Pęknięcia odbytu: leczenie, objawy, czopki, maści, kąpiele na szczelinę odbytu

Prawie każdy, kto interesuje się problemami zdrowotnymi, słyszał lub czytał o hemoroidach. Ale nie wszyscy wiedzą, że swędzenie, pieczenie, a nawet krwawienie w okolicy odbytu może powodować nie chorobę żylną, ale pęknięcie odbytnicy.

Częściej jest to choroba ostra, trwająca do 4 tygodni, związana z patologiami chirurgicznymi lub odcinkiem chorób odbytnicy. Szczelina ma kształt liniowy, może znajdować się na błonie śluzowej kanału odbytu lub na skórze odbytu i mieć różną głębokość i długość.

Znacznie rzadziej występuje przewlekła szczelina o przedłużonym pofalowanym przebiegu z poprawą i pogorszeniem stanu. Chronizacji procesu sprzyja przedłużająca się ekspozycja czynników prowadzących do tego problemu..

Przyczyny

Przyczyny pęknięć w pobliżu odbytu:

  • Przewlekłe zaparcia, zmuszające osobę do nadmiernego wysiłku, zwiększające ciśnienie w odbytnicy.
  • Urazy mechaniczne spowodowane twardym kałem, kiepskiej jakości papier toaletowy, seks analny, instrumentalne badanie odbytnicy.
  • Przy porodzie w okresie prób pęknięcie błony śluzowej odbytu lub odbytnicy jest niekorzystnym objawem, ponieważ może stać się zwiastunem pęknięcia krocza IV stopnia.
  • Słaba higiena, pieluszkowa wysypka może również prowadzić do pęknięć.
  • Zmiany zapalne w błonie śluzowej jelit na tle zapalenia odbytnicy, biegunki, dysbakteriozy, inwazji robaków pasożytniczych mogą również objawiać się pęknięciami, które w tym przypadku będą tylko jednym z przejawów podstawowej patologii.

Objawy pęknięcia

  • Im głębsze pęknięcie, tym silniejszy ból. Początkowo pojawia się tylko przy wypróżnieniach lub mechanicznym podrażnieniu. Później, gdy stan zapalny łączy się, bolesne odczucia mogą przybrać trwały charakter i przeszkadzać bez podrażnienia obszaru problemowego. Charakter bólu może być szczypanie, pieczenie, kłucie lub ciągnięcie i ucisk, ze znacznym obrzękiem i przewlekłym procesem zapalnym. W przebiegu przewlekłym dochodzi również do skurczu mięśnia zasłonowego odbytnicy, co nasila ból podczas wypróżnień.
  • Swędzenie i dyskomfort są wywoływane przez ciasną, niewygodną lub syntetyczną bieliznę, długotrwałe siedzenie, zaparcia lub luźne stolce. Im dłuższe pęknięcie, tym szerszy obszar swędzenia i bardziej wyraźny dyskomfort.
  • Uwalnianie szkarłatnej krwi, nie zmieszanej z kałem, podczas wypróżnień lub wysiłku jest wynikiem zniszczenia ścian naczyń włosowatych w okolicy odbytu (patrz przyczyny krwi w kale). Jeśli uszkodzenie jest bardzo głębokie, żyły mogą również zostać zranione, wtedy pojawi się ciemna krew żylna, a krwawienie będzie podobne do krwawienia hemoroidalnego (długie i obszerne, patrz krwawienie z odbytu).

Pojawienie się wymienionych objawów - dyskomfort, swędzenie w odbycie, ból, krew podczas wypróżnień mogą również wystąpić przy poważniejszych chorobach, takich jak hemoroidy, procesy zapalne i onkologiczne w jelicie, dlatego do ustalenia rozpoznania wymagana jest rektoskopia.

Leczenie

Pęknięcie powoduje znaczny dyskomfort i aby nie pogorszyć stanu, należy wyeliminować czynniki wspierające jego istnienie i prowokujące powstawanie nowych uszkodzeń:

  • Prowadź aktywny tryb życia, unikając długich pozycji siedzących. Chodź więcej, wykonuj ćwiczenia fizjoterapeutyczne.
  • Walcz z zaparciami (zobacz wszystkie czopki na zaparcia), unikając zatrzymywania stolca przez ponad dwa dni. W odpowiednim czasie koryguj dysbiozę i leczyć infekcje jelitowe z biegunką.
  • Użyj miękkiego papieru toaletowego i umyj zimną wodą po wypróżnieniu.
  • Nie angażuj się w niekonwencjonalny seks ani nie używaj wysokiej jakości lubrykantów.

Dieta krakingowa

Środki dietetyczne sprowadzają się do wyboru takiego stołu, który normalizuje regularność stolca. Ważne jest również, aby wykluczyć smażone potrawy, przyprawy i alkohol (patrz dieta na hemoroidy i pęknięcia).

W przypadku zaparć przydatne jest kontrastowe śniadanie (szklanka chłodnego soku, po 20 minutach - gorąca owsianka), na czczo spożycie łyżki deserowej słonecznika lub oliwy z oliwek, buraki we wszystkich postaciach, otręby, płatki zbożowe, jabłka, picie dużej ilości płynów (co najmniej 3 litry dziennie) i zupy na obiad.

Biegunka wymaga ograniczenia kapusty, roślin strączkowych, świeżych warzyw i owoców (błonnik), pieczywa drożdżowego, pełnego mleka.

Jakie leki leczą szczeliny odbytu

Zwykle leczy się ostre pęknięcia za pomocą różnych form narkotyków, czyli zachowawczo. W arsenale proktologa znajdują się dziś maści, kremy, żele i czopki. Czasami uciekają się do tabletek..

Łaźnia

Przed miejscowym leczeniem szczeliny odbytu zaleca się stosowanie antyseptycznych i przeciwzapalnych kąpieli nasiadowych. Muszą być wyprodukowane po wypróżnieniu. Temperatura roztworu wynosi 30 stopni Celsjusza, czas trwania 10-15 minut.

  • Jako roztwór leczniczy stosuje się wywar z rumianku i kory dębu (osobno lub w stosunku 2 do 1). Rumianek hamuje stany zapalne w tkankach, ułatwiając gojenie. Kora dębu działa ściągająco, wysuszając pęknięcie. Możesz także użyć wywarów z nagietka lub krwawnika.
  • Rzadziej używają słabego roztworu nadmanganianu potasu (jasnoróżowego) jako środka antyseptycznego.

Maści, kremy

Maść na pęknięcia powinna zawierać bazę tłuszczową, nie podrażniać skóry i błon śluzowych oraz najlepiej łączyć właściwości przeciwzapalne i leczące tkanki. Podaje się 1-2 razy dziennie po wypróżnieniu i dziesięciominutowej kąpieli w ilości jednego centymetra. Średni czas trwania kuracji maściami na ostre szczeliny wynosi 7-10 dni. Większość leków na pęknięcia jest również stosowanych w leczeniu hemoroidów (patrz lista wszystkich maści na hemoroidy).

  • Ultraproct 420-500 rubli - połączenie glukokortykoidu fluokortolonu i cynchokainy znieczulającej miejscowo. Działa przeciwzapalnie, przeciwświądowo i przeciwbólowo.
  • Aurobin 190-230rub - połączenie prednizolonu (działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne) z chlorowodorkiem lidokainy (znieczulenie miejscowe) oraz dekspantenolem (przyspieszenie gojenia i odbudowy skóry i błon śluzowych). Lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, karmiących, osób z zapaleniem bakteryjnym lub wirusowym lub nietolerancją składników maści.
  • Dexpanthenol, Bepanten, Pantesol 70-120rub - maści i kremy na bazie kwasu pantotenowego, który wpływa na metabolizm białek i tłuszczów oraz przyspiesza gojenie.
  • Solcoseryl 160-180 rubli. w postaci maści lub żelu, przyspiesza wchłanianie glukozy przez tkanki, poprawiając tym samym odżywienie tkanek.
  • Actovegin 100-120-180 rubli. poprawia oddychanie komórkowe i wykorzystanie glukozy, sprzyjając regeneracji tkanek.
  • Methyluracil 60-80 rubli - lek łączący w sobie właściwości środka anabolicznego i przeciwzapalnego, immunomodulatora.
  • Proctosan 230-270 rubli zawiera subgalusan bizmutu, dwutlenek tytanu, lidokainę i befeksamak. Wysycha i leczy pęknięcie.
  • Emla 1400-1600 rubli - środek miejscowo znieczulający na bazie lidokainy i prylokainy. Lek jest pokazany na skurcz zwieracza odbytu na tle przewlekłej szczeliny. Może powodować spowolnienie akcji serca i alergie.
  • Catejel 120-140 rub. łączy w sobie środek antyseptyczny lidokainy i chlorheksydyny. Wskazania są podobne do emle.
  • Levomekol 80-120 rubli. - antybakteryjny chloramfenikol i metylouracyl, który przyspiesza zamykanie pęknięć. Lek jest wskazany do przewlekłych lub zapalnych szczelin. Należy pamiętać, że długotrwałe stosowanie może być utrudnione przez anemię i spadek liczby leukocytów we krwi. Maść Levomekol jest przeciwwskazana do karmienia.
  • Maść Nitrogliceryna I 0,2% rozszerza naczynia krwionośne i łagodzi skurcz zwieraczy. Przygotowane według receptury.

Czopki

Czopki są wygodną postacią dawkowania, która umożliwia szybkie wchłanianie głównego leku do żył splotu hemoroidalnego. Dodatkowo świece wykonywane są na bazie masła kakaowego lub innego neutralnego tłuszczu, które jednocześnie pełnią rolę środka przeczyszczającego. W przypadku przewlekłej szczeliny odbytu lepiej jest leczyć ją środkami złożonymi zawierającymi leki przeciwbólowe i przeciwskurczowe. Preparaty w czopkach stosuje się dwa razy dziennie po wypróżnieniu.

  • Miejscowe leki przeciwbólowe, które łagodzą ból i pieczenie:
    • świece z ekstraktem z Krasavki 40 rubli, Anusol 60 rubli (belladonna, tribromofenolan bizmutu, siarczan cynku)
    • Anestezol (benzokaina, galusan bizmutu, mentol, tlenek cynku)
    • Proktozan (jako chlorowodorek lidokainy, galusan bizmutu, dwutlenek tytanu).
  • Relief, Relief Advance 250-350 rubli. a maści i czopki łagodzą ból, tłumią stany zapalne, stymulują gojenie i zapobiegają krwawieniom. Leki są przeciwwskazane w wieku poniżej 12 lat, z zaburzeniami krzepnięcia krwi i leukopenią, kobietami karmiącymi i ciężarnymi.
  • Posterizan 200-300 wcierać maści i czopki - hydrokortyzon i Escherichia coli zabite przez fenol. Istnieje również maść o tej samej nazwie, którą można stosować jednocześnie przez 1-2 tygodnie. Czopki są przeciwwskazane we wczesnej ciąży..
  • Aurobin - połączone czopki o działaniu podobnym do maści o tej samej nazwie.
  • Czopki z metylouracylem 60-80 rubli. stymulują poprawę procesów metabolicznych w miejscu uszkodzenia tkanki, działają immunomodulująco.
  • Świece z olejem z rokitnika 100 rubli. skuteczny w przypadku ostrych, płytkich pęknięć.
  • Procto-glivenol 300-400 rubli czopków i maści to lidokaina, która zmniejsza ból i tribenozyd, który stymuluje odpływ żylny i łagodzi obrzęki.

Aby uzyskać więcej informacji na temat instrukcji dotyczących leków, przeczytaj artykuł świece z pęknięć i hemoroidów.

Rola środków przeczyszczających w leczeniu

Dzięki codziennemu zmiękczaniu stolca i codziennemu odchylaniu stolca można wyeliminować jeden z głównych powodów pękania wokół odbytu. Leki ułatwiające wypróżnianie dzielą się na następujące grupy..

  • Emolienty (oleje wazelinowe i rokitnikowe, Norgalax). W domu, przy problemach ze zwieraczem odbytu, na 10 minut przed opróżnieniem stosuje się licznik mikroklasystów (100 ml pasteryzowanego oleju słonecznikowego i 200 ml przegotowanej wody o temperaturze pokojowej).
  • Środki zwiększające objętość treści jelitowej: warzywo na bazie agaru lub psyllium (Naturolax, Mucofalk, Fiberlex), na bazie celulozy (Fiberal, Fibercon).
  • Alkohole wielowodorotlenowe: Duphalac, Normase, Laktuloza (standardowa, niedrażniąca dla jelit), Sorbitol, Makrogol, Laktiol (zobacz wszystkie środki przeczyszczające).

Pęknięty odbyt u dziecka

Niedojrzałość przewodu pokarmowego dziecka determinuje łatwość, z jaką ma ono różne dysfunkcje jelitowe iw efekcie pojawiają się pęknięcia w odbycie. Jeśli u niemowląt poniżej pierwszego roku życia najczęściej pęknięcie jest wynikiem biegunki na tle dysbiozy lub infekcji jelitowych, to u starszych dzieci, podobnie jak u dorosłych, główny problem wiąże się z zaparciami, w tym pochodzenia neurogennego.

Dlatego równolegle z rozpoczęciem leczenia pęknięć warto zadbać o normalizację ruchliwości jelit i korektę dysbiozy. Bez eliminowania tych momentów terapia może być trudna i długotrwała, co wpływa na przewlekłość procesu i przekłada się na kategorię problemów chirurgicznych..

Kiedy w odbycie pojawia się ostre pęknięcie, dziecko staje się niespokojne (lub płacze), próbując zrobić kupkę. Podczas lub po wypróżnieniu mogą się uwalniać krople jaskrawoczerwonej krwi. Kiedy pojawią się te objawy, warto pokazać dziecku pediatrę lub chirurga dziecięcego.

  • W przypadku zaparć dziecku pokazywany jest Duphalac (Lactulose), dieta, wystarczający schemat picia (sztuczne osoby są uzupełniane objętością jednego karmienia, podzielone na części w ciągu dnia), dzieci powyżej roku powinny otrzymywać zupy i płyny w objętości co najmniej litra, a powyżej trzech lat - półtora dwa litry dziennie. W przypadku zaparć neurotycznych dziecko konsultuje się z neurologiem i przepisuje lek uspokajający dla dzieci. Wskazane jest diagnozowanie i leczenie dysbiozy oraz wykluczanie inwazji robaków pasożytniczych (patrz owsiki u dzieci).
  • Biegunka podlega sanityzacji jelit nitrofuranami (Ersifuril, Stop-diar) lub bakteriofagami, a następnie wyznacza się eubiotyki na miesiąc.
  • Lekiem z wyboru dla dzieci są świece z olejem z rokitnika zwyczajnego. U dzieci poniżej pierwszego roku życia na wizycie używa się pół świecy dwa razy dziennie. Dla dzieci powyżej pierwszego roku życia - 1 czopek dwa razy dziennie.
  • Aby prawidłowo zapalić świeczkę dla dziecka do pierwszego roku życia, należy położyć go na boku lub podnieść nogi i miednicę z pozycji na plecach. Następnie świecę popycha się czubkiem czystego palca wskazującego na odległość 1-3 cm, a pośladki dziecka zaciska się na 3 minuty, aby świeca nie wyciekała (zobacz, co zrobić z zaparciami u dziecka).
  • Kąpiele - istnieje również możliwość skorzystania przez dzieci z kąpieli z rumiankiem lub nagietkiem przed nałożeniem świec lub maści.
  • Ponieważ dzieci nie znoszą bólu, pęknięcia starają się wyleczyć tak szybko, jak to możliwe, używając maści Levomekol i Oflokain. Levomekol nie może być stosowany dłużej niż tydzień iw dużych dawkach, ponieważ może dojść do anemii i spadku leukocytów z powodu chloramfenikolu w jego składzie. Oflokaina zawiera również antybiotyk w połączeniu z lidokainą, dzięki czemu lepiej łagodzi ból.
  • Aurobin w świecach i maściach można stosować u dzieci powyżej pierwszego roku życia nie dłużej niż pięć dni. W takim przypadku konieczne jest nałożenie nie więcej niż pół świecy i pół centymetra maści..
  • Leki zawierające Methyluracil, D-panthenol, Bipanten, gojenie pęknięcia nie są przeciwwskazane.

Tak więc lekami z wyboru w leczeniu szczelin odbytu są:

  • dzieci - świece z rokitnikiem
  • dorośli - Dexpanthenol, Methyluracil, Aurobin (nie w ciąży)
  • jako środek przeciwbólowy - Anusol

Jak leczyć szczelinę odbytu po porodzie

Poród może być przyczyną pęknięcia odbytu. W okresie uporczywości ciśnienie w odbytnicy wzrasta, a tkanka krocza zostaje rozciągnięta. Ponieważ pęknięcie podczas porodu jest drobiazgiem, którego nie bierze się pod uwagę, wszystkie problemy zaczynają się po kilku dniach, gdy ból pojawia się podczas wypróżnień. Tutaj musimy uciekać się do środków przeczyszczających i leków, które albo nie są wchłaniane do krwiobiegu, albo nie przenikają do mleka. Najważniejsze jest jak najszybsze dotarcie do lekarza specjalisty, aby uzyskać kompetentne zalecenia i nie przegapić hemoroidów pod maską szczeliny odbytu.

Ogólnie rzecz biorąc, taktyka leczenia jest taka sama, jak u dzieci poniżej pierwszego roku życia (Duphalac, czopki z rokitnikiem, Methyluracil). Można dodać Posterisan do świec, Emla na skórę okolicy odbytu, żel Katejel.

Gojenie się szczelin odbytu, które istnieją dłużej niż trzy miesiące, jest bardzo trudne ze względu na rogowacenie brzegów ubytku i spowolnienie procesów metabolicznych w tkankach. W takiej sytuacji pokazane są różne możliwości leczenia operacyjnego..

Leczenie operacyjne

  • Odchylenie - manipulacja odchyleniem odbytu może być kompromisem między leczeniem chirurgicznym a zachowawczym. W tym przypadku pod znieczuleniem następuje rozszerzenie zwieracza skurczowego, co rozwiązuje część problemów. Zabieg ten nie jest wykonywany u osób starszych..
  • Kriodestrukcja - istnieje wariant kriodestrukcji pęknięcia ciekłym azotem, który jest drogi i nie zawsze radykalnie rozwiązuje sytuację (trudno uzyskać wyraźne zamrożenie tylko patologicznie zmienionych tkanek).
  • Sfinkterotomia - klasyczna interwencja chirurgiczna polega na wycięciu pęknięcia wzdłuż płaszczyzny w obrębie zdrowych tkanek. Jeśli pęknięcie łączy się ze skurczem zwieracza, wycina się je od wewnątrz (operacja sfinkterotomii). Czas gojenia się ran to 5-6 dni. Do tego momentu opatrunki są wytwarzane z Levomekolem.

Dlatego leczenie ostrej szczeliny odbytu należy rozpocząć przy pierwszych objawach. W takim przypadku bardzo ważne jest skonsultowanie się z lekarzem, ponieważ podobne objawy powodują hemoroidalne rozszerzenie żył odbytnicy i guzów (zobacz, z którym lekarzem skontaktować się w przypadku hemoroidów i szczelin).

Szczelina odbytu

Rozerwanie skóry lub błony śluzowej w delikatnym miejscu to zawsze duży problem, który przysparza człowiekowi wielu cierpień fizycznych i psychicznych.

Wstyd i strach przed operacją często utrudniają terminowe rozpoczęcie wykwalifikowanego leczenia u specjalisty, a ludzie w miarę swoich możliwości starają się samodzielnie pozbyć się problemu. Tymczasem szczelina odbytu nie oszczędza ani dorosłych żadnej płci, ani dzieci..

Co piąty pacjent w gabinecie proktologicznym ma objawy przewlekłej szczeliny odbytu, a leczenie zaawansowanej patologii jest zawsze trudniejsze, droższe i dłuższe niż proces ostry.

Przyczyny szczeliny odbytu

Bezpośrednie przyczyny wystąpienia choroby można podzielić na mechaniczne uszkodzenie kanału odbytu oraz uszkodzenie błony śluzowej w wyniku napięcia zwieracza.

Mogą wystąpić uszkodzenia mechaniczne:

  • podczas wypróżnień - z powodu uszkodzenia błony śluzowej przez ciała stałe w kale;
  • z seksem analnym;
  • przy instrumentalnych badaniach odbytnicy pęknięcie może pojawić się w wyniku niewykwalifikowanych działań personelu medycznego.

Łzy błony śluzowej spowodowane napięciem mięśni występują głównie podczas parcia podczas wypróżnień. Ponadto dość często pęknięcia odbytu mogą wystąpić u kobiet podczas porodu..

Od dawna ustalono, że głównym czynnikiem wywołującym pęknięcie jest przewlekłe zaparcie. Ciągłe parcie podczas wypróżniania prowadzi do zwiększonego napięcia mięśni odbytu. Dodatkowo twardy kał wpływa negatywnie na stan błony śluzowej odbytu. Wszystko to może prowadzić do jego pęknięcia i powstania pęknięć. Rzadziej w wyniku biegunki mogą powstawać pęknięcia..

Niektórzy eksperci uważają, że hemoroidy również przyczyniają się do powstawania szczelin w odbycie. Chociaż jest inny punkt widzenia, że ​​hemoroidy w żaden sposób nie wpływają na ten proces. Te dwie choroby mają wiele podobnych objawów, ale generalnie mają różną etiologię, a podejścia do ich leczenia są również bardzo różne. Niemniej jednak często można stwierdzić obecność obu chorób jednocześnie u jednego pacjenta..

Ponadto czynniki przyczyniające się do wystąpienia choroby to:

  • picie alkoholu, zbyt tłustych, pikantnych lub słonych potraw
  • siedzący tryb pracy
  • podnosić ciężary
  • Siedzący tryb życia
  • choroby jelit dolnych - zapalenie okrężnicy, zapalenie odbytu, zespół jelita drażliwego

Ponadto przyczyniają się do powstawania pęknięć, choć w mniejszym stopniu chorób górnego odcinka przewodu pokarmowego - wrzodów żołądka i dwunastnicy oraz zapalenia żołądka, zapalenia pęcherzyka żółciowego, chorób krwi prowadzących do naruszenia jej krzepliwości i zastoju w dolnych partiach ciała.

Osobno należy powiedzieć o ciąży i procesie porodu. Czynniki te mogą również przyczyniać się do pęknięć odbytu. W pierwszym przypadku przyczyną jest wzrost wielkości macicy i związana z tym trudność w wypróżnianiu. Osłabia to obszar odbytu, a poród, któremu towarzyszy pchanie, może spowodować uszkodzenie błony śluzowej odbytu. Oczywiście w pierwszych dniach po porodzie niewiele uwagi poświęca się tej okoliczności, ale w momencie pierwszej defekacji nieuchronnie da się to odczuć.

Objawy

Oznaki ostrej szczeliny odbytu:

  • ból w odbytnicy jest bardzo ostry, palący, sztyletowy, pojawia się podczas wypróżnień i utrzymuje się około pół godziny po nim;
  • skurcz aparatu zwieracza odbytu jest bardzo wyraźny, co utrudnia opróżnianie jelit i zwiększa ból;
  • krwawienie - dość często występuje podczas przechodzenia twardego kału, zwykle o średniej intensywności, może być strużką;
  • podczas oglądania w odbycie nie są wykrywane zmiany patologiczne, rozpoznanie może postawić tylko proktolog podczas anoskopii;
  • ostra szczelina odbytu goi się szybko, pod warunkiem ustania działania czynnika prowokującego (na przykład zaparcia) - w ciągu 3 lub 4 tygodni następuje całkowita odbudowa błony śluzowej.

Oznaki przewlekłej szczeliny:

  • ból wewnątrz odbytu nie jest tak silny, pojawia się po wypróżnieniu, utrzymuje się długo (ile godzin - zależy od głębokości uszkodzenia i cech układu nerwowego człowieka), niepokoi podczas siedzenia, chodzenia, a nawet w nocy, powodując u pacjenta poważny dyskomfort;
  • skurcz zwieracza odbytu jest mniej intensywny;
  • niewielkie krwawienie w postaci szkarłatnych śladów na płótnie lub papierze toaletowym;
  • swędzenie odbytu jest prawie stałe;
  • rozwija się psychologiczny lęk przed wypróżnieniem;
  • możliwe jest ropne wydzielanie z odbytu;
  • podczas oględzin nie widać uszkodzeń z zewnątrz, przy palpacji stwierdza się „guzki wartownicze” - blizny w miejscu wcześniej zagojonych pęknięć;
  • charakterystyczny jest cykliczny przebieg z okresami remisji i zaostrzeń;
  • proces przewlekły goi się znacznie dłużej, blizn może być tyle, ile nowych pęknięć w miejscu starych ubytków, przy znacznym zwężeniu blizny światła odbytnicy, bez operacji nie można wykonać operacji.

Komplikacje

Przy każdym wypróżnianiu kał wystawiony jest na niezagojone pęknięcie. Jest to szczególnie niebezpieczne w przypadku zaparć, gdy stolec jest twardy. Ponadto na pęknięciu osadza się ogromna ilość bakterii (jak wiadomo, ludzkie odchody w ponad połowie składają się z bakterii). Prowadzi to do jeszcze większego zapalenia rany..

Nieleczone pęknięcia w odbycie mogą prowadzić do poważnych powikłań - ostrego ropnego zapalenia paraproctusa, przetok, owrzodzeń troficznych, masywnych krwawień, zgorzeli i posocznicy. U mężczyzn szczeliny odbytu zwiększają prawdopodobieństwo zapalenia gruczołu krokowego..

Diagnostyka

Zanim pacjent otrzyma ostateczną diagnozę, lekarz musi przeprowadzić szereg działań diagnostycznych, na które składają się:

  • badanie odbytu. Jest przeprowadzany, aby lekarz mógł odróżnić postać choroby za pomocą zewnętrznych objawów;
  • analizy kliniczne;
  • badania za pomocą specjalnych narzędzi.

Badanie pomoże lekarzowi określić rodzaj choroby i przepisać odpowiednie leczenie. Dzieje się tak, ponieważ ostre i przewlekłe formy szczeliny odbytu różnią się zewnętrznie..

Ostra choroba ma:

  • kształt równej szczeliny o długości około dwóch centymetrów;
  • elastyczne krawędzie;
  • czyste dno.

Przewlekłą szczelinę odbytu reprezentują:

  • w formie szczeliny, ale nie równej, ale zygzakiem;
  • gęste i nierówne krawędzie;
  • dno w bliznach i szarawym nalocie.

Wykonywane są badania lekarskie kału i krwi w celu wykluczenia innych chorób, które mają podobne objawy oraz obecność pasożytów w organizmie.

Badania instrumentalne obejmują:

  • anoskopia - dodatkowo badanie palcem;
  • retroskopia - w celu zidentyfikowania możliwych chorób okrężnicy;
  • irygoskopia - w celu wykluczenia lub potwierdzenia uszkodzenia jelit;
  • Ultradźwięk;
  • radiografia.

Jak leczyć pęknięty odbyt?

Proktolodzy od razu ostrzegają, że leczenie szczelin odbytu u dorosłych to długotrwały proces, a pacjent powinien podchodzić do niego ze szczególną odpowiedzialnością. Całkowite wyleczenie i brak nawrotów zależy od dyscypliny danej osoby, ponieważ obejmuje nie tylko terapię lekową, ale także przestrzeganie zasad diety i zmian stylu życia.

Rozważ te trzy kroki, aby leczyć szczeliny odbytu u kobiet i mężczyzn..

Zmiana stylu życia

Pacjentom zaleca się unikanie siedzącego trybu życia. Lista zaleceń obejmuje wizytę na basenie, spacery, jazdę na rowerze (dozwolone tylko po zabiegu). Osoby w pozycjach, które nie sugerują aktywności w ciągu dnia, powinny wstawać co pół godziny lub godzinę, wykonywać lekkie ćwiczenia, wchodzić po schodach.

W zimnych porach roku ważne jest odpowiednie ubranie, zakrycie dolnej części pleców i pośladków. W przypadku mrozów, zwłaszcza kobiet, należy założyć bieliznę termiczną lub inną ocieplającą odzież, aby wykluczyć stan zapalny miednicy małej i odbytnicy.

Szczególną uwagę należy zwrócić na higienę osobistą. Po wypróżnieniu najlepiej przepłukać okolice odbytu ciepłą wodą lub użyć wilgotnego papieru toaletowego. W okresie rekonwalescencji najlepiej jest usuwać tradycyjne rolki papieru..

Odżywianie i dieta

W celu ustalenia prawidłowego funkcjonowania przewodu pokarmowego pacjentowi zaleca się stosowanie leczniczej diety roślinno-mlecznej. Ma na celu normalizację stolca pacjenta, eliminację okresowych zaparć, pozbycie się biegunki.

Owoce i warzywa zawierają dużo błonnika, który jest niezbędny do prawidłowego trawienia. Ich stosowanie poprawi motorykę jelit i usprawni proces wypróżniania. Produkty zawierające kwas mlekowy zawierają pałeczki kwasu mlekowego odpowiedzialne za mikroflorę.

Należy go wyłączyć z użytkowania:

  • pikantne potrawy;
  • marynaty i konserwy;
  • produkty mączne;
  • smażone i słone potrawy;
  • alkohol.

Charakterystyczną cechą tej diety jest to, że w żadnym wypadku nie należy rezygnować ze stosowania tłuszczów zwierzęcych i roślinnych. Uważa się, że pęknięcia odbytu i inne problemy o podobnym charakterze są częstsze u kobiet i mężczyzn, którzy preferują dietę „beztłuszczową”..

Na śniadanie polecamy sałatkę z surowych warzyw doprawionych olejem roślinnym. W ten sposób zostaje pobudzony przewód pokarmowy, a problem ewentualnych zaparć zostanie usunięty. W ciągu dnia pacjentom zaleca się zwiększenie spożycia środków przeczyszczających. Są to gotowane buraki i marchewki, surowe jabłka, suszone owoce (suszone śliwki i suszone morele).

Środki ludowe

W przypadkach, w których tradycyjna medycyna nie pomaga, można zastosować alternatywne metody leczenia pęknięć odbytu w domu jako dodatkową metodę..

  1. Glistnik - pobudza funkcje ochronne organizmu, sprzyja gojeniu się ran. 25 gr. posiekaj zioła, dodaj 75 gr. Dziurawiec, taka sama ilość rumianku i krwawnika. Wlać 250 gr. Powstałej mieszaniny. wrzątek. Pojemnik owinąć ręcznikiem i pozostawić na 2 godziny. Napięty napar weź pół szklanki przed posiłkami.
  2. Propolis to podstawa skutecznej domowej maści. 75 gr. tłuszcz rozprowadza się w emaliowanej misce, dodaje 25 gr. wosk pszczeli, stopić i wymieszać z 25 gr. starty propolis, olej lniany i płynny miód. Masę dobrze ubija się i umieszcza w słoiku z pokrywką. Nakładaj trzy razy dziennie na smarowanie szczeliny odbytu. Przechowywać w lodówce.
  3. Liście aloesu - służą do przygotowania naparu do przemywania odbytu i mikrobloków. W tym celu posiekane dojrzałe liście rośliny wylewa się 250 gr. wrząca woda, nalegaj 30 minut i filtruj. Produkt można przyjmować doustnie w ćwierć szklanki przed posiłkami..

Czopki do szczelin odbytu

Czopki są wygodną postacią dawkowania, która umożliwia szybkie wchłanianie głównego leku do żył splotu hemoroidalnego. Dodatkowo świece wykonywane są na bazie masła kakaowego lub innego neutralnego tłuszczu, które jednocześnie pełnią rolę środka przeczyszczającego.

Lista skutecznych świec:

  • Relief, Relief Advance 250-350 rubli. a maści i czopki łagodzą ból, tłumią stany zapalne, stymulują gojenie i zapobiegają krwawieniom. Leki są przeciwwskazane w wieku poniżej 12 lat, z zaburzeniami krzepnięcia krwi i leukopenią, kobietami karmiącymi i ciężarnymi.
  • Posterizan 200-300 rubli maści i czopki - hydrokortyzon i Escherichia coli, zabite przez fenol. Istnieje również maść o tej samej nazwie, którą można stosować jednocześnie przez 1-2 tygodnie. Czopki są przeciwwskazane we wczesnej ciąży..
  • Aurobin - połączone czopki o działaniu podobnym do maści o tej samej nazwie.
  • Czopki z metylouracylem 60-80 rubli. stymulują poprawę procesów metabolicznych w miejscu uszkodzenia tkanki, działają immunomodulująco.
  • Świece z olejem z rokitnika 100 rubli. skuteczny w przypadku ostrych, płytkich pęknięć.
  • Procto-glivenol 300-400 rubli czopków i maści to lidokaina, która zmniejsza ból i tribenozyd, który stymuluje odpływ żylny i łagodzi obrzęki.

Odpowiednie są również miejscowe środki przeciwbólowe, które łagodzą ból i pieczenie:

  • Świece z ekstraktem z Krasavki 40 rubli., Anusol 60 rubli. (Belladonna, tribromofenolan bizmutu, siarczan cynku)
  • Anestezol (benzokaina, galusan bizmutu, mentol, tlenek cynku)
  • Proktozan (jako chlorowodorek lidokainy, galusan bizmutu, dwutlenek tytanu).

W przypadku przewlekłej szczeliny odbytu lepiej jest leczyć ją środkami złożonymi zawierającymi leki przeciwbólowe i przeciwskurczowe. Preparaty w czopkach stosuje się dwa razy dziennie po wypróżnieniu.

Maści i kremy lecznicze

Poniżej znajduje się lista najskuteczniejszych maści, które szybko pomogą wyeliminować chorobę.

  1. Maść nitroglicerynowa to najstarszy, najczęstszy i skuteczny sposób leczenia szczeliny odbytu.
  2. „Levomekol” to środek antyseptyczny, który szybko goi rany i blokuje procesy zapalne w odbytnicy.
  3. „Ultraproject” - nie tylko dezynfekuje rany i wspomaga gojenie się szczeliny odbytu, ale ma również wyraźne działanie przeciwbólowe.
  4. Maść ratownicza. Dobrze znany środek, którego używamy do gojenia się ran. Posiada właściwości antyseptyczne i bazuje na naturalnych składnikach. Nadaje się do stosowania nawet przy przewlekłych szczelinach odbytu.
  5. „Solcoseryl” - szybko przywróci dobre zdrowie, wspomaga regenerację komórek i odbudowę tkanek śluzówki. Aby wzmocnić efekt, maść można nałożyć na tampon i wstrzyknąć do odbytu na noc.

Normalizacja stolca

Jeśli przy pomocy diety nie osiągnięto niezbędnych rezultatów, dozwolone jest stosowanie lekkich środków przeczyszczających, które nie będą miały szkodliwego wpływu ani na matkę, ani na dziecko. Należą do nich Fitomucil, Normase, otręby spożywcze.

Przy napiętym krześle warto zastosować mikroblagi olejowe. Do zabiegu można użyć oliwy, wazeliny lub oleju słonecznikowego. Olejek wprowadza się w ilości 50 ml. do odbytnicy za pomocą strzykawki. Jest to absolutnie nieszkodliwa procedura, dlatego mogą z niej korzystać nie tylko kobiety w ciąży, ale nawet jeśli kobieta ma szczelinę odbytu po porodzie..

Mikroklystry

Działają przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie, wzmacniają miejscową odporność i przyspieszają gojenie się ran. Ponadto mikroklisty rozrzedzają stolec, dzięki czemu wypróżnianie jest mniej bolesne i urazowe. Do leczenia szczeliny odbytu można użyć mikroblagów z olejkiem, naparów ziołowych, miodu.

  • Mikroklystry z miodem. Ten środek zmniejszy stan zapalny i przyspieszy gojenie się rany. Aby przygotować roztwór, wystarczy rozpuścić łyżkę miodu w szklance przegotowanej wody..
  • Mikroklystry z naparami ziołowymi. Do przygotowania mikroblagów najlepiej używać naparów z rumianku, krwawnika pospolitego, dziurawca. Napary przygotowywane są w sposób klasyczny - łyżkę surowców gotuje się na parze ze szklanką wrzącej wody.
  • Tłuste mikrobiomiki. Tę popularną metodę leczenia szczeliny odbytu stosuje się najczęściej, polecają ją nawet doświadczeni lekarze. Do wykonywania tłustych mikrobiolów można użyć zwykłego oleju słonecznikowego, dobrze zmiękcza kał, a zatem ułatwia wypróżnianie. Leczniczy wpływ mają również rokitnik, siemię lniane i oliwa z oliwek..

Do przygotowania mikroblagów najlepiej stosować napary z rumianku.

Procedura jest przeprowadzana w taki sam sposób dla wszystkich typów mikrobiolów. Jego podstawowe zasady są następujące:

  1. Objętość płynu do mikro lewatywy powinna wynosić około 50 ml. Nagrzewa się do 37 stopni (nie zaleca się podgrzewania go powyżej tej temperatury), następnie umieszcza się go w strzykawce z twardą końcówką.
  2. Końcówka strzykawki jest smarowana wazeliną, po czym wkładana jest do odbytu. Płyn wprowadzony do jelita należy odłożyć na co najmniej godzinę. Aby to zrobić, zaleca się położyć się na lewym boku i nie wstawać na określony czas.

W przypadku pęknięcia odbytu mikroklystry najlepiej wykonywać przed snem. Muszą być wykonywane do całkowitego zagojenia rany..

W jakich przypadkach przypisywana jest operacja??

Jeśli przepisane leczenie nie pomaga, szczelina odbytu nie goi się i nadal boli, powoduje dyskomfort i krwawienie, pacjentowi przepisuje się operację.

Istota operacji polega na tym, że proktolog zszywa pęknięcia. Operacja jest prosta, a już po trzech dniach pacjent jest gotowy do powrotu do normalnego życia i zapomnienia o problemie, który go martwił. Po operacji należy przestrzegać prostej zasady - monitorować dietę i unikać zaparć i innych mechanicznych uszkodzeń odbytu.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze są proste, ale skuteczne. Zalecana:

  1. Jeśli to możliwe, opróżnij jelita przy pierwszej potrzebie wypróżnienia.
  2. Staraj się unikać zaparć: pij 1,5-2 litry czystej wody dziennie (to woda jest uważana za ", a nie inne napoje), codziennie jedz pokarmy bogate w błonnik (zboża, warzywa, owoce).
  3. Po każdym wypróżnieniu umyj okolice odbytu ciepłą lub zimną wodą.
  4. Znajdź czas na aktywność fizyczną. Jeśli codzienne ćwiczenia nie są możliwe, można je zastąpić chodzeniem.

Jeśli wystąpią nawracające zaparcia lub jeśli masz objawy innych problemów żołądkowo-jelitowych, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Terminowa eliminacja naruszeń pozwoli pacjentowi uniknąć wystąpienia szczeliny odbytu.

Szczelina odbytu

Podczas swędzących objawów z wysypką w pobliżu odbytu, pryszczami, osoba odczuwa dyskomfort i niedogodności w społeczeństwie. Rozmawianie o takich problemach jest krępujące i niewygodne, dlatego ludzie sami starają się radzić sobie z patologią. Jeśli mikropęknięcia w odbycie stają się przyczyną dyskomfortu, nie można wyeliminować samej higieny, wymagane jest zintegrowane podejście.

Mikropęknięcia powstałe w odbycie są urazami błony śluzowej odbytnicy. Pęknięcia obserwuje się w różnych rozmiarach i głębokościach. Najczęściej z takim problemem borykają się osoby prowadzące nieaktywne życie. Pęknięcia pojawiają się również u osób, które mają zaparcia. Naruszenie integralności tkanki odbytnicy jest częstym problemem u kobiet w wieku rozrodczym. Co przyczynia się do pękania?

Przyczyny zapalenia

Jeśli w swędzącym odbycie jest krew, jest to oznaka pęknięcia. Czynnikiem jego wystąpienia jest uraz odbytnicy lub obecność patologii, na przykład hemoroidów lub zaparć.

Istnieją inne przyczyny pojawienia się szczelin odbytu:

Jeśli powstaje erozja odbytu, nie ustępuje ona sama. Ostry mikropęknięcie zmienia się w przewlekły przebieg, który trwa miesiącami. Przedwczesne leczenie pęknięć prowadzi nawet do operacji. Szybka pomoc stosowana jest w przypadku zbyt głębokich urazów.

Objawy problemu

Wśród rozpoznawalnych objawów pojawienia się mikropęknięć w okolicy odbytu odnotowuje się ból. Co więcej, im głębsze pęknięcie, tym bardziej nie do zniesienia jest syndrom. Początkowo ból odbytu pojawia się po zaparciach lub dotyku. Kiedy stan zapalny się łączy, bóle stają się ciągłe, nie daj się zapomnieć nawet bez drażniących.

Uczucia bolesności mają inny charakter:

Ból odbytnicy

  • mrowienie;
  • palenie;
  • mrowienie;
  • ciągnięcie, uciskanie, któremu towarzyszy obrzęk, stan zapalny.

Przewlekły skurcz szczelin cofający się do mięśnia zasłonowego odbytnicy. W tym przypadku ból staje się jeszcze silniejszy podczas wypróżnień. Podczas noszenia obcisłej bielizny długotrwałe siedzenie, zaparcia, biegunka, dyskomfort i objawy nasilają się. Głębokie urazy negatywnie wpływają na żyły hemoroidalne.

Ból uzupełniają wydzieliny krwi podczas prób lub wypróżnień, jest to spowodowane zniszczeniem ścian naczyń włosowatych.

Diagnozowanie choroby

Jeśli po zaparciach odbyt ciągle boli, należy skonsultować się z proktologiem. Proktolog może zdiagnozować szczelinę odbytu na osobistym badaniu, jest to widoczne gołym okiem (uszkodzenie błon śluzowych, obrzęk wokół odbytu). Wewnętrzna szczelina kanału jest rozpoznawana za pomocą diagnostyki cyfrowej.

Podczas badania lekarz może określić obecność pęknięcia, a także zbadać jego granice. Jeśli podczas badania doodbytniczego palcem pacjent odczuwa silny ból, lekarz specjalista decyduje się na użycie sigmoidoskopu. Urządzenie przeznaczone jest do badania odbytnicy o głębokości do 12 cm. Czasami dodatkowo zaleca się kolonoskopię i irygoskopię.

Leczenie zapalenia odbytu

Wybór manipulacji terapeutycznych ustalany jest indywidualnie. Jeśli pacjent ma zaparcia, żadne leczenie nie pomoże bez żywienia dietetycznego, ponieważ twardy kał będzie stale uszkadzał okolice odbytu. Jeśli powstały pęknięcia z powodu jakiejś choroby, jest to główna przyczyna, którą należy leczyć. Na przykład spazmatyczny zwieracz wewnątrz odbytu jest leczony specjalnymi czopkami, a na ciężkich etapach wymaga pomocy chirurgicznej.

Szczeliny odbytu leczy się następującymi metodami:

  1. Terapia lekowa - stosuje się leki o działaniu przeciwbólowym i leczniczym. Przebieg terapii jest ustalany indywidualnie, biorąc pod uwagę nasilenie choroby..
  2. Pomoc mało inwazyjna - laserowa eliminacja defektów w warunkach stacjonarnych.
  3. Interwencja chirurgiczna - sfinkteroektomia, laseroterapia (leczenie szpitalne).

Początkowo upośledzoną integralność leczy się metodami konserwatywnymi:

  • kąpiele sitz trzy razy dziennie po 15 minut na każdą sesję - efektem jest rozluźnienie kanału odbytu;
  • kanał odbytu jest traktowany wazeliną;
  • stosowanie wody, owoców i warzyw w celu wyeliminowania zaparć, w trudnych sytuacjach przepisuje się lek przeczyszczający.

Wśród leków pacjenci wybierają maści lub czopki, które oprócz znieczulenia i leczenia łagodzą skurcz zwieracza.

Skuteczne czopki nadają się do łagodzenia bólu:

  • Ichtiol;
  • Ultraproject;
  • Betiol;
  • Proktoglivenol;
  • Anestezol;
  • Salfak;
  • Czopki z gliceryną.

W sprzedaży są czopki do szybkiego gojenia i usuwania stanów zapalnych:

  • Ulga;
  • Natalsid;
  • Hamamelis;
  • Pierzga;
  • Hepatrombina;
  • Posterisan.

Infekcje grzybicze są eliminowane lekami przeciwgrzybiczymi w tabletkach, kremowych, helowych. Wysypki na robaki i swędzenie są leczone środkami przeciwpasożytniczymi. Zapalenie kanału odbytu z powodu paraproctitis jest eliminowane silnymi antybiotykami, czasami operacja (jeśli leki nie pomagają).

Zapobieganie stanom zapalnym

Jeśli po zaparciach odczuwa się ból w odbycie, w okolicy odbytu występuje szczelina. Jak w przypadku każdej patologii, mikropęknięciom lepiej zapobiegać niż leczyć. Jako środek zapobiegawczy niezbędna jest odpowiednia dieta przeciw występowaniu mikropęknięć. W menu powinno znaleźć się wiele produktów bogatych w błonnik (owoce, otręby, warzywa).

Poprawa higieny osobistej kanału odbytu jest kluczem do zdrowia okolicy odbytu. Kanał odbytu należy myć po każdym wypróżnieniu, jeśli taki proces nie zawsze jest możliwy, należy mieć przy sobie specjalne podpaski higieniczne (mokre), bez substancji zapachowych, barwników i substancji zapachowych.

Obfite picie (co najmniej 2 litry wody) pomaga jelitom działać sprawnie i łagodzi zaparcia. Lepiej odmówić ciasnej i syntetycznej bielizny.

Pęknięcie między pośladkami u dorosłych i dzieci: przyczyny, leczenie, zdjęcie

Swędzenie i pieczenie, zlokalizowane z reguły między pośladkami, jest zwiastunem pęknięć, które powstają w okolicy odbytu. Według statystyk z takimi problemami borykają się głównie dorośli pacjenci. Uraz powoduje dyskomfort, ból i dyskomfort w życiu codziennym.

Możliwe przyczyny pęknięć i typowe objawy

Pęknięcia skóry w okolicy kości ogonowej pojawiają się pod wpływem czynników zewnętrznych i wewnętrznych:

  • długotrwałe zaparcia powodują urazy odbytnicy i odbytu z trudnymi do przejścia kałami;
  • powiększone hemoroidy przyczyniają się do nienaturalnego rozszerzania się odbytu i systematycznego wypadania, co prowadzi do utraty elastyczności skóry w tym obszarze i powstawania pęknięć;
  • nadwaga wywołuje pojawienie się dodatkowych fałdów skóry;
  • zwiększone pocenie się powoduje podrażnienie i pękanie naskórka;
  • niewygodna i nienaturalna bielizna;
  • stosowanie niespełniających norm produktów higieny osobistej;
  • nadmierna aktywność fizyczna, niewłaściwa technika ćwiczeń;
  • kanał ogonowy - przetoka położona nisko;
  • grzyb;

U noworodków skóra między pośladkami jest bardzo cienka, więc uszkodzenie może spowodować nieumyślne napięcie lub pieluszkę. Podczas porodu może dojść do pęknięcia kości ogonowej z powodu silnego parcia.

Pęknięciom powstającym w okolicy kości ogonowej towarzyszą nieprzyjemne objawy: pieczenie, swędzenie, bolesność. Jeśli nie rozpoczniesz leczenia, infekcja wniknie w otwarte rany, przez co rozpocznie się stan zapalny i uwolnienie wodnistego, krwawego lub ropnego wysięku.

Środki diagnostyczne

Jeśli w okolicy kości ogonowej występuje dyskomfort i dyskomfort, nie można samoleczenia, ponieważ niewłaściwe działania i nieracjonalne stosowanie leków mogą prowadzić do poważnych komplikacji. Musisz udać się do placówki medycznej i zostać zbadanym. Następnie lekarz będzie mógł ustalić dokładne przyczyny pojawienia się pęknięcia skóry w okolicy kości ogonowej i przepisać przebieg terapii.

Badanie obejmuje następujące metody diagnostyczne:

  • osobiste badanie pacjenta;
  • zbiór wywiadu;
  • podstawowe analizy krwi, moczu, kału;
  • sigmoidoskopia, irygoskopia, jeśli istnieje podejrzenie rozwoju poważnych patologii;
  • tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny w ciężkich przypadkach.

Po przestudiowaniu wyników badania lekarz może zalecić konsultację wąskich specjalistów: dermatologa, proktologa, ginekologa itp..

Metody leczenia

Dla każdego pacjenta indywidualnie opracowywany jest schemat terapii lekowej. Wybór taktyki leczenia zależy bezpośrednio od nasilenia procesu patologicznego, grupy wiekowej pacjenta i szeregu powiązanych czynników.

Jeśli powstałe pęknięcie w okolicy skóry między pośladkami na kości ogonowej nie jest klinicznym objawem niebezpiecznej choroby, przebieg terapii wygląda następująco:

  1. Pacjent każdego dnia musi przestrzegać wszystkich zasad higieny osobistej..
  2. Podczas korzystania z kosmetyków konieczne jest dokładne przestudiowanie ich składu i preferowanie naturalnych składników..
  3. Zaleca się przestrzeganie diety podczas leczenia w celu normalizacji wagi.
  4. Do zewnętrznego leczenia zmian chorobowych stosuje się receptury ludowe i leki.
  5. Przeprowadzane są środki fizjoterapeutyczne.
  6. Konieczne jest leczenie chorób, które spowodowały pojawienie się trudnych do wyleczenia pęknięć.

Higiena osobista

Codziennie rano i wieczorem należy myć się zimną wodą ze smołą lub mydłem dla dzieci. Zabiegi wodne należy wykonywać po każdym wypróżnieniu. Ważne jest, aby używać białego papieru toaletowego, który jest miękki w dotyku i nie zawiera substancji zapachowych. W przeciwnym razie naskórek będzie dalej pękać.

Sanityzacja

W domu pacjenci muszą codziennie leczyć rany w okolicy kości ogonowej. Do tych celów stosuje się proszek, talk w proszku, wazelinę, kremy zawierające oprócz składników odżywczych witaminy D, F, E i A..

Aby przyspieszyć gojenie się ran, zaleca się kąpiele z wywarami ziołowymi z szałwii, sznurka, glistnika i rumianku. Po zabiegach wodnych dotknięte obszary naskórka należy nasmarować Kalanchoe, sokiem z nagietka lub agawy.

Normalizacja stolca

W przypadku zaparć dochodzi do systematycznych uszkodzeń błon śluzowych okrężnicy i tkanek miękkich zlokalizowanych wokół odbytu. Jeśli biegunka występuje często, skóra jest podrażniona przez płynne odchody. Pacjenci powinni normalizować wypróżnienia i wykonywać codzienne wypróżnienia. To wymaga:

  • wprowadzić do codziennej diety żywność zawierającą dużą ilość błonnika;
  • pij co najmniej 6 szklanek czystej wody każdego dnia;
  • zrezygnować z marynat, wędlin, pikantnych, smażonych i tłustych potraw;
  • pić 1 łyżkę dziennie. l. olej roślinny.

Utrata masy ciała

Jeśli przyczyna pękania naskórka między pośladkami leży w nadmiernej masie ciała, należy popracować nad normalizacją wagi: przejść na dietę, uprawiać sport, prowadzić aktywny tryb życia.

Lek

Leki pomogą pozbyć się ran na skórze:

  • maści „Pantenol”, „Diosixidin”, „Levomekol”;
  • roztwory antyseptyczne „Furacilin” „Chlorheksydyna”;
  • zastrzyki „Aloes” nr 10;
  • kompleksy witaminowo-mineralne;
  • leki homeopatyczne „Acidum Niktricum”, „Graphite 6”.

Możliwe komplikacje

W przypadku braku terminowej terapii pacjenci, którzy mają pękniętą skórę na kości ogonowej, mogą napotkać poważne konsekwencje:

  • ciągłe bolesne odczucia;
  • przenikanie infekcji do otwartej rany i zapalenia;
  • krew sączy się z pęknięcia bliżej kości ogonowej;
  • gnicie;
  • uczucie napięcia skóry podczas każdego ruchu;
  • rozprzestrzenianie się procesu patologicznego na sąsiednie tkanki i narządy.

Jeśli przyczyną pęknięć jest obecność poważnych chorób, brak leczenia doprowadzi do ich progresji i pogorszenia stanu pacjenta..

Środki zapobiegawcze

Aby zapobiec pękaniu skóry w okolicy kości ogonowej, należy podjąć środki zapobiegawcze:

  • higiena osobista jest ważna;
  • po kąpieli na plaży lub w basenie nie należy długo przebywać w mokrych kąpielówkach;
  • bielizna powinna być wykonana wyłącznie z naturalnych materiałów, nie trzeba jej podciągać zbyt wysoko, aby suchy naskórek nie pękł;
  • jeśli skóra jest zbyt sucha, musisz użyć specjalnych kremów, aby ją zmiękczyć;
  • jeśli cierpisz na zaparcia lub biegunkę, konieczne jest znormalizowanie procesów wypróżniania i upewnienie się, że krew nie pojawia się w kale;
  • konieczne jest prawidłowe i regularne jedzenie, wykluczenie z diety wszystkich śmieciowych produktów;
  • podczas zajęć sportowych musisz odpowiednio rozłożyć ładunek;
  • po wypróżnieniu używaj tylko miękkiego papieru toaletowego bez barwników i substancji zapachowych.

Pęknięcie w pobliżu kości ogonowej jest nieprzyjemnym, ale możliwym do rozwiązania problemem. Ważne jest, aby na czas szukać pomocy medycznej i przestrzegać wszystkich zaleceń lekarzy. Przed użyciem leków i środków ludowej należy upewnić się, że nie ma alergii na składniki składowe.

Leczenie szczeliny odbytu bez operacji

Zapisz się na konsultację z proktologiem w zakresie leczenia szczeliny odbytu za 3500 rubli i umów się na wizytę w ciągu 30 minut na 1 wizytę

Dowiedz się, w jaki dzień musisz zapisać się na konsultację bez czekania w kolejce.

Leczenie przewlekłej szczeliny odbytu bez operacji jest najczęstszą metodą pozbycia się przez pacjenta choroby proktologicznej. Zachowawcze leczenie szczeliny odbytu stosuje się tylko wtedy, gdy pacjent skonsultował się w odpowiednim czasie z proktologiem lub gastroenterologiem. Samoleczenie ma negatywny wpływ na zdrowie. W zaawansowanych stadiach choroby eksperci medyczni są zmuszeni uciekać się do interwencji chirurgicznej. W tym przypadku małoinwazyjne metody leczenia nie są skuteczne..

Patologia

Szczelina odbytu to uszkodzenie tkanki miękkiej w odbytnicy. Mówimy o urazie liniowym i owalnym. Według statystyk medycznych średnia długość pęknięcia wynosi 8–16 mm. Szerokość ubytku 1–6 mm, głębokość do 2–3 mm. Patologię uważa się za powszechną u osób w wieku aktywnym. Szczeliny odbytu częściej rozpoznaje się u męskiej połowy populacji w wieku 25–55 lat.

Pęknięcia są głębokie i płytkie. Powierzchowne - znajduje się na zewnętrznych tkankach miękkich. Głębokie bruzdy są umieszczane w odbytnicy i nieleczone prowadzą do poważnych powikłań. Wady odbytnicy mają różne lokalizacje w odbycie. W 89% pęknięcia występują na ścianie przylegającej do kości ogonowej. Rzadziej patologię rozpoznaje się w okolicy spoidła przedniego. Niezwykle rzadko powstają sparowane zmiany, które znajdują się naprzeciw siebie. Odmiany pęknięć mają cechy anatomiczne i fizjologiczne.

Aby wyeliminować problem, należy określić czynniki wpływające na rozwój choroby. W większości przypadków na pojawienie się szczelin odbytu wpływają zaburzenia przewodu pokarmowego, a mianowicie zaparcia, biegunka. Czynniki predysponujące obejmują przewlekłe patologie odbytnicy i okrężnicy. Wśród nich są zapalenie odbytu, zapalenie okrężnicy, pojawienie się hemoroidów, choroba Leśniowskiego-Crohna. Powodem jest też zły styl życia, zaburzona dieta, niekonwencjonalny seks.

Przyczyny pęknięć

Istnieją następujące główne przyczyny pojawienia się pęknięć:

  • urazy mechaniczne podczas wysiłku, porodu, podczas zabiegów medycznych;
  • uraz podczas niekonwencjonalnego seksu;
  • stagnacja kału w ciele;
  • nieziemskie przedmioty dostające się do odbytu;
  • częste próby wypróżnienia;
  • upośledzone ukrwienie z upośledzoną funkcją naczyń;
  • zakłócona praca dojrzewania komórkowego nabłonka;
  • nadużywanie smażonej żywności;
  • chemiczne uszkodzenie tkanek miękkich;
  • uraz zwieracza nerwowo-mięśniowego;
  • nieaktywny styl życia;
  • nadmierna aktywność fizyczna, praca w pozycji stojącej.

Przyczyną jest również niedobór witamin i osłabiona odporność pacjenta..

Objawy patologii

We wczesnych stadiach choroby nie ma żadnych objawów. Wraz ze wzrostem wielkości pęknięć, krwawienia, swędzenia i pieczenia w okolicy odbytu. Po każdym wypróżnieniu rana obficie krwawi, co wywołuje bolesne odczucia. Dotknięty obszar zmienia kolor na czerwony, tkanki miękkie są podrażnione.

Istnieją takie rodzaje chorób proktologicznych:

  1. W ostrej fazie tkanki miękkie mają płaską powierzchnię i gęste dno. Zespół bólowy nasila się wraz z wypróżnianiem, pojawia się krwawienie kroplowe. Diagnozowany jest widok liniowy lub szczelinowy. Leczenie szczeliny odbytu odbywa się bez operacji.
  2. Stan przewlekły - charakteryzujący się owalnym lub okrągłym kształtem. Tkanki miękkie stają się gęstsze, brzegi ulegają rozdarciu. Tkanka łączna szybko rośnie. Pojawia się dno z płytką, bliznami i pęknięciami, które mocno krwawią podczas wypróżnień, a nawet podczas ruchu.

Jak powstają pęknięcia

Na pojawienie się patologii wpływają różne czynniki prowokujące. Pojawiają się problemy z przewodem pokarmowym, powstają łzy błony śluzowej odbytu. Pogarsza się mikroflora i ruchliwość jelit, uszkodzenie błony śluzowej. Szczeliny odbytu szybko się powiększają i pogłębiają, co prowadzi do procesu infekcyjnego i zapalenia.

Pęknięcie staje się ostre, ma ostre krawędzie. Tkanka łączna rośnie, jeśli nie jest leczona. W rezultacie tkanka brzegowa staje się gęstsza i grubsza. Proktolog diagnozuje pojawienie się guzka, który ma kształt polipa. Pojawia się przerostowy sutek.

Pojawienie się i istnienie patologii wiąże się z fizjologią ludzkiego ciała. Tkanki miękkie w okolicy odbytu są niezwykle wrażliwe. Przy najmniejszym urazie skóra ulega zapaleniu. W tej części odbytnicy przeplatają się włókna nerwowe rdzenia kręgowego i układu autonomicznego. Uszkodzenie mechaniczne jest wynikiem podrażnienia zakończeń nerwowych. Odblaskowy skurcz zwieracza jest uważany za częste powikłanie..

Przepływ krwi tętniczej jest zaburzony, rozwija się niedokrwienie uszkodzonego obszaru odbytnicy. Proces regeneracji tkanek spowalnia, patologia wpływa również negatywnie na narządy wewnętrzne, które znajdują się w pobliżu.

Diagnostyka pęknięć

W celu rozpoznania szczelin odbytu pacjent odwiedza proktologa. Lekarz przeprowadza wstępne badanie, poznaje informacje o historii pacjenta. Podczas badania lekarz analizuje objawy i ogłasza rzekomą diagnozę. Aby odróżnić zaburzenie proktologiczne od choroby Leśniowskiego-Crohna i innych podobnych patologii, należy wykonać badanie krwi, kału, moczu. Często pęknięcia mylone są z przetokami odbytnicy, zapaleniem odbytnicy, kiłą i gruźlicą odbytnicy.

Przeprowadzane są laboratoryjne testy diagnostyczne i diagnostyka instrumentalna. Pomiędzy nimi:

  • anoskopia odbytnicy lub badanie jamy odbytniczej za pomocą specjalnego urządzenia;
  • rektoskopia, w której aparat optyczny jest wprowadzany w głąb odbytu i badane są tkanki miękkie;
  • irygoskopia (radiografia kontrastowa);
  • diagnostyka ultrasonograficzna odbytnicy.

W przypadku braku przeciwwskazań wykonuje się tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny.

Leczenie patologiczne

Przewlekłą szczelinę odbytu bez operacji leczy się zachowawczo. Stosuje się leki, przeprowadza się procedury. Pacjentowi zaleca się znormalizowanie diety, w tym owoce i warzywa, zboża, buliony. Konieczne jest przestrzeganie praktyk higienicznych i sanitarnych. Za skutecznych uważa się agentów lokalnych i zewnętrznych. Przebieg leczenia dobierany jest indywidualnie dla każdego pacjenta.

Aby pozbyć się zespołu bólowego, pacjent przyjmuje leki przeciwskurczowe, przeciwbólowe. Środki przeczyszczające są przepisywane w celu normalizacji stolca. Dzięki terminowemu leczeniu tkanki regenerują się szybciej, rany goją się, poprawia się mikroflora i ruchliwość jelit, normalizuje się ukrwienie dotkniętego obszaru.

Leczenie szczeliny odbytu przeprowadza się za pomocą czynników zewnętrznych, a mianowicie czopków doodbytniczych i maści. Takie czopki doodbytnicze są przepisywane, w tym:

  • Ultra-proct: czopki zawierają substancję czynną fluokortylon i składnik znieczulający - cynchokainę. Działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo, regenerująco. Przywraca dotknięte obszary, przyspiesza normalizację mikroflory;
  • Posterisan: wykonany z Escherichia coli. Dodano różne składniki pomocnicze. Ma działanie przeciwzapalne, gojące się rany i immunostymulujące;
  • Natalside: wykonany z alginianu sodu, który jest wytwarzany z wodorostów. Jest przepisywany na ciężkie krwawienie z odbytu. Przyspiesza regenerację tkanek miękkich. Przebieg leczenia wynosi 10-14 dni;
  • Proctosan: zawiera substancje takie jak bufeksamak, subgalan bizmutu, dwutlenek tytanu, chlorowodorek lidokainy. Stosowany jako środek przeciwzapalny, przeciwbólowy, poprawia motorykę jelit;
  • Salofalk: wykonany z kwasu salicylowego. Daje efekt gojenia ran. Służy do zatrzymywania procesu zapalnego;
  • Świece na bazie propolisu. Wykonane wyłącznie z naturalnych materiałów. Przyspiesz regenerację tkanek miękkich.

Ultra-proct działa antybakteryjnie.

Kiedy pojawiają się szczeliny odbytu, stosuje się maści, które w krótkim czasie leczą rany i hamują rozwój choroby proktologicznej. Takie leki są powszechne:

  • Maść nitroglicerynowa. Lek nakłada się na dotknięty obszar 3 razy dziennie przez 14 dni, w zależności od stopnia zaawansowania choroby. Rozszerza naczynia krwionośne, normalizuje krążenie, rozluźnia zwieracz, przyspiesza proces regeneracji tkanek;
  • Levomekol. Zawiera substancje czynne chloramfenikol i metylouracyl. Stosuje się dwa razy dziennie przez 12 dni;
  • Solcoseryl. Wykonane ze składników krwi cielęcej. Służy do przyspieszenia regeneracji tkanek, wzmocnienia naczyń krwionośnych, wzmocnienia mechanizmu obronnego komórek, normalizacji procesów metabolicznych;
  • Wojownik. Maść ma właściwości balsamu leczniczego. Zawiera tłuszcz mleczny, olej z rokitnika zwyczajnego i olejki eteryczne, ekstrakt z jeżówki, wosk pszczeli, witaminę E.

Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, który indywidualnie przepisze kurs, w zależności od stopnia zaawansowania choroby, na temat cech organizmu..

Terapia systemowa

W ostrym stadium choroby proktologicznej, w ostrym stadium, szczeliny odbytu leczy się lekami łączonymi. Leczenie polega na łączeniu czynników zewnętrznych i leków ogólnoustrojowych, w tym tabletek, zastrzyków. Pacjentowi przepisuje się leki przeciwzapalne, takie jak Salofalk. Witaminy są przepisywane w celu wzmocnienia układu odpornościowego. Przyspiesz regenerację tkanek miękkich i wzmocnij organizm. Kompleks witaminowy składa się z witamin A i E. Po zażyciu kompleksu poprawia się praca przewodu pokarmowego.

Leki przeczyszczające poprawiają motorykę jelit, normalizują jelita, eliminują biegunkę i inne zaburzenia przewodu żołądkowo-jelitowego. Normalizacja stolca jest niezwykle ważna w eliminacji i leczeniu szczelin odbytu. Zaleca się przyjmowanie leku przeczyszczającego Senade. Oparty na roślinach. Używany również przez Normase, który zawiera laktulozę.

W ostrej fazie pacjent odczuwa silny ból w okolicy odbytu. W takim przypadku proktolog blokuje skurcz zwieracza, ból zostaje wyeliminowany. W tym celu do szczeliny odbytu wprowadza się zastrzyk kompozycji nowokainy z alkoholem.

Minimalnie inwazyjne technologie

W przypadku szybkiego wzrostu blizny, nowotwory należy usunąć. Stosuje się niechirurgiczne i małoinwazyjne metody leczenia. Są wśród nich usuwanie laserem, elektrokoagulacja, terapia ultradźwiękami. Do realizacji technologii małoinwazyjnych w prywatnej klinice proktologicznej „Proktolog 81” wykorzystuje się nowoczesny sprzęt.

Dla szybkiego efektu i gojenia się ran wykonuje się zabieg Botox. Ten lek jest wytwarzany z toksyny botulinowej. Składowe składniki nie szkodzą ludzkiemu ciału i normalizują pracę narządów wewnętrznych.

Aby uniknąć poważnych komplikacji, należy na czas skontaktować się z proktologiem, który skieruje pacjenta na badania diagnostyczne i zaleci przebieg leczenia. We wczesnych stadiach choroby szczeliny odbytu są eliminowane w krótkim czasie za pomocą minimalnie inwazyjnej i farmakoterapii. Leczenie zachowawcze odbywa się w domu i nie wymaga monitorowania szpitalnego.

Jeśli odczuwasz ból, krwawe wydzielanie z odbytu, skontaktuj się z gastroenterologiem i proktologiem.