Anatomia ludzkiego serca

Serce jest jednym z najbardziej romantycznych i zmysłowych narządów ludzkiego ciała. W wielu kulturach uważany jest za siedzibę duszy, miejsce, z którego rodzi się uczucie i miłość. Jednak z anatomicznego punktu widzenia obraz wygląda bardziej prozaicznie. Zdrowe serce to silny, umięśniony organ wielkości pięści właściciela. Praca mięśnia sercowego nie zatrzymuje się na sekundę od momentu narodzin człowieka do śmierci. Poprzez pompowanie krwi serce dostarcza tlen do wszystkich narządów i tkanek, pomaga usuwać produkty rozpadu i pełni część funkcji oczyszczających organizmu. Porozmawiajmy o cechach anatomicznej struktury tego niesamowitego narządu.

Anatomia ludzkiego serca: historyczna wycieczka medyczna

Kardiologia - nauka zajmująca się badaniem struktury serca i naczyń krwionośnych - została wyodrębniona jako oddzielna gałąź anatomii już w 1628 roku, kiedy Harvey zidentyfikował i przedstawił społeczności medycznej prawa ludzkiego krążenia. Pokazał, jak serce, niczym pompa, przepycha krew wzdłuż łożyska naczyniowego w ściśle określonym kierunku, dostarczając organom składniki odżywcze i tlen..

Serce znajduje się w okolicy klatki piersiowej człowieka, nieco na lewo od osi centralnej. Kształt narządu może się różnić w zależności od indywidualnych cech budowy ciała, wieku, budowy ciała, płci i innych czynników. Tak więc u tęgich, niskich ludzi serce jest bardziej zaokrąglone niż u szczupłych i wysokich ludzi. Uważa się, że jego kształt z grubsza pokrywa się z obwodem mocno zaciśniętej pięści, a jego waga waha się od 210 gramów dla kobiet do 380 gramów dla mężczyzn..

Objętość krwi pompowanej dziennie przez mięsień sercowy wynosi około 7-10 tysięcy litrów, a praca ta odbywa się w sposób ciągły! Ilość krwi może się różnić w zależności od warunków fizycznych i psychicznych. Pod wpływem stresu, gdy organizm potrzebuje tlenu, obciążenie serca znacznie wzrasta: w takich momentach jest w stanie poruszać krew z prędkością do 30 litrów na minutę, przywracając rezerwy organizmu. Jednak narząd nie jest w stanie stale pracować na zużycie: w chwilach spoczynku przepływ krwi zwalnia do 5 litrów na minutę, a komórki mięśniowe, które tworzą serce, odpoczywają i regenerują się.

Struktura serca: anatomia tkanek i komórek

Serce zaliczane jest do narządów mięśniowych, jednak błędem jest sądzić, że składa się ono wyłącznie z włókien mięśniowych. Ściana serca zawiera trzy warstwy, z których każda ma swoją własną charakterystykę:

1. Wsierdzie jest wewnętrzną powłoką, która wyściela powierzchnię komór. Reprezentuje ją zrównoważona symbioza elastycznych komórek mięśni łącznych i gładkich. Wyraźne granice wsierdzia jest prawie niemożliwe: ścieńczenie, płynnie przechodzi do sąsiednich naczyń krwionośnych, aw szczególnie cienkich miejscach przedsionków rośnie bezpośrednio z nasierdziem, omijając środkową, najbardziej rozległą warstwę - mięsień sercowy.

2. Mięsień sercowy jest szkieletem mięśnia sercowego. Kilka warstw mięśni poprzecznie prążkowanych jest połączonych w taki sposób, aby szybko i celowo reagować na podniecenie, które występuje w jednym miejscu i przechodzi przez cały narząd, wpychając krew do łożyska naczyniowego. Oprócz komórek mięśniowych mięsień sercowy zawiera komórki P, które mogą przekazywać impulsy nerwowe. Stopień rozwoju mięśnia sercowego w niektórych obszarach zależy od objętości przypisanych mu funkcji. Na przykład mięsień sercowy w okolicy przedsionka jest znacznie cieńszy niż komorowy.

W tej samej warstwie znajduje się pierścień włóknisty, który anatomicznie oddziela przedsionki i komory. Ta cecha umożliwia naprzemienne kurczenie się komór, wypychając krew w ściśle określonym kierunku..

3. Epikardium - powierzchowna warstwa ściany serca. Błona surowicza, utworzona przez nabłonek i tkankę łączną, jest pośrednim ogniwem między narządem a workiem serca - osierdziem. Cienka przezroczysta struktura chroni serce przed zwiększonym tarciem i ułatwia interakcję warstwy mięśniowej z sąsiednimi tkankami.

Na zewnątrz serce otoczone jest osierdziem - błoną śluzową zwaną inaczej workiem serca. Składa się z dwóch arkuszy - zewnętrznej, zwróconej do przepony i wewnętrznej, ściśle przylegającej do serca. Między nimi znajduje się wypełniona płynem wnęka, która zmniejsza tarcie podczas bicia serca..

Komory i zawory

Jama serca jest podzielona na 4 sekcje:

  • prawy przedsionek i komora wypełnione krwią żylną;
  • lewy przedsionek i komorę z krwią tętniczą.

Prawa i lewa połówka są oddzielone gęstą przegrodą, która zapobiega mieszaniu się dwóch rodzajów krwi i utrzymuje jednostronny przepływ krwi. To prawda, że ​​ta cecha ma jeden mały wyjątek: u dzieci w łonie matki w przegrodzie znajduje się owalne okienko, przez które krew miesza się w jamie serca. Zwykle po urodzeniu ta dziura jest zarośnięta, a układ sercowo-naczyniowy funkcjonuje jak u osoby dorosłej. Niecałkowite zamknięcie owalnego okna jest uważane za poważną patologię i wymaga interwencji chirurgicznej.

Pomiędzy przedsionkami a komorami zastawki mitralna i trójdzielna znajdują się parami, które są utrzymywane na miejscu przez nici ścięgien. Synchroniczny skurcz zastawki umożliwia jednostronny przepływ krwi, zapobiegając mieszaniu się przepływu tętniczego i żylnego.

Największa tętnica krwiobiegu, aorta, odchodzi od lewej komory, a pień płucny pochodzi z prawej komory. Aby krew poruszała się wyłącznie w jednym kierunku, między komorami serca i tętnicami znajdują się zastawki półksiężycowate.

Przepływ krwi zapewnia sieć żylna. Żyła główna dolna i jedna żyła główna górna wpadają odpowiednio do prawego przedsionka, a płuca do lewego.

Anatomiczne cechy ludzkiego serca

Ponieważ dostarczanie tlenu i składników odżywczych do innych narządów zależy bezpośrednio od normalnego funkcjonowania serca, musi ono idealnie dostosowywać się do zmieniających się warunków środowiskowych, pracując w innym zakresie częstotliwości. Taka zmienność jest możliwa dzięki anatomicznym i fizjologicznym cechom mięśnia sercowego:

  1. Autonomia oznacza całkowitą niezależność od ośrodkowego układu nerwowego. Serce kurczy się od impulsów wytwarzanych przez siebie, więc praca ośrodkowego układu nerwowego w żaden sposób nie wpływa na tętno.
  2. Przewodnictwo polega na przekazywaniu utworzonego impulsu wzdłuż łańcucha do innych części i komórek serca.
  3. Pobudliwość oznacza natychmiastową reakcję na zmiany w ciele i poza nim.
  4. Kurczliwość, czyli siła skurczu włókien, wprost proporcjonalna do ich długości.
  5. Ogniotrwałość - okres, w którym tkanka mięśnia sercowego nie jest pobudliwa.

Każda awaria tego systemu może prowadzić do gwałtownej i niekontrolowanej zmiany tętna, asynchronii skurczów serca, aż do migotania i śmierci..

Fazy ​​serca

Aby krew stale przepływała przez naczynia, serce musi się kurczyć. Na podstawie stopnia skurczu wyróżnia się 3 fazy cyklu serca:

  • Skurcz przedsionków, podczas którego krew przepływa z przedsionków do komór. Aby nie zakłócać prądu, zastawki mitralne i trójdzielne otwierają się w tym momencie, a półksiężycowe wręcz przeciwnie, zamykają się.
  • Skurcz komorowy obejmuje przepływ krwi dalej do tętnic przez otwarte zastawki półksiężycowate. To zamyka zawory skrzydełkowe..
  • Diastole polega na wypełnieniu przedsionków krwią żylną przez otwarte zastawki płatkowe.

Każde uderzenie serca trwa około jednej sekundy, ale przy aktywnej pracy fizycznej lub stresie prędkość impulsów wzrasta, skracając czas trwania rozkurczu. Podczas dobrego wypoczynku, snu lub medytacji skurcze serca, wręcz przeciwnie, zwalniają, rozkurcz wydłuża się, dzięki czemu organizm jest aktywniej usuwany z metabolitów.

Anatomia wieńcowa

Aby w pełni wykonywać przypisane mu funkcje, serce musi nie tylko pompować krew w całym organizmie, ale także otrzymywać składniki odżywcze z samego krwiobiegu. Układ aorty, który przenosi krew do włókien mięśniowych serca, nazywany jest układem wieńcowym i obejmuje dwie tętnice - lewą i prawą. Obaj oddalają się od aorty i poruszając się w przeciwnym kierunku, nasycają komórki serca użytecznymi substancjami i tlenem zawartym we krwi.

Układ przewodzenia mięśnia sercowego

Ciągłe skurcze serca osiągane są dzięki jego autonomicznej pracy. Impuls elektryczny wyzwalający proces skurczu włókien mięśniowych jest generowany w węźle zatokowym prawego przedsionka z częstotliwością 50–80 impulsów na minutę. Wzdłuż włókien nerwowych węzła przedsionkowo-komorowego jest przenoszony do przegrody międzykomorowej, a następnie wzdłuż dużych wiązek (nóg Hisa) do ścian komór, a następnie przechodzi do mniejszych włókien nerwowych Purkinjego. Dzięki temu mięsień sercowy może się stopniowo kurczyć, wypychając krew z jamy wewnętrznej do łożyska naczyniowego..

Styl życia i zdrowie serca

Stan całego organizmu zależy bezpośrednio od pełnego funkcjonowania serca, dlatego celem każdej zdrowej osoby jest utrzymanie zdrowia układu sercowo-naczyniowego. Aby nie stawić czoła patologiom serca, powinieneś spróbować wykluczyć lub przynajmniej zminimalizować czynniki prowokujące:

  • mieć nadwagę;
  • palenie, spożywanie alkoholu i środków odurzających;
  • nieracjonalna dieta, nadużywanie tłustych, smażonych, słonych potraw;
  • wysoki poziom cholesterolu;
  • nieaktywny styl życia;
  • super intensywna aktywność fizyczna;
  • stan uporczywego stresu, wyczerpania nerwowego i przepracowania.

Wiedząc trochę więcej o anatomii ludzkiego serca, spróbuj podjąć wysiłek, porzucając destrukcyjne nawyki. Zmień swoje życie na lepsze, a wtedy twoje serce będzie pracowało jak zegar.

Struktura i zasada serca

Serce jest narządem mięśniowym ludzi i zwierząt, który pompuje krew przez naczynia krwionośne.

  • Funkcje serca - po co nam serce?
  • Ile krwi pompuje serce człowieka?
  • Układ krążenia
  • Jaka jest różnica między żyłami a tętnicami?
  • Budowa anatomiczna serca
  • Struktura ściany serca
  • Zastawki serca
  • Naczynia serca i krążenie wieńcowe
  • Jak rozwija się serce (formy)?
  • Fizjologia - zasada działania ludzkiego serca
  • Cykl serca
  • Mięsień sercowy
  • Układ przewodzenia serca
  • Bicie serca
  • Dźwięki serca
  • Choroba serca
  • Styl życia i zdrowie serca

Funkcje serca - po co nam serce?

Nasza krew dostarcza całemu organizmowi tlenu i składników odżywczych. Ponadto pełni również funkcję oczyszczającą, pomagając usunąć odpady metaboliczne..

Zadaniem serca jest pompowanie krwi przez naczynia krwionośne.

Ile krwi pompuje serce człowieka?

Ludzkie serce pompuje od 7 000 do 10 000 litrów krwi w ciągu jednego dnia. To około 3 mln litrów rocznie. Okazuje się, że w ciągu całego życia dochodzi do 200 milionów litrów!

Ilość krwi pompowanej w ciągu minuty zależy od aktualnego obciążenia fizycznego i emocjonalnego - im większe obciążenie, tym więcej krwi potrzebuje organizm. Dzięki temu serce może przejść od 5 do 30 litrów w ciągu jednej minuty..

Układ krążenia składa się z około 65 tysięcy statków, ich łączna długość to około 100 tysięcy kilometrów! Tak, nie zapieczętowaliśmy.

Układ krążenia

Układ krążenia (animacja)

Ludzki układ sercowo-naczyniowy tworzą dwa okręgi krążenia krwi. Z każdym uderzeniem serca krew krąży w obu kręgach jednocześnie.

Mały krążek krwi

  1. Odtleniona krew z żyły głównej górnej i dolnej wpływa do prawego przedsionka i dalej do prawej komory.
  2. Z prawej komory krew jest wpychana do pnia płucnego. Tętnice płucne przewodzą krew bezpośrednio do płuc (do naczyń włosowatych płuc), gdzie otrzymuje tlen i wydziela dwutlenek węgla.
  3. Po otrzymaniu wystarczającej ilości tlenu krew wraca do lewego przedsionka serca przez żyły płucne.

Duży krąg krążenia krwi

  1. Z lewego przedsionka krew przepływa do lewej komory, skąd jest dalej wypompowywana przez aortę do krążenia ogólnoustrojowego.
  2. Po przejściu trudnej ścieżki krew przez puste żyły ponownie dociera do prawego przedsionka serca.

Zwykle ilość krwi wydalanej z komór serca jest taka sama przy każdym skurczu. Tak więc równa objętość krwi wpływa jednocześnie do dużych i małych kręgów krążenia krwi..

Jaka jest różnica między żyłami a tętnicami?

  • Żyły są przeznaczone do transportu krwi do serca, podczas gdy tętnice są zaprojektowane do dostarczania krwi w przeciwnym kierunku.
  • Ciśnienie krwi w żyłach jest niższe niż w tętnicach. W związku z tym ściany tętnic charakteryzują się większą rozciągliwością i gęstością..
  • Tętnice nasycają „świeżą” tkankę, a żyły pobierają „odpadową” krew.
  • W przypadku uszkodzenia naczyniowego krwawienie tętnicze lub żylne można odróżnić po jego intensywności i kolorze krwi. Tętnicze - mocne, pulsujące, bijące „fontanną”, kolor krwi jest jasny. Żylna - krwawienie o stałej intensywności (ciągły przepływ), kolor krwi jest ciemny.

Budowa anatomiczna serca

Waga ludzkiego serca to tylko około 300 gramów (średnio 250 g dla kobiet i 330 g dla mężczyzn). Pomimo stosunkowo niewielkiej wagi jest niewątpliwie głównym mięśniem ludzkiego ciała i podstawą jego życia. Wielkość serca jest rzeczywiście w przybliżeniu równa pięści osoby. Sportowcy mogą mieć serce półtora raza większe niż serce zwykłego człowieka.

Serce znajduje się na środku klatki piersiowej na poziomie 5-8 kręgów.

Zwykle dolna część serca znajduje się głównie po lewej stronie klatki piersiowej. Istnieje odmiana wrodzonej patologii, w której wszystkie narządy są odzwierciedlone. Nazywa się to transpozycją narządów wewnętrznych. Płuco, obok którego znajduje się serce (zwykle - lewe), ma mniejszy rozmiar w stosunku do drugiej połowy.

Tylna powierzchnia serca znajduje się w pobliżu kręgosłupa, a przednia powierzchnia jest niezawodnie chroniona przez mostek i żebra.

Serce człowieka składa się z czterech niezależnych wnęk (komór) podzielonych przegrodami:

  • dwa górne - lewy i prawy przedsionek;
  • i dwie dolne - lewa i prawa komora.

Prawa strona serca obejmuje prawy przedsionek i komorę. Lewa połowa serca jest reprezentowana odpowiednio przez lewą komorę i przedsionek..

Żyła główna dolna i górna wchodzą do prawego przedsionka, a żyły płucne do lewego. Tętnice płucne (zwane także pniem płucnym) opuszczają prawą komorę. Aorta wstępująca wyrasta z lewej komory.

Struktura ściany serca

Struktura ściany serca

Serce jest chronione przed nadmiernym rozciągnięciem i innymi narządami, które nazywa się osierdziem lub workiem osierdziowym (rodzaj skorupy, która otacza organ). Ma dwie warstwy: zewnętrzną gęstą, mocną tkankę łączną, zwaną włóknistą błoną osierdzia i wewnętrzną (surowicze osierdzie).

Następnie następuje gruba warstwa mięśniowa - mięsień sercowy i wsierdzie (cienka wewnętrzna wyściółka tkanki łącznej serca).

Zatem samo serce składa się z trzech warstw: nasierdzia, mięśnia sercowego, wsierdzia. To skurcz mięśnia sercowego, który pompuje krew przez naczynia ciała..

Ściany lewej komory są około trzy razy większe niż ściany prawej! Fakt ten tłumaczy się faktem, że funkcją lewej komory jest wpychanie krwi do krążenia ogólnoustrojowego, gdzie opór i ciśnienie są znacznie wyższe niż w małej.

Zastawki serca

Urządzenie zastawki serca

Specjalne zastawki serca pozwalają na ciągłe utrzymywanie przepływu krwi we właściwym (jednokierunkowym) kierunku. Zawory otwierają się i zamykają kolejno, wpuszczając krew, a następnie blokując jej drogę. Co ciekawe, wszystkie cztery zawory znajdują się w tej samej płaszczyźnie..

Pomiędzy prawym przedsionkiem a prawą komorą znajduje się zastawka trójdzielna (trójdzielna). Zawiera trzy specjalne blaszki ulotkowe, które podczas skurczu prawej komory są w stanie zabezpieczyć przed przepływem zwrotnym (cofaniem) krwi do przedsionka.

Zastawka mitralna działa w podobny sposób z tą różnicą, że znajduje się po lewej stronie serca i ma budowę dwupłatkową.

Zastawka aortalna zapobiega cofaniu się krwi z aorty do lewej komory. Co ciekawe, gdy lewa komora kurczy się, zastawka aortalna otwiera się pod wpływem ciśnienia krwi, więc przesuwa się do aorty. Następnie, w okresie rozkurczu (rozkurczu serca), odwrotny przepływ krwi z tętnicy przyczynia się do zamknięcia płatków.

Zwykle zastawka aortalna ma trzy guzki. Najczęstszą wrodzoną wadą serca jest dwupłatkowa zastawka aortalna. Ta patologia występuje u 2% populacji ludzkiej..

Zastawka płucna (płucna) w momencie skurczu prawej komory umożliwia przepływ krwi do pnia płucnego, a podczas rozkurczu nie pozwala jej płynąć w przeciwnym kierunku. Składa się również z trzech skrzydeł..

Naczynia serca i krążenie wieńcowe

Ludzkie serce potrzebuje pożywienia i tlenu, tak jak każdy inny organ. Naczynia dostarczające (odżywiające) serce krew nazywane są wieńcowymi lub wieńcowymi. Te naczynia rozgałęziają się od podstawy aorty.

Tętnice wieńcowe dostarczają krew do serca, a żyły wieńcowe przenoszą odtlenioną krew. Te tętnice, które znajdują się na powierzchni serca, nazywane są nasierdziowymi. Tętnice podwsierdziowe nazywane są tętnicami wieńcowymi ukrytymi głęboko w mięśniu sercowym.

Większość odpływu krwi z mięśnia sercowego następuje przez trzy żyły sercowe: dużą, średnią i małą. Tworząc zatokę wieńcową, wpływają do prawego przedsionka. Przednie i mniejsze żyły serca dostarczają krew bezpośrednio do prawego przedsionka.

Tętnice wieńcowe dzieli się na dwa typy - prawą i lewą. Ta ostatnia składa się z przednich tętnic międzykomorowych i okalających. Duża żyła serca rozgałęzia się do tylnej, środkowej i małej żyły serca.

Nawet doskonale zdrowi ludzie mają swoje unikalne cechy krążenia wieńcowego. W rzeczywistości naczynia mogą wyglądać i znajdować się inaczej niż na zdjęciu..

Jak rozwija się serce (formy)?

Aby uformować się wszystkie układy ciała, płód potrzebuje własnego krążenia krwi. Dlatego serce jest pierwszym funkcjonalnym narządem, który pojawia się w ciele ludzkiego zarodka, dzieje się to mniej więcej w trzecim tygodniu rozwoju płodu..

Zarodek na samym początku to tylko zbiór komórek. Ale z biegiem ciąży stają się coraz bardziej, a teraz są łączone, składając się w zaprogramowane formy. Początkowo powstają dwie rury, które następnie łączą się w jedną. Ta rurka składana i pędząca w dół tworzy pętlę - główną pętlę serca. Ta pętla wyprzedza wszystkie inne komórki w fazie wzrostu i szybko się wydłuża, a następnie leży po prawej stronie (może po lewej, więc serce zostanie odbite) w postaci pierścienia.

Tak więc zwykle 22 dnia po poczęciu następuje pierwszy skurcz serca, a do 26 dnia płód ma własne krążenie krwi. Dalszy rozwój wiąże się z pojawieniem się przegród, utworzeniem zastawek i przebudową komór serca. Przegrody powstają do piątego tygodnia, a zastawki serca zostaną utworzone do dziewiątego tygodnia.

Co ciekawe, serce płodu zaczyna bić z częstotliwością zwykłego dorosłego - 75-80 uderzeń na minutę. Następnie na początku siódmego tygodnia puls wynosi około 165-185 uderzeń na minutę, co jest wartością maksymalną, po czym następuje spowolnienie. Tętno noworodka mieści się w zakresie 120-170 uderzeń na minutę.

Fizjologia - zasada działania ludzkiego serca

Rozważ bardziej szczegółowo zasady i wzorce serca..

Cykl serca

Kiedy dorosły jest spokojny, jego serce kurczy się z szybkością około 70-80 cykli na minutę. Jedno uderzenie pulsu odpowiada jednemu cyklowi serca. Przy takim tempie skurczu jeden cykl trwa około 0,8 sekundy. Z czego czas skurczu przedsionków wynosi 0,1 sekundy, komór wynosi 0,3 sekundy, a okres relaksacji 0,4 sekundy.

Częstotliwość cyklu ustala sterownik tętna (obszar mięśnia sercowego, w którym występują impulsy regulujące tętno).

Wyróżnia się następujące pojęcia:

  • Skurcz (skurcz) - prawie zawsze ta koncepcja oznacza skurcz komór serca, co prowadzi do wypychania krwi wzdłuż łożyska tętniczego i maksymalizuje ciśnienie w tętnicach.
  • Rozkurcz (przerwa) - okres, w którym mięsień sercowy znajduje się w stanie rozluźnienia. W tym momencie komory serca wypełniają się krwią, a ciśnienie w tętnicach spada..

Dlatego podczas pomiaru ciśnienia krwi zawsze rejestruje się dwa wskaźniki. Jako przykład weźmy liczby 110/70, co one oznaczają?

  • 110 to najwyższa liczba (ciśnienie skurczowe), czyli ciśnienie krwi w tętnicach w momencie bicia serca.
  • 70 to niższa liczba (ciśnienie rozkurczowe), to znaczy ciśnienie krwi w tętnicach, gdy serce się rozluźnia.

Prosty opis cyklu pracy serca:

Cykl serca (animacja)

W momencie rozluźnienia serca przedsionki i komory (przez otwarte zastawki) wypełniają się krwią.

  • Występuje skurcz (skurcz) przedsionków, który umożliwia całkowity przepływ krwi z przedsionków do komór. Skurcz przedsionków zaczyna się od miejsca, w którym wpadają do nich żyły, co gwarantuje pierwotny ucisk jamy ustnej i niezdolność krwi do powrotu do żył.
  • Przedsionki rozluźniają się, a zastawki oddzielające przedsionki od komór (trójdzielna i mitralna) zamykają się. Występuje skurcz komorowy.
  • Skurcz komorowy wypycha krew do aorty przez lewą komorę i do tętnicy płucnej przez prawą komorę.
  • Następnie następuje przerwa (rozkurcz). Cykl się powtarza.
  • Tradycyjnie na jeden puls tętna przypadają dwa uderzenia serca (dwa skurcze) - najpierw przedsionki, a następnie komory. Oprócz skurczu komorowego występuje skurcz przedsionków. Skurcz przedsionków nie ma znaczenia przy mierzonej pracy serca, ponieważ w tym przypadku czas relaksacji (rozkurcz) jest wystarczający do wypełnienia komór krwią. Jednak gdy tylko serce zacznie częściej bić, kluczowy staje się skurcz przedsionków - bez niego komory po prostu nie miałyby czasu na wypełnienie się krwią.

    Przepychanie krwi przez tętnice odbywa się tylko wtedy, gdy komory się kurczą, to właśnie te skurcze ciągu nazywane są pulsem.

    Mięsień sercowy

    Wyjątkowość mięśnia sercowego polega na jego zdolności do rytmicznych, automatycznych skurczów na przemian z rozluźnieniem, które są wykonywane przez całe życie. Miokardium (środkowa warstwa mięśniowa serca) przedsionków i komór jest oddzielone, co pozwala im skurczyć się oddzielnie od siebie.

    Kardiomiocyty to komórki mięśniowe serca o specjalnej budowie, która umożliwia szczególnie skoordynowane przenoszenie fali pobudzenia. Tak więc istnieją dwa rodzaje kardiomiocytów:

    • zwykli pracownicy (99% całkowitej liczby komórek mięśnia sercowego) - przeznaczony do odbierania sygnału z rozrusznika serca poprzez prowadzenie kardiomiocytów.
    • specjalne przewodzące (1% ogólnej liczby komórek mięśnia sercowego) kardiomiocyty - tworzą układ przewodzący. Pod względem funkcji przypominają neurony..

    Podobnie jak mięsień szkieletowy, mięsień sercowy może się rozszerzać i pracować wydajniej. Objętość serca sportowców wytrzymałościowych może być nawet o 40% większa niż u przeciętnego człowieka! Mówimy o korzystnym przeroście serca, kiedy jest rozciągnięte i jest w stanie pompować więcej krwi za jednym pociągnięciem. Istnieje inny przerost zwany „sercem atletycznym” lub „sercem bydlęcym”.

    Najważniejsze jest to, że u niektórych sportowców masa samego mięśnia wzrasta, a nie jego zdolność do rozciągania i wypychania dużych ilości krwi. Powodem tego są nieodpowiedzialne programy szkoleniowe. Absolutnie każde ćwiczenie fizyczne, zwłaszcza siłowe, powinno być budowane w oparciu o trening cardio. W przeciwnym razie nadmierny wysiłek fizyczny na nieprzygotowanym sercu powoduje dystrofię mięśnia sercowego, co doprowadzi do przedwczesnej śmierci..

    Układ przewodzenia serca

    Układ przewodzący serca to grupa specjalnych formacji składających się z niestandardowych włókien mięśniowych (przewodzących kardiomiocyty) i służących jako mechanizm zapewniający skoordynowaną pracę serca.

    Ścieżka impulsowa

    System ten zapewnia automatyzm pracy serca - pobudzenie impulsów rodzących się w kardiomiocytach bez bodźca zewnętrznego. W zdrowym sercu głównym źródłem impulsów jest węzeł zatokowo-przedsionkowy (zatokowy). Jest liderem i blokuje impulsy od wszystkich innych rozruszników serca. Ale jeśli wystąpi jakakolwiek choroba, która prowadzi do zespołu chorego węzła zatokowego, inne części serca przejmują jego funkcję. Zatem węzeł przedsionkowo-komorowy (automatyczny środek drugiego rzędu) i wiązka His (AC trzeciego rzędu) są w stanie aktywować się, gdy węzeł zatokowy jest słaby. Zdarzają się przypadki, gdy węzły wtórne wzmacniają własny automatyzm i podczas normalnej pracy węzła zatokowego.

    Węzeł zatokowy zlokalizowany jest w górnej tylnej ścianie prawego przedsionka, w bezpośrednim sąsiedztwie ujścia żyły głównej górnej. Węzeł ten inicjuje impulsy z częstotliwością około 80-100 razy na minutę..

    Węzeł przedsionkowo-komorowy (AV) zlokalizowany jest w prawym dolnym przedsionku w przegrodzie międzykomorowej. Ta przegroda zapobiega propagacji impulsu bezpośrednio do komór, omijając węzeł AV. Jeśli węzeł zatokowy jest osłabiony, wówczas węzeł przedsionkowo-komorowy przejmie jego funkcję i zacznie przekazywać impulsy do mięśnia sercowego z częstotliwością 40-60 uderzeń na minutę.

    Ponadto węzeł przedsionkowo-komorowy przechodzi do wiązki His (wiązka przedsionkowo-komorowa jest podzielona na dwie nogi). Prawa noga pędzi do prawej komory. Lewa noga jest podzielona na dwie kolejne połówki.

    Sytuacja z lewą gałęzią paczek nie jest w pełni zrozumiała. Uważa się, że lewa noga z włóknami przedniej gałęzi pędzi do przedniej i bocznej ściany lewej komory, a tylna gałąź dostarcza włókna do tylnej ściany lewej komory i dolnych części ściany bocznej.

    W przypadku osłabienia węzła zatokowego i blokady węzła przedsionkowo-komorowego wiązka His jest w stanie wytworzyć impulsy z prędkością 30-40 na minutę.

    System przewodzący pogłębia się i dalej rozgałęzia na mniejsze rozgałęzienia, ostatecznie przekształcając się we włókna Purkinjego, które penetrują cały mięsień sercowy i służą jako mechanizm transmisji skurczu mięśni komorowych. Włókna Purkinjego są zdolne do inicjowania impulsów o częstotliwości 15-20 na minutę.

    Wyjątkowo wytrenowani sportowcy mogą mieć normalne tętno spoczynkowe do najniższego z rekordów - zaledwie 28 uderzeń na minutę! Jednak dla przeciętnej osoby, nawet jeśli prowadzi ona bardzo aktywny tryb życia, tętno poniżej 50 uderzeń na minutę może być oznaką bradykardii. Jeśli masz tak niskie tętno, powinieneś zostać zbadany przez kardiologa.

    Bicie serca

    Tętno noworodka może wynosić około 120 uderzeń na minutę. Wraz z dorastaniem puls zwykłej osoby stabilizuje się w zakresie od 60 do 100 uderzeń na minutę. Dobrze wytrenowani sportowcy (mówimy o osobach z dobrze wytrenowanymi układami sercowo-naczyniowymi i oddechowymi) mają tętno od 40 do 100 uderzeń na minutę.

    Rytm serca kontrolowany jest przez układ nerwowy - układ współczulny nasila skurcze, a przywspółczulny słabnie.

    Czynność serca zależy w pewnym stopniu od zawartości jonów wapnia i potasu we krwi. Do regulacji rytmu serca przyczyniają się również inne substancje biologicznie czynne. Nasze serce może zacząć bić szybciej pod wpływem endorfin i hormonów uwalnianych podczas słuchania ulubionej muzyki lub całowania.

    Ponadto układ hormonalny jest w stanie znacząco wpływać na tętno - zarówno częstotliwość skurczów, jak i ich siłę. Na przykład uwolnienie nadnerczy przez dobrze znaną adrenalinę powoduje przyspieszenie akcji serca. Przeciwnym hormonem jest acetylocholina..

    Dźwięki serca

    Jednym z najłatwiejszych sposobów diagnozowania chorób serca jest słuchanie klatki piersiowej stetoskopem (osłuchiwanie).

    W zdrowym sercu, przy standardowym osłuchiwaniu, słychać tylko dwa dźwięki serca - nazywane są S1 i S2:

    • S1 - dźwięk, który słychać, gdy zastawki przedsionkowo-komorowe (mitralna i trójdzielna) są zamknięte podczas skurczu (skurczu) komór.
    • S2 - dźwięk słyszalny, gdy zastawki półksiężycowate (aortalne i płucne) zamykają się podczas rozkurczu (relaksacji) komór.

    Każdy dźwięk ma dwa składowe, ale dla ludzkiego ucha łączą się one w jeden ze względu na bardzo mały odstęp czasu między nimi. Jeśli w normalnych warunkach osłuchiwania usłyszysz dodatkowe tony, może to wskazywać na chorobę układu sercowo-naczyniowego.

    Czasami w sercu mogą być słyszalne dodatkowe nieprawidłowe dźwięki zwane szmerem serca. Z reguły obecność szmerów wskazuje na jakąś patologię serca. Na przykład szmer może spowodować powrót krwi w przeciwnym kierunku (niedomykalność) z powodu nieprawidłowego działania lub uszkodzenia zastawki. Jednak hałas nie zawsze jest objawem choroby. Aby wyjaśnić przyczyny pojawienia się dodatkowych dźwięków w sercu, warto wykonać echokardiografię (USG serca).

    Choroba serca

    Nic dziwnego, że na świecie rośnie liczba chorób układu krążenia. Serce jest złożonym organem, który odpoczywa (jeśli można to nazwać odpoczynkiem) tylko w przerwach między uderzeniami serca. Każdy złożony i stale działający mechanizm sam w sobie wymaga najbardziej ostrożnego podejścia i ciągłej prewencji..

    Wyobraź sobie, jaki straszny ciężar spada na serce, biorąc pod uwagę nasz styl życia i obfite odżywianie niskiej jakości. Co ciekawe, zgony z powodu chorób układu krążenia są również dość wysokie w krajach o wysokim dochodzie..

    Ogromne ilości jedzenia konsumowanego przez ludność bogatych krajów i niekończąca się pogoń za pieniędzmi, a także stres z tym związany, niszczą nasze serca. Innym powodem rozprzestrzeniania się chorób sercowo-naczyniowych jest brak aktywności fizycznej - katastrofalnie niska aktywność fizyczna, która niszczy cały organizm. Lub wręcz przeciwnie, niepiśmienna pasja do ciężkich ćwiczeń fizycznych, często występująca na tle chorób serca, których obecności ludzie nawet nie podejrzewają i udaje im się dobrze umrzeć podczas czynności „prozdrowotnych”.

    Styl życia i zdrowie serca

    Głównymi czynnikami zwiększającymi ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych są:

    • Otyłość.
    • Wysokie ciśnienie krwi.
    • Podwyższony poziom cholesterolu we krwi.
    • Brak aktywności fizycznej lub nadmierne ćwiczenia.
    • Obfite jedzenie złej jakości.
    • Tłumiony stan emocjonalny i stres.

    Niech lektura tego wspaniałego artykułu stanie się punktem zwrotnym w Twoim życiu - porzuć złe nawyki i zmień styl życia.

    Cechy struktury ludzkiego serca

    Aby zapewnić odpowiednie odżywianie narządów wewnętrznych, serce pompuje średnio siedem ton krwi dziennie. Jego wielkość jest równa zaciśniętej pięści. W ciągu swojego życia narząd ten tworzy około 2,55 miliarda razy. Ostateczna formacja serca następuje po 10 tygodniach rozwoju wewnątrzmacicznego. Po urodzeniu rodzaj hemodynamiki zmienia się dramatycznie - od karmienia łożyska matki do niezależnego oddychania płucnego.

    Struktura ludzkiego serca

    Przeważającym typem komórek serca są włókna mięśniowe (mięsień sercowy). Tworzą jego masę i znajdują się w środkowej warstwie. Na zewnątrz organ pokryty jest nasierdziem. Na poziomie przyczepu aorty i tętnicy płucnej jest owinięty, kierując się w dół. W ten sposób powstaje osierdzie - osierdzie. Zawiera około 20 - 40 ml przezroczystego płynu, który zapobiega sklejaniu się arkuszy i zranieniu się podczas skurczów..

    Powłoka wewnętrzna (wsierdzie) składa się na pół w miejscu połączenia przedsionków z komorami, ujściami pni aorty i płuc, tworząc zastawki. Ich zastawki są przymocowane do pierścienia tkanki łącznej, a wolna część porusza się wraz z przepływem krwi. Aby zapobiec wywinięciu się części do przedsionka, przymocowane są do nich nici (akordy), rozciągające się od mięśni brodawkowatych komór.

    Serce ma następującą strukturę:

    • trzy muszle - wsierdzie, mięsień sercowy, nasierdzie;
    • worek osierdziowy;
    • komory z krwią tętniczą - lewy przedsionek (LA) i komora (LV);
    • sekcje z krwią żylną - prawy przedsionek (RV) i komora (RV);
    • zastawki między LA i LV (mitralna) i trójdzielna po prawej stronie;
    • dwie zastawki ograniczają komory i duże naczynia (aorta po lewej i tętnica płucna po prawej);
    • przegroda dzieli serce na prawą i lewą połowę;
    • wypływające naczynia, tętnice - płucne (krew żylna z trzustki), aorta (tętnicza z lewej komory);
    • doprowadzenie żył - płucne (z krwią tętniczą) wchodzą do LA, puste żyły wpływają do LA.

    A tutaj więcej o lokalizacji serca po prawej stronie.

    Anatomia wewnętrzna i cechy strukturalne zastawek, przedsionków, komór

    Każda część serca ma swoją własną funkcję i cechy anatomiczne. Ogólnie rzecz biorąc, LV jest silniejsze (w porównaniu do prawego), ponieważ z wysiłkiem wtłacza krew do tętnicy, pokonując wysoki opór ścian naczyń. PP jest bardziej rozwinięty niż lewy, pobiera krew z całego ciała, a lewy tylko z płuc.

    Po której stronie ludzkiego serca

    U ludzi serce znajduje się po lewej stronie na środku klatki piersiowej. Główna część znajduje się na tym obszarze - 75% całkowitego wolumenu. Jedna trzecia przechodzi przez środkową linię do prawej połowy. W tym przypadku oś serca jest nachylona (kierunek skośny). Ta sytuacja jest uważana za klasyczną, ponieważ występuje u zdecydowanej większości dorosłych. Ale opcje są również możliwe:

    • dekstrokardia (prawostronna);
    • prawie poziomy - z szeroką, krótką klatką piersiową;
    • blisko pionu - cienkie.

    Gdzie jest ludzkie serce

    Ludzkie serce znajduje się w klatce piersiowej między płucami. Przylega do mostka od wewnątrz, a poniżej jest ograniczona przeponą. Otacza go worek osierdziowy - osierdzie. Bolesność w okolicy serca pojawia się po lewej stronie w pobliżu piersi. Tam jest rzutowany szczyt. Ale z dusznicą bolesną pacjenci odczuwają ból za mostkiem, który rozprzestrzenia się po lewej stronie klatki piersiowej.

    Jak serce jest zlokalizowane w ludzkim ciele

    Serce w ludzkim ciele znajduje się pośrodku klatki piersiowej, ale jego główna część przechodzi do lewej połowy, a tylko jedna trzecia jest zlokalizowana po prawej stronie. Dla większości ma kąt nachylenia, ale dla osób z nadwagą jego pozycja jest bliższa poziomej, a u szczupłych jest bliżej pionu.

    Umiejscowienie serca w klatce piersiowej u ludzi

    U ludzi serce jest umiejscowione w klatce piersiowej w taki sposób, że styka się z płucami z przednimi, bocznymi powierzchniami oraz z przeponą w dolnej części pleców. Podstawa serca (góra) przechodzi do dużych naczyń - aorty, tętnicy płucnej. Górna część jest najniższą częścią, z grubsza odpowiada 4-5 szczelinie między żebrami. Można go znaleźć w tym obszarze, upuszczając wyimaginowaną prostopadłość ze środka lewego obojczyka.

    Zewnętrzna struktura serca

    Zewnętrzna struktura serca jest rozumiana jako jego komory; zawiera dwa przedsionki, dwie komory. Są oddzielone przegrodami. Płucne, puste żyły wpływają do serca, a tętnice płuc, aorta, odprowadzają krew. Pomiędzy dużymi naczyniami, na granicy przedsionków i komór o tej samej nazwie, znajdują się zastawki:

    • aorta;
    • tętnica płucna;
    • mitralny (po lewej);
    • trójdzielna (między prawymi bokami).

    Serce otoczone jest jamą z niewielką ilością płynu. Tworzą go arkusze osierdzia.

    Jak wygląda ludzkie serce?

    Jeśli zaciskasz pięść, możesz dokładnie wyobrazić sobie wygląd serca. W tym przypadku część, która znajduje się w stawie nadgarstkowym, będzie jego podstawą, a ostry kąt między pierwszym a kciukiem będzie wierzchołkiem. Co ważne, jego rozmiar jest również bardzo zbliżony do zaciśniętej pięści..

    Wygląda jak ludzkie serce

    Granice serca i ich projekcja na powierzchnię klatki piersiowej

    Granice serca znajdują się przez opukanie, a po pukaniu, dokładniej można je określić za pomocą radiografii lub echokardiografii. Rzuty konturu serca na powierzchnię klatki piersiowej to:

    • prawa - 10 mm na prawo od mostka;
    • lewy - 2 cm do wewnątrz od prostopadłej od środka obojczyka;
    • wierzchołek - 5 przestrzeni międzyżebrowych;
    • podstawa (góra) - 3 żebra.

    Jakie tkanki znajdują się w sercu

    Serce zawiera następujące rodzaje tkanek:

    • mięsień - główny, zwany mięśniem sercowym, a komórki to kardiomiocyty;
    • łączenie - zastawki, struny (nici utrzymujące ulotki), warstwa zewnętrzna (nasierdziowa);
    • nabłonek - błona wewnętrzna (wsierdzie).

    Powierzchnia ludzkiego serca

    W ludzkim sercu wyróżnia się następujące powierzchnie:

    • żebra, mostek - przód;
    • płucne - boczne;
    • przeponowa - dolna.

    Wierzchołek i podstawa serca

    Wierzchołek serca skierowany jest w dół i w lewo, jego lokalizacja to 5. przestrzeń międzyżebrowa. Reprezentuje czubek stożka. Szeroka część (podstawa) znajduje się na górze, bliżej obojczyków i jest rzutowana na poziom 3 żeber.

    Kształt ludzkiego serca

    Serce zdrowej osoby ma kształt stożka. Jego czubek jest skierowany pod ostrym kątem w dół i na lewo od środka mostka. Podstawa zawiera ujścia dużych naczyń i znajduje się na poziomie 3 żeber.

    Prawy przedsionek

    Pobiera krew z pustych żył. Obok nich znajduje się owalny otwór łączący RZS i LA w sercu płodu. U noworodka zamyka się po otwarciu przepływu krwi w płucach, a następnie całkowicie zarasta. Podczas skurczu (skurczu), krew żylna wpływa do trzustki przez zastawkę trójdzielną (trójdzielną). PP ma dość silny mięsień sercowy i sześcienny kształt.

    Opuścił Atrium

    Krew tętnicza z płuc przechodzi do LA przez 4 żyły płucne, a następnie przepływa przez otwór do LV. Ściany LA są 2 razy cieńsze niż ściany po prawej stronie. Płyta LP ma kształt cylindra.

    Prawa komora

    Wygląda jak odwrócona piramida. Pojemność RV wynosi około 210 ml. Można go podzielić na dwie części - stożek tętniczy (płucny) i właściwą jamę komory. W górnej części znajdują się dwie zastawki: trójdzielna i płucna.

    Lewa komora

    Podobnie jak odwrócony stożek, jego dolna część tworzy wierzchołek serca. Grubość mięśnia sercowego jest największa - 12 mm. U góry znajdują się dwa otwory - do podłączenia do aorty i LA. Oba są zamknięte zastawkami - aortalną i mitralną.

    Dlaczego ściany przedsionków są cieńsze niż ściany komór

    Ściany przedsionków są cieńsze i cieńsze, ponieważ muszą jedynie wpychać krew do komór. Po nich następuje siła prawej komory, która wyrzuca zawartość do sąsiednich płuc, a lewa jest największa pod względem wielkości ścian. Pompuje krew do aorty, gdzie panuje wysokie ciśnienie.

    Zastawka trójdzielna

    Prawa zastawka przedsionkowo-komorowa składa się z uszczelnionego pierścienia, który ogranicza otwór i płatki, może ich nie być 3, ale od 2 do 6.

    Zadaniem tego zastawki jest zapobieganie napływowi krwi do prawej komory podczas skurczu prawej komory..

    Zastawka pnia płucnego

    Zapobiega cofaniu się krwi do trzustki po jej skurczu. Kompozycja zawiera amortyzatory zbliżone kształtem do półksiężyca. Na środku każdego węzełka zamykającego zamknięcie.

    Zastawka mitralna

    Posiada dwie klapki, jedną z przodu i jedną z tyłu. Kiedy zawór jest otwarty, krew przepływa z LA do LV. Gdy komora jest ściśnięta, jej części są zamykane, aby zapewnić przepływ krwi do aorty.

    Zastawka aorty

    Tworzą go trzy klapy w kształcie półksiężyca. Podobnie jak płuca, nie zawiera nici, które utrzymują zastawki. W obszarze, w którym znajduje się zastawka, aorta rozszerza się i ma wgłębienia zwane zatokami.

    Masa serca osoby dorosłej

    W zależności od budowy ciała i masy ciała masa serca dorosłego człowieka waha się od 200 do 330 g. W przypadku mężczyzn jest średnio o 30-50 g cięższa niż kobiety..

    Schemat kręgów krążenia krwi

    Wymiana gazowa zachodzi w pęcherzykach płucnych. Otrzymują krew żylną z tętnicy płucnej opuszczającej trzustkę. Wbrew nazwie tętnice płucne przenoszą krew żylną. Po uwolnieniu dwutlenku węgla i nasyceniu tlenem przez żyły płucne krew przechodzi do LA. W ten sposób powstaje mały krąg przepływu krwi, zwany płucnym.

    Duże koło obejmuje całe ciało jako całość. Z LV krew tętnicza jest przenoszona przez wszystkie naczynia, odżywiając tkanki. Pozbawiona tlenu krew żylna przepływa z żyły głównej do prawej komory, a następnie do prawej komory. Kręgi zamykają się razem, zapewniając ciągły przepływ.

    Aby krew przedostała się do mięśnia sercowego, musi najpierw przejść do aorty, a następnie do dwóch tętnic wieńcowych. Są tak nazwane ze względu na kształt gałęzi, przypominających koronę (koronę). Krew żylna z mięśnia sercowego przedostaje się głównie do zatoki wieńcowej. Otwiera się w prawym przedsionku. Ten krąg krążenia krwi jest uważany za trzeci, wieńcowy.

    Obejrzyj film o budowie ludzkiego serca:

    Jaka jest specjalna budowa serca u dziecka

    Do szóstego roku życia serce ma kształt kuli ze względu na duże przedsionki. Jego ściany łatwo się rozciągają, są znacznie cieńsze niż u dorosłych. Stopniowo tworzy się sieć włókien ścięgien, które mocują guzki zastawki i mięśnie brodawkowate. Pełen rozwój wszystkich struktur serca kończy się w wieku 20 lat.

    Do dwóch lat bicie serca tworzy prawą komorę, a następnie część lewej. Pod względem tempa wzrostu do 2 lat na czele znajdują się przedsionki, a po 10 - komory. Do dziesięciu lat LV wyprzedza prawo.

    Główne funkcje mięśnia sercowego

    Mięsień sercowy różni się budową od wszystkich innych, ponieważ ma kilka unikalnych właściwości:

    • Automatyzm - podniecenie pod wpływem własnych impulsów bioelektrycznych. Początkowo tworzą się w węźle zatokowym. Jest głównym rozrusznikiem serca, generuje sygnały około 60 - 80 na minutę. Podstawowymi komórkami układu przewodzącego są węzły drugiego i trzeciego rzędu.
    • Przewodzenie - impulsy z miejsca powstania mogą rozprzestrzeniać się z węzła zatokowego do PP, LA, węzła przedsionkowo-komorowego, wzdłuż mięśnia sercowego komorowego.
    • Pobudliwość - w odpowiedzi na bodźce zewnętrzne i wewnętrzne następuje aktywacja mięśnia sercowego.
    • Kurczliwość to zdolność kurczenia się podekscytowania. Ta funkcja umożliwia sercu pompowanie. Siła, z jaką mięsień sercowy reaguje na bodziec elektryczny, zależy od ciśnienia w aorcie, stopnia rozciągnięcia włókien w rozkurczu oraz objętości krwi w komorach..

    Jak działa serce

    Praca serca przebiega w trzech etapach:

    1. Zmniejszenie RV, LA i rozluźnienie RV i LV wraz z otwarciem zaworów między nimi. Przejście krwi do komór.
    2. Skurcz komorowy - zastawki naczyniowe otwierają się, krew wpływa do aorty i tętnicy płucnej.
    3. Rozluźnienie ogólne (rozkurcz) - krew wypełnia przedsionki i uciska zastawki (mitralną i trójdzielną) aż do ich otwarcia.

    W okresie skurczu komór zastawki między nimi a przedsionkami są zamykane przez ciśnienie krwi. W rozkurczu ciśnienie w komorach spada, staje się niższe niż w dużych naczyniach, następnie części zastawki płucnej i aorty zamykają się, aby przepływ krwi nie wracał.

    Cykl serca

    W cyklu serca są 2 etapy - skurcz i rozluźnienie. Pierwsza nazywa się skurczem i obejmuje również 2 fazy:

    • zwężenie przedsionków w celu wypełnienia komór (trwa 0,1 s);
    • praca części komorowej i uwolnienie krwi do dużych naczyń (ok. 0,5 sek.).

    Potem następuje rozluźnienie - rozkurcz (0,36 sek.). Komórki odwracają polaryzację, aby odpowiedzieć na następny impuls (repolaryzację), a naczynia krwionośne mięśnia sercowego dostarczają pożywienia. W tym okresie przedsionki zaczynają się wypełniać..

    A tutaj więcej o osłuchiwaniu serca.

    Serce zapewnia przepływ krwi w dużym i małym kręgu dzięki skoordynowanej pracy przedsionków, komór, wielkich naczyń i zastawek. Mięsień sercowy ma zdolność generowania impulsu elektrycznego, który przewodzi go z węzłów automatyzmu do komórek komór. W odpowiedzi na sygnał włókna mięśniowe stają się aktywne i kurczą się. Cykl serca składa się z okresu skurczowego i rozkurczowego.

    Przydatne wideo

    Obejrzyj film o pracy ludzkiego serca:

    Krążenie wieńcowe odgrywa ważną rolę. Jego cechy, schemat ruchu w małym kole, naczynia krwionośne, fizjologia i regulacja są badane przez kardiologów w przypadku podejrzenia problemów.

    Skomplikowany układ przewodzący serca pełni wiele funkcji. Jego struktura, w której znajdują się węzły, włókna, działy, a także inne elementy, pomaga w ogólnej pracy serca i całego układu krwiotwórczego w organizmie.

    Z powodu treningu serce sportowca różni się od serca zwykłego człowieka. Na przykład pod względem głośności uderzeń, rytmu. Jednak u byłego sportowca lub podczas przyjmowania stymulantów mogą rozwinąć się choroby - arytmia, bradykardia, przerost. Aby temu zapobiec, należy pić specjalne witaminy i preparaty..

    Jeśli podejrzewa się jakiekolwiek odchylenie, zaleca się prześwietlenie serca. Może ujawnić normalny cień, wzrost wielkości narządu, wady. Czasami radiografia jest wykonywana z kontrastem przełyku, a także w jednej do trzech, a czasem nawet czterech projekcjach.

    Zwykle rozmiar ludzkiego serca zmienia się przez całe życie. Na przykład u osoby dorosłej i dzieci może się różnić kilkadziesiąt razy. Płód ma znacznie mniej niż dziecko. Rozmiar komór i zaworów może się różnić. A co, jeśli włożyliby trochę serca?

    Kardiolog w dość dorosłym wieku może zidentyfikować serce po prawej stronie. Ta anomalia często nie zagraża życiu. Osoby, które mają serce po prawej stronie wystarczy ostrzec lekarza np. Przed EKG, gdyż dane będą się nieznacznie różnić od standardowych.

    Jeśli masz dodatkową przegrodę, możesz dostać serce trójprzedsionkowe. Co to znaczy? Jak niebezpieczna jest niepełna forma u dziecka?

    Możliwe jest zidentyfikowanie MARS serca u dzieci poniżej trzeciego roku życia, młodzieży, dorosłych. Zwykle takie anomalie pozostają prawie niezauważone. Do badań stosuje się ultradźwięki i inne metody diagnozowania struktury mięśnia sercowego.

    MRI serca wykonuje się zgodnie ze wskaźnikami. A nawet dzieci przechodzą badanie, którego wskazaniami są wady serca, zastawki, naczynia wieńcowe. MRI ze wzmocnieniem kontrastowym pokaże zdolność mięśnia sercowego do gromadzenia płynów i wykrywania guzów.

    Anatomia serca

    Dzień dobry! Dzisiaj przeanalizujemy anatomię najważniejszego narządu układu krążenia. Oczywiście chodzi o serce.

    Zewnętrzna struktura serca

    Serce (cor) ma kształt ściętego stożka, który znajduje się w przednim śródpiersiu z wierzchołkiem w lewo iw dół. Wierzchołek tego stożka jest anatomicznie nazywany apex cordis, więc nie będziesz się mylić. Spójrz na ilustrację i pamiętaj - górna część serca znajduje się na dole, a nie na górze..

    Górna część serca nazywana jest rdzeniem podstawy. Możesz pokazać podstawę serca na slajdach, po prostu rysując okrąg wokół obszaru, do którego wpływają i wypływają wszystkie główne naczynia serca. Linia ta jest raczej arbitralna - z reguły przebiega przez otwór dla żyły głównej dolnej.

    Serce ma cztery powierzchnie:

    • Powierzchnia przepony (facies diaphragmatica). Poniżej znajduje się ta powierzchnia serca skierowana w stronę przepony;
    • Powierzchnia mostkowo-żebrowa (facies sternocostalis). To jest przednia powierzchnia serca, zwrócona w stronę mostka i żeber;
    • Powierzchnia płuc (facies pulmonalis). Serce ma dwie powierzchnie płucne - prawą i lewą.

    Na tym obrazku widzimy połączenie serca z płucami. Oto mostek, czyli przednia powierzchnia serca.

    U podstawy powierzchni mostkowo-żebrowej występują małe wyrostki. Są to prawe i lewe małżowiny uszne (auricula dextra / auricula sinistra). Podkreśliłem prawe ucho na zielono, a lewe na niebiesko.

    Komory serca

    Serce jest pustym (tj. Pustym w środku) organem. Jest to worek gęstej tkanki mięśniowej z czterema jamami:

    • Prawe przedsionek (atrium dexter);
    • Prawa komora (ventriculus dexter);
    • Lewy przedsionek (złowrogi przedsionek);
    • Lewa komora (ventriculus sinister).

    Te ubytki są również nazywane komorami serca. Osoba ma cztery wnęki w sercu, to znaczy cztery komory. Dlatego mówią, że dana osoba ma czterokomorowe serce..

    Na sercu, które jest przecięte w płaszczyźnie czołowej, zaznaczyłem granice prawego przedsionka na żółto, lewy przedsionek na zielono, prawą komorę na niebiesko, a lewą komorę na czarno..

    Prawy przedsionek

    W prawym przedsionku zbiera się z całego ciała „brudną” (czyli nasyconą dwutlenkiem węgla i słabym tlenem) krew. Górne (brązowe) i dolne (żółte) pełne żyły wpływają do prawego przedsionka, które pobierają krew wraz z dwutlenkiem węgla z całego ciała, a także z dużej żyły serca (zielonej), która zbiera krew wraz z dwutlenkiem węgla z serca. W związku z tym trzy otwory otwierają się w prawym przedsionku.

    Między prawym a lewym przedsionkiem znajduje się przegroda międzykomorowa. Zawiera owalne wgłębienie - małe owalne wgłębienie, owalny dół (fossa ovalis). W okresie embrionalnym w miejscu zagłębienia znajdował się owalny otwór (foramen ovale cordis). Zwykle otwór owalny zaczyna zarastać zaraz po urodzeniu. Na tej figurze owalny dół jest podświetlony na niebiesko:

    Prawy przedsionek komunikuje się z prawą komorą przez prawy otwór przedsionkowo-komorowy (ostium atrioventriculare dextrum). Przepływ krwi przez ten otwór jest regulowany zastawką trójdzielną.

    Prawa komora

    Ta wnęka serca pobiera „brudną” krew z lewego przedsionka i kieruje ją do płuc w celu oczyszczenia z dwutlenku węgla i wzbogacenia w tlen. W związku z tym prawa komora łączy się z pniem płucnym, przez który krew będzie kierowana do płuc..

    Zastawkę trójdzielną, która musi być zamknięta podczas dopływu krwi do pnia płucnego, mocuje się nitkami ścięgien do mięśni brodawkowatych. To skurcz i rozluźnienie tych mięśni kontroluje zastawkę trójdzielną..

    Mięśnie brodawkowate są zaznaczone na zielono, a nitki ścięgien na żółto:

    Opuścił Atrium

    Ta część serca gromadzi „najczystszą” krew. Świeża krew przepływa do lewego przedsionka, która jest wstępnie oczyszczana w małym (płucnym) kręgu z dwutlenku węgla i nasycana tlenem.

    Dlatego do lewego przedsionka wpływają cztery żyły płucne - po dwie z każdego płuca. Te dziury widać na zdjęciu - zaznaczyłem je na zielono. Pamiętaj, że tętnicza, bogata w tlen krew przepływa przez żyły płucne..

    Lewy przedsionek komunikuje się z lewą komorą przez otwór lewego przedsionka (ostium atrioventriculare sinistrum). Przepływ krwi przez ten otwór jest regulowany przez zastawkę mitralną..

    Lewa komora

    Lewa komora rozpoczyna krążenie ogólnoustrojowe. Kiedy lewa komora pompuje krew do aorty, jest ona izolowana od lewego przedsionka przez zastawkę mitralną. Podobnie jak zastawka trójdzielna, zastawka mitralna jest sterowana przez mięśnie brodawkowate (zaznaczone na zielono), które są z nią połączone za pomocą strun ścięgnistych..

    Możesz zauważyć bardzo silną ścianę mięśniową lewej komory. Wynika to z faktu, że lewa komora musi pompować silny przepływ krwi, który należy kierować nie tylko w kierunku grawitacji (do brzucha i nóg), ale także wbrew grawitacji - czyli w górę, do szyi i głowy.

    Wyobraź sobie, że układ krążenia żyraf jest tak sprytnie ułożony, że serce powinno pompować krew na wysokość całej szyi do głowy?

    Septa i rowki serca

    Lewa i prawa komora oddzielone są grubą, muskularną ścianą. Ta ściana nazywa się przegrodą interwencyjną.

    Przegroda międzykomorowa znajduje się wewnątrz serca. Ale jego lokalizacja odpowiada rowkom międzykomorowym, które widać z zewnątrz. Przedni rowek międzykomorowy (sulcus interentricularis anterior) znajduje się na powierzchni mostkowo-żebrowej serca. Na zdjęciu zaznaczyłem tę bruzdę na zielono..

    Na przeponowej powierzchni serca znajduje się tylny rowek międzykomorowy (sulcus interentricularis posterior). Jest podświetlony na zielono i oznaczony numerem 13.

    Lewe i prawe przedsionki są oddzielone przegrodą międzyprzedsionkową (septum interatriale), również zaznaczoną na zielono.

    Od zewnętrznej części serca komory oddzielone są od przedsionków rowkiem koronalnym (bruzdą wieńcową). Na poniższym obrazku widać bruzdę koronalną na przeponie, czyli z tyłu serca. Ten rowek jest ważnym punktem orientacyjnym dla określenia dużych naczyń serca, o których będziemy mówić dalej..

    Kręgi krążenia krwi

    Duży

    Potężna, duża lewa komora wprowadza krew tętniczą do aorty - tu zaczyna się krążenie ogólnoustrojowe. Wygląda to tak: krew jest wyrzucana przez lewą komorę do aorty, która rozgałęzia się do tętnic narządowych. Następnie kaliber naczyń staje się coraz mniejszy, aż do najmniejszych tętniczek, które pasują do naczyń włosowatych.

    Wymiana gazowa zachodzi w naczyniach włosowatych, a krew, już nasycona dwutlenkiem węgla i produktami rozpadu, wraca przez żyły z powrotem do serca. Po naczyniach włosowatych są to małe żyłki, potem większe żyły narządowe, które wpływają do żyły głównej dolnej (w przypadku tułowia i kończyn dolnych) oraz do żyły głównej górnej (w przypadku głowy, szyi i kończyn górnych).

    Na tej figurze podkreśliłem anatomiczne formacje, które uzupełniają krążenie ogólnoustrojowe. Żyła główna górna (kolor zielony, numer 1) i żyła główna dolna (kolor pomarańczowy, numer 3) wpływają do prawego przedsionka (kolor magenta, numer 2). Miejsce, w którym żyła główna wpada do prawego przedsionka, nazywane jest sinus venarum cavarum..

    Tak więc wielki okrąg zaczyna się od lewej komory, a kończy na prawym przedsionku:

    Lewa komora → Aorta → Duże tętnice główne → Tętnice narządowe → Małe tętniczki → Kapilary (strefa wymiany gazowej) → Małe żyłki → Żyły narządowe → Żyła główna dolna / Żyła główna górna → Prawy przedsionek.

    Kiedy przygotowywałem ten artykuł, znalazłem diagram, który narysowałem na drugim roku. Prawdopodobnie wyraźniej pokaże ci krążenie ogólnoustrojowe:

    Mały

    Małe (płucne) krążenie zaczyna się w prawej komorze, która przesyła krew żylną do pnia płucnego. Krew żylna (uwaga, to jest krew żylna!) Jest przesyłana wzdłuż pnia płucnego podzielonego na dwie tętnice płucne. Zgodnie z płatami i segmentami płuc tętnice płucne (pamiętaj, że przenoszą krew żylną) są podzielone na tętnice płucne płatowe, segmentowe i podsegmentalne. Ostatecznie odgałęzienia podsegmentowych tętnic płucnych rozpadają się na naczynia włosowate, które zbliżają się do pęcherzyków płucnych.

    W kapilarach ponownie dochodzi do wymiany gazowej. Krew żylna nasycona dwutlenkiem węgla pozbywa się tego balastu i jest nasycona życiodajnym tlenem. Kiedy krew jest nasycona tlenem, staje się tętnicza. Po tym nasyceniu świeża krew tętnicza przepływa przez żyły płucne, żyły podsegmentowe i odcinkowe, które wpływają do dużych żył płucnych. Żyły płucne wpływają do lewego przedsionka.

    Tutaj zaznaczyłem początek krążenia płucnego - jamę prawej komory (żółta) i pień płucny (zielony), który opuszcza serce i dzieli się na prawą i lewą tętnicę płucną.

    Na tym schemacie widać żyły płucne (zielone) wpływające do jamy lewego przedsionka (fioletowe) - to właśnie z tymi strukturami anatomicznymi kończy się krążenie płucne.

    Schemat małego kręgu krążenia krwi:

    Prawa komora → Pień płucny → Tętnice płucne (prawa i lewa) z krwią żylną → Tętnice płatowe każdego płuca → Tętnice segmentowe każdego płuca → Tętnice podsegmentowe każdego płuca → Kapilary płucne (oplatanie pęcherzyków płucnych, strefa wymiany gazowej) → Podsegmentowe / segmentowe żyły s / płatowe krew tętnicza) → Żyły płucne (z krwią tętniczą) → Lewy przedsionek

    Zastawki serca

    Prawy przedsionek od lewej, a także prawa komora od lewej, oddzielone są przegrodami. Zwykle u osoby dorosłej przegrody powinny być solidne, między nimi nie powinno być żadnych dziur.

    Ale między komorą a przedsionkiem musi być otwór z każdej strony. Jeśli mówimy o lewej połowie serca, to jest to lewy otwór przedsionkowo-żołądkowy (ostium atrioventriculare sinistrum). Po prawej stronie komorę i przedsionek oddziela prawy otwór przedsionkowo-komorowy (ostium atrioventriculare dextrum).

    Zawory są umieszczone wzdłuż krawędzi otworów. To sprytne urządzenia, które zapobiegają cofaniu się krwi. Kiedy przedsionek musi skierować krew do komory, zastawka jest otwarta. Po wydaleniu krwi z przedsionka do komory zastawka musi się szczelnie zamknąć, aby krew nie spływała z powrotem do przedsionka..

    Zastawkę tworzą listki, które są podwójnymi płatkami śródbłonka - wewnętrznej wyściółki serca. Z zastawek, które przyczepiają się do mięśni brodawkowatych, rozciągają się włókna ścięgien. To właśnie te mięśnie kontrolują otwieranie i zamykanie zaworów..

    Zastawka trójdzielna (Valva tricispidalis)

    Zawór ten znajduje się między prawą komorą a prawym przedsionkiem. Tworzą go trzy płytki, do których przymocowane są nici ścięgien. Same włókna ścięgien łączą się z mięśniami brodawkowatymi znajdującymi się w prawej komorze.

    Na rozcięciu w płaszczyźnie czołowej nie widać trzech plastików, ale wyraźnie widać mięśnie brodawkowate (zakreślone na czarno) i nitki ścięgien przyczepione do płytek zastawkowych. Wyraźnie widoczne są również jamy, które oddziela zastawka - prawy przedsionek i prawa komora.

    W poziomym cięciu trzy listki zastawki trójdzielnej pojawiają się przed nami w całej okazałości:

    Zastawka mitralna (Valva atrioventricularis sinistra)

    Zastawka mitralna reguluje przepływ krwi między lewym przedsionkiem a lewą komorą. Zastawka składa się z dwóch płytek, które podobnie jak w poprzednim przypadku są sterowane przez mięśnie brodawkowate poprzez nici ścięgniste. Uwaga - zastawka mitralna jest jedyną zastawką serca, która składa się z dwóch guzków.

    Zastawka mitralna jest zaznaczona na zielono, a mięśnie brodawkowate na czarno:

    Spójrzmy na zastawkę mitralną w płaszczyźnie poziomej. Jeszcze raz zaznaczam - tylko ten zawór składa się z dwóch płyt:

    Zastawka płucna (Valva trunci pulmonalis)

    Zastawka płucna jest również często nazywana zastawką płucną lub zastawką płucną. To są synonimy. Zastawka składa się z trzech płatów, które są przymocowane do pnia płucnego w miejscu, w którym opuszcza prawą komorę.

    Możesz łatwo znaleźć zastawkę płucną, jeśli wiesz, że pień płucny zaczyna się od prawej komory:

    Na odcinku poziomym można również łatwo znaleźć zastawkę płucną, jeśli wiesz, że zawsze znajduje się ona przed zastawką aortalną. Zastawka płucna na ogół zajmuje najbardziej przednie położenie ze wszystkich zastawek serca. Z łatwością możemy znaleźć samą zastawkę płucną i trzy płaty, które ją tworzą:

    Zastawka aortalna (zastawka aortalna)

    Powiedzieliśmy już, że potężna lewa komora przesyła porcję świeżej, natlenionej krwi do aorty i dalej wzdłuż dużego koła. Zastawka aortalna oddziela lewą komorę i aortę. Tworzą go trzy płytki, które są przymocowane do włóknistego pierścienia. Ten pierścień znajduje się na styku aorty i lewej komory.

    Biorąc pod uwagę serce w przekroju poziomym, nie zapominaj, że zastawka płucna znajduje się z przodu, a zastawka aortalna za nią. Z tej perspektywy zastawka aortalna jest otoczona wszystkimi innymi zastawkami:

    Warstwy serca

    1. Osierdzie (osierdzie). Jest to gęsta błona tkanki łącznej, która niezawodnie pokrywa serce.

    Osierdzie jest dwuwarstwową membraną, składa się z warstw włóknistej (zewnętrznej) i surowiczej (wewnętrznej). Warstwa surowicza również dzieli się na dwie płytki - ciemieniową i trzewną. Płyta trzewna ma specjalną nazwę - nasierdzie.

    W wielu autorytatywnych źródłach można zobaczyć, że to nasierdzie jest pierwszą powłoką serca..

    2.Miokardium (myocardium). Właściwa tkanka mięśniowa serca. To najpotężniejsza warstwa serca. Najbardziej rozwinięty i najgrubszy mięsień sercowy tworzy ścianę lewej komory, o czym mówiliśmy już na początku artykułu.

    Zobacz, jak różni się grubość mięśnia sercowego w przedsionkach (na przykładzie lewego przedsionka) oraz w komorach (na przykładzie lewej komory).

    3. endokardium (wsierdzie). To cienka płytka, która wyściela całą wewnętrzną przestrzeń serca. Endokardium jest utworzone przez śródbłonek - specjalną tkankę składającą się z komórek nabłonka ściśle przylegających do siebie. To z patologią śródbłonka wiąże się rozwój miażdżycy, nadciśnienia, zawału mięśnia sercowego i innych groźnych chorób sercowo-naczyniowych..

    Topografia serca

    Pamiętasz, że w ostatniej lekcji dotyczącej podstawowej topografii klatki piersiowej powiedziałem, że bez znajomości linii topograficznych nie będziesz w stanie się niczego dowiedzieć o wszystkim, co dotyczy jamy klatki piersiowej? Nauczyłeś się ich? Świetnie, uzbrój się w swoją wiedzę, teraz ją wykorzystamy.

    Zatem rozróżnij granice bezwzględnej otępienia serca i względnej otępienia serca.

    Ta dziwna nazwa bierze się stąd, że jeśli uderzysz (w medycynie nazywa się to „perkusją”) w klatkę piersiową, w miejscu, w którym znajduje się serce, usłyszysz głuchy dźwięk. Płuca są głośniejsze, gdy są uderzane, niż serce, stąd to określenie..

    Względne otępienie to anatomiczne (prawdziwe) granice serca. Podczas sekcji możemy wyznaczyć granice względnego otępienia. Zwykle serce jest przykryte płucami, więc granice względnej tępości serca widoczne są tylko na preparacie.

    Absolutne otępienie serca to granice tej części serca, która nie jest pokryta przez płuca. Jak możesz sobie wyobrazić, granice bezwzględnej tępości serca będą mniejsze niż granice względnej tępości serca u tego samego pacjenta..

    Ponieważ teraz dokładnie badamy anatomię, zdecydowałem się mówić tylko o krewnych, czyli o prawdziwych granicach serca. Po artykule o anatomii układu krwiotwórczego generalnie staram się śledzić rozmiar artykułów.

    Granice względnej otępienia serca (prawdziwe granice serca)

    • Wierzchołek serca (1): 5. przestrzeń międzyżebrowa, 1-1,5 cm przyśrodkowo do lewej linii środkowoobojczykowej (zaznaczona na zielono);
    • Lewa granica serca (2): linia poprowadzona od przecięcia trzeciego żebra z linią przymostkową (żółta) do wierzchołka serca. Lewą granicę serca tworzy lewa komora. Generalnie radzę zapamiętać dokładnie trzecie żebro - będziesz je stale spotkać jako punkt odniesienia dla różnych struktur anatomicznych;
    • Górna granica (3) jest najprostsza. Biegnie wzdłuż górnej krawędzi trzeciego żebra (ponownie widzimy trzecie żebro) od lewej do prawej linii przymostkowej (obie są żółte);
    • Prawa krawędź serca (4): od górnej krawędzi trzeciego (znowu to) do górnej krawędzi piątego żebra wzdłuż prawej linii przymostkowej. Ta granica serca jest utworzona przez prawą komorę;
    • Dolna granica serca (5): pozioma linia biegnąca od chrząstki piątego żebra wzdłuż prawej linii przymostkowej do wierzchołka serca. Jak widać, cyfra 5 jest również bardzo magiczna pod względem określania granic serca..

    Przewodzący układ serca. Stymulatory serca.

    Serce ma niesamowite właściwości. Narząd ten jest w stanie samodzielnie generować impuls elektryczny i przewodzić go przez cały mięsień sercowy. Ponadto serce jest w stanie samodzielnie organizować prawidłowy rytm skurczów, który jest idealny do dostarczania krwi w całym organizmie..

    Ponownie wszystkie mięśnie szkieletowe i wszystkie narządy mięśniowe są w stanie skurczyć się dopiero po otrzymaniu impulsu z ośrodkowego układu nerwowego. Serce jest w stanie samodzielnie wytworzyć impuls.

    Odpowiada za to układ przewodzący serca - specjalny rodzaj tkanki serca, która może pełnić funkcje tkanki nerwowej. Układ przewodzenia serca jest reprezentowany przez atypowe kardiomiocyty (dosłownie tłumaczone jako „atypowe komórki sercowo-mięśniowe”), które są pogrupowane w oddzielne formacje - węzły, wiązki i włókna. Spójrzmy na nich.

    1. węzeł zatokowy (nodus sinatrialis). Autor nazywa się węzeł Kiss-Fleck. Często określa się go również jako węzeł zatokowy. Węzeł zatokowo-przedsionkowy znajduje się pomiędzy miejscem, w którym żyła główna górna wpada do prawej komory (miejsce to nazywa się zatoką), a przedsionkiem prawego przedsionka. „Grzech” oznacza „sinus”; „Atrium”, jak wiesz, oznacza „atrium”. Otrzymujemy - „węzeł sinatryczny”.

    Nawiasem mówiąc, wielu początkujących badaczy EKG często zadaje sobie pytanie - czym jest rytm zatokowy i dlaczego tak ważne jest, aby móc potwierdzić jego obecność lub brak? Odpowiedź jest dość prosta.

    Węzeł zatokowy (inaczej zatokowy) jest rozrusznikiem pierwszego rzędu. Oznacza to, że normalnie to ten węzeł generuje wzbudzenie i przenosi je dalej wzdłuż systemu przewodzącego. Jak wiadomo, u zdrowej osoby w spoczynku węzeł zatokowo-przedsionkowy generuje od 60 do 90 impulsów, co pokrywa się z tętnem. Rytm ten nazywany jest „prawidłowym rytmem zatokowym”, ponieważ jest generowany wyłącznie przez węzeł zatokowy..

    Znajdziesz go na każdym tablecie anatomicznym - ten węzeł znajduje się ponad wszystkimi innymi elementami układu przewodzenia serca.

    2. Węzeł przedsionkowo-komorowy (nodus atrioventricularis). Nazwisko autora to węzeł Ashof-Tavara. Znajduje się w przegrodzie międzyprzedsionkowej tuż nad zastawką trójdzielną. Jeśli przetłumaczysz nazwę tego węzła z łaciny, otrzymasz termin „węzeł przedsionkowo-komorowy”, który dokładnie odpowiada jego lokalizacji.

    Węzeł przedsionkowo-komorowy jest stymulatorem drugiego rzędu. Jeśli węzeł przedsionkowo-komorowy musi uruchamiać serce, to węzeł zatokowo-przedsionkowy jest wyłączony. To zawsze jest oznaką poważnej patologii. Węzeł przedsionkowo-komorowy może generować pobudzenie z częstotliwością 40-50 impulsów. Zwykle nie powinien wywoływać podniecenia, u zdrowej osoby działa tylko jako dyrygent.

    Węzeł przedsionkowo-komorowy jest drugim węzłem od góry po węźle zatokowo-przedsionkowym. Zidentyfikuj węzeł zatokowo-przedsionkowy - jest najwyższy - a tuż pod nim zobaczysz węzeł przedsionkowo-komorowy.

    Jak połączone są węzły zatokowe i przedsionkowo-komorowe? Istnieją badania sugerujące obecność trzech wiązek nietypowej tkanki serca pomiędzy tymi węzłami. Oficjalnie te trzy pakiety nie są rozpoznawane we wszystkich źródłach, więc nie rozdzieliłem ich na osobny element. Jednak na poniższym obrazku narysowałem trzy zielone belki - przód, środek i tył. Tak z grubsza opisują te wiązki między węzłami autorzy, którzy potwierdzają ich istnienie..

    3. Pęczek Jego, często nazywany pęczkiem przedsionkowo-komorowym (fasciculus atrioventricularis).

    Po przejściu impulsu przez węzeł przedsionkowo-komorowy rozchodzi się na dwie strony, czyli na dwie komory. Włókna układu przewodzenia serca, które znajdują się między węzłem przedsionkowo-komorowym a punktem rozdzielenia na dwie części, nazywane są wiązką His.

    Jeśli z powodu jakiejkolwiek poważnej choroby węzły zatokowo-przedsionkowe i przedsionkowo-komorowe zostaną wyłączone, wtedy Jego wiązka musi wywołać podniecenie. To jest rozrusznik trzeciego rzędu. Jest w stanie wygenerować od 30 do 40 impulsów na minutę.

    Z jakiegoś powodu przedstawiłem jego pakiet w poprzednim kroku. Ale w tym też to podkreślę i podpiszę, żebyś lepiej to zapamiętał:

    4. Nogi wiązki Jego prawe i lewe (crus dextrum et crus sinistrum). Jak już powiedziałem, jego wiązka jest podzielona na prawą i lewą nogę, z których każda trafia do odpowiednich komór. Komory są bardzo potężnymi komorami, więc wymagają oddzielnych gałęzi unerwienia.

    5. włókna Purkinje. Są to małe włókna, w których rozproszone są nogi jego wiązki. Oplatają cały mięsień sercowy komór małą siecią, zapewniając pełne przewodzenie wzbudzenia. Jeśli wszystkie inne rozruszniki serca zostaną wyłączone, wówczas włókna Purkinjego spróbują uratować serce i całe ciało - są w stanie wygenerować krytycznie niebezpieczne 20 impulsów na minutę. Pacjent z takim tętnem wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

    Skonsolidujmy naszą wiedzę na temat układu przewodzenia serca z inną ilustracją:

    Dopływ krwi do serca

    Od samego początku aorty - opuszki - odchodzą dwie duże tętnice, które leżą w rowku koronowym (patrz wyżej). Po prawej stronie jest prawa tętnica wieńcowa, a po lewej lewa tętnica wieńcowa..

    Tutaj patrzymy na serce od strony przedniej (czyli od strony mostka). Na zielono zaznaczyłem prawą tętnicę wieńcową od opuszki aorty do obszaru, w którym zaczynają wydzielać gałęzie.

    Prawa tętnica wieńcowa otacza serce po prawej stronie iz powrotem. W tylnej części serca prawa tętnica wieńcowa wydziela dużą gałąź zwaną tylną tętnicą międzykomorową. Tętnica ta znajduje się w tylnym rowku międzykomorowym. Spójrzmy na tylną (przeponową) powierzchnię serca - tutaj widzimy tylną tętnicę międzykomorową, zaznaczoną na zielono.

    Lewa tętnica wieńcowa ma bardzo krótki pień. Niemal natychmiast po opuszczeniu opuszki aorty oddaje dużą gałąź przednią międzykomorową, która leży w przednim rowku międzykomorowym. Następnie lewa tętnica wieńcowa wydziela kolejną gałąź - kopertę. Otaczająca gałąź wygina się wokół serca w lewo iz powrotem.

    A teraz nasz ulubiony zielony kolor podkreśla kontur lewej tętnicy wieńcowej od opuszki aorty do obszaru, w którym dzieli się na dwie gałęzie:

    Jedna z tych gałęzi leży w rowku międzykomorowym. W związku z tym mówimy o przedniej gałęzi międzykomorowej:

    Na tylnej powierzchni serca gałąź okalająca lewej tętnicy wieńcowej tworzy zespolenie (bezpośrednie połączenie) z prawą tętnicą wieńcową. Na zielono zaznaczyłem obszar zespolenia.

    Kolejne duże zespolenie tworzy się na szczycie serca. Tworzą go tętnice międzykomorowe przednie i tylne. Żeby to pokazać, trzeba spojrzeć na serce od dołu - nie mogłem znaleźć takiej ilustracji..

    W rzeczywistości istnieje wiele zespoleń między tętnicami zaopatrującymi serce. Dwa duże, o których mówiliśmy wcześniej, tworzą dwa „pierścienie” przepływu krwi w sercu.

    Ale z tętnic wieńcowych i ich odgałęzień międzykomorowych odchodzi wiele małych gałęzi, które są ze sobą splecione w ogromnej liczbie zespoleń.

    Liczba zespoleń i objętość przepływającej przez nie krwi to czynniki o dużym znaczeniu klinicznym. Wyobraź sobie, że w jednej z dużych tętnic serca doszło do zakrzepu, który zablokował światło tej tętnicy. U osoby z obfitą siecią zespoleń krew natychmiast przepłynie wzdłuż dróg obejściowych, a mięsień sercowy otrzyma krew i tlen przez zabezpieczenia. Jeśli zespoleń jest niewiele, duży obszar serca pozostanie bez dopływu krwi i wystąpi zawał mięśnia sercowego..

    Wypływ żylny z serca

    Układ żylny serca zaczyna się od maleńkich żyłek, które gromadzą się w większych żyłach. Z kolei te żyły odpływają do zatoki wieńcowej, która otwiera się do prawego przedsionka. Jak pamiętasz, cała krew żylna całego ciała gromadzona jest w prawym przedsionku, a krew z mięśnia sercowego nie jest wyjątkiem..

    Spójrzmy na serce z powierzchni przepony. Wyraźnie widoczne jest tu otwarcie zatoki wieńcowej - zaznaczone na zielono i oznaczone cyfrą 5.

    W przednim bruździe międzykomorowym znajduje się duża żyła serca (vena cordis magna). Rozpoczyna się na przedniej powierzchni wierzchołka serca, następnie leży w przednim rowku międzykomorowym, a następnie w rowku wieńcowym. W bruździe wieńcowej duża żyła zagina się wokół serca do tyłu i w lewo, przepływając na tylnej powierzchni serca do prawego przedsionka przez zatokę wieńcową.

    Zwróć uwagę - w przeciwieństwie do tętnic duża żyła serca znajduje się zarówno w przednim rowku międzykomorowym, jak iw rowku wieńcowym. To wciąż duża żyła serca:

    Środkowa żyła serca biegnie od wierzchołka serca wzdłuż tylnego rowka międzykomorowego i wpada do prawego końca zatoki wieńcowej.

    Mała żyła serca (vena cordis parva) leży w prawym rowku wieńcowym. W prawo i do tyłu zagina się wokół serca, wpadając do prawego przedsionka przez zatokę wieńcową. Na tym zdjęciu zaznaczyłem środkową żyłę na zielono, a małą na żółto..

    Aparat utrwalający serce

    Serce jest najważniejszym organem. Serce nie powinno swobodnie poruszać się w jamie klatki piersiowej, ma więc własny aparat fiksacyjny. Z tego się składa:

    1. Głównymi naczyniami serca są aorta, pień płucny i żyła główna górna. U szczupłych osób z astenicznym typem ciała serce jest prawie pionowe. Jest dosłownie zawieszony na tych dużych naczyniach, w którym to przypadku są one bezpośrednio zaangażowane w naprawianie serca;
    2. Jednolite ciśnienie z płuc;
    3. Więzadło osierdziowe górne (ligamentun sternopericardiaca superior) i dolne więzadło osierdziowe (ligamentun sternopericardiaca gorsze). Więzadła te przyczepiają osierdzie do tylnej powierzchni ramienia mostka (więzadło górne) i trzonu mostka (więzadło dolne);
    4. Potężne więzadło łączące osierdzie z przeponą. Nie znalazłem łacińskiej nazwy tego pakietu, ale znalazłem rysunek z mojego ulubionego atlasu anatomii topograficznej. Oczywiście jest to atlas autorstwa Yu.L. Zolotko. Zakreśliłem łącze na tej ilustracji zieloną przerywaną linią:

    Podstawowe terminy łacińskie z tego artykułu:

      1. Cor;
      2. Apex cordis;
      3. Basis cordis;
      4. Facies diaphragmatica;
      5. Facja sternocostalis;
      6. Facies pulmonalis;
      7. Auricula dextra;
      8. Auricula dextra;
      9. Atrium dexter;
      10. Ventriculus dexter;
      11. Atrium złowrogie;
      12. Ventriculus sinister;
      13. Fossa ovalis;
      14. Ostium atrioventriculare dextrum;
      15. Ostium atrioventriculare sinistrum;
      16. Septum interentriculare;
      17. Sulcus interentricularis anterior;
      18. Sulcus interentricularis posterior;
      19. Septum interatriale;
      20. Sulcus coronarius;
      21. Valva tricuspidalis;
      22. Valva atrioventricularis sinistra;
      23. Valva trunci pulmonalis;
      24. Valva aortae;
      25. Osierdzie;
      26. Mięsień sercowy;
      27. Wsierdzie;
      28. Nodus sinatrialis;
      29. Nodus atrioventricularis;
      30. Fasciculus atrioventricularis;
      31. Crus dextrum et crus sinistrum;
      32. Arteria coronaria dextra;
      33. Arteria coronaria sinistra;
      34. Ramus interentricularis posterior;
      35. Ramus interentricularis anterior;
      36. Ramus circunflexus;
      37. Vena cordis magna;
      38. Vena cordis parva;
      39. Ligamentun sternopericardiaca superior;
      40. Ligamentun sternopericardiaca gorszy.

    Jeśli chcesz zbesztać / pochwalić / skrytykować / zadać pytanie / dodać do znajomych - czekam na Ciebie na mojej stronie VKontakte, a także w bloku komentarzy pod tym postem. Mamy nadzieję, że po przeczytaniu tego artykułu lepiej zrozumiesz cudowną naukę anatomii. Całe zdrowie i do zobaczenia wkrótce na łamach mojego bloga medycznego!