaroksabanu w takim okresie przejściowym, zahamowanie aktywności czynnika Xa, PiCT i HepTest ® można zastosować jako niezbędne testy, na które warfaryna nie ma wpływu..

Począwszy od 4 dnia po przyjęciu ostatniej dawki warfaryny, wszystkie wyniki testów (w tym PT, APTT, zahamowanie aktywności czynnika Xa i EPT (endogenny potencjał trombiny)) odzwierciedlają tylko efekt Xarelto®.

Jeśli konieczne jest zbadanie farmakodynamicznych skutków warfaryny w okresie przejściowym, jako niezbędnych testów, na które Xarelto® ma minimalny wpływ, można zastosować definicję MHO zgodnie z Cchociaż rywaroksaban (po 24 godzinach od ostatniej dawki Xarelto ®).

Nie zgłaszano interakcji farmakokinetycznych między warfaryną a produktem Xarelto.

Jednoczesne podawanie Xarelto® i ryfampicyny, która jest silnym induktorem CYP3A4 i glikoproteiny P, doprowadziło do zmniejszenia średniej wartości AUC rywaroksabanu o około 50% i równoległego zmniejszenia jego działania farmakodynamicznego. Skojarzone stosowanie Xarelto® z innymi silnymi induktorami CYP3A4 (na przykład fenytoiną, karbamazepiną, fenobarbitalem lub preparatami z dziurawca) może również prowadzić do zmniejszenia stężenia rywaroksabanu w osoczu. Dlatego należy unikać mianowania Xarelto® w połączeniu z silnymi induktorami CYP3A4 do czasu dokładnego zbadania pacjenta pod kątem oznak i objawów zakrzepicy..

Inne leki towarzyszące

Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych między rywaroksabanem a midazolamem (substratem CYP3A4), digoksyną (substratem glikoproteiny P) lub atorwastatyną (substratem glikoproteiny P CYP3A4) lub omeprazolem (inhibitorem protonów). Xarelto® nie hamuje ani nie indukuje głównych izoenzymów cytochromu CYP, takich jak CYP3A4. Nie zaobserwowano klinicznie znaczącej interakcji Xarelto® z pokarmem.

Oczekuje się, że Xarelto® wpłynie na parametry krzepnięcia krwi (tj. PT, APTT, HepTest) ze względu na swój mechanizm działania.